Thema april 2019 - Boeken (be)kennen kleur (racisme)

Liefde en haat

Stéphane Louis, Lionel Marty

Liefde en Haat gaat over verboden vriendschap in het racistische Louisiana van de jaren 1930

“Vrienden voor het leven,” niets lijkt Will, een jonge blanke die geen bolleboos is, en zijn pientere, zwarte vriend Abe te kunnen scheiden. Noch de vijandigheid van hun beider families, noch het hatelijke racisme dat de hele Amerikaanse gemeenschap aantast.”

Er is zelfs een pact gesloten: Abe helpt Will bij zijn huiswerk en Will zal altijd werk voor Abe vinden. Ondanks de druk en de agressie van het dagelijks racisme rondom hen blijven de twee mannen in de loop van de jaren gehecht aam hun vriendschap. Maar het broze evenwicht dreigt ondermijnd te worden door verpletterende verantwoordelijkheden, onderdrukkende families en een vrouw...

Kan een zo sterke vriendschap onder zoveel druk in dat Amerika standhouden?

Scenario van Stéphane Louis en tekeningen door Lionel Marty.



NBD Biblionrecensie:

Het is bijna niet meer voor te stellen, maar in de eerste helft van de twintigste eeuw was in Amerika openlijk racisme nog heel gewoon. Het is dan ook ene schandaal als de blanke, niet zo snuggere Marty vriendschap sluit met de slimme zwarte jongen Abe, die hem helpt met zijn huiswerk. Jaren later zijn de twee opgegroeid, maar nog steeds helpen ze elkaar in de fabriek van Marty's vader, waar Abe ook werkt. Maar hoe lang kunnen ze nog vrienden blijven? Iedereen is er op tegen inclusief Marty's aantrekkelijke vrouw en Marty's vader. Zij zoekt toch stiekem toenadering tot Abe, maar wordt boos als hij haar versmaadt. Het leidt tot een gewelddadige ontknoping, waarbij Marty moet laten zien hoeveel hun vriendschap waard is.

'Liefde en haat' is een klassiek en schrijnend verhaal over rassenscheiding in de Verenigde Staten en de manier waarop zwarten keihard werden onderdrukt.

Het stripverhaal is prachtig getekend en sfeervol ingekleurd.

Gerard Zeegers

ISBN 9789085524823 | Paperback | 70 pagina's | Bamboe Collectie | Saga Uitgaven, Zedelgem | 2017

Citaat van de dag

De Jim Crow-wetten zijn vernoemd naar een rond 1830 populair Amerikaans liedje. Met de term Jim Crow-wetten worden de segregatiewetten bedoeld die vanaf 1877 ingevoerd werden en een scheiding nastreefde van zwarten en blanken in het openbare leven. Ze bleven rechtsgeldig tot 1964-1965.

De openbare scheiding tussen blanken en zwarten ging in de Verenigde Staten heel ver. Zo schreef Isabel Wilkerson in 2011 in The Warmth of Other Suns. The Epic Story of America’s Great Migration over de ver doorgevoerde rassenscheiding:

“In Birmingham, Alabama, was het voor een zwart en een blank persoon verboden om samen een damspel te spelen. Er waren aparte Bijbel-uitgaves voor zwarten en blanken. De inhoud was overigens exact hetzelfde. In Zuid-Carolina waren aparte trappenhuizen: één voor blanken, één voor zwarten. Ook was het er voor zwarten verboden om blanken in te halen in het verkeer, hoe langzaam zij ook reden.”

Lees het hele artikel over de Jim-Crow wetten

Dettie schreef : Dat is knap Renate.

Dettie

Ik weet het niet. Ik doe het gewoon.

Nou ik vind het alvast knap.

Dettie

Tja, ik kan niet breien, niet naaien (behalve misschien een knoop aanzetten), niet haken, ben een kruk met strijken en ander huishoudelijk werk, waar je in ieder geval iets aan hebt, maar ik schijn muziek te kunnen schrijven. Leuke hobby, maar niet meer dan dat.

Kraak jezelf niet zo af! Ik gaf een welgemeend compliment, en haal dat dan niet gelijk naar beneden. Het is een gave om muziek te kunnen schrijven.

Ik kan ook zoveel niet, maar ook zoveel wél. Zo gaat dat nu eenmaal. accepteer eens een compliment!

Dettie