Maarten 't Hart - Het psalmenoproer (samenleesboek)

Hallo Helma,

Ik moet tegenwoordig vroeger op voor het werk, dat scheelt een uur met daarvoor. Eerst was dat half acht, nu is dat iets na half zeven.

Ik ben ook een natuurliefhebber en ik heb ook wel eens voor een trekvogeltelling zes uur 's morgens met verrekijker in het veld gestaan, maar dat is niet iets dat ik gewend ben. (Ik ga nu niet meer speciaal voor vogels het veld in, concentreer me nu meer op planten). Het is echter wel de beste tijd om in de natuur rond te lopen; als het nog stil is, weinig mensen op, dan is de natuur volop in beweging. Dan zie je de mooiste dingen.

't Hart heeft ook in een interview eens gezegd dat hij 4 boeken op een dag uitleest??? Hoe hij dat voor elkaar bokst is mij een raadsel!

Naar je toeschrijven! Interessante zienswijze, die kende ik nog niet.

Helma, ik krijg trouwens sterk de indruk dat jij met 't Hart naar bed gaat en met hem ook weer op staat!

Ik heb jarenlang eigenlijk alleen zijn nieuwere werk op afstand gevolgd, omdat ik op een gegeven moment op zijn romans was afgeknapt. Ik probeerde het toen weer. Lotte Weeda was echt een schok. Psalmenoproer was een verbetering, maar niettemin onvoldoende.

Dat Bzlletin interview heb jaren geleden tweedehands bij de Slegte gekocht, echter nog geen tijd gehad om het te lezen.

Wat vind je trouwens van Stenen voor een Ransuil en Ik had een wapenbroeder? Aan deze romans merk je goed, dat 't Hart een aanloop nodig gehad heeft voor hij zijn definitieve stijl had gevonden.

Groeten,

Roel

Hallo Roel,

Ja, hahaha, ik sta inderdaad met hem op en ik ga er mee naar bed (altijd een boek beneden aan het lezen, indien verschenen de nieuwste, en naast mn bed een herlezer, waar ik op inslaap)!

Heb ook al de wandeling door zijn vaderstad gelopen (brochure verkrijgbaar bij de vvv maassluis), waar je veel tegenstanders van hem tegenkomt als ze door hebben dat je die route loopt! In 2004 was daar, eindelijk, naar aanleiding van zijn 60e verjaardag, een tentoonstelling aan hem gewijd.

En in Leiden hebben wij, mijn mede-fan vriendin en ik, de route die hij beschrijft in één van zijn boeken (één van de privé-domeinen?) ook onderzocht.

Wat ik je ook zeer kan aanraden zijn zijn essays en autobiografiën 'Het roer kan nog zesmaal om' en 'Een deerne in lokkend postuur'. Daarin komt onvervalst zijn humor en geniale kijk op alle dingen in het leven, in het land, in de politiek, in de muziek, in de literatuur enz. enz. magistraal tot uiting. Kortom, ik vind hem echt briljant met een hilarische humor!

Mijn 'bijbel' is ook steevast zijn 'Verzamelde verhalen' en met verbijstering lees ik zijn ontdekkingen in zijn nu gebundelde 'Wie God verlaat heeft niets te vrezen' en 'De bril van God': 'De Schrift betwist.'

Tot zover mijn 'liefdesverklaring' aan 't Hart.

Ik ben mijn lerares Nederlands van de middelbare school eeuwig dankbaar dat wij, destijds in 1978, klassikaal 'Stenen voor een ransuil' hebben gelezen. Toen begon een heerlijk lezersbestaan met echte literatuur en sloot ik mijn jeugd, met zo'n 10 boeken per week uit de jeugdbieb, af.

Gelukkig is hij toen met zijn aanloop naar 'betere literatuur dan Harry Mulisch', zoals hij zelf wel 'ns heeft beweerd, begonnen! Ik geef hem helemaal gelijk en Maarten verdient al lang een lintje!

Hoe 't Hart het in zijn volwassenbestaan nog steeds voor elkaar krijgt zoveel boeken per dag te lezen is mij ook een raadsel. Hij heeft wel 'ns beschreven dat hij die boeken open tegen een stoelpoot zet als hij het lezen moet onderbreken, waar zijn vrouw dan weer niet zo gecharmeerd van is.

Komende week zijn wij op wintersport; ik kijk uit naar een volgende reactie! Mijn leeftijd is overigens 43, ben getrouwd en moeder van 3 kinderen.

Roel schreef : Hallo Helma,

Ik moet tegenwoordig vroeger op voor het werk, dat scheelt een uur met daarvoor. Eerst was dat half acht, nu is dat iets na half zeven.

Ik ben ook een natuurliefhebber en ik heb ook wel eens voor een trekvogeltelling zes uur 's morgens met verrekijker in het veld gestaan, maar dat is niet iets dat ik gewend ben. (Ik ga nu niet meer speciaal voor vogels het veld in, concentreer me nu meer op planten). Het is echter wel de beste tijd om in de natuur rond te lopen; als het nog stil is, weinig mensen op, dan is de natuur volop in beweging. Dan zie je de mooiste dingen.

't Hart heeft ook in een interview eens gezegd dat hij 4 boeken op een dag uitleest??? Hoe hij dat voor elkaar bokst is mij een raadsel!

Naar je toeschrijven! Interessante zienswijze, die kende ik nog niet.

Helma, ik krijg trouwens sterk de indruk dat jij met 't Hart naar bed gaat en met hem ook weer op staat!

Ik heb jarenlang eigenlijk alleen zijn nieuwere werk op afstand gevolgd, omdat ik op een gegeven moment op zijn romans was afgeknapt. Ik probeerde het toen weer. Lotte Weeda was echt een schok. Psalmenoproer was een verbetering, maar niettemin onvoldoende.

Dat Bzlletin interview heb jaren geleden tweedehands bij de Slegte gekocht, echter nog geen tijd gehad om het te lezen.

Wat vind je trouwens van Stenen voor een Ransuil en Ik had een wapenbroeder? Aan deze romans merk je goed, dat 't Hart een aanloop nodig gehad heeft voor hij zijn definitieve stijl had gevonden.

Groeten,

Roel

Hallo Roel,

Ach, hij heeft dat lintje natuurlijk al gekregen! Dat is ook zo; in 2003 Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw', ondanks alles wat hij daar een keer over geschreven heeft, over die belachelijke lintjesregen!

Zie onderstaand:

"Op 5 mei 2000 schreef Maarten 't Hart in het Leidsch Dagblad: "Wat een onvoorstelbare zotternij, die lintjes! En wat afschuwelijk dat daarbij ook nog onderscheid wordt gemaakt in rang en stand, dat je hoge en lage lintjes hebt -orde van de Nederlandse Leeuwin of officier van Oranje Baarle-Nassau of hoe die gekkigheid verder allemaal mag heten. Ik weet wel dat ik nooit en te nimmer in aanmerking wil komen voor een lintje. Desnoods ga ik af en toe wild plassen zodat ik gearresteerd wordt. Ik neem aan dat je met wat kleine vergrijpen op je strafblad al niet meer in aanmerking komt."

Het leven laat zich zelden dwingen. Op 29 april 2003 kreeg Maarten 't Hart zijn lintje en werd hij Ridder in de Orde der Nederlandse Leeuw. Al een dag later verscheen, zogenaamd bij de Muyzenberg Pers te Warmond en zogenaamd vormgegeven door Ros & Van Keulen het aardige boekje Lintjesregen. Dat bevatte een herdruk van 't Harts column, met enige kanttekeningen van "de zetter". Het geheel werd mooi vormgegeven, en niet alleen dat wekt bewondering. De snelheid en de verwijzingen naar de vrouw van Maarten (van den Muyzenberg) en naar degenen die 't Hart voor een lintje voordroegen, duiden op een kenner. Een bibliofiele drukker uit een mooi kaasdorp onder de rook van Leiden zou wel eens meer van deze zaak kunnen weten. De oplage van het boekje bestaat slechts uit 33 exemplaren, maar in de Leidse universiteitsbibliotheek is het werkje uiteraard in te zien."

Dit zeldzame werkje ontbreekt uiteraard nog in mijn collectie!

Helma

helmabrakkee

Ik ben mijn lerares Nederlands van de middelbare school eeuwig dankbaar dat wij, destijds in 1978, klassikaal 'Stenen voor een ransuil' hebben gelezen. Toen begon een heerlijk lezersbestaan met echte literatuur en sloot ik mijn jeugd, met zo'n 10 boeken per week uit de jeugdbieb, af.

Dat vind ik nog eens een opbeurende mededeling! Het is dus wèl mogelijk leerlingen te motiveren. Dat dacht ik al: niet de literatuurlijstjes zijn de boosdoeners van het feit dat velen na hun middelbare school niet meer willen lezen, maar de wijze waarop de docent er mee omgaat.

Gelukkig is hij toen met zijn aanloop naar 'betere literatuur dan Harry Mulisch', zoals hij zelf wel 'ns heeft beweerd, begonnen! Ik geef hem helemaal gelijk en Maarten verdient al lang een lintje!

En hier kan ik me ook wat bij voorstellen. Welkom Helma! Je leesplezier zal hier op de Leestafel alleen maar verder groeien, daar ben ik van overtuigd.

Hallo Helma,

Ik heb op een plank boven mijn bed een stapeltje boeken staan, waar ik in bezig ben. Ik moet steeds in de gaten houden of het niet te zwaar wordt en dat de bouten niet dreigen uit de muur te komen!

Dat is een apart verschijnsel, de plekken op zoeken die de schrijver in zijn boeken heeft beschreven. Ik heb dat eigenlijk niet. Tenminste als ik een boek lees, is dat voor mij, ookal is het een verhaal op de directe werkelijkheid gebaseerd, toch een romanwereld, een wereld ingesloten tussen kaft en achteromslag. Echter als ik een documentaire over een schrijver op tv zie, ben ik wel daarin geinteresseerd als bv Boudewijn plaatsen bezoekt waar bv Goethe geweest is. Dat vind ik dat uiterst boeiend. Als ik echter een roman lees ben ik daar volstrekt niet mee bezig. Ik ben een nog groter Vestdijk-liefhebber en kenner op weg, al meerdere jaren lid van de Vestdijkkring (minder dan 400 leden) en vorig jaar was er een kans om een boottocht over de grachten in Amsterdam te maken langs plekken waar Vestdijk had gezeten. Ik heb daar niet aan mee gedaan omdat dit mee niet trekt. Plekken waar nog iets concreets van de schrijver terug te vinden is zijn nog interessant, maar al die andere zeggen je op dat moment niks meer; er zijn geen aanknoppingspunten in de werkelijkheid dat daadwerkelijk daar Vestdijk heeft verbleven. Daarnaast is het ook nog zo dat in mijn hoofd een eigen voorstelling van het decor maak en dat ik dit niet wil laten beinvloeden door de huidige werkelijkheid. Wel als het plekken zijn die indirect iets met het oeuvre verband houden, dus de woonplekken van een schrijver.

Maar niet huizen en/of straten in een roman. Voor mij zijn dat gewoon twee werelden. Vaak is het ook zo dat de schrijver de werkelijkheid zo naar zijn hand zet, dat je er in als er naar op zoek gaat weinig of niets van terug vind. Dat hoort ook zo, vind ik, daarom is het ook een roman.

Om terug te keren naar 't Hart. Het roer kan nog zes maal om heb ik staan. Ben ik lang geleden aan begonnen, maar weer afgebroken. Moet nog een keer helemaal lezen. Ik geloof dat ik 17 boeken van 't Hart in mijn collectie heb, zo het weer moeten tellen. Wat vind je trouwens van zijn Ratten-studie?

Tegenstanders! Dat is iets wat 't Hart zelf oproept, die haat/liefde verhouding. Ik heb dat zelf dus ook. 't Hart vind het prachtig om te provoceren, om anderen uit te dagen. Soms heeft hij weleens een mening ergens over en dan denk ik: hoe komt ie d'r op.

Persoonlijk vind ik niet dat hij een geniale kijk op dingen heeft, hij is zeker geen genie, daar versta ik toch wat anders onder. Hij is gewoon goed in wat hij doet.

Ik ben geabonneerd op nrc dus ik kwam die colomn over de bijbel ook tegen. De laatste serie geen over de dieren in de bijbel. Ik heb daar een aantal van gelezen, maar hier heb ik toch een tegenovergesteld standpunt. 't Hart neemt de bijbel letterlijk, daarom hakt hij altijd in op het feit dat die dieren allemaal niet in de Ark passen, maar dat is juist symbolisch bedoeld, dat moet je niet letterlijk nemen. Dat heeft hij door zijn gereformeerde opvoeding geleerd van de dominee.

In een van de andere berichten heb ik al geschreven dat ik een mondeling overhoring van Een vlucht regenwulpen heb gehad. Dat kreeg ik van de leerkracht een goed punt voor, omdat het verhaal zo goed had begrepen. Voor mij een peuleschil, want ging er gewoon helemaal in op!

De grootste ontdekkingen in mijn leven tijdens de eerste klas lagere school waren het plezier van lezen en de ontdekking van de encyclopedie, dat kennis over de wereld in een boek bij elkaar kon worden gebracht. 10 boeken per week!!! Amai, nee zoveel las ik toen zeker niet, een per week, misschien hooguit een enkele keer 2 of 3 als ze ze snel gingen. Productief lezen deed ik pas echt vanaf Havo 4.

Over Harry Mulish kunnen we redetwisten. Ik acht hem een groot schrijver en De aanslag een van de absolute hoogtepunten uit de Nederlandse literatuur, maar ook andere boeken van hem vind ik ijzersterk. Het door velen onbegrepen debuut Archibald Strohalm is voor mij een absoluut meesterwerk!

Ja, zijn vrouw. Door zijn romans kreeg het beeld dat hij een vrijgezel was, daarna ontdekte ik tot mijn verbazing pas dat hij weldegelijk getrouwd is. Het is moeilijk communiceren met iemand die een diep in boek verdiept is.

Ik ben 40 jaar, vrijgezel en kan een leven zonder lezen en muziek luisteren haast niet voorstellen. Maarten 't Hart is voor mijn niet de grootste (eigenlijk heb ik een hekel aan dit woord) schrijver die hier op de aardkloot rondloopt, Vestdijk, Couperus, Bordewijk, Hermans, Mulisch, Thomas Mann, Marcel Proust, Wiliam Faulkner, James Joyce, Fjodor Dostojewski, Leonard Tolstoi om een paar te noemen, steken behoorlijk boven hem uit. En dan bedoel ik qua complexiteit van de werkelijkheid. In vergelijking met deze schrijvers is het 't Hart's werk luchtig als pudding, licht als de wind. Dat is helemaal niet verkeerd en ik zal zijn boeken ook blijven lezen en genieten.

Hoe was trouwens je vakantie?

Groeten,

Roel

Hallo Librije,

Dat hier absoluut mee te maken. Kinderen haken zondermeer af als een leerkracht saai les geeft. Een leraar die een interessant boek op een boeiende en orginele (lees voor de huidige jeugd aansprekende wijze) een boek behandelt, zal meer lof toegezwaaid krijgen, dat een leerkracht alles oplepelt.

librije schreef : helmabrakkee

Ik ben mijn lerares Nederlands van de middelbare school eeuwig dankbaar dat wij, destijds in 1978, klassikaal 'Stenen voor een ransuil' hebben gelezen. Toen begon een heerlijk lezersbestaan met echte literatuur en sloot ik mijn jeugd, met zo'n 10 boeken per week uit de jeugdbieb, af.

Dat vind ik nog eens een opbeurende mededeling! Het is dus wèl mogelijk leerlingen te motiveren. Dat dacht ik al: niet de literatuurlijstjes zijn de boosdoeners van het feit dat velen na hun middelbare school niet meer willen lezen, maar de wijze waarop de docent er mee omgaat.

Gelukkig is hij toen met zijn aanloop naar 'betere literatuur dan Harry Mulisch', zoals hij zelf wel 'ns heeft beweerd, begonnen! Ik geef hem helemaal gelijk en Maarten verdient al lang een lintje!

En hier kan ik me ook wat bij voorstellen. Welkom Helma! Je leesplezier zal hier op de Leestafel alleen maar verder groeien, daar ben ik van overtuigd.