Maarten 't Hart - Het psalmenoproer (samenleesboek)

Ik ben nu een stukje verder in Een vlucht regenwulpen. Die openingszinnen zijn inderdaad mooi, Rotor, maar daarna houdt het een beetje op. Het eerste stuk van het boek vond ik chaotisch en richtingloos. Dan komen er een paar hoofdstukken waarin hij vertelt over zijn lagere schooltijd en het bezoek van de ouderlingen aan zijn moeder (hier kun je inderdaad een vergelijking maken met Knielen op een bed violen). Die hoofdstukken vond ik geweldig. Nu ben ik aangeland bij de schoolreünie en zijn adoratie voor Martha en meteen is het boeiende weer verdwenen. Ik weet dus nog niet wat mijn eindoordeel zal worden, maar onverdeeld enthousiast kan niet meer.

Hallo Berdine,

Wat een gejojo met de waardering! ha ha.

Iedere keer als ik dit boek herlees lees ik het weer in een adem uit, maar dat heb ik ook met De droomkoningin, De Steile helling, De aansprekers, De jacobsladder en nog enige anderen.

Maar wat me steeds nieuwsgierig maakt is waarom het dan ineens weer niet meer boeit? Waar ligt dat dan aan volgens jou, denk je? Ik vond/vind nog steeds dat de stijl waarin het is gescheven constant niveau is. Persoonlijk vind ik dit een klein meesterwerk.

berdine schreef : Ik ben nu een stukje verder in Een vlucht regenwulpen. Die openingszinnen zijn inderdaad mooi, Rotor, maar daarna houdt het een beetje op. Het eerste stuk van het boek vond ik chaotisch en richtingloos. Dan komen er een paar hoofdstukken waarin hij vertelt over zijn lagere schooltijd en het bezoek van de ouderlingen aan zijn moeder (hier kun je inderdaad een vergelijking maken met Knielen op een bed violen). Die hoofdstukken vond ik geweldig. Nu ben ik aangeland bij de schoolreünie en zijn adoratie voor Martha en meteen is het boeiende weer verdwenen. Ik weet dus nog niet wat mijn eindoordeel zal worden, maar onverdeeld enthousiast kan niet meer.

Hallo Roel,

Op de boekenmarkt in Sluis heb ik een fraai exemplaar van De steile helling op de kop getikt afgelopen zondag. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt. Omdat ik dat boek nog niet ken, heb ik daar meer zin in dan in het herlezen van Een vlucht regenwulpen. Maar wie weet, komt dat er ook nog eens van. Het is heeeeeeel lang geleden, dat ik dat las. Misschien ervaar ik het nu anders.

Je hoort nog van mij....

Groet, Jannie.

Over "Een vlucht regenwulpen":

berdine schreef : Ik weet dus nog niet wat mijn eindoordeel zal worden, maar onverdeeld enthousiast kan niet meer.

Nou Rotor hier is mijn eindoordeel: ik vind het zeker geen meesterwerk, zoals jij. Het boek mist m.i. een vaste lijn, een doel. Sommige stukken zijn heel mooi beschreven, andere zijn gewoon saai. Soms had ik met hem te doen en soms irriteerde hij me. Er zaten ook wel heel mooi uitgewerkte, diepe gedachten in, maar evengoed prietpraat. Dus mijn mening is uiteindelijk niet veranderd.

Hallo Berdine,

Hoe bedoel je geen vaste lijn. De rode draad in het verhaal is het dreigend einde van het leven van de hoofdpersoon binnen een week. Dat wordt afgewisseld met huiveringwekkende flashbacks uit het verleden. Een andere draad is de liefde. De hoofdpersoon heeft in het verleden de kansen gemist om een vrouw te krijgen, nou moet hij zorgen dat hij voor dat hij dood gaat daar wel in slaagt.

Wat waren voor jou saaie passages en wat vind je prietpraat? Dat 't Hart je kan irriteren kan ik goed inkomen. Ik heb zelf ook een haat liefde verhouding met deze schrijver.

Toen ik hem de hand schudde op een bijeenkomst van de Vestdijkkring in de bib van Amsterdam, wist hij niet hoe snel hij me weer moest afschudden. Totale verlegenheid en paniek!

Groeten,

Roel

[quote="berdine">Over "Een vlucht regenwulpen":

<QUOTE author="berdine"] Ik weet dus nog niet wat mijn eindoordeel zal worden, maar onverdeeld enthousiast kan niet meer.[/quote]

Nou Rotor hier is mijn eindoordeel: ik vind het zeker geen meesterwerk, zoals jij. Het boek mist m.i. een vaste lijn, een doel. Sommige stukken zijn heel mooi beschreven, andere zijn gewoon saai. Soms had ik met hem te doen en soms irriteerde hij me. Er zaten ook wel heel mooi uitgewerkte, diepe gedachten in, maar evengoed prietpraat. Dus mijn mening is uiteindelijk niet veranderd.

Je beschrijft het zelf al, het verhaal zwalkt een beetje heen en weer tussen het heden en de flashbacks van verschillende periodes uit zijn leven, teveel "draadjes", waarvan geen de belangrijkste is. Over dat doodgaan binnen een week maakte hij zich niet zo veel zorgen, zodoende vergat ik dat ook steeds. Saai en prietpraat vond ik b.v. de tocht in Duitsland, met name al die details, het minutieuze beschrijven van alles wat er gebeurde. Ik moest zowaar aan Het Bureau denken, hoewel ik dat boek niet saai vond.

Ik denk niet dat we al te lang over dit boek moeten doorgaan. Smaken verschillen nu eenmaal. En dit topic is eigenlijk voor Het Psalmenoproer.