Recensies 10-12 jaar

Het raadsel van Arya’san
Marloes Kemming

Het begint met hoofdstuk 0, waarin Leana haar tas pakt en afscheid neemt van haar zoon. De elfjarige Spin vindt het maar niks dat ze alweer op reis gaat. Een handelsmissie, zegt ze. Waarom mag hij dan niet een keertje mee?
Niet dat het met opa, die gelukkig wel bij hem blijft niet leuk is, maar Spin wil ook op avontuur.

De avond voor ze vertrekt vertelt ze hem nog een verhaal, over twee broers die van hun vader ieder een helft van een amulet in de vorm van een vlinder kregen, een magische vlinder. Daarmee konden ze een wens doen, ieder één enkele wens. Maar zoals dat gaat in zulke verhalen: Leo, de ene broer wilde allebei de helften om alle macht in handen te krijgen. En de andere broer probeerde daar een stokje voor te steken, door Leo’s helft te verstoppen.
Dat deed hij zo goed dat Leo nog steeds aan het zoeken is, en de beste schatzoekers inhuurt om die helft te vinden.

En dan begint hoofdstuk 1. Mama is weg. En blijft weg.
Hier is iets niet in orde denkt Spin ook al verzekert opa hem dat ze echt wel terug komt.
Maar Spin gelooft dat niet meer als hij een geheimzinnig gesprek tussen opa en onbekenden hoort:


Spin snapt er niets van: een Ontrafelaar? Iemand van jullie?
Als opa het niet wil vertellen besluit hij zelf op pad te gaan. Met Trui de ezel.

Dan maken we kennis met Catta, een meisje van 12 dat in de woestijn woont in een gemeenschap met alleen vrouwen en meisjes. Zij worden opgeleid om Ontrafelaar te worden. Natuurlijk wil Catta dat wel, maar ze lijkt de leerstof maar niet te kunnen onthouden. Haar jongere zusje Juhuli is veel slimmer, haar lukt het w֖él!
Als Catta hoort dat Juhuli al op missie mag, en zijzelf niet, besluit ze het dorp te verlaten.

Als Spin en Catta elkaar leren kennen, nemen ze een besluit: zij gaan samen, met Trui, op zoek naar Leana.
Een spannende zoektocht volgt. Eerst moeten ze elkaar vertrouwen – lastig! - en dan blijken er nog veel andere hindernissen en gevaren op hun weg. En eigenlijk weten ze allebei niet wat ze dan moeten doen. Zal dat wel goed gaan?

Marloes Kemming doet dat iedere keer weer: een fantastisch verhaal dat je meteen meetrekt op avontuur!
En dat is magisch, spannend en vol humor. Een enorme aanrader.
Behalve een zoektocht naar Leana is het ook een becoming-of ageverhaal. We leren de kinderen goed kennen en het valt alleen maar te hopen dat we hen nog eens tegen zullen komen in een volgend avontuur!

ISBN 9789048877874 | Hardcover | 240 pagina's | Uitgeverij Moon | april 2026
Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 21 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Camping Beppe
Inge Besar

Camping Beppe is vernoemd naar Biko's grootmoeder, die beppe wordt genoemd, dat is Fries voor oma. Biko woont bij haar op de eilandcamping omdat zijn moeder de wereld afreist. Deze keer zit ze in India om schildpadden te redden.
Biko mist zijn moeder wel altijd maar bij zijn beppe is het ook superleuk. 

Ze had vroeger een boerderij maar sinds pake (opa) er niet meer is heeft ze de boerderij omgetoverd toteen camping. Omdat Beppe zo lief is en altijd voor iedereen klaarstaat is de camping zeer geliefd. En nu het vakantieseizoen aanbreekt wordt het helemaal leuk voor Biko. Dan ziet hij zijn oude vrienden weer terug die elk jaar vakantie komen vieren op de camping, zoals Daan en de 'directeur' en nog veel meer vaste gasten.

Maar dit jaar verloop het allemaal niet zo gezellig als Biko verwacht. Hij vangt namelijk een gesprek op en hoort dat zijn buurman de wethouder de camping weg wil hebben. Hij wil op die plek een nieuw golfresort! Maar dan heeft hij buiten beppe gerekend! Haar camping verkopen? Dat nooit.
De wethouder blijkt helaas is een slechte verliezer en verzint allerlei akelige dingen zodat beppe tóch wegmoet. 
Maar dan had hij buiten Biko, Daan, de directeur, de nieuwe vrienden Joni en Philo en de wethouders eigen zoon Gosse gerekend! Maar lukt het om de camping te houden? Dat is nog maar de vraag!

Ondanks alle toestanden die door de wethouder veroorzaakt worden is het evengoed een gezellig vakantieverhaal geworden met, zoals op elke camping gebeurt, zijn ups en downs. Elke campinggast heeft ook een eigen leven en die zijn soms van invloed op de omgang met elkaar. Maar dat maakt het verhaal zo aansprekend. Beppe is de spil waar alles om draait op de camping, iedereen is gek op haar. Biko en gasten willen daarom zo graag dat al haar zorgen opgelost worden. En dan blijkt maar weer wat vriendschap, zelfs uit heel onverwachte hoek, waard is. 
De gekleurde afbeeldingen doorheen het boekmaken het boek af. 

Gewoon een fijn boek om lekker in je eigen tent, hotelkamer of caravan te lezen!

ISBN 9789047718833 | Hardcover | 183 pagina's | NUR 283 | Uitg. Lemniscaat | 16 juni 2026 
Met illustraties van Donna Kroese | Leeftijd 10+ 

© Dettie, 24 juni 2026

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De regenboog van Mimir
Evy Danckers

De elfjarige Mimir is al vaak verhuisd, omdat haar vaders, paps en papaja, huizen opknappen om die weer door te verkopen. Maar deze keer wil ze blijven. Ze wonen nu op een boerderij bij een klein dorp. Men zegt dat de vorige bewoner een keer heks was en het is nauwelijks bewoonbaar, maar Mimir vindt het er leuk. Vooral omdat ze er vrij is en omdat er konijnen en kippen in de schuur wonen. Die waren erg verwaarloosd maar daar weet ze wel raad op.

Helaas gaat het op haar nieuwe schooltje minder goed. Er zijn maar drie leerlingen van haar leeftijd, en dat zijn ook nog eens jongens, en de directrice is gemeen. Mimir komt al snel in de problemen.
Waarom krijgt ze iedere keer straf? Ze doet toch niets verkeerd?

Ze zoekt haar toevlucht bij de kippen en konijnen die op de boerderij zijn achtergelaten.
En dan ontdekt ze dat de konijnen kunnen praten! Ze heten Descartes, Spinoza en Maya Angelou en ze geven Mimir graag advies, want het zijn filosofische konijnen...

‘Als je een ware zoeker naar waarheid wilt zijn, is het noodzakelijk om, minstens één keer in je leven, aan alles te twijfelen, zelfs aan jezelf. Dat heb jij gedaan. Volgens mij (Descartes) is leven zonder te filosoferen hetzelfde als je ogen dicht te hebben zonder te proberen te openen. Jij het je ogen geopend. Je bent een filosoof nu.’

Gelukkig praten ze niet altijd zo ingewikkeld, en Mimir leert er veel van.  Want als ze ontdekt waarom ze iedere keer weer na moet blijven, dreigt haar hele wereld uiteen te vallen. En dan zijn er gelukkig de konijnen...

De titel geeft aan dat het thema diversiteit is. Maar dus ook begrijpen hoe de wereld in elkaar zit, en dat je fouten goed kan maken. Je kan niet anders dan het meisje Mimir in je hart sluiten...

Evy Danckers (1977) is leerkracht Nederlands en Frans in de B-stroom (middelbaar onderwijs voor leerlingen zonder diploma basisonderwijs) in Borgerhout.

Marijke ten Cate (Stavoren, 1974) is een Nederlands illustratrice. Ze debuteerde in 1997 met haar boek Klein Konijn is ziek. In 2004 ontving ze de Vlag en Wimpel voor haar boek Altijd Tijger. Dit schreef ze samen met José Stroo. In 2005 maakte ze de boekenreeks Bo en Babs.

ISBN 9789047718116 | Hardcover | 190 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | september 2025
Illustraties van Marijke ten Cate | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 21 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Nora's ark
Illustraties: Linde Faas
Tekst: Endre Lund Eriksen

 
Dankzij klimaatverandering stijgt het water van de zee al hoger en hoger en het regent en regent en regent.
Nora's vader, Noach, heeft een vissersschip omgebouwd tot een Ark, die nu volgepropt wordt met eten maar vooral met dieren en minstens vijfhonderd boeken! Mama wilde namelijk niet vertrekken zonder haar dierbare boeken. 

Als straks de vloedgolf komt dan zijn ze dankzij de Ark gelukkig allemaal veilig, ze kunnen er dan snel vandoor gaan. Maar voordat het zo ver is roeien Nora en haar vader elke dag steeds in het rond, op zoek naar dieren die ze eventueel nog mee kunnen nemen. Maar papa heeft één regel... er mogen geen insecten mee!

Maar Nora denkt daar anders over, hoe moeten de planten straks dan groeien en hoe komt er dan fruit aan de bomen en struiken? Papa mag dan eigenwijs zijn, zij is dat ook, want zij heeft Billy! Haar kevervriendje. En die zal zeker meegaan net als heel veel andere kriebelbeestjes die Nora in jampotten heeft verstopt op haar kamer.

En dan kondigt de vloed zich aan... alles wordt in de Ark geladen...en papa blijft onverbiddelijk, geen insecten mee! En dan ziet Nora onverwacht een bootje in het botenhuis... Zij weet dan gelijk wat haar te doen staat. Zij zal haar eigen Ark hebben, een insectenark! Of papa het goed vindt of niet!

Dit is nog maar het begin van het verhaal. Wat volgt is een letterlijk stormachtig verhaal. Niet alleen de wind raast om hen heen ook papa briest. Hij is razend op zijn eigenwijze dochter en Nora begrijpt niet dat papa niet ziet hoe belangrijk alle dieren op haar arkje zijn. Zij houdt voet bij stuk. Zij zal haar dieren redden en gaat daar heel ver in. Gelukkig is daar ook de lieve Billy die alles op alles zet om Nora te steunen.

Het verhaal heeft onmiskenbaar het bijbelse verhaal over de Ark van Noach als uitgangspunt gehad, toch is het een heel hedendaags boek geworden. Het is duidelijk dat het klimaat en de opwarming van de aarde een grote rol heeft met daarbij het belang van insecten in de hoofdrol. Het is knap dat Eriksen de stem van een kind heeft weten vast te houden en niet vervallen is in een moeizaam en belerend geheel. De zeer koppige vader en dochter maken het tot een heerlijk levendig geheel. En kevertje Billy en zijn vriendje Benny zou je zelf wel in je buurt willen hebben. 

De afbeeldingen van Linde Faas moeten ook in het zonnetje gezet worden. Zoals altijd weet ze de sfeer op een speelse manier neer te zetten waardoor het een perfect geheel wordt met het mooie verhaal.

ISBN 9789047718529 | NUR 283 | Hardcover | 216 pagina's | Lemniscaat | 26 mei 2026
Vertaald door Margaretha van Andel | Leeftijd 10+

Dettie, 16 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Bliksem
Illustraties Anna Boterman
Tekst: Liz Huisman

Ries is samen met zijn moeder op vakantie, ze hebben een huisje aan zee. Maar er is niets aan. Mama ligt altijd in bed. Het gaat helemaal niet goed met haar. Ze wil niets, doet niets, ze slaapt alleen maar en Ries is dat helemaal zat. 
Het is nacht maar hij kan niet slapen. Ook mist hij papa. Omdat mama niet werkt moet papa extra ritten met de vrachtwagen rijden. 
Ries gaat stiekem naar buiten, naar het strand en neemt Bliksem mee,,, Tenminste datgene wat ooit zijn hond Bliksem was gaat mee. Bliksem is nu een hoop as, dat in een beeld in hondenvorm is gestopt. 

Maar aan zee ziet hij iemand drijven! Een meisje! Ze verdrinkt! 
Ries rent het water in en redt het meisje... denkt hij. Maar het meisje was helemaal niet aan het verdrinken, ze lag lekker te drijven! Ze is boos op Ries. Kan ze niet eens even lekker ronddobberen? Ze scheldt hem uit en rent kwaad weg.

Je zou denken dat het hierbij blijft. Maar het loopt toch anders, op een of andere manier zoeken ze elkaar steeds op. Het meisje, Vesper, voelt zich namelijk ook niet altijd geweldig met ouders die altijd maar in hun strandtent bezig zijn. Ries is wel blij met hun contact want aan zijn moeder heeft hij nog steeds niet veel. 

Ries is best moedig, want hij durft wel aan Vesper te vertellen wat er thuis aan de hand is en ook hoe het komt dat Bliksem dood is. Langzamerhand groeit van Vespers zijde de waardering voor deze jongen die wel alles wat hij moeilijk vindt aangaat. Hij schaamt zich nergens voor. 
Maar dan is op een dag zijn moeder weg! Vesper en Ries zoeken overal maar ze is niet te vinden. Ries ontdekt nu ook hoe bijzonder Vesper is!

Dit alles maakt het een bijzonder verhaal. Vooral omdat het heel menselijk. De situatie waar Ries zich in bevindt, kan iedereenoverkomen. Natuurlijk wordt het hem soms teveel. Natuurlijk wordt hij soms boos. Natuurlijk vertelt hij papa niet hoe het écht met zijn moeder gaat. Natuurlijk is het soms best moeilijk. Maar ondanks alles, blijft hij een jongen die veel om zijn ouders geeft en alleen maar probeert om het goede te doen. Vesper is met haar ruwe eerlijkheid een prachtige tegenhanger voor Ries.

Illustratrice Anna Boterman heeft het verhaal met haar aansprekende gekleurde afbeeldingen uitstekend weten te vangen.
Mooi boek, echt een aanrader.

ISBN 9789047718673 | NUR 283 |  Hardcover | 160 pagina's | Lemniscaat | 9 juni 2026
Leeftijd 10+

© Dettie, 17 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De avonturen van Cipollino
Gianni Rodari

‘Vrijheid betekent dat niemand over je beslist’

Op een dag komt de Prins met zijn Hofcitroenen en zijn soldaten, de Citroentjes, langs de hut waar het gezin Cipolla woont. In het gedrang wordt vader Cipollone naar voren geduwd, hij stapt per ongeluk op de tenen van de gouverneur, en wordt opgepakt.
Cipollino vindt het vreselijk: zijn vader bij de grootste schurken in het gevang!
Maar Cipollone legt uit dat het niet zo is:

‘Dus het is een eer om in de gevangenis te zitten?’
‘Soms wel. Normaal gesproken zijn gevangenissen voor dieven en moordenaars, maar sinds Prins Limone regeert, zitten die bij hem aan het hof, terwijl goede burgers achter de tralies verdwijnen.’

Op dat moment besluit Cipollino dat hij in opstand zal komen. Hij trekt de wijde wereld in en vindt vele medestanders: Meneer Courgette, die niet eens past in het huisje waar hij woont, Pirro Prei met zijn enorme snor, professor Pero Peer, schoenmaker meester Rozijn, het dienstmeisje Aardbeitje, Boontje, zoon van de voddenman en nog vele anderen. Met hen gaat hij de strijd aan tegen Ridder Pomodoro, de twee Gravinnekes van de Kersengaard en het leger citroentjes.
Het is geen strijd met wapens, Cipollino verzint listen om de Prins en zijn Hofhouding voor gek te zetten en blunders te laten begaan. Mevrouw Mol speelt daarbij een belangrijke rol...

Het zijn inderdaad personages van groenten en fruit – een overzicht bevindt zich voorin - die zich vaak – maar niet altijd – gedragen als hun aard is. Het geheel is een schelmenroman: de onderdrukten nemen het op tegen de tirannieke overheersers. Natuurlijk zijn de opstandelingen slimmer: macht kweekt angst. Dan is vriendschap gecombineerd met moed sterker.

Het wordt verteld in hoofdstukken met een aanduiding als ‘waarin...(dit of dat gebeurt) voorzien van mooie, vaak grappige illustraties. De dialogen zijn vlot, en er zitten grappen in. 

Of kinderen de thematiek begrijpen is de vraag. Dit verhaal is geschreven door een Italiaan in 1950, de tweede wereldoorlog was net voorbij, en de tirannieke Mussolini heerste niet meer. (Jonge) lezers kennen deze achtergrond niet, hebben nog nooit gehoord van fascisten en communisten. Weet je dat wèl, dan krijgt dit verhaal meer betekenis. Dan is het een verhaal over verzet tegen tirannie.
Zonder die kennis is het een fantasieverhaal. Ook leuk, maar niet wat de schrijver voor ogen had.

Ook de vertaling laat af en toe een steek vallen. Wordt bij de familie Cipolla opgemerkt dat ‘als je als ui ter wereld komt, het huilen je nader staat dan het lachen’, waarmee de naam cipolla verklaard wordt, bij Topias de muis - in het Italiaans topo, doet men geen poging. Mevrouw Mol wordt om onverklaarbare reden ineens ‘hij’, om even verderop weer ‘zij’ te worden.
En waarom ‘mister’ Peen? Afgestudeerd in Leiden? Een aardbeving in Groningen?
Kinderen zullen het niet merken...

Gianni Rodari (1920 – 1980) schreef deze klassieker uit de Italiaanse kinderliteratuur. Hij kreeg in 1970 de Hans Christian Andersen Prijs.

ISBN 9789493408098 | Hardcover | 248 pagina's | Uitgeverij Parade | september 2025 
Illustraties van Chiara Baglioni | Vertaald uit het Italiaans door Cris Manzoni | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 5 mei 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De wolken van Otis
Evy Danckers

De elfjarige Mimir woont met haar twee vaders in een klein dorp. Degene die ze paps noemt, is de schooldirecteur, terwijl de ander, papaja, druk bezig is het huis op te knappen. Dat is nog grotendeels een bouwval.

In het voorafgaande verhaal (De regenboog van Mimir) heeft Mimir in een eveneens vervallen schuurtje achter het huis drie konijnen gevonden. Ze heeft ze zodanig vertroeteld dat ze de verwaarlozing weer te boven zijn gekomen.
Ze heten Descartes, Spinoza en Maya Angelou. Heeft Mimir ze zo genoemd? Nee dus. Ze vertelden haar zelf dat ze zo genoemd werden door hun vorige eigenaresse, die helaas overleden is.
Die namen hebben ze niet voor niets: het zijn filosofische konijnen! En ze kunnen praten!

Als dit verhaal begint, gaat ze hen vertellen over die ene jongen die in haar klas zit. Otis heet hij, en Mimir is tot over haar oren verliefd.
Otis is verlegen, maar heeft het toch aangedurfd om Mimir een briefje te geven. Want hij vindt haar ook leuk. 
Otis woont met zijn vader in een versleten bungalow, die eigenlijk onbewoonbaar is. Zijn vader drinkt veel, hetgeen te maken heeft met het overlijden van Otis’moeder. Doordat hij meestal dronken is, zorgt hij nauwelijks voor zijn zoon. Otis heeft vrijwel constant honger en zijn kleren zien er niet uit: vies en versleten. Zijn eenzaamheid is gelukkig wat minder, sinds zijn vader met twee honden aan kwam zetten, die hij vervolgens ook verwaarloost. Maar Otis doet zijn best ook voor hen te zorgen.
De honden hebben eveneens aparte namen: Beauvoir en Rikyu. Maar ze praten niet.

Aangezien Mimir en Otis vriendschap sluiten, zouden ze elkaar eigenlijk alles moeten kunnen vertellen. Maar ze hebben allebei een Geheim, een Groot Geheim ...
Als Otis gaat logeren bij Mimir en haar vaders - paps is er achter gekomen hoe zijn leefomstandigheden zijn - kan het haast niet anders of die geheimen komen naar buiten. Maar wie weet is dat alleen maar een pluspunt? Nu kunnen ze elkaar helpen...

Het verhaal is bijzonder. Zowel Mimir als Otis zijn anders dan doorsneekinderen, en daar moeten ze mee om kunnen gaan. Niet altijd even makkelijk natuurlijk. Gelukkig hebben ze die filosofen.

‘Behalve onze eigen gedachten is er niets absoluuts in onze macht.’
‘Heel waar’, bevestigt Spinoza.
Maya Angelou knikt instemmend.
‘Niet van onderwerp veranderen,’ zeg ik gefrustreerd.
‘En je mag me ook niet in de war brengen door moeilijke dingen te zeggen. Ik wil meer weten over Minerva’s honden.’ De konijnen kijken elkaar veelbetekenend aan.
‘Niet doen! Niet praten met jullie ogen. Dat doen paps en papaja ook vaak. Ik word er gek van, want ik begrijp het nooit.
‘Maya Angelou geeuwt luid en krabt in haar manen. ‘Ik vind dat als je niet weet wat je moet doen, het meest verstandige is om niets te doen. Ga rustig zitten, stel je hart en je geest open en haal diep adem.’

Het is een fantastische vondst: deze filosofische konijnen. Op een speelse manier wordt er over levenslessen gesproken, die prima passen in het verhaal, zonder dat het ergens echt moeilijk wordt. Daarnaast gaat het over vriendschap, maar vooral ook over accepteren dat je bent zoals je bent.

Prachtig verhaal! Met de vele woordspelingen en zeer aparte namen en krachttermen (woordenlijst achterin) zit er volop humor in. 
De afbeeldingen zijn ook erg mooi. Leuk is dat je Mimir en Otis steeds afgebeeld ziet boven de hoofdstukken als zij aan het woord zijn en dat die afbeeldingen mee veranderen met het verhaal.

Evy Danckers (1977) is leerkracht Nederlands en Frans in de B-stroom (middelbaar onderwijs voor leerlingen zonder diploma basisonderwijs) in Borgerhout.

ISBN 9789047718123 | Hardcover | 190 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | mei 2026
Illustraties van Marijke ten Cate | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 9 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Willem Zoetelief, koning van Aloeka
Ronnie van Veen

Willem Zoetelief is de enige uit zijn klas die niet op vakantie gaat in de zomer. Andere kinderen vertellen enthousiast, en hij heeft niets te vertellen.
Maar daar verzint hij wat op en hij vertelt enthousiast over Aloeka, een eiland in de grote oceaan. Een eiland waar de palmbomen wuiven en de stranden schoon en wit zijn. Een eiland waar hij de koning van is. Hij woont er in een kasteel van bamboe en heeft zijn eigen wetten gemaakt: drank is verboden, ruzie maken uit den boze.
Natuurlijk is dit fantasie, een droom waar Willem iedere avond in verdwijnt.
Hij is er gelukkig, en zo kan hij het dagelijkse leven aan, waarin het allemaal stukken minder gezellig is. Zijn vader drinkt, en zijn moeder moet veel werken om alles te kunnen betalen.

Maar helaas dringt de echte wereld zijn droomwereld binnen. De grootste pestkop uit de klas, Wessel, landt met zijn volgelingen op het vreedzame eiland. Hij is de koning van Texel, zegt hij, en wil het eiland overnemen.
Dat kan natuurlijk niet. Willem moet hem verjagen. Gelukkig heeft hij hulp van de pratende capibara, Hendrik.

Je kan niet anders dan meeleven met de eenzame jongen, die vlucht in een fantasiewereld. Als de strijd tussen Aloeka en Texel steeds realistischer wordt, raakt de fantasie verweven met de werkelijkheid. Dat levert verrassende wendingen op.
Een wonderlijk en fantasierijk, maar toch realistisch verhaal. Mooi geschreven ook, met veel humor.

Ronnie van Veen is podcaster en schrijver. Dit boek is genomineerd voor de Hotze de Roosprijs 2026.

ISBN 9789021058313 | Hardcover | 192 pagina's | Uitgeverij Luitingh-Sijthoff | september 2025
Met tekeningen van Mark Janssen | Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 2 mei 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De twee levens van Kaia
Chris Kooi

Het is de elfde verjaardag van Kaia. Feest dus.
Maar: zijn moeder is nergens te bekennen, de koelkast is leeg, het regent, en hij heeft geen schone kleren meer. Hij zal naar de wasserette moeten. Leuke verjaardag!
Zijn moeder denkt er duidelijk helemaal niet aan. Ze heeft alleen de mededeling dat ze weer gaan verhuizen. Omdat zijn moeder de eindjes nauwelijks aan elkaar kan knopen zijn ze de afgelopen jaren al heel vaak verhuisd. Kaia heeft eigenlijk nooit vrienden kunnen maken. Hij is eraan gewend.
Nu is de toekomst echter veelbelovend, zegt zijn moeder: ze gaan naar een groot huis. Het huis van oma. En ze zullen rijk worden. Dat is het enige waar zijn moeder zich mee bezig houdt: geld.

Zijn oma, die Kaia helemaal niet kent, is verdwenen. Niemand weet waar ze is, dus nu wordt ze doodverklaard en is het huis van Kaia’s moeder. Die heeft wilde plannen...
Bij de notaris ontmoet Kaia een meisje van zijn leeftijd, Sue, met wie het meteen klikt.
En het huis, nou, daar wil hij wel blijven, ook al is het nu verwaarloosd. Hij is dus niet zo blij met de plannen van zijn moeder.

Op school vindt hij al snel zijn draai. Op een dag moet hij iets gaan kopiëren in de kelder. En dan gebeurt er iets vreemds...
De school is ineens gehuld in een dikke witte mist, en waar is iedereen?

Wat volgt is een spannend verhaal over andere werelden die naast de onze bestaan. Een grappig idee dat je heen en weer zou kunnen gaan? Nou, er kan heel wat fout gaan, dat lezen we in dit boek.
Het eerste hoofdstuk is nogal beschrijvend, maar hopelijk zullen jonge lezers toch verder lezen, want daarna wordt het een erg leuk, maar vooral bijzonder verhaal. Probeer het niet allemaal precies te volgen, laat je gewoon laten meenemen en geniet van een ongelofelijk science-fictieverhaal!

Chris Kooi (Groningen, 1977) werkt als redacteur voor een grote Nederlandse uitgeverij. Na zijn studie werkte hij jarenlang als reisleider in Oost- en Zuidelijk Afrika. De twee levens van Kaia is zijn debuut.

ISBN 9789000398157 | Hardcover | 320 pagina's | Uitgeverij van Goor | april 2025 | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 22 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Wilde Woud vol Groene Magie
Andy Shepherd

Als Iggy met zijn moeder verhuist naar een huis bij het bos, zijn ze niet met z’n tweeën: zijn moeder heeft een nieuwe partner, en die heeft ook een zoon. Gelukkig kan Iggy goed overweg met zijn nieuwe broertje, al is het wel wennen, want Kai is nogal druk, 'een stuiterbal'.
Ze hebben nauwelijks de kans om rustig aan elkaar te wennen, die eerste nacht in het nieuwe huis begint hun avontuur al. Hun tuin is al groot, maar grenst ook nog aan een groot bos. Iggy is absoluut van plan om dat bos eens te gaan verkennen.

Er tikt iets tegen het raam. Kai is bang dat er een monster is, maar ze ontdekken dat het een tak is. Die lijkt wel naar binnen te willen! En de klimop ook? Wat gebeurt hier?

‘Tik. Tik. Tik.
Weer klonk het steeds luider en ik wist dat ik geen andere keus had dan het raam opnieuw te openen en de takken weg te duwen.
En toen gebeurde er dus iets raars. Ik liep door de kamer om het gordijn weer open te trekken, maar ik zag geen bladeren en geen tak die tegen het glas gedrukt zat.
Sterker nog, de armen van de octopusboom staken de andere kant op. Ze strekten zich van het huis vandaan en leken naar de tuin te wijzen.
Met uitzondering van één twijgachtige stengel die strak naar mij wees. Het uiteinde leek zich te krommen als een vinger die me uitnodigde om dichterbij te komen.’

De volgende dag ontdekken de jongens dat het huis vol staat met planten. En er zijn veel houten dieren. Maar ze zijn raar! De planten groeien terwijl je er naar kijkt en die houten beeldjes, wacht, hebben ze nu bewogen? Heeft die eekhoorn een eikel gegooid?
Er staan hen nog veel meer verrassingen te wachten: de bomen willen iets van hen, door een bepaalde kant op te groeien of hun takken te bewegen dwingen ze de jongens naar waar zij, de bomen, dat willen.
Er is dan ook iets aan de hand waarbij het bos hulp nodig heeft.
Maar ze zijn kinderen! Hoe moeten ze helpen?

Er is gelukkig wel hulp: de eigenaresse van hun huis, Sylvie, wil ook niet dat de burgemeester haar zin krijgt. Die vindt het bos namelijk zo gevaarlijk dat ze het tot verboden gebied verklaart en er het liefst van af wil. Behalve Sylvie is er ook Mae, een meisje dat ineens opduikt.
De drie kinderen hebben de tijd van hun leven in het magische bos, maar beseffen ook dat er gevaar dreigt.

Echt een verhaal van deze tijd: avontuurlijk, magisch, met in de hoofdrol drie kinderen die betere ideeën hebben voor de wereld dan volwassen mensen. Ieder kind die dit leest wil vast meteen naar zo’n bijzonder bos!

Het is als een sprookje, de harde waarheid, dat het echt heel erg slecht gaat en dat er eigenlijk geen redden meer aan is, wordt niet verteld.
Het boek wordt opgesierd met heel leuke tekeningetjes, vooral van bomen en bladeren natuurlijk.
Het Wilde Woud vol Groene Magie is een waardig opvolger van de serie over de jongen die draken kweekte. Het heeft eenzelfde lichtvoetige stijl, en is niet alleen maar een leuk verhaaltje. Er wordt een serieuze zaak aangekaart.

Andy Shepherd was lerares Engels toen ze besloot zich volledig te wijden aan het schrijven van kinderboeken. Haar serie over De jongen die draken kweekte is een groot succes. De rechten zijn verkocht voor een Britse televisieserie.

ISBN 9789047717119| hardcover | 256 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | april 2026
Met illustraties van Ellie Snowdon | Vertaald uit het Engels door Sandra Hessels | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 17 april 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER