Maarten 't Hart - Het psalmenoproer (samenleesboek)

Voor mij blijft het wat hij er zelf over schreef: een documentaire roman, waarin de personen niet de hoofdrol spelen, maar hun leven slechts de leidraad is waarlangs de geschiedenis verteld wordt van Schiedam, de teloorgang van de visserij, de werkelijke oorzaken van het psalmenoproer, etc.

Voor mij mocht dan die psalmenoproer nog dieper uitgewerkt zijn, ik "voelde" die oproer niet genoeg. Had de indruk dat daar ook nogal vlug overgegaan was. Misschien was het beter geweest het verhaal vanuit een andere hoofdpersoon te vertellen..... Iemand die meer gedupeerd was door de oproer...... Zijn maar bedenkingen hoor..... Nu heb ik vooral het gevoel dat ik alles teveel van op de zijlijn beleeft heb. Zowel de psalmenoproer als het leven van de hoofdpersoon. Vond het eigenlijk vreemd dat ik al tot bijna halverwege het boek was voor er echt van de psalmenoproer sprake was.

Vreemd dat er zoveel dingen zijn waar ik minder tevreden mee ben terwijl ik toch van het boek genoten heb

Inge

De aanloop tot die eigenlijke oproer duurt inderdaad lang. De titel zet je op het verkeerde been denk ik.

De titel zet je inderdaad een beetje op het verkeerde been.

Maarten 't Hart probeerde in het verhaal zelf duidelijk te maken dat de zangvariaties, die tot het psalmenoproer leidden, eigenlijk niet de werkelijke oorzaak van de onvrede waren. Dat waren de armoede en de ellendige omstandigheden waaronder de kleine luyden moesten zien te overleven. En die kwamen o.a. voort uit de teloorgang van de visserij en de oorlogen met Engelsen en Fransen.

Ik ben het met Inge eens, dat dat aspect (de werkelijke reden voor opstand) er duidelijker uit was gekomen met een andere hoofdpersoon, misschien met de zoon i.p.v. de vader? Ook ik had er graag meer over gelezen. Maar het is altijd moeilijk om de geschiedenis van de kleine man te achterhalen. En ook in dit geval waren er (zie de literatuurlijst achterin) veel officiële documenten waaruit hij kon putten. Dus komen vooral de voorname mensen aan bod.

Heb je ooit "vogels voor de kat: een verhaal over kinderarbeid" van Jessy Marijn gelezen? Het gaat over de industriele revolutie in vlaanderen. Daar wordt het verhaal vertelt vanuit het pespectief van een arme familie.

mom.biblion.nl/olifant/olifant.dll?docty...bibliotheek=&style=0

Daar heb je niet het gevoel dat je vanaf de zijlijn toekijkt. Je voelt je middenin de slechte omstandigheden. Ik heb het boek een paar keer gelezen en voel me telkens weer wordt je in de ellende van die familie gezogen.

Ik bedoel maar, zelfs met alleen de officiele documenten van voorname personen is het realiseerbaar het schrijnende gevoel van armoede, opstand enz. te verwoorden......Alleen bestaat de kans dan dat je een groot stuk aan de verbeelding overlaat..... en kan dat in een "documentaire roman"? Misschien had 't hart er beter gewoon een roman van gemaakt?

Zoals steeds: dat zijn mijn bedenkingen.... Ik kan er totaal naast zitten.

Inge

Alleen bestaat de kans dan dat je een groot stuk aan de verbeelding overlaat..... en kan dat in een "documentaire roman"?

En daarmee sla je de spijker op zijn kop. Nee dat kan niet, lijkt mij. Hij heeft deze term niet voor niets gekozen. Hij wilde zich baseren op de feiten, vandaar ook de uitgebreide verantwoording achterin, met opsomming van alle bronnen.

En hij had denk ik al vroeg bepaald, dat hij gebruik wilde maken van oude woorden, officiële, plechtstatige taal, klinkende poëtische zinnen vol mooie alliteraties om de sfeer te tekenen. De sfeertekening heeft hier een hoofdrol gekregen.

Je kunt in 1 boek ook niet alles hebben. Ik heb zo'n idee, dat hij wel van een experiment houdt. Hij heeft al zoveel verschillende categorieën geschreven. Wie weet wat er nog komt?

Dus valt dit onder fictie gebaseerd op feiten, en is het geen literaire non-fictie..toch?

Zoals zo vaak is de grens niet scherp te trekken. En zo krijg je al die variatie die ons bezig houdt.