John Banville - De zee (samenleesboek aug/sept 2006)

Hallo Marjo,

Als je dit verpletterende boek van Banville onder de categorie "babbelboeken"(waar ik toch onder versta, boeken waar eindeloze theekransjes en dergelijke in voorkomen) kun je de schrijver niet op een diepere manier beledigen. Dit valt eerder onder het hoogwaardige filosoferen over het leven. Banville is geen verhalenverteller, hij een meesterlijke analyseerder, waarbij hij een verhaal als begeleiding gebruikt. Maar zijn personages zijn levensecht, niet sympathiek, ze steken, ze prikkelen, ze irriteren, wat ook allemaal de bedoeling is. De beste literatuur is meestal grillig en daagt de schrijver uit om hem op die onbegaanbaar lijkende paden te volgen.

Peper en Banville liggen wel mijlen ver uit elkaar. Peper is een redelijk tot goede schrijver van literatuur, die voor de populaire stijl gaat. Banville niet, die doet geen knieval tot het publiek, reden waarom het segment van lezers aanspreekt die helemaal weglopen met M. Proust, W.G. Sebald, T. Mann, J. Conrad, P. Nadas, P. Hoeg etc

Dus nee, absoluut niet teveel eer, hij heeft die Booker-Man prijs dubbel en dwars verdient.

Maar als jij er niks of weinig mee kan aanvangen, kan ik dat begrijpen. Banville geen schrijver voor jou, dan zijn er nog genoeg andere schrijvers in de eindeloze zee waar wij lezers constant vissen.

Nog een ding. Ik ben vroeger ook heel eenvoudig begonnen. Ik heb ook boeken gelezen die niet onder literatuur vallen en ben dus van ver gekomen. Ik nam geen grote stappen, nee stapje voor stapje, steeds een tree hoger. Daardoor ben ik dus niet in het diepe gegooid, maar heb me als een autodidact het niveau bereikt wat tot de literatuur gerekend wordt.

Natuurlijk was deze diepgang bij mij al in aanleg aanwezig, waardoor het voor mij redelijk makkelijk was om in de meest diepgaande boeken door te dringen. Daardoor weet ik wat de hoogstaande literatuur is en wat haar daartoe maakt. Je weet dat ik niet als lezer, maar ook als schrijver lees. En daarom hoort Banville tot de topklasse van de huidige literatuur. Weinig schrijvers van nu weten met zo'n diepgang, eruditie zinnen te componeren die duizelingwekkend zijn, maar dat niet alleen, als onder de zinnen kijkt openbaart zich ook een duizelingwekkend kloof waarin je ziet dat alles met alles in verbinding staat, dat her als het ware een ecologisch netwerk is geweefd. Als je dat je tijdens het lezen openbaart, dan twijfel je niet meer.

Marjo schreef : Ik heb ook een hekel aan babbelboeken, die pakken je niet. Maar ik weet niet zo zeker of ik het helemaal eens ben met Roel, dat Banville hoogstaande literatuur is..Je kan uit om het even welk boek zoveel halen als je wil als lezer, analyseren dus, bij mij rijzen altijd de twijfels of een schrijver dat ook echt oip die manier geschreven heeft. Sinds ik Rascha Peper heb horen zeggen dat critici altijd dingen uit haar boeken halen die haar verrrassen, zijn die twijfels nog toegenomen.

Eigenlijk vind ik dus dat je de schrijver te veel eer gunt, al vond ik het ook een goed boek, ik heb het tenslotte twee keer met plezier gelezen.

Je krijgt een uitgebreider antwoord, maar ik heb Banville geen schrijver van babbelboeken genoemd hoor! Die eerste zin staat enigszins los van de rest..pff. ik wil Banville niet beledigen, zeker niet onbedoeld!

Zo, nu heb ik even tijd. Wat zijn babbelboeken? Boeken die niets toevoegen aan je kennis of belevingswereld, boeken die geen vragen oproepen, boeken die je dichtslaat en die bij wijze van spreken de prullenbak in kunnen.

Goed, dat is Banville dus niet. Maar tussen babbelen en hoogstaande literatuur bedrijven zit nog een groot scala. Banville zit voor mij wel aardig hoog, maar ik schat hem lager dan jij. (alhoewel de vraag altijd is wat men literatuur vindt!) Eigenlijk hoef ik verder al niet meer te reageren, want ik voel me niet echt meer aangesproken, omdat je me verkeerd begrepen hebt..

Maar Peper, om daarop terug te komen, vind ik dus wel dicht bij babbelboeken komen..Het is dat ze altijd wat extra's in haar boek stopt, bij Verfhuid bv de schilderkunst, en een ethische vraagstelling, maar ik vind dat niet meer dan goede lectuur.

Ik hoop ook dat je jouw mening niet te absoluut wilt stellen..als jij iets goed of niet "vindt", wil dat toch niet meteen zeggen dat het dat ook ïs"?? Ieder zijn mening, vind ik. Dat geldt voor lezers en dat geldt voor critici..

Hallo Marjo,

Dan heb ik verkeerd gelezen.

Met jou definitie ben ik het zondermeer eens.

Peper schrijft toegankelijker en minder diep dan Banville.

Als je Peper lectuur vind, dan is Kees van Kooten ook lectuur, terwijl het weldegelijk literatuur is, van het lichtere genre weliswaar.

Nee, ik wil mijn mening niet als absoluut stellen, maar om mijn gevoel kan ik niet heen. Alleen weet ik dat steeds minder mensen hoogstaande literatuur, zoals Banville nog kunnen herkennen. Alles wordt oppervlakkiger en daarom worden lezers een schrijver van het kaliber Proust ook niet meer als zodanig zijn. Los van het feit of je zijn stijl mooi of niet mooi vindt. Dat zijn zaken die toch, denk ik boven zoiets als smaak uitgaan. Maar iedereen heeft natuurlijk het recht op zijn eigen mening, ik zal er niet wakker van liggen (gelukkig!) als iemand niks in het werk van Banville ziet.

Marjo schreef : Zo, nu heb ik even tijd. Wat zijn babbelboeken? Boeken die niets toevoegen aan je kennis of belevingswereld, boeken die geen vragen oproepen, boeken die je dichtslaat en die bij wijze van spreken de prullenbak in kunnen.

Goed, dat is Banville dus niet. Maar tussen babbelen en hoogstaande literatuur bedrijven zit nog een groot scala. Banville zit voor mij wel aardig hoog, maar ik schat hem lager dan jij. (alhoewel de vraag altijd is wat men literatuur vindt!) Eigenlijk hoef ik verder al niet meer te reageren, want ik voel me niet echt meer aangesproken, omdat je me verkeerd begrepen hebt..

Maar Peper, om daarop terug te komen, vind ik dus wel dicht bij babbelboeken komen..Het is dat ze altijd wat extra's in haar boek stopt, bij Verfhuid bv de schilderkunst, en een ethische vraagstelling, maar ik vind dat niet meer dan goede lectuur.

Ik hoop ook dat je jouw mening niet te absoluut wilt stellen..als jij iets goed of niet "vindt", wil dat toch niet meteen zeggen dat het dat ook ïs"?? Ieder zijn mening, vind ik. Dat geldt voor lezers en dat geldt voor critici..

En ik maar denken dat je al die tijd niet geslapen had..

nou, gelukkig maar!

Kees van Kooten, ik heb alleen maar dat boekje over zijn moeder gelezen, "Annie". Als dat tekenend is voor zijn manier van schrijven, dan komt hij toch ook dicht tegen babbelen.

Dit is toch iets waar je nooit uit komt..wat wel, wat niet..en voor wie wel, voor wie niet..

Toch heeft Kees van Kooten (samen met Wim de Bie) veel nieuwe nederlandse woorden gelanceerd. Bijv:

doemdenken, positivo, regelneef.

Ik vind de boeken van Kees van Kooten geweldig om te lezen, juist omdat hij de meest simpele dingen op een andere manier bekijkt.

Literatuur in de zin van mooie zinnen schrijft hij niet maar ik zou het zeker geen lectuur noemen.

Bernadet