Thema september/oktober 2017 - Nobelprijswinnaars voor de literatuur

Ingegeven door de vakantie, waarin ik een boekenweekgeschenk van Joost Zwagerman heb gelezen.

Marta Oulie

Sigrid Undset



'Ik ben mijn man ontrouw geweest.' Aan het woord is Marta Oulie, die na elf jaar huwelijk met deze biecht haar dagboek opent. In onze tijd klinkt deze zin niet bepaald spectaculair, maar Marta Oulie verscheen voor het eerst in 1907 en veroorzaakte destijds een klein schandaal. Want Sigrid Undset, de schrijfster van deze moderne roman, laat haar hoofdpersoon niet alleen uiting geven aan haar ontrouw en haar lichamelijke verlangens, maar ook aan haar liberale politieke ideeën en haar twijfel aan God en religie. Undset, die vond dat schrijvers 'de verborgen oorlogen van de instincten' aan het licht moesten brengen, schildert in deze roman een realistisch en herkenbaar portret van een vrouw die moet kiezen tussen haar verlangen een goede moeder te zijn en haar hunkering naar liefde en ontplooiing. Die tweestrijd maakt dat Marta Oulie in alle opzichten een klassieke roman genoemd kan worden.

Sigrid Undset werd in 1882 in Denemarken geboren, maar groeide op in Noorwegen. In 1907 debuteerde ze met Marta Oulie, een eigentijdse roman in dagboekvorm. Het was het eerste van de in totaal zeven boeken die in de periode 1906-1918 verschenen. Samen vormen deze romans een afgerond geheel binnen het oeuvre van Undset. Ze zijn met veel aandacht voor de alledaagse werkelijkheid geschreven, maar ze hebben, vooral als het om persoons- en natuurbeschrijvingen gaat, een onmiskenbaar romantische inslag. In 1928 ontving Undset de Nobelprijs voor literatuur. Ze stierf in 1949 in Lillehammer.

zie ook zie ook www.nobelprize.org/1928/Undset

en en.wikipedia.org/wiki/Sigrid_Undset

ISBN 9789045002606 | Paperback | 141 pagina's | Uitgeverij Atlas | augustus 2003

Oorspronkelijke titel: Fru Marta Oulie, 1907 | Vertaald uit het Noors door: Janke Klok

Sneeuwland

Yasunari Kawabata

In de roman Sneeuwland bereikt de grote delicate sensitiviteit van Yasunari Kawabata's schrijverschap een zeldzaam hoogtepunt. Tegen de achtergrond van het 'Sneeuwland' - het centrale bergland in het noordelijke deel van het Japanse hoofdeiland Honshu -beschrijft Kawabata op poëtische wijze de gecom-pliceerde verhouding van twee wezensvreemde, tragische en eenzame levens: die van de dromerige estheet Shimamura en de onberekenbare, hartstochtelijk liefhebbende geisha Komako.

Recensie:

Deze roman vertegenwoordigt een belangrijk genre binnen de Japanse literatuur van de twintigste eeuw en is ook representatief voor het werk van één van de belangrijkste moderne Japanse schrijvers, Nobelprijswinnaar -1968 - Kawabata (1899-1972). Tegen de achtergrond van een traditioneel Japans kuuroord schildert deze roman de gevoelswereld van Shimamura, die menselijke verhoudingen vooral op esthetiserende wijze ervaart, en de op hem verliefde, veel meer direct voelende plattelandsgeisha Komako. Hun verhouding wordt nog gecompliceerd door de aanwezigheid van een tweede vrouw, Yoko. Komako blijkt niet in staat de kloof die haar van de esthetiserende Shimamura scheidt te overbruggen.

De vertaling is zeer goed leesbaar en hier en daar voorzien van korte, maar informatieve voetnoten. Het (helaas wat korte) nawoord geeft informatie over de literaire achtergrond van deze roman. Kleine druk.

(Biblion recensie, Redactie)

Zie ook www.nobelprize.org/kawabata

en nl.wikipedia.org/wiki/Yasunari_Kawabata

ISBN 9789029077569 | Hardcover | 151 pagina's | Uitgeverij Meulenhoff | juli 2007

Vertaald door C. Ouwehand

Citaat van de dag

Put your soul in the palm of my hand for me to look at, as a crystal jewel. I'll sketch it in words.

Yasunari Kawabata

De lotgevallen van een pionier

Patrick White



Stan Parker erft een afgelegen stuk wildernis in het zuidoosten van Australië en probeert daar met veel moeite een bestaan op te bouwen met zijn vrouw Amy. De lezer wordt meegezogen in hun dramatische belevenissen: van bosbranden, droogte en overstromingen tot de bouw van een huis, het ontginnen van land en geboorte en verlies van kinderen.

Recensie:

Patrick White, die in 1990 overleed, is de enige Australiër die ooit de Nobelprijs (1973) ontving. Hij kreeg die voor ‘een episch en psychologisch verhalende kunst die een nieuw continent geïntroduceerd heeft in de literatuur’, en dat is precies hoe ook De Lotgevallen Van Een Pionier in woorden gevat kan worden. De auteur schreef dit boek, dat The Tree Of Man heette, in 1955 en was geïnspireerd op zijn verhuizing naar Castle Hill bij Sydney.

Het leven was er aan de oppervlakte zó monotoon, dat er volgens de schrijver wel een verborgen poëzie in verborgen moest liggen om het een doel te geven, en daaruit ontstond zijn vierde boek. Het gaat over Stan Parker, een weinig sociale jongeman, die op een zeker moment aan een eenzame vrouw wordt gekoppeld en samen besluiten ze zich terug te trekken in de onontgonnen wildernis ver buiten de bewoonde wereld. De man bouwt zelf zijn huis en ze moeten zorgen voor hun eigen levensonderhoud. Het is een eenzaam bestaan en er gebeurt niet veel, en dat is precies het leven dat de schrijver beoogde te doorgronden.

White beschrijft het voortkabbelende bestaan evenwel op een onovertroffen wijze waardoor je je als lezer helemaal kunt verplaatsen in deze nieuwe wereld en je een beeld kunt vormen van het bestaan aldaar. Dit is de eerste vertaling in het Nederlands van The Tree Of Man en telt 615 bladzijden.

Bron: derecensie.nl

Zie ook www.nobelprize.org/1973/white-bio.html

en en.wikipedia.org/wiki/Patrick_White (Engels)

ISBN 9789045013404 | Hardcover | 615 pagina's | Uitgeverij Atlas | juli 2012

Vertaald door Guido Golüke

Citaat van de dag

“Because he had nothing to hide, he did perhaps appear to have forfeited a little of his strength. But that is the irony of honesty.”

― Patrick White, The Tree Of Man