Schrijfster Brigitte Bosman op dit forum!!

Er is wel herkenning. Maar kinderen moeten natuurlijk maar net iemand kennen uit hun omgeving die gehandicapt is. De kinderen waaraan ik al heb voorgelezen, vonden de verschillende hoofdstukken vooral grappig of spannend. Inge heeft helemaal gelijk als ze zegt dat het voor kinderen vaak 'normaal' is (wat is normaal?). Juist hun onbevangenheid laat ons nog zoveel leren. Maar toch zien ze op een gegeven moment wel dat sommige mensen anders zijn. (Waarom is ... bruin?) Dat besef komt naarmate ze ouder worden. De doelgroep van dit boek is 8+, een leeftijd waarop kinderen al met andere ogen naar hun omgeving gaan kijken. Juist een leeftijd waarop de eerste (voor-)oordelen ontstaan. Naar mijn idee een geschikte leeftijdsgroep voor boeken over 'anders zijn'.

Brigitte

Had je dat 'anders' zijn ook bij Joep de poep voor ogen?

Groetjes

Bernadet

die wel erg zit te genieten van dit 'gesprek'.

Ik heb nog een vraagje. Wie is je "grote" voorbeeld als schrijver?

Je vertelde dat je er als kind al van droomde schrijfster te worden. Had dat een reden? Het lezen van een bepaald boek of boeken van een bepaalde auteur? Welk auteur is nu je grote favoriet?

Inge

Bij Joep de poep eerst niet. Joep werd geplaagd met zijn naam, zoals bij zoveel kinderen gebeurt. Pas toen ik een oplossing voor zijn probleem zocht, kwam ik erop om hem Frank te laten aanspreken op zijn 'anders zijn'. Waarom iemand pesten met zijn naam als je zelf niet perfect bent? Dat was dus niet het doel van dit boekje, maar een gevolg van de loop van het verhaal.

Hoi Inge,

Bij het schrijven vond ik gewoon het zelf bedenken van de verhaaltjes het leukst. Natuurlijk had ik wel voorkeur voor schrijvers, het liefst las ik de boeken van Roald Dahl! (de Reuzenperzik is super)

Nu lees ik graag de boeken van Paul van Loon, maar ook andere schrijvers komen aan bod.

Ik heb geen uitgesproken voorbeeld, ik probeer juist zoveel mogelijk mezelf te blijven.

Brigitte

Ha Roald Dahl, heerlijke boeken. Mathilde vond ik erg leuk en De grote vriendelijke reus.

Heb je als je schrijft al het hele verhaal in je hoofd of de grote lijnen?

Je leest vaak van schrijvers dat de personages een eigen leven gingen leiden. Overkomt jou dat ook? Of heb je eerst echt de hoofdpersonen, hun karaktertrekken en alles al in je hoofd?

Bernadet