Thema oktober 2016 - Ik + jij = wij

Bruce en ik

Leon Verdonschot (red)

65 is hij inmiddels, maar 40 jaar na zijn doorbraakalbum Born to Run lijkt Bruce Springsteen gretiger en relevanter dan hij ooit is geweest. Springsteen is uitgegroeid tot de vader van de Amerikaanse popmuziek. Zijn optredens, legendarisch vanwege de intensiteit en de lengte ervan, trekken tienduizenden fans.

Veel van de vijfentwintig auteurs van 'Bruce en ik' zijn zulke fans. Ze zijn schrijver, muzikant, of journalist. Maar wat hen verbindt is hun liefde voor de man die zingt over de Amerikaanse droom en realiteit. Over mannen die over eindeloze wegen rijden, over adolescenten die weg willen van hier, over mensen die het net redden, of net niet. De liefde voor Bruce Springsteen is een andere dan die voor veel andere popartiesten. Een dieper gevoelde, persoonlijker ervaren, en vaak ook een langere lopende. Wat die relatie precies inhoudt, dat leggen de vijfentwintig prominente fans zelf uit, in zeer persoonlijke verhalen. Over wat muziek, en die van Springsteen in het bijzonder, kan betekenen in een mensenleven.

'Bruce en ik' is een veelzijdige, kleurrijke ode aan een zanger,aan waar hij voor staat, en aan de kracht van muziek. Met odes van onder anderen Cécile Koekkoek, Art Rooijakkers, Kluun, Erik van Bruggen, Rob Waumans ,Robert Neugarten, Peter Zantingh en Leon Verdonschot

ISBN 9789492037145 | Paperback | 256 pagina's | Uitgeverij Brandt | oktober 2015

Citaat van de dag

When I was very, very young, I decided that I was gonna catalogue my times because that's what other people who I admired did. That's what Bob Dylan did, that's what Frank Sinatra did, Hank Williams did, in very different ways.

Bruce Springsteen

Ik zou zeggen dat dit boek wat lijkt op het boek over U2 dat ik onlangs besproken heb.

De autobiografie van Bruce zou ik ook wel willen lezen. Ik ben misschien geen echte fan en prefereer iemand die misschien een beetje als z'n Duitse equivalent kan worden beschouwd (ze kennen elkaar ook), maar het lijkt me toch interessant.

Ik zou zeggen...doen dan!

Zodra ik het in de bibliotheek vind, zal ik het waarschijnlijk wel doen. Maar er is zo veel te lezen, dat ik tijd te kort kom.

Ik heb zijn biografie bijna uit( nog even honderd bladzijdes flink doorlezen vandaag ) en hij is práchtig. Het uiteraard voor een groot deel over zijn muziek en de band, maar ook voor een heel groot deel over de relatie met zijn vader, die manisch depressie en paranoia-schizofreen was, waardoor het thuis op zijn zachts gezegd geen pretje was.

Sprngsteen beschrijft dat hij altijd is blijven zoeken naar de erkenning van zijn vader, maar ook hoe hij zelf belast is met depressie en demonen met het verleden, waardoor hij altijd "op de vlucht was" en zich niet durfde binden. Zelfs nu spelen die depressies hem af en toe nog parten.

Ik heb aardig wat biografieën gelezen, maar geloof ik nog niet een die zó persoonlijk en nietsontziend eerlijk is.

Het is trouwens wel een dikke pil Renate, 525 bladzijdes ofzo. Maar het leest als een trein. En hij is nog niet zo lang uit, dus ik weet niet of de bieb hem al heeft.