Ik heet Karmozijn
Orhan Pamuk
Het verhaal van Ik heet Karmozijn speelt zich gedurende twaalf winterse dagen in het Istanbul van 1591 af. Als haar man na vier jaar nog steeds niet is teruggekeerd uit de oorlog, gaat de mooie Seküre, moeder van twee zonen, op zoek naar een nieuwe echtgenoot.
De vader van Seküre heeft een geheime opdracht gekregen van de Osmaanse sultan. Eén voor één ontbiedt hij hofminiatuurschilders bij zich. Deze meesterschilders werken samen aan een boek voor de sultan, onder supervisie van Seküres vader. Ze maken hiervoor tekeningen in een westerse stijl. Het is een uiterst controversiële opdracht, die indruist tegen de heersende opvattingen.
Wanneer een van de schilders vermoord wordt, vraagt Seküres vader zijn neef Kara om hulp. Seküre en Kara waren als kinderen verliefd op elkaar, en nu krijgt deze liefde een kans om weer op te bloeien.
Recensie
Aan het einde van de zestiende eeuw in Turkije wil de sultan een boek laten illustreren door een aantal van zijn beste illuminatoren. Het probleem is echter dat de illustraties een westerse inslag moeten hebben en daarom nogal controversieel zijn. Wanneer een der tekenaars vermoord wordt aangetroffen, ontstaat er beroering bij alle betrokkenen, niet het minst bij de jonge neef van een van hen, die juist wil proberen te gaan trouwen met zijn nicht, een mooie jonge weduwe.
Een combinatie van thriller, historische roman en liefdesroman van de Turkse Nobel-prijswinnaar 2006, die extra levendig wordt doordat er vele verschillende vertellers in optreden: de tekenaars, het jonge paar, de geheimzinnige moordenaar, maar ook (tekeningen van) een boom, een muntstuk, een hond, een paard, de duivel en de Dood. De talrijke uitweidingen over tekenstijlen, fabels en betekenissen van illustraties zijn voor sommige lezers wellicht iets te veel van het goede, maar al met al is dit toch een rijk geschakeerde en kleurige roman. Was een bestseller in Turkije.
Bekroond met de Impac Dublin Literary Award. Normale druk.
ISBN 9789023480525 | Paperback | 528 pagina's | De Bezige Bij | mei 2013