Zom en Bie zitten vast
Anna Woltz
Als je al duizend jaar op een kerkhof zit en naar mensen die daar komen roept dat je hun hersens wil eten, dan kun je je voorstellen dat het op een gegeven moment genoeg is geweest. De zombies Zom en Bie zijn het dan ook beu. Bie zegt dat ze hersens niet eens lekker vindt, die zijn taai. Nee, ze wil wat anders. Maar ja, ze hebben geen idee wat ze dan moeten doen, en wie kan dat beter weten dan de baas?
Maar waar kunnen ze de baas vinden? Zom en Bie gaan op pad, ze zullen hem vast wel vinden.
Ze schrikken als er onverwacht een wolf tevoorschijn springt.
Maar wat schetst hun verbazing: de wolf zegt dat hij er ook genoeg van heeft! Dus hij gaat mee met Zom en Bie. Ook een prinses sluit zich bij hen aan, zij heeft ook ergens genoeg van.
Waar zouden ze de baas kunnen vinden?
Het is al grappig dat twee zombies niet meer willen spoken, en dat er een wolf en een prinses bij komen, is heel bijzonder. Maar er gebeuren nog meer totaal onverwachte dingen!
Wat een fantasie heeft Anna Woltz!
Heel erg leuk avontuur, met grappige en onverwachte wendingen.
Het verhaal wordt verteld in korte zinnen, met duidelijke verdeling over de pagina’s. En met leuke tekeningetjes erbij.
Het boek is verschenen in de serie Tijgerlezen. Die serie is niet gebonden aan een leesniveau, de kinderen kunnen het boek pakken wanneer ze er aan toe zijn.
Anna Woltz (Londen, 1981) studeerde geschiedenis in Leiden en is nu fulltime schrijfster.
Als vijftienjarige schreef ze een jaar lang columns voor de Volkskrant over haar leven op school. Die stukjes werden gebundeld in Overleven in 4B. In 2002 kwam haar eerste kinderboek uit: Alles kookt over.
Ze ontving de Gouden Griffel voor Gips.
ISBN 9789045132525 | Hardcover | 96 pagina's | Uitgeverij Querido | september 2026
Met illustraties van Emanuel Wiemans | Leeftijd vanaf 7 jaar.
© Marjo, 2 oktober 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Bertha 612
Mohana van den Kroonenberg
Bertha kan haar ogen niet geloven: een uitnodiging, en niet zomaar een: nee, ze is gevraagd te komen eten bij de mensen. Ze is superenthousiast, maar wat gek: haar ouders helemaal niet.
‘jij gaat niet,’ roept hij. ‘Jij blijft hier!’
‘Sorry hoor, papa, maar dat kan dus niet. Dat zou heel onbeleefd zijn.’
‘Mensen, lieverd,’ probeert mam met en heel lief stemmetje, ‘dat moesten we je nog vertellen, maar mensen...’
‘Ménsen, Bertha,’ brult papa. ‘Ik zeg het voor eens en voor altijd. Die mensen, die jou uitgenodigd hebben, diezelfde &%$#@-mensen...’
Maar Bertha luistert niet, ze springt uit het raam en vertrekt.
Bij het huis waar ze moet zijn, wordt ze stilzwijgend naar binnen geloodst. Ze kijkt rond in het grote huis, ze wil wel alles zien. En ze reageert niet op de appjes van pap en mam...
Er blijken meer genodigden: Ted, een lam en Tokkie, een kip.
Ze zijn al gauw de beste vrienden, en leven zich uit. De mensen laten zich nauwelijks zien, die zijn druk in de keuken. Er moet natuurlijk wel een dinertje klaargezet worden...
En het eten is lekker! Ze genieten volop...
De oplettende lezer heeft dan allang door wat die mensen van plan zijn. Je ziet ze bezig op korte strips tussendoor. Er zijn meer strips: Bertha die het huis bekijkt, de mensen in de keuken, de drie vrienden die lekker zitten te eten, het spelen op de trampoline. Erg leuk! Je leest die strips alsof je de tekst leest. Het is een boek waarin je niet alleen begrijpend leest, maar ook begrijpend kijkt.
Hoe zal dit aflopen...
Mohana van den Kroonenberg zet hier samen met Anne Stalinski een humoristisch verhaal neer, met een duidelijk serieuze ondertoon, die er niet dik bovenop ligt, maar voor de betere lezer wel duidelijk is.
Mohana van den Kroonenberg (1967) is beeldhouwer en schrijver. Ze publiceert verhalen in verschillende literaire tijdschriften en kranten. In 2010 debuteerde zij met de verhalenbundel voor volwassenen: 'Moorddiner'.
Sinds enkele jaren richt ze zich voornamelijk op de jeugd. 'Dodo', haar kinderboekendebuut over een kind dat niet spreekt, behaalde plaats 16 in de Grote Vriendelijke Honderd, een lijst met de beste kinderboeken aller tijden.
Anne Stalinski is een illustrator en cartoonist met een heel eigen stijl.
ISBN 9789045132426 | Hardcover | 96 pagina's | Uitgeverij Querido | oktober 2026|
Illustraties van Anne Stalinski | Leeftijd vanaf 7 jaar
© Marjo, 22 oktober 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Juf Braaksel en de briljante wisseltruc
Juf Braaksel 9
Carry Slee
Als de burgemeester op school komt vertellen dat de koning heeft besloten dat die lieve juf met pensioen mag, heeft hij geen idee hoe woedend ze is. Je vraagt je af waarom ze überhaupt ooit directeur van een school is geworden, want een school, dat is per definitie een gebouw waar je kinderen gaat vinden en ze haat kinderen!
Natuurlijk blijft ze haar schijnheilige gedrag vertonen, doet ze alsof ze blij is met het cadeau van de koning, en met het afscheidsfeest dat de kinderen voor haar zullen organiseren. Maar intussen:
De zonnetoren
Illustraties: Lauren Pletinckx
Tekst: Marijke Macken
In augustus 2026 was er een zonsverduistering, de hele wereld keek mee. Tijdens de totale verduistering was de aarde donker maar voor en na was er een aparte stille sfeer en ook het zonlicht was bijzonder.
In dit boek gebeurt bijna hetzelfde maar dat kwam niet omdat de maan voor de zon schoof. Het zonlicht werd en bleef dieprood inplaats van heldere, lichte en warme stralen. Niemand heeft er een verklaring voor, ook de geleerden en wetenschappers niet. Er is geen dag, geen nacht, alleen die dieprode lucht.
De straten zijn stil, de winkels zijn dicht en mensen komen amper buiten. Ze wachten af...
Nyo en Lina vinden het maar saai.Wat is er met de zon aan de hand? Lina vindt dat ze het maar eens aan de zon moeten vragen. Dan weten ze het tenminste. Vol goede moed beginnen ze een toren te bouwen van tafels, stoelen, kisten. De toren wordt al hoger en hoger... en eindelijk bereiken ze de zon en kunnen ze vragen wat er aan de hand is.
Ik ben zooo moe, zget de zon, zo heel erg moe... Ik schijn steeds maar weer maar iedereen vindt me maar gewoon zucht de zon. Niemand bedankt me en nu ben ik zo ontzettende moe...
Lina en Nyo snappen het heel goed wat de zon zegt. De zon heeft een burn-out! De zon moet op vakantie, maar kan dat wel?
Wat volgt is hartverwarmend. De twee kinderen verzinnen van alles om de zon weer beter in haar zonnevelletje te laten voelen. De zon weet niet wat haar overkomt! Ze ontdekt dankzij de kinderen allemaal nieuwe dingen. Niet alles vindt ze leuk of fijn maar ze probeert wel alles uit. En als kers op de taart leest Lina een heel mooi verhaal voor, over de lieve, warme zon!
Zal de zon beter worden en weer heerlijk gaan schijnen? Het einde kun je in dit mooie boek lezen! Daarna kijk je met heel andere ogen naar de zon,
De afbeeldingen zijn gekleurd in warme tinten. De klim naar de zon is heel beeldend weergegeven.
In verhouding is er vrij veel tekst maar het is in eenvoudige taal geschreven zodat een kind van zes het makkelijk kan begrijpen en misschien wel zelf kan lezen...
ISBN 9789044862232 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij Clavis | 24 juli 2026
Afmeting 21,6 x 29,8 cm | Leeftijd 6+
© Dettie, 22 augustus 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Kapitein Zonneschijn
Alex Milway
Het cruiseschip De Zonneschijn heeft een probleem: de kapitein is verdwenen en heeft ook nog personeel meegenomen.
Bella Day heeft zojuist haar eerste baantje gevonden: zij zal de nieuwe kapitein worden. Maar ze is eigenlijk niet voorbereid: ze heeft geen uniform, ze weet niet hoe ze zich als kapitein moet gedragen, en erger: ze heeft geen idee wat ze op het schip zal aantreffen. Beter gezegd: wat ze er niet zal aantreffen!
Ze weet niet meer van varen dan wat ze van haar tante Sylvie Slagtand geleerd heeft. Maar die heeft een zeilboot.
Maar wat Bella Day wel heeft: ze is enorm enthousiast, heeft een groot doorzettingsvermogen, en is vindingrijk. En iedereen die nog wel op het schip is, staat meteen achter haar. Met z’n allen zetten ze de schouders eronder: deze reis gaat slagen. Met eerste stuurman Tatoe, mevrouw Spinner en de jonge pinguïns Flip en Flap en ook nog de hulp van de passagiers moet dat lukken toch?
Maar dan komt er ineens een schip langszij. Nou, schip: het is een gigantische oceaanstomer, de SS Goliath. De Zonneschijn past er wel tien keer in!
Dat betekent het einde...
’Razende rukwinden, dat zal niet gebeuren zolang ik de kapitein ben!’ riep Bella uit. ‘Ik zal er alles aan doen om van deze cruise een succes te maken!’
Gaat het haar lukken?
Het boek opent met een landkaart, of eigenlijk een zeekaart: de Gouden-Zeekaart.
Daarop kunnen we de avonturen van het cruiseschip De Zonneschijn volgen. Op de pagina erna staat het schip zelf schematisch afgebeeld.
Bella Day is de enige mens in het verhaal, de andere personages zijn dieren. Zo kennen we Alex Milway. Zoals ook de bekende manier van tekenen: in twee kleuren, blauw en grijs.
En natuurlijk is er het verhaal; ook helemaal Milway: grappig, spannend en met een sterke persoonlijkheid als hoofdpersoon.
De taal is verrijkend voor jonge lezers: een weemoedig lied; een hachelijke situatie.
‘Het zag eruit als een gouden zonnestraal op de glinsterende, turquoise zee.’
‘Bella’s zenuwen groeiden aan tot een zorgenstorm.’
Alex Milway (Hereford,1978) is een Engelse illustrator, schrijver en animator. Hij heeft onder andere de boekenreeks Hotel Flamingo geschreven.
ISBN 9789047718192 | Hardcover | 193 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juni 2026
Vertaald uit het Engels door Jesse Goossens | Leeftijd vanaf 7 jaar
© Marjo, 11 augustus 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
De nieuwe reis van de Kleine Prins
Eloy Moreno
De piloot (zie: De kleine prins) crasht een tweede keer. Deze keer landt hij in de oceaan, maar hoewel hij uit de cabine weet te klimmen, is er alleen maar water om hem heen.
Daar zit hij dan, op zijn vliegtuig.
Net als in het eerste boek ziet hij ineens een jongetje staan. Dat jochie kent hij: het is de kleine prins!
Vroeg die hem de vorige keer om een schaap voor hem te tekenen, deze keer vraagt hij om een mol.
Maar de piloot heeft geen idee. Een mol? Hoe moet hij die tekenen?
En waarom eigenlijk?
De kleine prins vertelt dat het schaap de apenbroodbomen die zijn planeet dreigen te vernietigen niet meer op wil eten. Een mol kan aan de wortels vreten, en op die manier helpen.
Alles draait om die roos. Die ene mooie bloem op zijn planeet, waar de kleine prins zo veel van houdt. Maar als het schaap geen bomen meer willen eten en de planeet vol komt te staan met apenbroodbomen zal zijn roos dat niet overleven...
Het verhaal is net als in het eerste boek niet echt moeilijk. Maar ook hier gaat het in feite meer om de levenslessen, die vaak duidelijk zijn, soms wat meer verstopt.
De kleine prins vertelt over zijn reizen naar andere planeten, over de bewoners daarvan. Op een van die planeten maakt hij kennis met de machthebber, een man die naar hem schreeuwt. En op een andere planeet zitten mensen te vergaderen, hij vraagt hen raad - hoe moet hij voorkomen dat de bomen zijn planeet verwoesten? En dan vragen de mensen niets, geven een waardeloos antwoord. Ze geven niet toe dat ze geen idee hebben wat een apenbroodboom is. Maar men zou eens denken dat ze dom zijn!
Zo is er bij iedere planeet die hij bezocht een klein verhaaltje, waarbij de prins de mens neerzet met zijn lelijke eigenschappen, zijn eigenaardigheden.
En intussen zakt het vliegtuig steeds dieper in het water...
De sfeer is hetzelfde, er zijn dezelfde boodschappen, maar de taal is moderner, toegankelijker voor kinderen. Met de mooie illustraties erbij is het alleen maar genieten. Je kan de diepere betekenis proberen te ontdekken of alleen de avonturen lezen, het maakt niet uit.
Met instemming van de Fondation Antoine de Saint-Exupéry schreef Eloy Moreno de enige officieel geautoriseerde voortzetting van *De kleine prins*. De Kleine Prins is eveneens een familiemusical. Dit moderne sprookje uit 1943 werd een van de meest geliefde verhalen ooit en werd vertaald in meer dan 160 talen.
Eloy Moreno Olaria (1976, Castellon de la Plana, Spanje) is afgestudeerd als technisch ingenieur, maar besloot te gaan schrijven. Hij debuteerde met De groene pen, in het Spaans El boligrafo de gel verde. Zijn boek ‘Onzichtbaar’ (Invisibile) werd een bestseller in vele landen.
David Sierra (Madrid, 1987) volgde de opleiding tot illustrator en won met zijn afstudeerproject de Aurelio Blanco Prijs.
Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944) was een Franse schrijver en piloot. De kleine prins (Frans: Le Petit Prince), werd voor het eerst gepubliceerd in 1943.
ISBN 9789493408258 | Hardcover | 120 pagina's | Uitgeverij Parade | juli 2026 | Illustraties van David Sierra
Vertaald door Hendrik Hutter | NUR 273 | Leeftijd 7-99 jr
© Marjo, 8 september 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Goof is de gemeenste gans ter wereld
Alex Latimer
Goof woont in Boshoven en het Gemeenste Ganzen Genootschap heeft hem al acht jaar lang uitgeroepen tot de gemeenste gans ter wereld. Kun je nagaan hoe gemeen hij is. Hij bijt en schreeuwt en verzint gemene trucjes. Iedereen is eigenlijk en beetje bang voor Goof.
Elke ochtend maakt Goof een lijstje met gemene dingen om te doen, zoals een zandkasteel kapot stampen, was van de waslijn stelen, tegen een baby schreeuwen... en in de dierentuin stuurt hij Anton het biggetje naar de kooi van de tijger! En die kooi staat open!
Goof snapt dan ook helemaal niet waarom Anton hem even later een bloem geeft. Hij is er zelfs een beetje van slag van.
Waarom deed Anton dat? Hij was toch heel gemeen tegen Anton, dan geef je toch geen bloem!
De heel nacht moet Goof aan de bloem denken en de volgende morgen als hij met zijn 'gemene streken lijstje' de deur uitstapt, is alles anders. Er komt geen geschreeuw uit zijn bek, een klap wordt een tik... De gemene dingen lukken niet meer! Wat is er aan de hand met Goof?
Goof gaat zelfs naar de Gemeenste Ganzen Genootschap om raad te vragen, maar als zij over de bloem horen zijn zij ook helemaal van slag!
Wat moet Goof doen? Uiteindelijk stapt hij maar op Anton af en vraagt hem waarom hij die bloem kreeg.
Het antwoord is heel verrassend.
Aanvankelijk dacht ik nee hè, omdat het boek geen gewoon leesboek is maar bijna een stripverhaal. De afbeeldingen overheersen. Persoonlijk hou ik daar niet van, omdat die boeken vaak erg oppervlakkig zijn. Maar bij dit boek heb je wel het gevoel een echt boek te hebben gelezen. Dat komt o.a. door de logische opeenvolging van gebeurtenissen en de uitdrukkingen die Alex Latimer heel goed heeft weergegeven. In de tekeningen zijn de verbazing, de boosheid, de drift van Goof zo goed weergegeven dat ze het verhaal meevertellen. Knap gedaan! De korte teksten van een paar regels bij de afbeeldingen zijn in een goed leesbaar lettertype gedrukt. De teksten staan ook niet in ballonnetjes zoals in stripverhalen.
Het is gewoon een erg grappig boek met als extraatje een fijne boodschap.
ISBN 9789025780494 | Hardcover | 120 pagina's | Gottmer | 12 februari 2025
Vertaald door Tjibbe Veldkamp | leeftijd 7+
© Dettie, 4 juli 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Millie en de bolwezel
Illustraties Paul Oole
Tekst: Wim De Vos
"Ik moet naar school.
Dat is het beste, zei iedereen. Gewoon doorgaan. Ze bedoelen: doorgaan alsof er helemaal niets is gebeurd. Alsof alles nog net zo is als vroeger.
Maar niks is nog als vroeger."
Dit vertelt Millie. Haar moeder is dood en hoe kan ze nu gewoon doorgaan? De bal in haar buik is weg. Die bal was mama. En nu heeft ze op die plek een groot gat die ze niet meer kan opvullen, "Niet met eten met drinken en zeker niet met gewoon doorgaan."
Ze mist niet alleen mama maar ook papa. Hij zit alleen maar in zijn werkkamer en draait 'muziek van vroeger'. Ook haar lievelingsserie op tv helpt niet. Ze kan haar hoofd er niet bijhouden. Ze kan zich niet meer inleven. Kon ze maar een keertje niet aan mama denken, maar dat lukt niet.
Tante Tien probeert Millie op te vangen, ze neemt Millie mee naar de kermis, maar zelfs dat vindt Millie helemaal niet leuk. Ze wil naar huis. En net als ze op het punt dtaan om weg te gaan roept een man naar Millie. Het is een piraat en Millei mag gratis spelen, het memoryspel. Het is allemaal een beetje vreemd, want de kaartjes die Millie omdraait zijn niet hetzelfde als daarvoor. Ze ziet ineens een kindje en een betraand masker! Toch wint ze en krijgt een rare, harige blauwe bol. Wat moet ze ermee?
Toch blijkt dit de mooiste prijs die Millie kon krijgen. Eigenlijk wil ze hem eerst terugbrengen, maar ineens blijkt dat de bol beentjes en armpjes heeft en ogen! De bol wordt haar allerliefste vriend. Ze neemt hem overal mee naartoe en dan blijkt ook dat hij kan praten. Niet vaak maar wel als het moet.
Met Sam, de jongen uit haar klas, raakt ze ook steeds beter bevriemd, helemaal als hij vertelt dat hij ook iemand verloren is. Dat schept een band.
Ondertussen gaat het steeds slechter met papa, hij wordt zelfs heel boos op Millie! Is zelfs boos op Bol! TanteTien doet wat ze kan, maar het is moeilijk. En dan begint Millie tegen Bol te praten, over haar leuke, lieve, grappige moeder...
Een prachtig verhaal over verlies en verdriet. Hoe je kunt worstelen met het accepteren en loslaten. Hoe je aanvankelijk alles in het teken ziet van het verlies, bijvoorbeeld overal het woordje mama of moeder hoort. Hoe meelevend mensen doen, terwijl je eigenlijk gewoon even niets wil horen of zien. Gewoon wil zijn, zonder dat gefluister of zielige blikken. Hoe belangrijk praten is...
Kortom, op een heel mooie manier wordt verteld hoe rouw voelt en hoe je met verdriet om kunt gaan.
Een liefdevol boek dat kinderen zal helpen om te leren omgaan met al hun gevoelens.
ISBN 9789044859065 | Hardcover | 120 pagina's | Clavis | 20 januari 2026
Met zwart wit tekeningen van Paul Oole | Leeftijd 8+
© Dettie, 4 juli 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Mozart
Illustraties: Lia Visirin
Tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara
De jeugdserie Little People, Big Dreams groeit gestaag. Elk deel vertelt het levensverhaal over iemand die van betekenis is of is geweest in de wereldgeschiedenis.
Dat Mozart (1756-1791) van betekenis is geweest, is iedereen denkelijk wel duidelijk.
Het was al snel duidelijk dat de kleine Wolfgang Mozart een natuurtalent had voor muziek. Op zijn derde leerde hij al piano spelen door te kijken hoe zijn zus het deed en op zijn vijfde componeerde hij zijn eerste muziekstuk.
Hij had zijn omgeving wel mee, want zijn hele familie was muzikaal. Al snel traden zijn zus Nannerl en Wolfgang op in heel Europa. Beiden waren ook heel leergierig, van alle muziekvormen wilden ze alles weten. Op zijn achtste componeerde de jonge Mozart al zijn eerste symfonie! Helaas mocht Nannerl, die net zo getalenteerd was als Wolfgang, toen ze ouder werd niet langer met haar broer optreden. Vrouwen mochten dat destijds niet.
De carrière van Mozart is ongelofelijk en indrukwekkend. Hij wás muziek. Zijn hele leven draaide om muziek. Hij werd helaas niet oud, maar 35 jaar. Hij overleed toen hij uitgerekend een requiem ofwel muziekstuk voor doden schreef.
Mozart liet een verbijsterend aantal muziekstukken na, wel 600. Tot de dag van vandaag is zijn muziek geliefd en hij inspireerde veel jonge musici met zijn werk.
Deze keer heeft Lia Visrin het verhaal van afbeeldingen voorzien – elk deel heeft een eigen illustrator – en de bevlogenheid en werklust spatten bijna van de pagina’s af.
De boeken uit deze serie blijven kleine cadeautjes. Bovendien steek je er steeds veel van op.
Het is te hopen dat nog vele delen zullen volgen.
Zie ook het inkijkexemplaar https://www.vierwindstreken.com/file_load/9789465000756_I.pdf
ISBN 9789465000756 | Hardcover | 36 pagina’s | De Vier Windstreken | 9 juni 2026
Nederlandse tekst Antje Schoehuys-Blaak | Afmeting 20,5 x 20,5 cm | Leeftijd 6+
© Dettie, 23 juni 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER
Harry Styles
Illustraties: Lizzie Knot
Tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara
Harry Styles gaf in het voorjaar van 2026 een historische reeks van tien concerten in de Johan Cruijff ArenA in Amsterdam als onderdeel van zijn 'Together, Together' residency. Acht concerten vonden plaats op in mei, en twee op 4 en 5 juni 2026.
In dit boek kunnen we lezen waar Harry Styles opgroeide en hoe zijn zangcarrière begon. Hij is in 1994 geboren is een mooi dorpje in Noord Engeland en was in zijn jeugd al bezig met mensen vermaken. Op school viel hij al op dankzij zijn zangkunst. Het kan ook niet anders dan dat hij later een bandje oprichtte en hij vond het optreden geweldig.
Maar dankzij zijn moeder deed hij mee aan een populaire talentenjacht op tv en de rest is geschiedenis. Eerst werd Styles al heel populair dankzij de band One Direction maar zijn solocarrière leverde helemaal wereldfaam op.
Styles staat bekend om zijn humor, vriendelijkheid en vooral om zijn kleding! Onder andere dankzij hem veranderde de modewereld voor mannen.
Lizzi Knot heeft de levenslijn van Harry Styles in vrolijke beelden omgezet, deze passen precies bij de tekst van Maria Isabel Sánchez Vegara en het karakter van Styles. Ze zijn vrolijk, kleurrijk en aansprekend!
Het boek is er een uit de geweldige serie Little People, Big Dreams waarin steeds de levensverhalen van belangrijke personen uit de wereld van muziek, wetenschap, sport, literatuur. Kunst en filosofie verteld worden. Elk deel laat zien hoe hun leven begon met een grote droom en leidde tot een prominente plek in de wereldgeschiedenis. Elk boek heeft een andere illustrator waardoor ze verrassend blijven.
Zie ook het inkijkexemplaar https://www.vierwindstreken.com/file_load/9789465000763_I.pdf
ISBN 9789465000763 | Hardcover | 36 pagina’s | De Vier Windstreken | 15 mei 2026
Nederlandse tekst: Antje Schoehuys-Blaak |Afmeting 24,6 x 20 cm | Leeftijd 6 +
© Dettie, 23 juni 2026
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER