Maarten 't Hart - Het psalmenoproer (samenleesboek)

Hoi Berdine,

Smaken verschillen inderdaad en dat is maar goed ook, anders zou het leven o zo saai zijn.

Ik wil je toch niet onthouden, dat er voor mij niet alleen geen enkele saaie passage in het hele boek te vinden was, maar dat ik het hele boek op het puntje van mijn stoel zat en nog steeds zit. Iedere keer als ik het boek weer lees, verkeer ik in een roes en er zijn zelden boeken waar ik 60 of meer pagina's in een uur haal! Nee, ik kijk nu al weer uit om het opnieuw te herlezen!

Wat ik tenslotte mooi vind aan het boek

- De natuurbeschrijvingen (in tegenstelling tot Psalmenoproer hier wel nog suprieur)

- De verhouding van moeder en zoon (in de aansprekers is dat de verhouding van vader en zoon)

- De pleinvrees van de hoofdpersoon

- De mislukte pogingen van de hoofdpersoon om een meisje aan te spreken

(misschien spreekt mij wel zo aan, omdat ik vroeger net zo verlegen was)

- De verhouding van stad en platteland

- De scene waarbij de hoofdpersoon zijn kracht toont door een plaaggeest met zijn gezicht in de koeiestront te drukken

- De scene in de bergen waar hij de dood nabij waant.

- En die moet ik hier wel noemen de sterfscene van de moeder, als op dat moment de regenwulpen uit de titel langsvliegen.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Je merkt hoe goed dit boek in mijn hoofd zit, dat ik het hier vanaf het werk uit hoofd kan oplepelen.

berdine schreef : Je beschrijft het zelf al, het verhaal zwalkt een beetje heen en weer tussen het heden en de flashbacks van verschillende periodes uit zijn leven, teveel "draadjes", waarvan geen de belangrijkste is. Over dat doodgaan binnen een week maakte hij zich niet zo veel zorgen, zodoende vergat ik dat ook steeds. Saai en prietpraat vond ik b.v. de tocht in Duitsland, met name al die details, het minutieuze beschrijven van alles wat er gebeurde. Ik moest zowaar aan Het Bureau denken, hoewel ik dat boek niet saai vond.

Ik denk niet dat we al te lang over dit boek moeten doorgaan. Smaken verschillen nu eenmaal. En dit topic is eigenlijk voor Het Psalmenoproer.

Hallo Maarten 't Hartfans,

Tenminste dat ben ik, maar inmiddels koester ik ook zijn prachtige rijke erfenis, oftewel alle boeken die vóór Lotte Weda zijn geschreven en eigenlijk ook vóór De zonnewijzer. Lotte Weda heb ik zelfs niet eens uitgelezen en dat is een zeldzame uitzondering voor deze grote bewonderaar, die al zijn boeken leest en herleest.

Het psalmenoproer is echt(er) een aardje naar zn vaardje, oftewel al zijn stokpaardjes zitten erin: van de blauwe wolkenluchten met langszeilende witte wolkjes tot en met de natuurbeschrijvingen, het hebben van een goede opsluiting, het uitpluizen van de bijbel, gedichten, muziek (met een wonderlijke ontmoeting met mozart; dit moet toch een droomwens van maarten zijn, waar schrijven zich uitstekend voor leent!), verliefdheid, sex, het maasluis zoals het deze keer veel vroeger was (wat overigens een genot moet zijn, zonder auto's, fietsen, weinig mensen, veel natuurschoon) en de uitgaven van geschriften en boeken in deze 18e eeuw, die de belezen een rekenvaardige hoofdpersoon dan ook weer allemaal kent.

Ook ik mis wat meer diepgang en achtergrond van de hoofdpersonen, maar desalniettemin zit ik helemaal in de 18e eeuw en lees deze historische roman zeker uit!

Hallo Helma,

Dus je bent ook afgeknapt op Lotte Weeda!

Ja, al zijn stokpaardjes zitten erin, dat klopt, maar voor mij blijft het een verbleekte 't Hart. Ik kreeg het idee alsof hij met moeite de beschrijvingen er uitgeperst kreeg. Voor mij vallen ze in het niet met die uit zijn zijn mooiste boeken van vroeger. Zoals Een vlucht regenwulpen, Mamoet op zondag, Een laatste zomernacht, De droomkoningin etc.

Ja, daar wordt ik nou ook stil van, als ik zijn beschrijvingen van het oude maassluis lees! Maar ook die onderlinge strijd tussen verschillende gereformeerde gemeente's, hoe hij dat opschrijft is eenzame klasse.

Ik ben benieuwd naar je eindoordeel over Psalmenoproer, Helma. Laat het ons hier weten.

Groeten,

Roel

Hallo Roel,

Psalmenoproer heb ik nog niet uit, maar tot nu toe ben ik ook meer gecharmeerd van bijv. De droomkoningin die ik op dit moment ook aan het herlezen ben. Daar begint de humor ook wat meer in zijn werk te komen, wat ook goed tot zijn recht komt in bijv. Het vrome volk.

Toch vind ik het wel fantastisch dat hij deze historische roman heeft geschreven en het lijkt wel of het allemaal zo moest zijn..de Algenoegzame heeft er toch maar voor gezorgd dat deze onderdijkse jongeman met een goede opsluiting in een streng gereformeerd nest in uitgerekend Maassluis ter wereld kwam!

Hij blijft voor mij een fenomeen met zijn kijk op de wereld die we ook weer mochten beluisteren in het marathongesprek met hem op de VPROradio op 2 januari jl.

Sowieso lees ik alles van hem, alles over hem en verzamel ik alles!

Hallo Helma,

Ja, die verhalenbundels Het vrome volk en Mamoet op Zondag moet ik ook binnenkort eens herlezen. Daar staan werkelijk prachtige en soms curieuze, wonderlijke, maar daardoor juist zo menselijke verhalen in.

De droomkoningin bracht me tot het besef dat je twee typen mens: de vroeg opstaander en de lang liggenblijvers hebt.

Ja, zijn poging is zondermeer bewonderingswaardig, alleen jammer, jammer dat hij het niet heeft kunnen waarmaken, want het kernonderwerp is heel aantrekkelijk en uiterst boeiend! Het hele verhaal gewicht steunt op uiterst dunne fundamenten, zodanig dat je er door heen kunt kijken!

Ja en vergeet niet dat er genoeg andere in Nederland zijn, die een streng gereformeerd verleden van zijn afgeschreven hebben, maar die halen het niet bij de schrijfkracht en humor van 't Hart.

O, dat interview wil wel graag horen, ik neem aan dat het via internet terug te luisteren valt! Dat ga ik zeker nog aanhoren.

Dan ben jij een echt grote fan en heb je zeker ook de special van 't Hart in het tijdschrift, ik geloof dat het Bzlletin was uit begin tachtiger jaren!

Groeten,

Roel

Hallo Roel,

Ja, de Droomkoningin is echt uniek in zijn soort en ik vrees dat ik tot het laatste type mens behoor, hoewel; met de jaren sta ik steeds vroeger op. Maar zo vroeg als Maarten, die als hij in de radiostudio is gearriveerd er al een halve dag op heeft zitten, dát zal ik nooit halen. Maar per slot van rekening heb ik ook geen pauw..

Dat interview heb ik van mijn allergrootste vriendin en tevens net zo'n grote Maarten-fan als ik, voor mijn verjaardag op cd's gekregen. Te bestellen bij de VPRO via internet! Aukje Holtrop verdient overigens ook veel lof voor haar manier van interviewen, meer een samenspel, een gesprek tussen goede vrienden? Er zit ook weer een grappige toevalligheid in.

Ik moet je even corrigeren met het 'afschrijven', want zoals Maarten het al zo vaak heeft opgemerkt (dit doet hij in dat interview ook weer); je schrijft niet iets van je af, maar juist naar je toe.

Die special van Bzzlletin heb ik tweemaal; hij is van december 1979.

groeten,

Helma