Hallo Marjo,
Ik zeg dat het voor mij boven alle twijfel verheven is dat The Sea hoogstaande literatuur is, een ander kan daar natuurlijk een andere mening over hebben.
Dat klopt er is geen sluitende definitie van literatuur, hetzelfde geldt voor kunst. Literatuur wordt gevormd wat mensen in de loop der eeuwen hebben gevonden en daarbij is een ijklijn ontstaan welke kenmerken nodig zijn, dat een werk zeker onder literatuur valt. Banville's boeken hebben al die kenmerken, dus daar zou geen twijfel over moeten bestaan, alleen de lezers die nooit hiermee in aanraking zijn gekomen, zullen het logischerwijs ook niet kunnen onderkennen.
Maar er is een hekel punt en dat is gevoel. Als alle kenmerken aanwezig zijn, maar de schrijver weet het gevoelsmatig niet over te brengen, los wie er van de twee gelijk heeft, dan ben je natuurlijk uitgepraat.
Natuurlijk kan een lezer voor zichzelf bepalen wat literatuur is en wat geen literatuur is, maar als die mening niet overeenkomt met wat over het algemeen geaccepteerd wordt als leidraad, dan staat die lezer alleen met zijn mening. Alleen dan als een grote groep mensen plotseling die mening gaat delen, ja dan kan alles anders worden.
Dat hoop ik persoonlijk niet, want dat zou zelfs kunnen betekenen dat bv Shakespeare niet langer als literatuur wordt beschouwd, maar gedegradeerd wordt tot lectuur. En die tendens is in Amerika al volop aan de gang, waar Shakespeare niet langer gedoceerd wordt, is verdrongen door de geschiedenis van de popmuziek!
Ik wil nog even terugkomen op de zogenaamde babbelboeken. Hoe gek het ook mag klinken, maar eigenlijk behoort de cyclus Op zoek naar de verloren tijd van Marcel Proust dat een soortement van babbelboeken!
De manier waarop Proust te werk gaat heeft welgedegelijk iets van een bijzonder theekransje. Je mag dan spreken van een briljante vorm van babbelboeken.
Jane Austen kun je ook onder die categorie rangschikken.
Marjo schreef : Het lukt me maar niet he Roel, om je zover te krijgen dat je zegt 'ik vind' in plaats van 'het is'.
Zolang niemand objectieve criteria kan voorleggen wat literatuur nu eigenlijk is, en iedereen daar zijn eigen normen voor aanlegt, is ieders oordeel over een boek of het literatuur is of niet subjectief. Zelfs als iedereen het er over eens is!