Recensies 10-12 jaar

Het geheim van Blackwood Hotel
De meedogenloze detectives deel 2
Evelien Mentink

De twaalfjarige David is met zijn vader alweer een tijdje terug in Lingerdam, in het huis waar ze nog met Davids moeder woonden. Toen zij bij een ongeluk om het leven kwam, trokken David en zijn vader naar Zweden, naar de boerderij van oma.
Natuurlijk is de buurvrouw, Sonja van Rosselen (‘mevrouw van Roddelen’) weer heel nieuwsgierig als ze merkt dat David en zijn vader steeds naar de container lopen. Ze zijn namelijk aan het opruimen.

Dan gebeurt er iets akeligs: Lasse, Davids vader valt van een trapje en breekt zijn scheenbeen. David gaat wel verder met opruimen, en stuit daarbij op de deelnemingskaarten die ze na de dood van zijn moeder kregen. Eentje lijkt niet op een rouwkaart: het is een heel vrolijke kaart. Van wie zou die nou zijn?

Zo ontdekt David dat hij nog familie heeft, waar hij niets van wist. Zij runnen een hotel op een eiland in het zuiden van Engeland: Het Blackwood Hotel. Op de kaart staat dat Kate – dat is Davids moeder – elk zomer naar Blackwood kwam, tot ze het contact verloren. En nu worden David en Lasse door nicht Emily uitgenodigd om ook eens te komen...

Nu Lasse uitgeschakeld is gaat Nina mee. Eigenlijk zou haar moeder ook meegaan, maar die is op het laatste moment verhinderd.
Voor ze vertrekken krijgt David een brief waarin een waarschuwing: ‘Blijf thuis!’ staat er, en de mededeling dat er niet voor niets geen contact meer was tussen Davids moeder en haar nicht Emily.
Ze laten zich niet tegenhouden: samen zonder volwassenen naar Engeland, natuurlijk gaan ze!
Al zeggen ze niets tegen Lasse over de brief...

Eenmaal in Blackwood Hotel ontdekken ze dat er inderdaad problemen waren waardoor Kate uit het leven van de familie Zwaluw, die het hotel runde, verdween. Ze ontmoeten Skip, die het achter-achterneefje van David is. En zijn oudoom Gabriel, die eigenlijk naar Spanje zou gaan, maar toch maar gebleven is. Skip laat hen het hotel zien, dat nu gerenoveerd wordt, inclusief alle ‘geheime’ plekken, in het hotel zelf, en ook die op het eiland.

Er gebeuren rare dingen: de dreigbrief is ineens weg; een oude vrouw beweert dat Kate een kwaadaardig mens was, en in de laatste zomer dat Kate in het hotel was, is er een ongeluk gebeurd op de krijtrotsen dat misschien geen ongeluk was. Dat is waarschijnlijk de reden dat Kate van het eiland vertrok en nooit meer iets liet horen! Maar is Davids moeder een moordenares?

Natuurlijk gaan David en Nina dat onderzoeken. Want zijn moeder een moordenares? Echt niet!
Maar wat is er dan gebeurd?

Ook dit avontuur is lekker spannend. Net als in een detective voor volwassenen wordt het geheim slechts langzaam ontrafeld en heb je als lezer niet echt een idee hoe het zit. Ook wij lezers niet ook al lezen we het dagboek dat Kate bijhield in die laatste zomer tussendoor.
Het verhaal wordt ook nu weer doorspekt met leuke woordgrapjes, en woordspelingen - de titels van een aantal hoofdstukken worden in de vorm van spiegelwoorden geschreven - en natuurlijk komen er Engelse woorden in voor.

Evelien Mentink (1969) is rechter en kinderboekenschrijver. Dit is het tweede deel van een serie van vier: De meedogenloze detectives. Deel één, De man in de boomhut, werd bekroond met de Hotze de Roosprijs 2026, voor het beste debuut.

ISBN 9789493374560| Hardcover | 224 pagina's | Uitgeverij Blauw Gras | augustus 2026
Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 24 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Bent el-Ré de koningsdochter
Inez van Loon


Was Alexine Tinne de Pipi Langkous van de negentiende eeuw?
Was Alexines motto "Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan."? 

Het lijkt er wel op. Alexine was voor niets en niemand bang. En privé-onderwijs dat haar voor zou bereiden op een huwelijk zag ze al helemaal niet zitten. Nee, Alexine was anders. "Ze had een enorme hang naar avontuur en vooral... naar vrijheid.
Nu had Alexine wel het voordeel dat haar vader enorm rijk was. Toen hij overleed - Alexine was acht - was zij het rijkstemeisje van Nederland.  Toen ze eenentwintig werd erfde ze nagenoeg zijn hele fortuin. Dat maakt het omzetten van een hang naar avontuur naar daadwerkelijke actie een stuk makkelijker. Maar dan nog was het absoluut bijzonder dat zij met haar moeder Henriëtte en tante Addy afreist naar Afrika om de bron van de rivier de Nijl te ontdekken. Veel expedities met hetzelfde doel zijn niet gelukt, door uitputting, ziekte, malaria, krokodillen, slangen etc. Maar Alexine is vastbesloten, haar zal het wèl lukken!  En haar honden gaan mee!

"We zijn van plan diep de binnenlanden van Afrika te trekken. Het wordt meer een echte expeditie. De vorige keer volgden we de adviezen uit reisboeken." 

Inderdaad wordt het een expeditie en meer dan dat! Hilarisch is wel dat er een enorme huisraad mee gaat. Zonder hun luxe bed, bestek en dergelijke kunnen ze niet. Tante Addy vormt een hoofdstuk apart. Zij vindt alles eng, is onderweg constant bang, maar naar huis gaan? Nee! 

De hele expeditie wordt levendig beschreven. Er zijn bijzondere ontmoetingen, het is soms enorm afzien voor iedereen, ondanks alle luxe spullen die mee zijn. Alexine heeft haar hart verder wel op juiste plaats zitten. Ze is geen verwend rijk meisje maar ziet vooral de mens. Als ze kan dan helpt ze, ze koopt bijvoorbeeld enkele slaven vrij, Neemt dieren mee en behandelt iedereen met respect. 

Het leuke is dat Inez van Loon het enthousiaste kind wat Alexine was heeft weten te bewaren, ondanks de latere volwassen leeftijd van Alexine,  waardoor het ook aantrekkelijk blijft voor de jonge lezers. Alexine gaf namelijk nooit op, wat er ook gebeurde en dat is, gezien de dingen die gebeurden, enorm knap. 

Het boek is gebaseerd op het werkelijke leven van Alexine Tine en Inez van Loon heeft zich zoals altijd, enorm verdiept in het leven van deze vrouw, maar ook in de leefstijl, gewoontes en gebruiken van de tijd waarin Alexine (1835-1869) leefde. Dat maakt dat je je nóg beter kunt inleven in haar avonturen en nog meer beseft welke grote risico's ze liep.

Kortom, het is een heerlijk, gloedvol, avontuurlijk boek geworden. Dus... pak een dekentje en een kop thee en duik weg in de wereld van Alexine. Daar ga je geen spijt van krijgen!

interview met Inez van Loon over Bent el-Ré

ISBN 9789044863857 | Hardcover | 350 pagina's | Clavis | 28 augustus 2026
Leeftijd 12+

© Dettie, 10 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De zwarte nacht
deel 2 Umbrador
Marieke Smithuis

In het eerste deel dacht Jinna dat ze gewoon een meisje was dat de pech had bij een akelige tante, tante Agaath, te moeten wonen, tot ze onverhoeds in Umbrador, het Schaduwrijk, terecht komt. Daar ontmoet ze Doortje, die vertelt dat Umbrador naast de gewone mensenwereld ligt, in een andere tijd. Er wonen alleen Schaduwwezens.
En Jinna ontdekt dat dit ook haar wereld is: zij heeft bijzondere krachten!
Die heeft ze vervolgens hard nodig om de strijd aan te gaan met Fulgis, de wrede Schaduwvorst, die akelige plannen heeft met het Schaduwrijk.

Als dit avontuur achter de rug is, is het nog niet gedaan: tante Agaath is namelijk ook een schaduwwezen en zij is als de zwarte draak Nizar erg machtig. En ze is in Umbrador.
Nu gaat de strijd van Jinna tegen haar tante. Ze zijn allebei drakenwisselaars, maar Nizar is veel en veel groter!Gelukkig heeft ze vrienden: haar hond Scharrie en de kat Filou. Ook Toori, die hoewel hij blind is, een Sterrenkijker is. Hij kan door de tijd kijken. Maar nu lijkt zijn gave te verdwijnen. Zijn laatste droom was niet zo gunstig voor Jinna, ze zou het liefst vergeten wat hij vertelde. Er dreigt een groot gevaar, waarbij Jinna en haar vrienden in de knel komen en Umbrador misschien wel ten onder gaat.

Opnieuw een strijd dus. Aanvankelijk lijkt ze een nieuwe vriend gevonden te hebben, er is een jongen, die haar in de gaten houdt en zich tenslotte bekend maakt. Maar aan wiens kant staat hij eigenlijk?
Terwijl je dit spannende verhaal leest, moet je onwillekeurig denken aan de huidige maatschappij. Marieke Smithuis laat die echoën in haar verhaal.
Jinna vraagt zich af wat goed en kwaad precies is. Mag je doden ten voordele van het kwade of ben je dan ook slecht? En kan je het iemand kwalijk nemen dat die persoon door zijn opvoeding er van overtuigd is dat iets goed is, terwijl dat eigenlijk niet zo is?

‘Niemand kan in zijn eentje de wereld redden, maar je kunt altijd iets goeds doen.’

Dat zei haar vader ooit tegen Jinna, en daar houdt ze zich aan vast. Ook al moet ze dan moeilijke beslissingen nemen.
En zo eindigt het bijzondere avontuur van Jinna in Umbrador.
Zullen we ooit nog meer over haar kunnen lezen?

Marieke Smithuis (1967) schrijft voor kinderen van alle leeftijden. Lotte en Roos, over het leven van twee zusjes, is voor kinderen die niet zo veel met magie hebben. Maar als je dat juist leuk vindt dan zijn de boeken over Umbrador een schot in de roos!
Voor in het boek staat een plattegrond, dat is heel fijn, zoals ook de prachtige tekeningen van
Jeska Verstegen genieten is.

ISBN 9789045132488 | Hardcover | 320 pagina's | Uitgeverij Querido | juni 2026 
Illustraties door Jeska Verstegen | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 12 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Uitgespookt
Raif van der Linden

Misschien denk je wel dat je als spook onbeperkt overal kan rondspoken, maar helaas: Dudley kan dat niet. Hij bivakkeert meestal op de zolder van een oude chocoladefabriek. Hij kan wel vrij door de fabriek zweven, maar naar buiten, dat gaat niet.
Hoe dat zit weet hij niet, zoals hij ook niet weet wie hij is, hij lijdt aan geheugenverlies. Hij is een echt doorzichtig spook, en zweeft met gemak door muren en andere obstakels, binnen de fabriek dan. Hij kan niet praten, maar hij kan er wel voor zorgen dat mensen zijn gedachten lezen, mits ze hem aankijken. En hij kan voorwerpen laten bewegen.

Het is dan wel een oude fabriek, hij is nog volop in gebruik. Paaseitjes, chocoladeletters en repen worden er gemaakt met behulp van verouderde machines. Daar komen nog mensen aan te pas, Dudley kent ze allemaal.

Op een dag verschijnen er twee nieuwe medewerkers. Kinderen nog. Amélie en Benjamin zijn dertien jaar, en komen in hun vakantie werken in de fabriek die het eigendom is van Amélies opa. Door een ongelukkig voorval is Amélie bang geworden voor de zolder en ook Benjamin is er niet blij mee als hij die moet opruimen en opnieuw indelen.
Maar Dudley ziet een kans. Hij heeft namelijk ontdekt dat een aantal personeelsleden zich bezighoudt met zaken die het daglicht niet kunnen verdragen, en daar wil hij een eind aan maken.
Hij heeft Amélie en Benjamin hard nodig.
Maar dan moet er eerst contact gemaakt worden.

Behalve dat hij ervoor wil zorgen dat die criminelen stoppen met waar ze mee bezig zijn, wil Dudley ook graag ontdekken wie hij is. Was. Kunnen de kinderen daar ook bij helpen?
Hij heeft een gevaarlijk project gestart: die criminelen deinzen nergens voor terug. Maar gelukkig: niet allemaal...

Een verrassend en origineel verhaal. Het is spannend en tipt ook nog even aan het probleem van verslaving. De vriendschap van de twee tieners wordt op de proef gesteld doordat ze de problemen anders benaderen. Dat geeft het verhaal extra diepte.
Een uitdaging voor kinderen van zo'n twaalf jaar.

Wie is Raif van der Linden? Is dit zijn debuut? Dan is het erg geslaagd!

ISBN 9789044861822 | Hardcover | 384 pagina's | Uitgeverij Clavis | juni 2026 
Leeftijd vanaf 12 jaar | NUR 283/284

© Marjo, 21 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Overaltijd
Gemma Broekhuis

‘Overaltijd is de wereld van onze dromen
Ieder die slaapt, is vrij om hier te komen
Maar zij die wakker zijn en deze plek betreden
Kunnen verdwalen in herinneringen en verleden.’

Rik is met zijn ouders net verhuisd. Het is nog een janboel in huis, er moet nog veel gedaan worden.
Maar van die muur in zijn kamer moeten ze afblijven, vindt Rik. Die wil hij zo houden. Het is een prachtige muurschildering die iedere keer weer anders lijkt:

‘Golven van donkerpaars, lila en wit in de rechterbovenhoek, waar kleine lichtpuntjes in glinsterden, als sterren die zo ver weg stonden dat ze leken te bewegen. Het blauw met gouden middengedeelte deed denken aan de binnenkant van een amethist en de turquoise golven erboven die overliepen in een wolk van roze en oranje, als een suikerspin en de binnenkant van een honingraat.’

Franka is met haar vader uit Australië terug komen wonen in het dorp. Als ze op school een onderwerp voor een spreekbeurt moeten kiezen blijken Rik en Franka hetzelfde onderwerp te willen. Ze moeten er samen uitkomen, vindt de juf, en Franka neemt de koe bij de horens: ze staat al snel bij Rik voor de deur.
Als ze op zijn kamer komt is ze net zo verbijsterd als Rik dat was. Of nog een beetje meer, want voor Franka ziet de schildering er bekend uit! Er staat precies zo’n tekening in een boek dat haar vader heeft!
Ook Luc zit bij hen in de klas. Rik vindt hem niet echt aardig, maar hij kan niet om hem heen: Luc blijkt namelijk in het huis gewoond te hebben waar Rik nu woont. En in dat huis is van alles gebeurd, zegt Luc.

Franka vindt oude krantenberichten, waar haar vader dingen bij gekrabbeld heeft: ‘droomtijd’ en 'Overaltijd’ staat er.
Wat betekent dat? En wat heeft het te maken met hetgeen in het artikel staat, over de verdwijning van een meisje van 9 jaar?

Alles houdt met elkaar verband natuurlijk en Rik en Franca gaan op onderzoek uit. Ook Luc komt erbij.
Een afgelegen kliniek, een geheimzinnige steen, nachtelijke tochten, het is een magisch en spannend verhaal.

Gemma Broekhuis (1977, Amsterdam) studeerde Nederlands, en vond werk als copywriter en het ondernemerschap. Overaltijd is haar eerste kinderboek.

ISBN 9789462348226 | Hardcover | 224 pagina's | Uitgeverij Pelckmans | maart 2026
Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 4 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het raadsel van Arya’san
Marloes Kemming

Het begint met hoofdstuk 0, waarin Leana haar tas pakt en afscheid neemt van haar zoon. De elfjarige Spin vindt het maar niks dat ze alweer op reis gaat. Een handelsmissie, zegt ze. Waarom mag hij dan niet een keertje mee?
Niet dat het met opa, die gelukkig wel bij hem blijft niet leuk is, maar Spin wil ook op avontuur.

De avond voor ze vertrekt vertelt ze hem nog een verhaal, over twee broers die van hun vader ieder een helft van een amulet in de vorm van een vlinder kregen, een magische vlinder. Daarmee konden ze een wens doen, ieder één enkele wens. Maar zoals dat gaat in zulke verhalen: Leo, de ene broer wilde allebei de helften om alle macht in handen te krijgen. En de andere broer probeerde daar een stokje voor te steken, door Leo’s helft te verstoppen.
Dat deed hij zo goed dat Leo nog steeds aan het zoeken is, en de beste schatzoekers inhuurt om die helft te vinden.

En dan begint hoofdstuk 1. Mama is weg. En blijft weg.
Hier is iets niet in orde denkt Spin ook al verzekert opa hem dat ze echt wel terug komt.
Maar Spin gelooft dat niet meer als hij een geheimzinnig gesprek tussen opa en onbekenden hoort:


Spin snapt er niets van: een Ontrafelaar? Iemand van jullie?
Als opa het niet wil vertellen besluit hij zelf op pad te gaan. Met Trui de ezel.

Dan maken we kennis met Catta, een meisje van 12 dat in de woestijn woont in een gemeenschap met alleen vrouwen en meisjes. Zij worden opgeleid om Ontrafelaar te worden. Natuurlijk wil Catta dat wel, maar ze lijkt de leerstof maar niet te kunnen onthouden. Haar jongere zusje Juhuli is veel slimmer, haar lukt het w֖él!
Als Catta hoort dat Juhuli al op missie mag, en zijzelf niet, besluit ze het dorp te verlaten.

Als Spin en Catta elkaar leren kennen, nemen ze een besluit: zij gaan samen, met Trui, op zoek naar Leana.
Een spannende zoektocht volgt. Eerst moeten ze elkaar vertrouwen – lastig! - en dan blijken er nog veel andere hindernissen en gevaren op hun weg. En eigenlijk weten ze allebei niet wat ze dan moeten doen. Zal dat wel goed gaan?

Marloes Kemming doet dat iedere keer weer: een fantastisch verhaal dat je meteen meetrekt op avontuur!
En dat is magisch, spannend en vol humor. Een enorme aanrader.
Behalve een zoektocht naar Leana is het ook een becoming-of ageverhaal. We leren de kinderen goed kennen en het valt alleen maar te hopen dat we hen nog eens tegen zullen komen in een volgend avontuur!

ISBN 9789048877874 | Hardcover | 240 pagina's | Uitgeverij Moon | april 2026
Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 21 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De regenboog van Mimir
Evy Danckers

De elfjarige Mimir is al vaak verhuisd, omdat haar vaders, paps en papaja, huizen opknappen om die weer door te verkopen. Maar deze keer wil ze blijven. Ze wonen nu op een boerderij bij een klein dorp. Men zegt dat de vorige bewoner een keer heks was en het is nauwelijks bewoonbaar, maar Mimir vindt het er leuk. Vooral omdat ze er vrij is en omdat er konijnen en kippen in de schuur wonen. Die waren erg verwaarloosd maar daar weet ze wel raad op.

Helaas gaat het op haar nieuwe schooltje minder goed. Er zijn maar drie leerlingen van haar leeftijd, en dat zijn ook nog eens jongens, en de directrice is gemeen. Mimir komt al snel in de problemen.
Waarom krijgt ze iedere keer straf? Ze doet toch niets verkeerd?

Ze zoekt haar toevlucht bij de kippen en konijnen die op de boerderij zijn achtergelaten.
En dan ontdekt ze dat de konijnen kunnen praten! Ze heten Descartes, Spinoza en Maya Angelou en ze geven Mimir graag advies, want het zijn filosofische konijnen...

‘Als je een ware zoeker naar waarheid wilt zijn, is het noodzakelijk om, minstens één keer in je leven, aan alles te twijfelen, zelfs aan jezelf. Dat heb jij gedaan. Volgens mij (Descartes) is leven zonder te filosoferen hetzelfde als je ogen dicht te hebben zonder te proberen te openen. Jij het je ogen geopend. Je bent een filosoof nu.’

Gelukkig praten ze niet altijd zo ingewikkeld, en Mimir leert er veel van.  Want als ze ontdekt waarom ze iedere keer weer na moet blijven, dreigt haar hele wereld uiteen te vallen. En dan zijn er gelukkig de konijnen...

De titel geeft aan dat het thema diversiteit is. Maar dus ook begrijpen hoe de wereld in elkaar zit, en dat je fouten goed kan maken. Je kan niet anders dan het meisje Mimir in je hart sluiten...

Evy Danckers (1977) is leerkracht Nederlands en Frans in de B-stroom (middelbaar onderwijs voor leerlingen zonder diploma basisonderwijs) in Borgerhout.

Marijke ten Cate (Stavoren, 1974) is een Nederlands illustratrice. Ze debuteerde in 1997 met haar boek Klein Konijn is ziek. In 2004 ontving ze de Vlag en Wimpel voor haar boek Altijd Tijger. Dit schreef ze samen met José Stroo. In 2005 maakte ze de boekenreeks Bo en Babs.

ISBN 9789047718116 | Hardcover | 190 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | september 2025
Illustraties van Marijke ten Cate | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 21 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Camping Beppe
Inge Besar

Camping Beppe is vernoemd naar Biko's grootmoeder, die beppe wordt genoemd, dat is Fries voor oma. Biko woont bij haar op de eilandcamping omdat zijn moeder de wereld afreist. Deze keer zit ze in India om schildpadden te redden.
Biko mist zijn moeder wel altijd maar bij zijn beppe is het ook superleuk. 

Ze had vroeger een boerderij maar sinds pake (opa) er niet meer is heeft ze de boerderij omgetoverd toteen camping. Omdat Beppe zo lief is en altijd voor iedereen klaarstaat is de camping zeer geliefd. En nu het vakantieseizoen aanbreekt wordt het helemaal leuk voor Biko. Dan ziet hij zijn oude vrienden weer terug die elk jaar vakantie komen vieren op de camping, zoals Daan en de 'directeur' en nog veel meer vaste gasten.

Maar dit jaar verloop het allemaal niet zo gezellig als Biko verwacht. Hij vangt namelijk een gesprek op en hoort dat zijn buurman de wethouder de camping weg wil hebben. Hij wil op die plek een nieuw golfresort! Maar dan heeft hij buiten beppe gerekend! Haar camping verkopen? Dat nooit.
De wethouder blijkt helaas is een slechte verliezer en verzint allerlei akelige dingen zodat beppe tóch wegmoet. 
Maar dan had hij buiten Biko, Daan, de directeur, de nieuwe vrienden Joni en Philo en de wethouders eigen zoon Gosse gerekend! Maar lukt het om de camping te houden? Dat is nog maar de vraag!

Ondanks alle toestanden die door de wethouder veroorzaakt worden is het evengoed een gezellig vakantieverhaal geworden met, zoals op elke camping gebeurt, zijn ups en downs. Elke campinggast heeft ook een eigen leven en die zijn soms van invloed op de omgang met elkaar. Maar dat maakt het verhaal zo aansprekend. Beppe is de spil waar alles om draait op de camping, iedereen is gek op haar. Biko en gasten willen daarom zo graag dat al haar zorgen opgelost worden. En dan blijkt maar weer wat vriendschap, zelfs uit heel onverwachte hoek, waard is. 
De gekleurde afbeeldingen doorheen het boekmaken het boek af. 

Gewoon een fijn boek om lekker in je eigen tent, hotelkamer of caravan te lezen!

ISBN 9789047718833 | Hardcover | 183 pagina's | NUR 283 | Uitg. Lemniscaat | 16 juni 2026 
Met illustraties van Donna Kroese | Leeftijd 10+ 

© Dettie, 24 juni 2026

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Nora's ark
Illustraties: Linde Faas
Tekst: Endre Lund Eriksen

 
Dankzij klimaatverandering stijgt het water van de zee al hoger en hoger en het regent en regent en regent.
Nora's vader, Noach, heeft een vissersschip omgebouwd tot een Ark, die nu volgepropt wordt met eten maar vooral met dieren en minstens vijfhonderd boeken! Mama wilde namelijk niet vertrekken zonder haar dierbare boeken. 

Als straks de vloedgolf komt dan zijn ze dankzij de Ark gelukkig allemaal veilig, ze kunnen er dan snel vandoor gaan. Maar voordat het zo ver is roeien Nora en haar vader elke dag steeds in het rond, op zoek naar dieren die ze eventueel nog mee kunnen nemen. Maar papa heeft één regel... er mogen geen insecten mee!

Maar Nora denkt daar anders over, hoe moeten de planten straks dan groeien en hoe komt er dan fruit aan de bomen en struiken? Papa mag dan eigenwijs zijn, zij is dat ook, want zij heeft Billy! Haar kevervriendje. En die zal zeker meegaan net als heel veel andere kriebelbeestjes die Nora in jampotten heeft verstopt op haar kamer.

En dan kondigt de vloed zich aan... alles wordt in de Ark geladen...en papa blijft onverbiddelijk, geen insecten mee! En dan ziet Nora onverwacht een bootje in het botenhuis... Zij weet dan gelijk wat haar te doen staat. Zij zal haar eigen Ark hebben, een insectenark! Of papa het goed vindt of niet!

Dit is nog maar het begin van het verhaal. Wat volgt is een letterlijk stormachtig verhaal. Niet alleen de wind raast om hen heen ook papa briest. Hij is razend op zijn eigenwijze dochter en Nora begrijpt niet dat papa niet ziet hoe belangrijk alle dieren op haar arkje zijn. Zij houdt voet bij stuk. Zij zal haar dieren redden en gaat daar heel ver in. Gelukkig is daar ook de lieve Billy die alles op alles zet om Nora te steunen.

Het verhaal heeft onmiskenbaar het bijbelse verhaal over de Ark van Noach als uitgangspunt gehad, toch is het een heel hedendaags boek geworden. Het is duidelijk dat het klimaat en de opwarming van de aarde een grote rol heeft met daarbij het belang van insecten in de hoofdrol. Het is knap dat Eriksen de stem van een kind heeft weten vast te houden en niet vervallen is in een moeizaam en belerend geheel. De zeer koppige vader en dochter maken het tot een heerlijk levendig geheel. En kevertje Billy en zijn vriendje Benny zou je zelf wel in je buurt willen hebben. 

De afbeeldingen van Linde Faas moeten ook in het zonnetje gezet worden. Zoals altijd weet ze de sfeer op een speelse manier neer te zetten waardoor het een perfect geheel wordt met het mooie verhaal.

ISBN 9789047718529 | NUR 283 | Hardcover | 216 pagina's | Lemniscaat | 26 mei 2026
Vertaald door Margaretha van Andel | Leeftijd 10+

Dettie, 16 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Bliksem
Illustraties Anna Boterman
Tekst: Liz Huisman

Ries is samen met zijn moeder op vakantie, ze hebben een huisje aan zee. Maar er is niets aan. Mama ligt altijd in bed. Het gaat helemaal niet goed met haar. Ze wil niets, doet niets, ze slaapt alleen maar en Ries is dat helemaal zat. 
Het is nacht maar hij kan niet slapen. Ook mist hij papa. Omdat mama niet werkt moet papa extra ritten met de vrachtwagen rijden. 
Ries gaat stiekem naar buiten, naar het strand en neemt Bliksem mee,,, Tenminste datgene wat ooit zijn hond Bliksem was gaat mee. Bliksem is nu een hoop as, dat in een beeld in hondenvorm is gestopt. 

Maar aan zee ziet hij iemand drijven! Een meisje! Ze verdrinkt! 
Ries rent het water in en redt het meisje... denkt hij. Maar het meisje was helemaal niet aan het verdrinken, ze lag lekker te drijven! Ze is boos op Ries. Kan ze niet eens even lekker ronddobberen? Ze scheldt hem uit en rent kwaad weg.

Je zou denken dat het hierbij blijft. Maar het loopt toch anders, op een of andere manier zoeken ze elkaar steeds op. Het meisje, Vesper, voelt zich namelijk ook niet altijd geweldig met ouders die altijd maar in hun strandtent bezig zijn. Ries is wel blij met hun contact want aan zijn moeder heeft hij nog steeds niet veel. 

Ries is best moedig, want hij durft wel aan Vesper te vertellen wat er thuis aan de hand is en ook hoe het komt dat Bliksem dood is. Langzamerhand groeit van Vespers zijde de waardering voor deze jongen die wel alles wat hij moeilijk vindt aangaat. Hij schaamt zich nergens voor. 
Maar dan is op een dag zijn moeder weg! Vesper en Ries zoeken overal maar ze is niet te vinden. Ries ontdekt nu ook hoe bijzonder Vesper is!

Dit alles maakt het een bijzonder verhaal. Vooral omdat het heel menselijk. De situatie waar Ries zich in bevindt, kan iedereenoverkomen. Natuurlijk wordt het hem soms teveel. Natuurlijk wordt hij soms boos. Natuurlijk vertelt hij papa niet hoe het écht met zijn moeder gaat. Natuurlijk is het soms best moeilijk. Maar ondanks alles, blijft hij een jongen die veel om zijn ouders geeft en alleen maar probeert om het goede te doen. Vesper is met haar ruwe eerlijkheid een prachtige tegenhanger voor Ries.

Illustratrice Anna Boterman heeft het verhaal met haar aansprekende gekleurde afbeeldingen uitstekend weten te vangen.
Mooi boek, echt een aanrader.

ISBN 9789047718673 | NUR 283 |  Hardcover | 160 pagina's | Lemniscaat | 9 juni 2026
Leeftijd 10+

© Dettie, 17 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De wolken van Otis
Evy Danckers

De elfjarige Mimir woont met haar twee vaders in een klein dorp. Degene die ze paps noemt, is de schooldirecteur, terwijl de ander, papaja, druk bezig is het huis op te knappen. Dat is nog grotendeels een bouwval.

In het voorafgaande verhaal (De regenboog van Mimir) heeft Mimir in een eveneens vervallen schuurtje achter het huis drie konijnen gevonden. Ze heeft ze zodanig vertroeteld dat ze de verwaarlozing weer te boven zijn gekomen.
Ze heten Descartes, Spinoza en Maya Angelou. Heeft Mimir ze zo genoemd? Nee dus. Ze vertelden haar zelf dat ze zo genoemd werden door hun vorige eigenaresse, die helaas overleden is.
Die namen hebben ze niet voor niets: het zijn filosofische konijnen! En ze kunnen praten!

Als dit verhaal begint, gaat ze hen vertellen over die ene jongen die in haar klas zit. Otis heet hij, en Mimir is tot over haar oren verliefd.
Otis is verlegen, maar heeft het toch aangedurfd om Mimir een briefje te geven. Want hij vindt haar ook leuk. 
Otis woont met zijn vader in een versleten bungalow, die eigenlijk onbewoonbaar is. Zijn vader drinkt veel, hetgeen te maken heeft met het overlijden van Otis’moeder. Doordat hij meestal dronken is, zorgt hij nauwelijks voor zijn zoon. Otis heeft vrijwel constant honger en zijn kleren zien er niet uit: vies en versleten. Zijn eenzaamheid is gelukkig wat minder, sinds zijn vader met twee honden aan kwam zetten, die hij vervolgens ook verwaarloost. Maar Otis doet zijn best ook voor hen te zorgen.
De honden hebben eveneens aparte namen: Beauvoir en Rikyu. Maar ze praten niet.

Aangezien Mimir en Otis vriendschap sluiten, zouden ze elkaar eigenlijk alles moeten kunnen vertellen. Maar ze hebben allebei een Geheim, een Groot Geheim ...
Als Otis gaat logeren bij Mimir en haar vaders - paps is er achter gekomen hoe zijn leefomstandigheden zijn - kan het haast niet anders of die geheimen komen naar buiten. Maar wie weet is dat alleen maar een pluspunt? Nu kunnen ze elkaar helpen...

Het verhaal is bijzonder. Zowel Mimir als Otis zijn anders dan doorsneekinderen, en daar moeten ze mee om kunnen gaan. Niet altijd even makkelijk natuurlijk. Gelukkig hebben ze die filosofen.

‘Behalve onze eigen gedachten is er niets absoluuts in onze macht.’
‘Heel waar’, bevestigt Spinoza.
Maya Angelou knikt instemmend.
‘Niet van onderwerp veranderen,’ zeg ik gefrustreerd.
‘En je mag me ook niet in de war brengen door moeilijke dingen te zeggen. Ik wil meer weten over Minerva’s honden.’ De konijnen kijken elkaar veelbetekenend aan.
‘Niet doen! Niet praten met jullie ogen. Dat doen paps en papaja ook vaak. Ik word er gek van, want ik begrijp het nooit.
‘Maya Angelou geeuwt luid en krabt in haar manen. ‘Ik vind dat als je niet weet wat je moet doen, het meest verstandige is om niets te doen. Ga rustig zitten, stel je hart en je geest open en haal diep adem.’

Het is een fantastische vondst: deze filosofische konijnen. Op een speelse manier wordt er over levenslessen gesproken, die prima passen in het verhaal, zonder dat het ergens echt moeilijk wordt. Daarnaast gaat het over vriendschap, maar vooral ook over accepteren dat je bent zoals je bent.

Prachtig verhaal! Met de vele woordspelingen en zeer aparte namen en krachttermen (woordenlijst achterin) zit er volop humor in. 
De afbeeldingen zijn ook erg mooi. Leuk is dat je Mimir en Otis steeds afgebeeld ziet boven de hoofdstukken als zij aan het woord zijn en dat die afbeeldingen mee veranderen met het verhaal.

Evy Danckers (1977) is leerkracht Nederlands en Frans in de B-stroom (middelbaar onderwijs voor leerlingen zonder diploma basisonderwijs) in Borgerhout.

ISBN 9789047718123 | Hardcover | 190 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | mei 2026
Illustraties van Marijke ten Cate | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 9 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER