J.W. von Goethe - Wilhelm Meisters Lehrjahre

Boek 4, hoofdstuk 18 (Serlo's geschiedenis, de wording van een toneelspeler)

In stukken en brokken leert Wilhelm ook Serlo's geschiedenis kennen (de man die op het theater geboren en gezoogd werd). Serlo groeide op zoals de meeste kinderen in die tijd, met veel slaag op tijd en stond. Hij bracht een tijd door bij de Kinder der Freude, waar het narrenmasker centraal stond.

Hij kwam terecht bij verschillende theatergroepen, maar

Die Monotonie, die damals auf dem deutschen Theater herrschte, den albernen Fall und Klang der Alexandriner, ...

Aangezien hij goed teksten kon onthouden, besloot hij alleen rond te trekken, en overal waar hij kwam, aan adelijke hoven, stukken op te voeren.

Auf diesem Wege kam er nach und nach dazu, natürlich zu spielen, und doch immer verstellt zu sein.

Snel leerde hij ook

mit Organ und Gebärden ökonomisch zu sein

maar

Bei der innerlichen Kälte seines Gemütes liebte er eigentlich niemand ; bei der Klarheit seines Blicks konnte er niemand achten, denn er sah nur immer die äusseren Eigenheiten der Menschen und trug sie in seine mimische Sammlung ein.

en zo kon hij ook in het dagelijks leven niets meer

dass er sich unvermerkt zu einem volkommnen Schauspieler ausgebildet sah.

En zo gedraagt hij zich ook tegenover Wilhelm, wanneer deze een algemeen theoretisch onderwerp wil behandelen. Desondanks genieten zij van deze gesprekken.

Wordt vervolgd ...

Boek 4, hoofdstuk 19 (Wilhelm's twijfel)

Wilhelm brengt nu een aangename tijd door, terwijl Melina en de anderen uit zijn oude groep hem soms als boze geesten overkomen. Toch houdt Serlo zich wel degelijk met hen bezig. Hij laat zelfs gedichten voordragen, om het belang van ritme te laten gevoelen.

Serlo laat Wilhelm maar wat aanmodderen, tot hij hem op een goede dag voorstelt, bij hem in de groep te komen (conditio sine qua non voor het aanwerven van de anderen). De zwakke plekken, die Serlo had opgemerkt, hoopt hij door vlijt en oefening bij te schaven.

"Da steh' ich nun", sagte er zu sich selbst, "abermals am Scheidewege zwischen den beiden Frauen, die mir in meiner Jugend erschienen. Die eine sieht nicht mehr so kümmerlich aus wie damals, und die andere nicht so prächtig.

Wilhelm twijfelt tussen een loopbaan op het theater of in de handel. Het lot ?

Geschieht nicht alles, was ich mir ehemals ausgedacht und vorgesetzt, nun zufällig ohne mein Mitwirken ?

Wilhelm's gedachten gaan hierbij terug naar Mariane.

War es denn bloss Liebe zu Marianen, die mich ans Theater fesselte ? oder war es Liebe zur Kunst, die mich an das Mädchen festknüpfte ?

Dit alles spookt nog door zijn hoofd, wanneer hij Aurelie een bezoek wil brengen.

Wordt vervolgd ...

Boek 4, hoofdstuk 19 (Wilhelm's twijfel)

Wilhelm brengt nu een aangename tijd door, terwijl Melina en de anderen uit zijn oude groep hem soms als boze geesten overkomen. Toch houdt Serlo zich wel degelijk met hen bezig. Hij laat zelfs gedichten voordragen, om het belang van ritme te laten gevoelen.

Serlo laat Wilhelm maar wat aanmodderen, tot hij hem op een goede dag voorstelt, bij hem in de groep te komen (conditio sine qua non voor het aanwerven van de anderen). De zwakke plekken, die Serlo had opgemerkt, hoopt hij door vlijt en oefening bij te schaven.

"Da steh' ich nun", sagte er zu sich selbst, "abermals am Scheidewege zwischen den beiden Frauen, die mir in meiner Jugend erschienen. Die eine sieht nicht mehr so kümmerlich aus wie damals, und die andere nicht so prächtig.

Wilhelm twijfelt tussen een loopbaan op het theater of in de handel. Het lot ?

Geschieht nicht alles, was ich mir ehemals ausgedacht und vorgesetzt, nun zufällig ohne mein Mitwirken ?

Wilhelm's gedachten gaan hierbij terug naar Mariane.

War es denn bloss Liebe zu Marianen, die mich ans Theater fesselte ? oder war es Liebe zur Kunst, die mich an das Mädchen festknüpfte ?

Dit alles spookt nog door zijn hoofd, wanneer hij Aurelie een bezoek wil brengen.

Wordt vervolgd ...

Boek 4, hoofdstuk 19 (Wilhelm's twijfel)

Wilhelm brengt nu een aangename tijd door, terwijl Melina en de anderen uit zijn oude groep hem soms als boze geesten overkomen. Toch houdt Serlo zich wel degelijk met hen bezig. Hij laat zelfs gedichten voordragen, om het belang van ritme te laten gevoelen.

Serlo laat Wilhelm maar wat aanmodderen, tot hij hem op een goede dag voorstelt, bij hem in de groep te komen (conditio sine qua non voor het aanwerven van de anderen). De zwakke plekken, die Serlo had opgemerkt, hoopt hij door vlijt en oefening bij te schaven.

"Da steh' ich nun", sagte er zu sich selbst, "abermals am Scheidewege zwischen den beiden Frauen, die mir in meiner Jugend erschienen. Die eine sieht nicht mehr so kümmerlich aus wie damals, und die andere nicht so prächtig.

Wilhelm twijfelt tussen een loopbaan op het theater of in de handel. Het lot ?

Geschieht nicht alles, was ich mir ehemals ausgedacht und vorgesetzt, nun zufällig ohne mein Mitwirken ?

Wilhelm's gedachten gaan hierbij terug naar Mariane.

War es denn bloss Liebe zu Marianen, die mich ans Theater fesselte ? oder war es Liebe zur Kunst, die mich an das Mädchen festknüpfte ?

Dit alles spookt nog door zijn hoofd, wanneer hij Aurelie een bezoek wil brengen.

Wordt vervolgd ...

Boek 4, hoofdstuk 19 (Wilhelm's twijfel)

Wilhelm brengt nu een aangename tijd door, terwijl Melina en de anderen uit zijn oude groep hem soms als boze geesten overkomen. Toch houdt Serlo zich wel degelijk met hen bezig. Hij laat zelfs gedichten voordragen, om het belang van ritme te laten gevoelen.

Serlo laat Wilhelm maar wat aanmodderen, tot hij hem op een goede dag voorstelt, bij hem in de groep te komen (conditio sine qua non voor het aanwerven van de anderen). De zwakke plekken, die Serlo had opgemerkt, hoopt hij door vlijt en oefening bij te schaven.

"Da steh' ich nun", sagte er zu sich selbst, "abermals am Scheidewege zwischen den beiden Frauen, die mir in meiner Jugend erschienen. Die eine sieht nicht mehr so kümmerlich aus wie damals, und die andere nicht so prächtig.

Wilhelm twijfelt tussen een loopbaan op het theater of in de handel. Het lot ?

Geschieht nicht alles, was ich mir ehemals ausgedacht und vorgesetzt, nun zufällig ohne mein Mitwirken ?

Wilhelm's gedachten gaan hierbij terug naar Mariane.

War es denn bloss Liebe zu Marianen, die mich ans Theater fesselte ? oder war es Liebe zur Kunst, die mich an das Mädchen festknüpfte ?

Dit alles spookt nog door zijn hoofd, wanneer hij Aurelie een bezoek wil brengen.

Wordt vervolgd ...

Boek 4, hoofdstuk 19 (Wilhelm's twijfel)

Wilhelm brengt nu een aangename tijd door, terwijl Melina en de anderen uit zijn oude groep hem soms als boze geesten overkomen. Toch houdt Serlo zich wel degelijk met hen bezig. Hij laat zelfs gedichten voordragen, om het belang van ritme te laten gevoelen.

Serlo laat Wilhelm maar wat aanmodderen, tot hij hem op een goede dag voorstelt, bij hem in de groep te komen (conditio sine qua non voor het aanwerven van de anderen). De zwakke plekken, die Serlo had opgemerkt, hoopt hij door vlijt en oefening bij te schaven.

"Da steh' ich nun", sagte er zu sich selbst, "abermals am Scheidewege zwischen den beiden Frauen, die mir in meiner Jugend erschienen. Die eine sieht nicht mehr so kümmerlich aus wie damals, und die andere nicht so prächtig.

Wilhelm twijfelt tussen een loopbaan op het theater of in de handel. Het lot ?

Geschieht nicht alles, was ich mir ehemals ausgedacht und vorgesetzt, nun zufällig ohne mein Mitwirken ?

Wilhelm's gedachten gaan hierbij terug naar Mariane.

War es denn bloss Liebe zu Marianen, die mich ans Theater fesselte ? oder war es Liebe zur Kunst, die mich an das Mädchen festknüpfte ?

Dit alles spookt nog door zijn hoofd, wanneer hij Aurelie een bezoek wil brengen.

Wordt vervolgd ...