Recensies 13-15 jaar

Het helse paradijs
Thule-trilogie deel 2
Thea Beckman

De dictator van het Badense Rijk, De Egon genoemd, heeft natuurlijk opgemerkt dat het schip en de mannen van de expeditie naar het gebied waar volgens de geleerden Canada moet liggen, niet teruggekeerd zijn. Na drie jaar zonder bericht besluit de Egon dat er een nieuwe expeditie moet komen.
Het Badense Rijk is vrijwel onvruchtbaar geworden, er is gebrek aan alles. Hoewel dat niet geldt voor de Egon en zijn familie, die leven in weelde, terwijl de bevolking lijdt. Maar hij ziet wel in dat als het zo doorgaat, er ook voor hem steeds minder zal zijn.

Dat komt door de Derde Wereldoorlog, zes eeuwen geleden, waarbij kernbommen gebruikt werden. De aarde is gekanteld en de polen liggen op een andere plek. Een oorlog, een slechter klimaat, de uitputting van de aarde en haar energiebronnen, het gaat ronduit slecht.
De Badeners weten niet dat het aan de andere kant van de wereld veel beter is gesteld: de ijskap is gesmolten, de natuur vaart er wel bij. Niet alleen waren er geen akelige gevolgen van een oorlog, er is ook geen sprake van uitputting van de aarde. Integendeel zelfs.

De Egon weet dit niet, maar hoopt het wel: er moet een land zijn dat hij (lees: zijn leger) kan veroveren en bezitten. Deze keer laat hij vijf oorlogsschepen uitrusten en hij stuurt 1000 mariniers op pad. De taalgeleerde Kilian Werfel wordt verzocht, geboden dus, om mee te gaan, zodat hij zo snel mogelijk de taal kan leren.
Al gauw zal Kilian, die de hoofdfiguur van dit tweede deel is, ontdekken dat zijn eigen karakter niet strookt met de wereld van de andere expeditiegangers, hetgeen hem nog de nodige problemen zal bezorgen.

Op Thule, het vroegere Groenland, leven de mensen samen met de natuur, ze zijn de Kinderen van Moeder Aarde. Ze zorgen goed voor haar. En voor elkaar. Het is een vrouwenmaatschappij, een ‘zachte’ wereld, waar geen wapens zijn, geen elektriciteit, geen energieverslindende machines. Er is geen klassenmaatschappij, iedereen is gelijk, en alles is voor iedereen.
Het is een wereld waar de Badeners niets van begrijpen. Zij leven in een strenge hiërarchie, waar macht belangrijk is. En corruptie welig tiert.

De Thulenaren zijn niet de primitieve inboorlingen die ze verwachten. Bovendien zijn zij gewaarschuwd door de eerdere expeditie. De Badenaars komen in een voor hen vijandige wereld, het ene misverstand na het andere brengt hen in grote problemen.
Het is aan Kilian om contact te leggen. Behalve voor taal staat hij ook meer open voor andere werelden, andere ideeën, een andere cultuur.

Dat is de kern van het verhaal: de tegenstelling tussen twee maatschappijen, die elkaar niet (kunnen) begrijpen. Hoezo zijn de Badeners als man ondergeschikt aan vrouwen en moeten ze onderhandelen met een vrouw? Hoezo mogen ze geen dieren vangen en doden om als voedsel te dienen? Hoezo willen de Thulenaren geen geweld gebruiken en niemand doden?

Hoe gaat dit aflopen? Vijf goed bewapende schepen, 1000 vechtersbazen, vreedzame vrouwen zijn dan geen partij. Dit land hebben ze zo veroverd.
Dat dachten de Badenaars, ja.

Thea Beckman verwerkt de geschiedenis van onze maatschappij in haar verhaal. Ze stelt het nogal zwart-wit, de dames versus de vechtersbazen, vrede versus oorlog, een ideale sociale democratie versus een mensonvriendelijke dictatuur. Het komt ons allemaal zo bekend voor. Maar het zet je aan het denken, want het is natuurlijk niet echt zwart-wit

Thea Beckman (1923 - 2004) schreef meer dan dertig boeken. Met haar boeken won ze veel prijzen, waaronder Zilveren en Gouden Griffels en verschillende prijzen en eervolle vermeldingen van de Nederlandse Kinderjury. Kinderen van Moeder Aarde is deel 1 in de Thule-trilogie Deel 2: Het helse paradijs Deel 3: Het gulden vlies van Thule.

ISBN 9789047718789 | Hardcover | 416 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juli 2026
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 1 oktober 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Leugen
Care Santos

Is het de boekenlegger, de bibliothecaris of het boek The Catcher in the Rye van J.D. Salinger de aanleiding van alle gebeurtenissen geweest? Of was het de opdracht van de filosofiedocente, die het boek aanraadde? Wie het las, kreeg een extra punt...
Maar maakt het eigenlijk wat uit? Feit is dat Xenia (16 jaar) in contact komt met Marcelo López (17 jaar) dankzij de tekst op boekenlegger die Xenia van de bibliothecaresse kreeg. "Deel je leeservaring met andere jongeren op het lezersforum van onze website" stond erop te lezen. 

Iemand heeft daarop een verrassend bericht geplaatst en Xenia wordt gelijk nieuwsgierig en reageert. Al snel hebben ze een bijzonder contact en Xenia is bijna gelijk verliefd op deze Marcelo López, ook al heeft ze hem nog nooit gezien.

Er is echter wel iets vreemds met Marcelo. Het valt Xenia op dat hij altijd op dinsdag, donderdag en zaterdag schrijft en geen mobiel heeft. Maar dat geeft niet, de verliefdheid blijft en wordt steeds sterker en Xenia wil hem zien! Maar Marcelo houdt een ontmoeting af. Hij zal het haar wel eens uitleggen, schrijft hij als ze teleurgesteld reageert. Maar ineens houden de berichten op! En dat kan Xenia niet verdragen... Ze zal hem vinden, ze zal hem opzoeken.

Ze vindt een adres... Xenia spijbelt van school en gaat erop af en daarmee begint een bijna hallucinant maar heel ontroerend verhaal. Niets blijkt zoals Xenia dacht. Veel wat Marcelo over zichzelf schreef is gelogen. Marcelo's foto en zijn naam blijken van iemand anders. Wat is er eigenlijk allemaal aan de hand?

Wat volgt is een schreinend verhaal over een jongen die erbij wilde horen, die zo bang was om zijn enige vriend te verliezen dat hij alles wilde doen om hem niet kwijt te raken. Maar was het wel een vriend? Marcelo's verhaal is alsof een ui gepeld wordt, telkens wordt er een laagje verwidjerd, tot de kern, de onthutsende waarheid, overblijft. 

Ik heb het boek met ingehouden adem gelezen, ook omdat het verhaal heel direct en in een bijzondere vorm geschreven is. Je voelt dat de jongen probeert duidelijk te zijn, zichzelf wil verklaren. Je leeft mee, hoopt dat hij begrepen wordt maar lukte hem dat ook?
Naderhand besef je pas hoe toepasselijk de start van het boek is en hoe goed Holden, het hoodpersonage van The Catcher in The Rye bij Marcelo past. Heel knap gedaan.

Het is een boek voor Young Adults, maar volwassenen zullen dit boek zeker ook erg waarderen. 
Echt een mooi koesterboek. 

ISBN 9789493408302 | Paperback | 174 pagina's | Parade | 14 september 2026
Vertaald door Roy van Alkemade

© Dettie, 12 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Kinderen van Moeder Aarde
Thule-trilogie deel 1
Thea Beckman

Als de Derde Wereldoorlog een einde maakt aan de beschaving, en zelfs de aardbol kantelt, kost het vele jaren voor er weer nieuwe beschavingen ontstaan. Het voormalige Groenland, dat eeuwenlang onder ijs bedolven was, is nu een eiland met een heerlijk klimaat. De overlevenden noemen het eiland Thule. Het staat onder leiding van een vrouw: de Konega Armina-Dottir.
Omdat de opvolger een vrouw moet zijn en Christian de enige zoon is, weet hij al vanaf zijn geboorte dat hij eigenlijk maar één taak heeft: een meisje trouwen die uit de familielijn van de Konega stamt en zorgen voor een dochter.
En dat wordt een van de verhaallijnen: Christian is verliefd op een meisje dat niet geschikt is. Hoe slim en getalenteerd Thura ook is: een verbintenis tussen haar en Christian zit er niet in.

Een ander thema is de komst van de Badeners. Zij komen uit het land dat vroeger Europa was. Ze zijn heerszuchtig, en voeren oorlog om macht en rijkdom. Hun plan is niets minder dan ook Thule in te lijven in hun al enorme rijk. Dat zal zeker ten koste gaan van het leven op Thule:

‘De Geduldige is de moeder van ons allemaal. Zij voedt ons, behoedt ons, tenzij we ons tegen haar keren. Wij leven op haar lichaam, drinken haar sappen en voeden ons met haar gewassen, wij krioelen op haar huid als vlooien in de pels van een wolf.’

Deze zienswijze is totaal vreemd aan de Badeners die de aarde zullen uitbuiten, de dieren zullen doden, en de wouden zullen kappen. Want dat levert geld op... Ook al doen ze zich voor als mensen die het goed met de Thulenen voor hebben – want dat doen ze ook: liegen en bedriegen – is het de Konega al snel duidelijk dat zij een groot gevaar vormen.
Maar op Thule zijn geen wapens en de Badeners hebben geweren en kanonnen.
Hoe moeten de Thulenen dit vreselijk gevaar afweren?

Het verhaal is bij de oudere lezers wel bekend, maar het is een uitstekend idee om ook de huidige generatie te verlokken deze trilogie te lezen. Dan is een nieuw jasje wel aan te raden. Als een omslag er oubollig uitziet zal de jeugd het boek geen blik waardig keuren. Dat zou jammer zijn: dit verhaal is tijdloos!
Misschien zijn bepaalde passages niet zo flitsend geschreven, maar het verhaal is boeiend en de spanningsboog is groot genoeg. Het verhaal biedt een dilemma: zou je liever een Badener zijn, een rijke dan wel te verstaan, en dus machtig zijn en welvarend? Of kies je voor het leven op Thule, waar geen snelle auto’s rijden en de moderne technologie ook ver buiten bereik blijft.
Kies je voor een mannenmaatschappij, of wil je liever dat vrouwen het voor het zeggen hebben?

Thea Beckman (1923 - 2004) schreef meer dan dertig boeken. Met haar boeken won ze veel prijzen, waaronder Zilveren en Gouden Griffels en verschillende prijzen en eervolle vermeldingen van de Nederlandse Kinderjury. Kinderen van Moeder Aarde is deel 1 in de Thule-trilogie Deel 2: Het helse paradijs Deel 3: Het gulden vlies van Thule.

ISBN 9789047718772 | Hardcover | 471 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juli 2026
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 3 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Voor jou alles
Paulien Weikamp

Imme haakte haar arm in de mij me.'Niet kijken Merel.'
'Ik kijk niet.' Ik zei het zo snel dat ook al had ik wel gekeken, ik niks had kunnen zien.
'Ze zitten er.' Immes adem floot langs haar tanden. 'De wolven.' 

De wolven zijn een groepje jongens die ineens in de buurt rondhingen. Die bende was er verantwoordelijk voor dat de politie 's avonds bij het pannaveld rondjes reed. Imme en Merel mochten 's avonds niet meer alleen naar de sportvelden. Overal werd naast de voordeur camera's geïnstalleerd. 

Op de avond van het feestje bij Seppe hebben Imme en Merel een afspraak. Die avond zal Merel eindelijk iemand zoenen. 
Joris, de knapste jongen van het feets, is wel geïnteresseerd in Merel. Of ze mee naar buiten gaat? Daar zoent hij haar, dat valt mee...  Maar later op de avond staat hij ineens achter haar, Merel gilt van schrik, maar even later zoent hij haar weer en 'drukte zijn tong naar binnen en draaide hem in de rondte als een hond die zijn voerbak schoonlikte.' Op dat moment bevriest Merel. Het lijkt teveel op toen... en net als toen, zegt ze niets.

De volgende dag spreekt Elvis haar aan, een van de wolven, of alles wel goed met haar is, hij hoorde haar gillen. 
Dit is het begin van een voorzichtige vriendschap met Elvis. Hij weet dat de buurt bang voor hem en zijn vrienden zijn. Maar ze zijn ontzettend aardig merkt Merel. Joris daarentegen dringt steeds meer aan op meer... Of ze mee komt naar zijn huis? Nee! En elke keer als hij haar zoent, denkt ze weer aan toen, op dat feest van haar moeder.
En diep in haar hart vindt Merel Elvis veel aardiger...

De voorzichtige en subtiele ontluikende vriendschap tussen Elvis en Merel wordt prachtig weergegeven. Beiden zijn heel voorzichtig, elk om hun eigen reden. Ondertussen is daar ook Imme, die een échte vriendin blijkt te zijn. Elke keer als het nodig is, staat ze klaar voor Merel. Ook als Merel wil stoppen met Joris, ook als Merel vertelt van toen...

Het is een verhaal over échte vriendschap en hoe mooi een uitluikende liefde waarbij twee mensen veel respect voor elkaar hebben, kan zijn. 
Het is zo'n boek dat je aait als je het uit hebt en een verhaal dat je even bij je wilt houden. Ontroerend en indrukwekkend.

ISBN 9789045131382 | Paperback | 224 pagina's | Querido | 26 augustus 2025
Leeftijd 13+ / Young adult

© Dettie,19 augustus 2026

ISBN 9789045131382 | Paperback | 224 pagina's | Querido | 26 augustus 2025
Leeftijd 13+ / Young adult

© Dettie,19 augustus 2026

Lees de reactiesop het forum en/of reageer, klik HIER

De Lotus en de Waringinboom
Robin Raven

Het is 1948.
De vader van Jaap is een jaar eerder vertrokken naar Java, Indonesië omdat hij een goede baan kon krijgen op een suikerplantage. Nu reizen Jaap en zijn moeder hem achterna. Op de Indrapoera, het schip dat hen naar Java brengt, ontmoeten ze meneer Quist. De man die als arts gaat werken op het eiland.

Jaap vindt alles geweldig en helemaal als hij de prachtige natuur ziet, het heerlijke eten proeft en de bijzondere cultuur meemaakt, weet hij dat hij voorlopig niet meer weg wil. Maar toch is alles ook zo anders dan in Nederland. Onderweg van Soerabaja naar Djatiroto, de plaats waar ze gaan wonen, worden ze overvallen door Pamoeda's, ofwel Indonesische vrijheidsstrijders. Jaap ziet hoe twee mensen worden gemarteld en hoort later twee knallen... meneer Quist stelt hem gerust, maar Jaap weet wel beter. 

Ook Jaaps vader is heel erg veranderd, hij is heel zelfverzekerd geworden en is ontspannen, hoe anders dan in Nederland. Hij blijkt de baas van de suikerplantage. Het contrast tussen de inwoners en de blanke Nederlanders is groot. Na de Tweede Wereldoorlog strijden de Indonesiërs voor hun onafhankelijkheid. Maar Jaaps vader noemt Indonesië nog steeds Nederlands Indië...

In korte tijd maakt Jaap dingen mee die hem erg aan het denken zetten. Waarom worden de bewoners van Java zo raar behandeld door de Nederlanders? Waarom heeft hij een Baboe? Waarom hoort zijn vriend Gus er niet echt bij? Waarom mag Jaap niet met hem omgaan, is dat omdat hij Indo (Nederlands-Indisch) is? Wat sluimert er bij de Pamoeda's, de Indonesiërs? Waarom zijn zij zo boos op de Nederlanders?

Maar ook de mystiek van het land speelt een grote rol. Waarom is 'het hofje' waar de waringingboom en de lotus groeien, zo'n bijzondere plek? Hoe kan het dat Jaap ineens heel goed kan zien nadat hij lotus aangeraakt heeft? Wat voor rol speelt meneer Quist? Is hij het eens met de Javanen die vrijheid willen? Of speelt hij een akelig spel? En wie is de beeldschone Sita? Het meisje dat Jaaps hart onmiddellijk veroverd heeft toen zij verscheen bij de waringingboom? Wat is haar rol op het eiland? Ook de verhouding tussen zijn vader en moeder lijkt vreemd. Jaap ziet en hoort dingen die vraagtekens oproepen. 

Je blijft lezen, omdat je wilt weten wat er speelt op het eiland. Alles is ongrijpbaar maar ook tastbaar, alles is mysterieus maar ook heel realistisch. Alles is mooi en liefdevol maar ook gruwelijk. 
Het verhaal geeft tevens een goed beeld van wat er o.a. politiek en inlandig speelde in Indonesië na de Tweede Wereldoorlog. 

Prachtig en indrukwekkend boek! 

ISBN 978 9047718574 | Hardcover | 261 pagina's | Lemniscaat | 17 februari 2026
Leeftijd 13+ 

© Dettie, 3 juli 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Onzichtbaar
Eloy Moreno

Een boek over pesten. Die boeken verschijnen wel vaker maar dit boek is anders. Het maakt het pesten als het ware voelbaar. Maar vooral laat het zien dat iedereen wegkijkt. Dat degene die gepest wordt, als het ware onzichtbaar is want niemand komt voor diegene op. Bang als ze zijn voor hun eigen hachje of reputatie of wat dan ook.

In dit boek maken we kennis met een jongen van wie de naam niet kennen -  hij staat immers voor alle gepeste kinderen. De jongen kan goed leren en dat alleen al roept weerstand op. Maar als hij zijn proefwerk niet wil delen met de grootste pestkop van de klas, als hij nee zegt, dan breekt de hel los. Dan start het verschrikkelijke pesten.

We lezen het verhaal vanuit het perspectief van de jongen maar ook vanuit de pester, ofwel de jongen ‘met de negenenhalve vinger’. Daarnaast lezen we ook hoe de vriend van de jongen en het meisje met de honderd armbandjes wegkijken. Hoe de directie van de school en de ouders van de jongen hem nauwelijks opmerken. Alleen de vrouw met het litteken ziet het wel, zij steekt haar nek uit, maar ook zij is nagenoeg onzichtbaar voor degenen die hulp zouden moeten bieden.

We lezen hoe het broedt en gist in het hoofd van de jongen. Hoe hij dingen verzint zodat hij overeind kan blijven. Hoe moet de monsters die zijn gedachten beheersen, bezweren...

Het is vreselijk wat een pester iemand aan kan doen. Maar het allerergste is het wegkijken. Het niet willen zien van de omstanders. Het pesten gaat maar door totdat de jongen bijna letterlijk onzichtbaar wordt. 

Het knappe is, dat dit allemaal in mooie, inlevende taal geschreven is. Het laat de realiteit zien maar is ook een verhaal. Hoe laat zien hoe dingen werken in een gemeenschap van mensen, Hoe bang mensen kunnen zijn, niet alleen degene die gepest wordt is bang, maar ook de omstanders. Bang voor gedoe, voor de gevolgen als zij hun mond opendoen, bang om verantwoordelijkheid te nemen of bang voor de reputatie van een instelling...

Het is een boek dat klassikaal gelezen zou moeten worden, zodat iedereen begrijpt en inziet wat voor consquenties pesten kan hebben.. 
Prachtig is een verkeerd woord voor dit boek. Het is indrukwekkend, schrijnend en het verhaal blijft lang nazinderen.

ISBN 9789493408166 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Parade | 22 januari 2026 (eerder uitgegeven in 2018) |
Vertaald door Roy van Alkemade | Young Adult 

© Dettie, 25 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Onzichtbaar
Eloy Moreno

De hoofdpersoon is een elfjarige jongen, niet bij naam genoemd, die wakker wordt in een ziekenhuis.
Heeft hij een ongeluk gehad? Is hij ziek? Waarom is hij daar?

‘Niemand had gevraagd hoe het gebeurd was. Niemand had het over het ongeluk gehad. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat hij hier in dit ziekenhuisbed was beland.
Niemand had erover willen praten.
Het ene stel ouders omdat ze wisten dat ze meer hadden kunnen doen, het andere stel omdat ze teveel hadden weggekeken.
De ene jongen omdat hij niet had willen zien wat er aan de hand was, de andere omdat hij onzichtbaar geweest was. En dan kan je later iemand niet de schuld geven dat hij je niet gezien heeft, toch?’

Nog terwijl hij in het ziekenhuis verblijft komt er een psycholoog bij de jongen langs. Ze luistert echt, zodat hij in staat is het te vertellen.

'Alles begon met de monsters, Nou ja, met de monsters, met het eerste monster.’

Het is een simpel woordje: ‘nee’.
Dat woordje is het begin van een afschuwelijke situatie, waaruit de jongen niet kan ontsnappen.
Hij wordt gepest, steeds meer, steeds erger. Hij had een vriend: de jongen met het litteken boven zijn wenkbrauw, er was een meisje waar hij gevoelens voor had (en zij voor hem): het meisje met de honderd armbandjes. Waar zijn zij als hij ze nodig heeft? Zijn moeder? De leraren op school?
Hij is helemaal alleen en niet veilig voor de jongen ‘met de negenenhalve vinger’.
Hij vertelt hoe hij na een voorval met een wespennest speciale krachten kreeg, en zich zelfs onzichtbaar kon maken.

Langzaam ontvouwt het verhaal zich, vanuit verschillende perspectieven. Het begit met een vrouw die een tatoeage laat zetten, dan is er de jongen  na het ongeluk en daarna komt stukje bij beetje het vreselijke verhaal.
De betrokken leeftijdsgenoten hebben ook een stem. Zij krijgen pas laat een naam. Ze staan voor een groep, de naamloze groep mensen die niet helpt als ze zien dat iemand gepest wordt, die ook bang is voor de pester.
Die, zoals dat meestal gaat, wel anderen om zich heen heeft. De pester is vaak iemand die sterk is, populair is, die volgelingen trekt, zeker als zijn pestgedrag de gewenste reacties oproept.
Maar waarom doen mensen dat? Blijven kijken, zelfs filmen, zonder in te grijpen?

De jongen zoekt een manier om met de situatie om te gaan. Onzichtbaar worden.
Hij is toch al voor een deel onzichtbaar - anders zouden mensen die hem zien en zien wat er gebeurt, hem toch wel helpen?
Onzichtbaar zijn betekent alleen en eenzaam zijn, maar dan hoeft hij niet meer bang te zijn. Denkt hij.

Een aangrijpend verhaal, waarin vooral gewezen wordt op de omstanders. Op hen die niet te hulp schieten. Over oorzaken en gevolgen. Over hoe iets dat klein begint zo volledig uit de hand kan lopen.
Het is een emotioneel verhaal dat niet loslaat. Het is niet melodramatisch, het is helaas juist erg realistisch. Als lezer vraag je je af: wat zou je zelf doen als je in de schoenen van een van de personages stond?

Eloy Moreno (Castellón, 1976) is eigenlijk computeringenieur, maar begon in 2007 met schrijven.
Zijn debuutroman is De groene pen, in het Spaans El boligrafo de gel verde. begon met schrijven in 2007. Het was het meest verkochte boek in Spanje in die maand. Sindsdien zijn er 13 edities uitgegeven en meer dan 80.000 exemplaren verkocht.

ISBN 9789493408166 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij de Parade| januari 2026 (eerder uitgegeven in 2018) | Vertaald uit het Spaans door Roy van Alkemade

© Marjo, 20 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Operatie brugklas
Jorine Lamsma

Deesje en Charlie hebben de basisschool verlaten (lees: Operatie Cupido) en beginnen op de middelbare school. En dat is wennen: niet meer de langste leerlingen van de school zijn, maar juist de kleinste!
En brugsmurf zijn, dat is helemaal niet leuk: de school is enorm, je weet de weg niet, je wordt ondersteboven gelopen, en dan al die verschillende leraren! Natuurlijk zitten er heel aardige tussen, maar helaas zijn er ook docenten die helemaal geen orde kunnen houden. Of ronduit onaardig zijn. Die van Frans bijvoorbeeld. Daar liggen Deesje en Charlie geregeld mee in de clinch.

Hun avonturen schrijven ze weer op, nu hun eerste boek zo leuk was om te schrijven. Dat ging over gescheiden ouders waar ze Cupido op los lieten. Nu schrijven ze vooral over school, maar als er thuis wat gebeurt, schrijven ze dat ook op natuurlijk.

Het wordt zo erg dat Deesje zelfs schrijft: ‘School is de hel’.
En het gaat over (bijna) volwassen worden, over de eerste verliefdheid, en - ja, dat hoort er ook bij: de eerste grote ruzie!

Maar: toch hebben we hier een boek in handen, hoe hebben ze dat dan opgelost? 
In Operatie Cupido gaven ze immers het schrift steeds aan elkaar door zodat de ander verder kon schrijven, maar nu is de ruzie zodanig dat ze dat dus echt niet doen!

Niettemin – is dat een beetje een verklapper? - lezen we de verhalen die ze om en om geschreven hebben.
Wat ook leuk is: tijdens dat eerste jaar op de middelbare wordt er druk gewerkt om het boek ‘Operatie Cupido’ uit te geven. Hoe dat gaat, daar lezen we ook over, met regelmatig informatie over de uitgeverswereld.
Wat is bijvoorbeeld een colofon? Of een Franse titelpagina? Wat doen de binder en de zetter?
Er is info over zwerfhonden die uit Spanje komen; over toetsen en examens (Bibi, de grote zus van Charlie, doet eindexamen en de vader van Deesje is aan het afstuderen)

Jorine Lamsma (1970, Zwolle) Ze ging in Amsterdam naar school, op de Dr. Rijk Kramerschool, op het Vossius Gymnasium en bij Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam.
In 2020 verscheen haar romandebuut Het verhaal van Marie. In 2024 debuteerde ze als kinderboekenschrijver met Operatie Cupido.

ISBN 9789047718178 | Hardcover | 259 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | september 2025
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 7 november 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een nieuwe keus
Simone Foekens


Met Een nieuwe keus heeft Simone Foekens een vierde boek toegevoegd aan de serie over Lydia, Tamar en de manege waar ze veel met de paarden bezig zijn. Maar Lydia heeft met de start van haar studie weinig tijd meer om naar de manege te gaan en daar worstelt ze mee.In het leven van de meiden verandert zoveel. Lydia merkt dat haar relatie met Michel onder druk komt te staan en raakt zichzelf beetje bij beetje kwijt.

Heb je college of ben je vrij? appt Lydia een poosje later naar Michel. Ik ben klaar op school. Zullen we even de stad in gaan? voegt ze eraan toe als ze niet meteen antwoord krijgt. Hij heeft haar eerste berichtje gelezen, dus waarom reageert hij niet?
Zal ze bellen? Beter van niet. Het irriteert hem vast als ze twee berichtjes vlak achter elkaar stuurt en na een paar minuten al belt. Dat zou ze zelf ook vervelend vinden. Waarschijnlijk is hij net even ergens mee bezig wat hij eerst af moet maken voor hij terug kan appen.

Ook Tamar moet wennen in de nieuwe rol die zij nu krijgt. En als de twee broers Lars en Jens haar allebei leuk vinden, weet Tamar niet meer wat ze moet doen.

En zo weet Simone Foekens de worstelingen van de tienermeisjes in Een nieuwe keus aan de lezers voor te leggen.
Het verhaal wordt levendig geschreven met veel dialogen. Om het verhaal goed te volgen, is het wel fijner om de voorgaande delen gelezen te hebben.
Echt een boek voor paardenmeisjes in de leeftijd 12 tot 15 jaar.

ISBN 978 90 331 3361 9 | Hardcover | 167 pagina’s | Uitgeverij Den Hertog | september 2025
Leeftijd 13+

© Els ten Voorde, 19 september 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Zolang iemand aan je denkt
Luc Hanegreefs

Als een rode draad door het verhaal loopt de ontmanteling van een 250 kilo zware Duitse vliegtuigbom uit 1940-1941 die gevonden is in Polpar, het oosten van Londen. De hele wijk moet geëvacueerd worden.  Het bericht brengt Laura en haar vader terug naar de dag dat moeder overleed dankzij een vroegtijdig ontplofte bom. Zij was hulpagente. Er wordt zelden meer over haar gesproken, dat is te pijnlijk. In het huis is ook maar één foto van moeder te zien, de rest is weggeborgen. Laura herinnert zich nauwelijks meer hoe haar moeder eruitzag. 

Alles verandert als vader een vuile tas mee naar huis neemt, hij heeft hem gevonden in een container. In de tas zit een beer met een kaartje om zijn nek.

Mijn naam is BLITZY
Mijn moeder is Joan Gaskill
18.05.1930-26.07.2011
We knuffelden elkaar gedurende de Blitz

Laura griezelt aanvankelijk van die vieze tas en weigert hem en de beer wordt weggegooid. Maar 's nachts gaat haar geweten knagen en ze vist BLITZY uit de afvalbak en komt daardoor een oude man tegen die de weg kwijt is en ook een beetje in de war is. Hij heeft het over bommenwerpers die overvlogen in de Tweede Wereldoorlog... Laura brengt hem naar huis, niet wetende dat ze hem nog vaak zal zien en veel van hem zal leren.

Vervolgens gaan we terug in de tijd, naar 1940. Sarah Harwood is net vanwege het uitbreken van de oorlog vanuit Londen geëvacueerd naar een boerderij in Bencley. Haar ouders en broertje zijn nog in Londen. Het enige contact dat Sarah met het ouders en vrienden heeft, is via brieven en die krijgen wij te lezen. Vooral tussen Sarah en haar vriendin Karen is een levendige correspondentie ontstaan. 
Sarah moet erg wennen aan haar nieuwe 'ouders' en het landleven. Ze beseft niet hoe zwaar het leven in Londen langzamerhand wordt. Karen schrijft wel over de bombardementen, de huizen en klasgenoten die weg zijn evenals over de benauwde schuilkelders maar Sarah heeft het te druk met haar eigen nieuwe leven. Voor haar is de oorlog ver weg. Het contrast tussen het Londense leven en het dorpse leven is enorm.

Dankzij klasgenoot Jerry, die ook naar Sarah schrijft,  leren we over de kinderen die zich inzetten om mensen onder de platgebombardeerde huizen vandaan te halen. Jerry wordt een van hen. Er ontwikkelt zich rond die kinderen een aangrijpend verhaal en het is bijna jammer dat er nóg een verhaallijn toegevoegd wordt rond een meisje dat ooit in het dorp verdronken is. Een verhaal dat Sarah niet vertrouwd. Ze móet dit onderzoeken...

Ondertussen lezen we over Laura in het heden, zij zet ook haar voelsprieten uit en komt vooral dankzij de oude man veel over WOII te weten. Daar doorheen loopt ook het verhaal over dat verdronken meisje. Langzamerhand verweven al die levens van toen en nu zich met elkaar. 

Luc Hanegreefs heeft er weer een spannend verhaal van gemaakt, maar het boek leest niet echt makkelijk. Door de overgangen van heden naar verleden en van Londen naar het dorp, de berichten over de te ontmantelen bom in het heden, de gesprekken met de oude man én vooral het verhaal over het verdronken meisje worden teveel items opgevoerd. Het een heeft het ander wel nodig om tot een sluitend geheel te komen maar misschien had Hanegreefs zich beter alleen bij de jongeren in Londen kunnen houden én Karen, de evacuee. Dat was al genoeg geweest om duidelijk te kunnen maken hoe de oorlog voor jongeren geweest moet zijn.
Maar het verhaal blijft wel even nazinderen en stemt tot nadenken.

ISBN 9789044858396 | Hardcover | 264 pagina's | Clavis | 30 juni 2025
Leeftijd 14+

© Dettie, 14 augustus 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER