Boek 3, hoofdstuk 1
's Morgens gaat Melina samen met Mignon op weg op de theateraccessoires over te nemen. Tegen de middag hoort Wilhelm muziek voor zijn deur. Het is Mignon, die "Kennst du das Land, wo die Zitronen blühn" zingt, begeleid door een cither. Wilhelm noteert de tekst, en vertaalt hem meteen in het Duits. De heimwee spreekt duidelijk uit de voordracht. Heimwee naar Italië ? Wilhelm vraagt Mignon of zij daar al geweest is.
Das Kind war still und nichts weiter aus ihm zu bringen
De cither maakt deel uit van de theateraccessoires. Mignon heeft ze direkt in bezit genomen, en de harpspeler begeleidt dit nieuwe, onverwachte talent.
Melina, als kersverse theaterdirecteur, bedankt Wilhelm uitvoerig.
ich verdanke Ihnen mein künftiges Glück, es werde auch, wie es wolle
Terwijl Melina ijverig plannen maakt, komt de graaf aan met zijn gevolg. Eigenlijk kan deze wel een theatergroep gebruiken, om zijn gasten te onderhouden. En alhoewel hij liever Franse spelers zou hebben, is de gravin geneigd, deze Duitsers een kans te geven. De graaf spreekt met iedereen, vraagt naar ieders beroep, en geeft tips om zich te verbeteren.
man streng auf Facher halten müsse, welchen Ausspruch dieser (= Melina) in der grössten Devotion aufnahm
Philine stelt ook Wilhelm aan het gezelschap voor. Eerst kwam hij met tegenzin, maar dan werd hij toch door nieuwsgierigheid naar deze voorname personen gedreven. Het theatergezelschap wordt op het slot uitgenodigd.
Philine slaagt er in, wat nieuwe kleren los te krijgen van de gravin.
Wordt vervolgd ...