John Banville - De zee (samenleesboek aug/sept 2006)

Een van de zeldzame keren dat ik tv keek, zag en hoorde ik hem. Hij leek een boeiende man. Maar nieuwe woorden verzinnen, nou ja, die zijn er meer die dat kunnen. Leuk, maar: bijzonder??

Je kan boeken dus niet zomaar ergens indelen, er is een groot grensgebied..

Ja woorden verzinnen kan iedereen maar dat ze dan ook in het woordenboek worden opgenomen is wat anders.

Heb je nooit naar Koot en Bie gekeken?

Bernadet

Nee, met de slaap gaat het momenteel redelijk goed.

Ik meen dat ik 40 van hem heb gelezen of was het wat anders. Ben het even kwijt.

Bij Banville staat het voor mij met wortel aan tak vast, dat The Sea hoogstaande literatuur is, geen twijfel mogelijk. Maar bij andere schrijvers is dit helemaal niet gemakkelijk. Ik ben nu bv bezig in Het poetsvrouweneiland van Milena Moser. Dit boekje is geschreven in een toegankelijke stijl met korte zinnen, geen moeilijke woorden. Eigenlijk zoals Kees van Kooten schrijft. Maar dan komt het geheim: het boek weet me meteen vanaf de eerste regels in de ban te krijgen. Waar ligt dat aan? Het raffinement zit 'm in de sterke toevoegingen, naast een levensecht portret van de personages die kort en scherp worden neergezet, de manier worden zaken worden becommentarieerd en kleine puntige bespiegelingen.

Het verhaal gaat over gewone dagelijkse dingen, maar de schrijfster haalt het bijzondere uit het algemene. Het verhaal heeft me zelfs aangezet tot snel willen uitlezen.

Marjo schreef : En ik maar denken dat je al die tijd niet geslapen had..

nou, gelukkig maar!

Kees van Kooten, ik heb alleen maar dat boekje over zijn moeder gelezen, "Annie". Als dat tekenend is voor zijn manier van schrijven, dan komt hij toch ook dicht tegen babbelen.

Dit is toch iets waar je nooit uit komt..wat wel, wat niet..en voor wie wel, voor wie niet..

Ja, van Kooten en de Bie waren suprieur in hun genre.

Een hoop nieuwe worden, maar die heeft hij ook zelf nog bedacht in zijn modernismen periode.

Kees van Kooten's boeken vallen zeker onder de literatuur, het wat lichtere genre, maar niettemin literatuur. Het schrijven van mooie zinnen is maar één manier om literatuur te schrijven en daar gaat het dan om in die schoonheid de diegang te stoppen. Al vaker aangehaald, maar Beckett schreef geen mooie zinnen, wist echt met zijn beknopte, zich herhalende (daar zit het geheim) stijl de essentie te messcherp raken.

Iets wat ook voor goede toneelteksten geld: kort en bondig, die zijn het meest effectief. Of je moet de essaystische kant op gaan zoals vroeger Lars Norén, die lange monologen toneelstukken inschreef.

Bernadet schreef : Toch heeft Kees van Kooten (samen met Wim de Bie) veel nieuwe nederlandse woorden gelanceerd. Bijv:

doemdenken, positivo, regelneef.

Ik vind de boeken van Kees van Kooten geweldig om te lezen, juist omdat hij de meest simpele dingen op een andere manier bekijkt.

Literatuur in de zin van mooie zinnen schrijft hij niet maar ik zou het zeker geen lectuur noemen.

Bernadet

Van Vestdijk schijnen ook een heleboel woorden in het woordenboek te zijn opgenomen. Ik heb die waslijst gezien.

Een woord wat me te binnenschiet is: aberatie

Bernadet schreef : Ja woorden verzinnen kan iedereen maar dat ze dan ook in het woordenboek worden opgenomen is wat anders.

Heb je nooit naar Koot en Bie gekeken?

Bernadet

Het lukt me maar niet he Roel, om je zover te krijgen dat je zegt 'ik vind' in plaats van 'het is'.

Zolang niemand objectieve criteria kan voorleggen wat literatuur nu eigenlijk is, en iedereen daar zijn eigen normen voor aanlegt, is ieders oordeel over een boek of het literatuur is of niet subjectief. Zelfs als iedereen het er over eens is!