Recensies 6-9 jaar

Juf Braaksel en de briljante wisseltruc
Juf Braaksel 9
Carry Slee

Als de burgemeester op school komt vertellen dat de koning heeft besloten dat die lieve juf met pensioen mag, heeft hij geen idee hoe woedend ze is. Je vraagt je af waarom ze überhaupt ooit directeur van een school is geworden, want een school, dat is per definitie een gebouw waar je kinderen gaat vinden en ze haat kinderen!
Natuurlijk blijft ze haar schijnheilige gedrag vertonen, doet ze alsof ze blij is met het cadeau van de koning, en met het afscheidsfeest dat de kinderen voor haar zullen organiseren. Maar intussen:

 

Ze doet ook poeslief als haar zogenaamde vriendinnen, Alie Cyaankali en Greta Granaat, haar komen ‘helpen’. Ze hebben in de krant gelezen dat juf Braaksel weggaat en nu er een sollicitatieprocedure wordt opgestart, denken zij dat ze met een beetje hulp de school kunnen gaan leiden. Dat dan natuurlijk op dezelfde akelige manier als juf Braaksel dat doet gebeurt!
Maar Alie en Greta beschikken niet over de kennis die ze bij het solliciteren moeten laten zien, daar hebben ze de kinderen, met name Lucas voor nodig.
En terwijl juf Braaksel net doet of ze die twee steunt, bedenkt ze een heel ander plan.

Lucas, Milou en Thijs, de vriendengroep, komen altijd bij elkaar in het laboratorium van opa, waar hij de meest bijzondere uitvindingen heeft gedaan. Maar opa komt er al jaren niet meer, dus het werd de plek voor de vrienden. Dan hoort Lucas dat zijn opa het laboratorium wil gaan verhuren! Dat mag niet gebeuren! Als hij een vreemde auto bij die plek ziet en een gesprek afluistert, overlegt hij met Milou en Thijs: het laboratorium moet hun plek blijven!

Hoe deze twee verhaallijnen in elkaar grijpen op een heel aanvaardbare manier, dat weet Carry Slee heel goed voor elkaar te krijgen, dat wordt een spannend verhaal!
Alle oude bekenden duiken op, en vervullen weer de rol die ze in de andere boeken ook hadden. En die hele speciale nieuwe persoon? ja...

ISBN 9789047718536 | Hardcover | 288 pagina's | Uitgeverij Overamstel | augustus 2026 
Illustraties van Iris Boter | Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 22 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Zom en Bie zitten vast
Anna Woltz

Als je al duizend jaar op een kerkhof zit en naar mensen die daar komen roept dat je hun hersens wil eten, dan kun je je voorstellen dat het op een gegeven moment genoeg is geweest. De zombies Zom en Bie zijn het dan ook beu. Bie zegt dat ze hersens niet eens lekker vindt, die zijn taai. Nee, ze wil wat anders. Maar ja, ze hebben geen idee wat ze dan moeten doen, en wie kan dat beter weten dan de baas?
Maar waar kunnen ze de baas vinden? Zom en Bie gaan op pad, ze zullen hem vast wel vinden.

Ze schrikken als er onverwacht een wolf tevoorschijn springt.
Maar wat schetst hun verbazing: de wolf zegt dat hij er ook genoeg van heeft! Dus hij gaat mee met Zom en Bie. Ook een prinses sluit zich bij hen aan, zij heeft ook ergens genoeg van.
Waar zouden ze de baas kunnen vinden?

Het is al grappig dat twee zombies niet meer willen spoken, en dat er een wolf en een prinses bij komen, is heel bijzonder. Maar er gebeuren nog meer totaal onverwachte dingen!
Wat een fantasie heeft Anna Woltz!
Heel erg leuk avontuur, met grappige en onverwachte wendingen.
Het verhaal wordt verteld in korte zinnen, met duidelijke verdeling over de pagina’s. En met leuke tekeningetjes erbij.
Het boek is verschenen in de serie Tijgerlezen. Die serie is niet gebonden aan een leesniveau, de kinderen kunnen het boek pakken wanneer ze er aan toe zijn.

Anna Woltz (Londen, 1981) studeerde geschiedenis in Leiden en is nu fulltime schrijfster.
Als vijftienjarige schreef ze een jaar lang columns voor de Volkskrant over haar leven op school. Die stukjes werden gebundeld in Overleven in 4B. In 2002 kwam haar eerste kinderboek uit: Alles kookt over.
Ze ontving de Gouden Griffel voor Gips.

ISBN 9789045132525 | Hardcover | 96 pagina's | Uitgeverij Querido | september 2026
Met illustraties van Emanuel Wiemans | Leeftijd vanaf 7 jaar.
 
© Marjo, 2 oktober 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 De zonnetoren
Illustraties: Lauren Pletinckx
Tekst: Marijke Macken

In augustus 2026 was er een zonsverduistering, de hele wereld keek mee. Tijdens de totale verduistering was de aarde donker maar voor en na was er een aparte stille sfeer en ook het zonlicht was bijzonder. 

In dit boek gebeurt bijna hetzelfde maar dat kwam niet omdat de maan voor de zon schoof. Het zonlicht werd en bleef dieprood inplaats van heldere, lichte en warme stralen. Niemand heeft er een verklaring voor, ook de geleerden en wetenschappers niet. Er is geen dag, geen nacht, alleen die dieprode lucht. 
De straten zijn stil, de winkels zijn dicht en mensen komen amper buiten. Ze wachten af...  

Nyo en Lina vinden het maar saai.Wat is er met de zon aan de hand? Lina vindt dat ze het maar eens aan de zon moeten vragen. Dan weten ze het tenminste. Vol goede moed beginnen ze een toren te bouwen van tafels, stoelen, kisten. De toren wordt al hoger en hoger... en eindelijk bereiken ze de zon en kunnen ze vragen wat er aan de hand is. 
Ik ben zooo moe, zget de zon, zo heel erg moe... Ik schijn steeds maar weer maar iedereen vindt me maar gewoon zucht de zon. Niemand bedankt me en nu ben ik zo ontzettende moe...
Lina en Nyo snappen het heel goed wat de zon zegt. De zon heeft een burn-out! De zon moet op vakantie, maar kan dat wel?

Wat volgt is hartverwarmend. De twee kinderen verzinnen van alles om de zon weer beter in haar zonnevelletje te laten voelen.  De zon weet niet wat haar overkomt! Ze ontdekt dankzij de kinderen allemaal nieuwe dingen. Niet alles vindt ze leuk of fijn maar ze probeert wel alles uit. En als kers op de taart leest Lina een heel mooi verhaal voor, over de lieve, warme zon! 

Zal de zon beter worden en weer heerlijk gaan schijnen? Het einde kun je in dit mooie boek lezen! Daarna kijk je met heel andere ogen naar de zon,

De afbeeldingen zijn gekleurd in warme tinten. De klim naar de zon is heel beeldend weergegeven. 
In verhouding is er vrij veel tekst maar het is in eenvoudige taal geschreven zodat een kind van zes het makkelijk kan begrijpen en misschien wel zelf kan lezen... 

ISBN 9789044862232 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij Clavis | 24 juli 2026
Afmeting 21,6 x 29,8 cm | Leeftijd 6+

© Dettie, 22 augustus 2026 

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Kapitein Zonneschijn
Alex Milway

Het cruiseschip De Zonneschijn heeft een probleem: de kapitein is verdwenen en heeft ook nog personeel meegenomen.
Bella Day heeft zojuist haar eerste baantje gevonden: zij zal de nieuwe kapitein worden. Maar ze is eigenlijk niet voorbereid: ze heeft geen uniform, ze weet niet hoe ze zich als kapitein moet gedragen, en erger: ze heeft geen idee wat ze op het schip zal aantreffen. Beter gezegd: wat ze er niet zal aantreffen!
Ze weet niet meer van varen dan wat ze van haar tante Sylvie Slagtand geleerd heeft. Maar die heeft een zeilboot.

Maar wat Bella Day wel heeft: ze is enorm enthousiast, heeft een groot doorzettingsvermogen, en is vindingrijk. En iedereen die nog wel op het schip is, staat meteen achter haar. Met z’n allen zetten ze de schouders eronder: deze reis gaat slagen. Met eerste stuurman Tatoe, mevrouw Spinner en de jonge pinguïns Flip en Flap en ook nog de hulp van de passagiers moet dat lukken toch?
Maar dan komt er ineens een schip langszij. Nou, schip: het is een gigantische oceaanstomer, de SS Goliath. De Zonneschijn past er wel tien keer in!
Dat betekent het einde...

’Razende rukwinden, dat zal niet gebeuren zolang ik de kapitein ben!’ riep Bella uit. ‘Ik zal er alles aan doen om van deze cruise een succes te maken!’

Gaat het haar lukken?

Het boek opent met een landkaart, of eigenlijk een zeekaart: de Gouden-Zeekaart.
Daarop kunnen we de avonturen van het cruiseschip De Zonneschijn volgen. Op de pagina erna staat het schip zelf schematisch afgebeeld.
Bella Day is de enige mens in het verhaal, de andere personages zijn dieren. Zo kennen we Alex Milway. Zoals ook de bekende manier van tekenen: in twee kleuren, blauw en grijs.
En natuurlijk is er het verhaal; ook helemaal Milway: grappig, spannend en met een sterke persoonlijkheid als hoofdpersoon.
De taal is verrijkend voor jonge lezers: een weemoedig lied; een hachelijke situatie.
‘Het zag eruit als een gouden zonnestraal op de glinsterende, turquoise zee.’
‘Bella’s zenuwen groeiden aan tot een zorgenstorm.’

Alex Milway (Hereford,1978) is een Engelse illustrator, schrijver en animator. Hij heeft onder andere de boekenreeks Hotel Flamingo geschreven.

ISBN 9789047718192 | Hardcover | 193 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juni 2026 
Vertaald uit het Engels door Jesse Goossens | Leeftijd vanaf 7 jaar 

© Marjo, 11 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De nieuwe reis van de Kleine Prins
Eloy Moreno

De piloot (zie: De kleine prins) crasht een tweede keer. Deze keer landt hij in de oceaan, maar hoewel hij uit de cabine weet te klimmen, is er alleen maar water om hem heen.
Daar zit hij dan, op zijn vliegtuig.

Net als in het eerste boek ziet hij ineens een jongetje staan. Dat jochie kent hij: het is de kleine prins!
Vroeg die hem de vorige keer om een schaap voor hem te tekenen, deze keer vraagt hij om een mol.
Maar de piloot heeft geen idee. Een mol? Hoe moet hij die tekenen?
En waarom eigenlijk?

De kleine prins vertelt dat het schaap de apenbroodbomen die zijn planeet dreigen te vernietigen niet meer op wil eten. Een mol kan aan de wortels vreten, en op die manier helpen. 

Alles draait om die roos. Die ene mooie bloem op zijn planeet, waar de kleine prins zo veel van houdt. Maar als het schaap geen bomen meer willen eten en de planeet vol komt te staan met apenbroodbomen zal zijn roos dat niet overleven...

Het verhaal is net als in het eerste boek niet echt moeilijk. Maar ook hier gaat het in feite meer om de levenslessen, die vaak duidelijk zijn, soms wat meer verstopt. 
De kleine prins vertelt over zijn reizen naar andere planeten, over de bewoners daarvan. Op een van die planeten maakt hij kennis met de machthebber, een man die naar hem schreeuwt. En op een andere planeet zitten mensen te vergaderen, hij vraagt hen raad - hoe moet hij voorkomen dat de bomen zijn planeet verwoesten? En dan vragen de mensen niets, geven een waardeloos antwoord. Ze geven niet toe dat ze geen idee hebben wat een apenbroodboom is. Maar men zou eens denken dat ze dom zijn!

Zo is er bij iedere planeet die hij bezocht een klein verhaaltje, waarbij de prins de mens neerzet met zijn lelijke eigenschappen, zijn eigenaardigheden.
En intussen zakt het vliegtuig steeds dieper in het water...

De sfeer is hetzelfde, er zijn dezelfde boodschappen, maar de taal is moderner, toegankelijker voor kinderen. Met de mooie illustraties erbij is het alleen maar genieten. Je kan de diepere betekenis proberen te ontdekken of alleen de avonturen lezen, het maakt niet uit.

Met instemming van de Fondation Antoine de Saint-Exupéry schreef Eloy Moreno de enige officieel geautoriseerde voortzetting van *De kleine prins*. De Kleine Prins is eveneens een familiemusical. Dit moderne sprookje uit 1943 werd een van de meest geliefde verhalen ooit en werd vertaald in meer dan 160 talen. 

Eloy Moreno Olaria (1976, Castellon de la Plana, Spanje) is afgestudeerd als technisch ingenieur, maar besloot te gaan schrijven. Hij debuteerde met De groene pen, in het Spaans El boligrafo de gel verde. Zijn boek ‘Onzichtbaar’ (Invisibile) werd een bestseller in vele landen.

David Sierra (Madrid, 1987) volgde de opleiding tot illustrator en won met zijn afstudeerproject de Aurelio Blanco Prijs.

Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944) was een Franse schrijver en piloot. De kleine prins (Frans: Le Petit Prince), werd voor het eerst gepubliceerd in 1943.

ISBN 9789493408258 | Hardcover | 120 pagina's | Uitgeverij Parade | juli 2026 | Illustraties van David Sierra
Vertaald door Hendrik Hutter | NUR 273 | Leeftijd 7-99 jr

© Marjo, 8 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Goof is de gemeenste gans ter wereld
Alex Latimer

Goof woont in Boshoven en het Gemeenste Ganzen Genootschap heeft hem al acht jaar lang uitgeroepen tot de gemeenste gans ter wereld. Kun je nagaan hoe gemeen hij is. Hij bijt en schreeuwt en verzint gemene trucjes. Iedereen is eigenlijk en beetje bang voor Goof.

Elke ochtend maakt Goof een lijstje met gemene dingen om te doen, zoals een zandkasteel kapot stampen, was van de waslijn stelen, tegen een baby schreeuwen... en in de dierentuin stuurt hij Anton het biggetje naar de kooi van de tijger! En die kooi staat open!
Goof snapt dan ook helemaal niet waarom Anton hem even later een bloem geeft. Hij is er zelfs een beetje van slag van.
Waarom deed Anton dat? Hij was toch heel gemeen tegen Anton, dan geef je toch geen bloem! 

De heel nacht moet Goof aan de bloem denken en de volgende morgen als hij met zijn 'gemene streken lijstje' de deur uitstapt, is alles anders. Er komt geen geschreeuw uit zijn bek, een klap wordt een tik... De gemene dingen lukken niet meer! Wat is er aan de hand met Goof?
Goof gaat zelfs naar de Gemeenste Ganzen Genootschap om raad te vragen, maar als zij over de bloem horen zijn zij ook helemaal van slag! 
Wat moet Goof doen? Uiteindelijk stapt hij maar op Anton af en vraagt hem waarom hij die bloem kreeg.
Het antwoord is heel verrassend.

Aanvankelijk dacht ik nee hè, omdat het boek geen gewoon leesboek is maar bijna een stripverhaal. De afbeeldingen overheersen. Persoonlijk hou ik daar niet van, omdat die boeken vaak erg oppervlakkig zijn. Maar bij dit boek heb je wel het gevoel een echt boek te hebben gelezen. Dat komt o.a. door de logische opeenvolging van gebeurtenissen en de uitdrukkingen die Alex Latimer heel goed heeft weergegeven. In de tekeningen zijn de verbazing, de boosheid, de drift van Goof zo goed weergegeven dat ze het verhaal meevertellen. Knap gedaan! De korte teksten van een paar regels bij de afbeeldingen zijn in een goed leesbaar lettertype gedrukt. De teksten staan ook niet in ballonnetjes zoals in stripverhalen. 
Het is gewoon een erg grappig boek met als extraatje een fijne boodschap.

ISBN 9789025780494 | Hardcover | 120 pagina's | Gottmer | 12 februari 2025
Vertaald door Tjibbe Veldkamp | leeftijd 7+

© Dettie, 4 juli 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Millie en de bolwezel
Illustraties Paul Oole
Tekst: Wim De Vos

"Ik moet naar school.
Dat is het beste, zei iedereen. Gewoon doorgaan. Ze bedoelen: doorgaan alsof er helemaal niets is gebeurd. Alsof alles nog net zo is als vroeger.
Maar niks is nog als vroeger."

Dit vertelt Millie. Haar moeder is dood en hoe kan ze nu gewoon doorgaan? De bal in haar buik is weg. Die bal was mama. En nu heeft ze op die plek een groot gat die ze niet meer kan opvullen, "Niet met eten met drinken en zeker niet met gewoon doorgaan." 

Ze mist niet alleen mama maar ook papa. Hij zit alleen maar in zijn werkkamer en draait 'muziek van vroeger'. Ook haar lievelingsserie op tv helpt niet. Ze kan haar hoofd er niet bijhouden. Ze kan zich niet meer inleven. Kon ze maar een keertje niet aan mama denken, maar dat lukt niet.

Tante Tien probeert Millie op te vangen, ze neemt Millie mee naar de kermis, maar zelfs dat vindt Millie helemaal niet leuk. Ze wil naar huis. En net als ze op het punt dtaan om weg te gaan roept een man naar Millie. Het is een piraat en Millei mag gratis spelen, het memoryspel. Het is allemaal een beetje vreemd, want de kaartjes die Millie omdraait zijn niet hetzelfde als daarvoor. Ze ziet ineens een kindje en een betraand masker! Toch wint ze en krijgt een rare, harige blauwe bol. Wat moet ze ermee?

Toch blijkt dit de mooiste prijs die Millie kon krijgen. Eigenlijk wil ze hem eerst terugbrengen, maar ineens blijkt dat de bol beentjes en armpjes heeft en ogen! De bol wordt haar allerliefste vriend. Ze neemt hem overal mee naartoe en dan blijkt ook dat hij kan praten. Niet vaak maar wel als het moet.

Met Sam, de jongen uit haar klas, raakt ze ook steeds beter bevriemd, helemaal als hij vertelt dat hij ook iemand verloren is. Dat schept een band. 
Ondertussen gaat het steeds slechter met papa, hij wordt zelfs heel boos op Millie! Is zelfs boos op Bol! TanteTien doet wat ze kan, maar het is moeilijk. En dan begint Millie tegen Bol te praten, over haar leuke, lieve, grappige moeder...

Een prachtig verhaal over verlies en verdriet. Hoe je kunt worstelen met het accepteren en loslaten. Hoe je aanvankelijk alles in het teken ziet van het verlies, bijvoorbeeld overal het woordje mama of moeder hoort. Hoe meelevend mensen doen, terwijl je eigenlijk gewoon even niets wil horen of zien. Gewoon wil zijn, zonder dat gefluister of zielige blikken. Hoe belangrijk praten is...
Kortom, op een heel mooie manier wordt verteld hoe rouw voelt en hoe je met verdriet om kunt gaan.

Een liefdevol boek dat kinderen zal helpen om te leren omgaan met al hun gevoelens.

ISBN 9789044859065 | Hardcover | 120 pagina's | Clavis | 20 januari 2026
Met zwart wit tekeningen van Paul Oole | Leeftijd 8+ 

© Dettie, 4 juli 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Red de bijen
Illustraties: Elisa Stolwijk
Tekst: Marianne Busser en Ron Schroder

Bijen! We weten wel dat ze belangrijk zijn, dat we voor ze moeten zorgen. Maar waarom eigenlijk?
Wat maakt bijen specialer dan bijvoorbeeld vliegen? Dat wil je vast wel weten!

Het eerste deel gaat vooral over de honingbij. Want die is het belangrijkste en die kan ook door de mens ‘gehouden’ worden, in een bijenkorf.
Dan wordt er verteld over bestuiving. Dat is het voornaamste waarom de bij nuttig is voor ons mensen.
Verder wordt er verteld over hoe een zwerm bijen zich gedraagt, welke soorten bijen daarbij zitten, wat een imker is en ook nog over hommels en andere soorten bijen. 

‘
Natuurlijk vind je in dit boek de bekende rijmpjes zoals we die van Marianne Busser en Ron Schroder gewend zijn. En daarbij de fraaie en vaak grappige illustraties van Elisa Stolwjk.

Wat dit boek anders maakt is dat er ook informatieve stukken tekst zijn. Het valt ook niet mee om een proces als bestuiven uit te leggen in begrijpelijke versjes! Maar de informatie is wel gericht op jonge kinderen, als dat voorgelezen wordt begrijpen ze het.

Wist je dat bijen ook met elkaar praten? Nu ja, niet zoals wij. Maar ze voeren dansjes op en dan weten de andere bijen wat er gaande is.


Je krijgt informatie over allergie, Over honing en ja, natuurlijk over hoe we ervoor kunnen zorgen dat bijen niet ten gronde gaan!

Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben samen bijna vierhonderd boeken geschreven.
Na het overlijden van Marianne is de voorraad nog niet op.

ISBN 978904887888 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij Moon | april 2026
Afmetingen 26 x 15 cm | Leeftijd ca, 7 jaar

© Marjo, 26 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Steve Irwin
Illustraties: Sonny Ross
Tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara

Het is de eerste keer dat ik iemand die besproken wordt in de mooie serie kinderboeken, genaamd Little People, Big Dreams, niet ken. Maar dat maakt het eigenlijk des te leuker want het is wel weer een bijzonder persoon die ons gepresenteerd wordt. In de serie worden namelijk mensen besproken die iets betekend hebben voor de wereld. 

In dit boek volgen we het leven van de in Australië geboren Steve Irwin en wel van zijn jeugd tot het heden. Zijn ouders waren gek op dieren. Steves moeder wilde voor kangoeroes zorgen en zijn vader had een passie voor reptielen. Dat resulteerde in de oprichting van een dierenpark en opvang voor krokodillen en andere wilde dieren zoals koalabeertjes zonder ouders, jonge vogels én gewonde kangoeroes. Steve was toen 8 jaar oud.

Steve hielp al snel mee en zorgde goed voor de gewonde of zieke dieren. Hij ging vaak op pad met zijn vader en leerde veel. Later trok hij er alleen op uit en wist veel krokodillen te redden. Ook gaf hij voorlichting over krokodillen en tijdens één zo'n praatje gebeurde het! Daar stond ze! Terri! Steve was op slag verliefd en zij op hem! Hun huwelijksreis, een jaar later, werd gefilmd want ze vingen krokodillen. En die documentaire werd zo'n hit dat er een televisieserie van het werk van Steve en Terri gemaakt werd. En dat werd een wereldwijde hit! 

En dat is ook de reden van dit boek. In het door Steve en Terri opgerichtte Australia Zoo Wildlife Hospital wordt nog steeds met grote inzet gewerkt aan het beschermen van bedreigde diersoorten. In het ziekenhuis worden jaarlijks meer dan 7000 dieren opgevangen en verzorgd. 

Bij dit verhaal staan inspirerende illustraties van Sonny Ross, die het leven van de familie Irwin goed weergeven. 

Zie ook het inkijkexemplaar

ISBN 9789465000602 | Hardcover | 36 pagina's | De Vier Windstreken | mei 2026
Nederlandse tekst Antje Schoehuys Blaak | Afmeting 24,6 x 20 cm | Leeftijd 6+

© Dettie, 13 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Mozart
Illustraties: Lia Visirin
Tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara

De jeugdserie Little People, Big Dreams groeit gestaag. Elk deel vertelt het levensverhaal over iemand die van betekenis is of is geweest in de wereldgeschiedenis.

Dat Mozart (1756-1791) van betekenis is geweest, is iedereen denkelijk wel duidelijk.
Het was al snel duidelijk dat de kleine Wolfgang Mozart een natuurtalent had voor muziek. Op zijn derde leerde hij al piano spelen door te kijken hoe zijn zus het deed en op zijn vijfde componeerde hij zijn eerste muziekstuk.

Hij had zijn omgeving wel mee, want zijn hele familie was muzikaal.  Al snel traden zijn zus Nannerl en Wolfgang op in heel Europa. Beiden waren ook heel leergierig, van alle muziekvormen wilden ze alles weten. Op zijn achtste componeerde de jonge Mozart al zijn eerste symfonie! Helaas mocht Nannerl, die net zo getalenteerd was als Wolfgang, toen ze ouder werd niet langer met haar broer optreden. Vrouwen mochten dat destijds niet.

De carrière van Mozart is ongelofelijk en indrukwekkend. Hij wás muziek. Zijn hele leven draaide om muziek. Hij werd helaas niet oud, maar 35 jaar. Hij overleed toen hij uitgerekend een requiem ofwel  muziekstuk voor doden schreef.

Mozart liet een verbijsterend aantal muziekstukken na, wel 600. Tot de dag van vandaag is zijn muziek geliefd en hij inspireerde veel jonge musici met zijn werk.

Deze keer heeft Lia Visrin het verhaal van afbeeldingen voorzien – elk deel heeft een eigen illustrator – en de bevlogenheid en werklust spatten bijna van de pagina’s af.

De boeken uit deze serie blijven kleine cadeautjes. Bovendien steek je er steeds veel van op.
Het is te hopen dat nog vele delen zullen volgen.

Zie ook het inkijkexemplaar https://www.vierwindstreken.com/file_load/9789465000756_I.pdf

ISBN 9789465000756 | Hardcover | 36 pagina’s | De Vier Windstreken | 9 juni 2026
Nederlandse tekst Antje Schoehuys-Blaak | Afmeting  20,5 x 20,5 cm | Leeftijd 6+

© Dettie, 23 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Harry Styles
Illustraties: Lizzie Knot
Tekst: Maria Isabel Sánchez Vegara

Harry Styles gaf in het voorjaar van 2026 een historische reeks van tien concerten in de Johan Cruijff ArenA in Amsterdam als onderdeel van zijn 'Together, Together' residency. Acht concerten vonden plaats op in mei, en twee op 4 en 5 juni 2026.

In dit boek kunnen we lezen waar Harry Styles  opgroeide en hoe zijn zangcarrière begon. Hij is in 1994 geboren is een mooi dorpje in Noord Engeland en was in zijn jeugd al bezig met mensen vermaken. Op school viel hij al op dankzij zijn zangkunst. Het kan ook niet anders dan dat hij later een bandje oprichtte en hij vond het optreden geweldig.

Maar dankzij zijn moeder deed hij mee aan een populaire talentenjacht op tv en de rest is geschiedenis. Eerst werd Styles al heel populair dankzij de band One Direction maar zijn solocarrière leverde helemaal wereldfaam op.

Styles staat bekend om zijn humor, vriendelijkheid  en vooral om zijn kleding! Onder andere dankzij hem veranderde de modewereld voor mannen.

Lizzi Knot heeft de levenslijn van Harry Styles in vrolijke beelden omgezet, deze passen precies bij de tekst van Maria Isabel Sánchez Vegara en het karakter van Styles. Ze zijn vrolijk, kleurrijk en aansprekend!

Het boek is er een uit de geweldige serie Little People, Big Dreams waarin steeds de levensverhalen van belangrijke personen uit de wereld van muziek, wetenschap, sport, literatuur. Kunst en filosofie verteld worden. Elk deel laat zien hoe hun leven begon met een grote droom en leidde tot een prominente plek in de wereldgeschiedenis. Elk boek heeft een andere illustrator waardoor ze verrassend blijven.

Zie ook het inkijkexemplaar https://www.vierwindstreken.com/file_load/9789465000763_I.pdf

ISBN 9789465000763 | Hardcover | 36 pagina’s | De Vier Windstreken | 15 mei 2026
Nederlandse tekst: Antje Schoehuys-Blaak |Afmeting  24,6 x 20 cm | Leeftijd 6 +

© Dettie, 23 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Daar word je vrolijk van
Willem Ritstier

Daar word je vrolijk van is een bundeling met drie verhalen over Beer.

In het eerste verhaal getiteld Vrolijk zien we beer helemaal niet vrolijk rondlopen. Hij wil honing! Hij kan zelfs aan niets anders meer denken! En àls hij al honing vindt dan zijn er de bijen die hem dwars zitten. Beer wordt er verdrietig van, hoe kan hij nou aan honing komen? 

Denk aan iets waar je vrolijk van wordt, zegt varkentje. Maar alles wat beer kan bedenken is... honing! 
Dus gingen ze samen maar naar de uil. Uil wordt vrolijk van vliegen, meldt hij, maar dat kan beer natuurlijk niet. Ik word alleen maar vrolijk van honing, zegt beer bedroefd.
Maar het varkentje is een lieverd en laat beer allemaal dingen zien waar je vanzelf vrolijk van wordt... een mooie bloem, zwemmen in de vijver, kijken naar de wolken, de maan... Daar had beer nog nooit op gelet! 
Vanaf die dag gaat hij vrolijk op pad en geniet onderweg van al dat moois en ondertussen zoekt hij naar... honing!

De volgende verhaaltje gaat over vriendschap, hoe vind je een vriend om samen alles mee te delen? Wat beer niet weet is dat vriendschap ook heel onverwacht kan ontstaan. 

In het laatste verhaal vertellen de eekhoorn en beer elkaar over hun dromen. Sommige dromen zijn heel fijn, sommige zijn een beetje eng. Maar als je samen bang kunt zijn dan is niets meer écht eng. 

‘Beer, ik ben bang.’
‘Waarvoor?’ vroeg de beer.
‘Dat ik straks wakker word en deze hele dag maar een droom was,’ zei de eekhoorn.
De beer glimlachte en zei: ‘Dan was het wel een heel mooie droom.’

Zoals op de cover al te zien is, zijn de afbeeldingen zacht van kleur, eenvoudig maar wel dynamisch. De ondererpen zullen heel herkenbaar zijn voor kinderen. De tekst bestaat steeds uit maximaal vier zinnen, maar meestal zijn het twee zinnen, die in een groot lettertype afgedrukt zijn,waardoor kinderen het makkelijk kunnen lezen.  Prima boek voor de jonge lezers. 

Willem Ritstier (1959) wilde eigenlijk dierenarts worden, maar op zijn twaalfde bedacht hij zich en ging hij strips tekenen. Daarnaast begon hij ook wenskaarten te maken en scenario's te schrijven voor andere tekenaars waarvan de strips in kranten en stripbladen (Eppo, Kuifje, Robbedoes, Suske & Wiske weekblad, Donald Duck, MaXiX) verschenen.

ISBN 9789047718536 | Hardcover | 140 pagina's | Lemniscaat | 17 februari 2026
Formaat: 23,8 x 17,5 cm | Leeftijd 6+ 

© Dettie, 28 juni 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER