John Banville - De zee (samenleesboek aug/sept 2006)

Hoi Berdine,

Die vind ik goed, Michael Zeeman moest hierbij vaak het woordenboek pakken! Ha Ha. Sorry, maar ik moet even stevig lachen. Dat is wel hoogst merkwaardig voor zo'n belezen en onderlegd recensent en schrijver als Zeeman!

Ik heb het ook in het engels gelezen en ik zal niet zeggen dat ik niet ook een aantal keren het woordenboek gepakt hebt (mijn kennis van het engels is goed, maar ik ken ook nog een boel woorden niet, merk ik iedere keer weer).

Wat wel zo is, is dat Banville af en toe er een echt academisch woord er tussendoor gebruikt. Dat klopt. Maar dat mag toch geen probleem zijn voor een academisch onderlegde Zeeman!

Juist Berdine, goed opgemerkt. Een woord is maar een woord en je kunt vaak zijn betekenis afleiden uit de context zoals je terecht opmerkt.

De voorbeelden die je hier noemt, zouden weleens kunnen behoren tot voer voor ingewijden. Hier bedoel ik dat wij als Nederlanders een bepaalde betekenis niet kunnen raden, omdat dit puur iets is dat alleen engelsen of zeer goed in de engelse cultuur doorgedrongen Nederlanders kunnen begrijpen. Misschien hoort dit hier toe?

Ik heb het zelf ook al meerdere malen gehad, dat ik in mijn grote Van Dale engels bepaalde woorden door schrijvers gebruikt niet kon vinden. Dat heb ik ook in het Nederlands gehad.

Ik zal vanavond thuis die passages opzoeken en misschien dat ik een antwoord op je vragen kan geven.

groeten,

Roel

berdine schreef : Misschien was de taal dan alleen in het Engels extra moeilijk. In de recencie van Michaël Zeeman las ik dat hij het woordenboek erbij nodig had gehad en ook de Engelsen hebben het niet zonder woordenboek kunnen lezen volgens diverse verslagen. Overigens kun je over moeilijke woorden heenlezen en de context toch uitstekend begrijpen.

Daarnaast bevatte het voor mij ook onduidelijkheden die niet meteen met de moeilijkheidsgraad van de woorden te maken hadden. Waarom b.v. was de naam van de specialist, Todd, een misplaatste grap van het polyglotte lot? Ik kon geen bijzondere betekenis voor "todd" in mijn woordenboek vinden. Ik begreep ook helemaal niet waar de door Mr. Grace voorgelezen advertentie:"Levende fretten gevraagd als verkopers van jaloezieën. etc." op sloeg (pag.29) Had het gewoon niks te betekenen?

Bernadet schreef : Het woord op zich niet maar ik denk wel dat iedereen begrijpt dat het Duitse woord Tod daarmee bedoeld wordt. Banville heeft het verengelst door er een extra d aan toe te voegen.

het hele boek gaat eigenlijk over Tod/death

bernadet

Nou, ik had het zo niet begrepen. Maar je zou best wel gelijk kunnen hebben. Het is een heel goeie verklaring! Ik verwacht gewoon niet dat een Engelsman Duits kent. Ha, wij Nederlanders zijn toch de taalspecialisten? Ik heb Banville onderschat! :oops:

Banville lezen is woorden proeven – én opzoeken, want hij schrijft het scherpste, meedogenloos woordrijkste Engels dat ik ken.

Michael Zeeman in de Volkskrant

Banville heeft bij een luchtvaartmaatschappij gewerkt en véél gereisd ook was hij 11 jaar literary editor bij de Irish Times misschien vandaar zijn talenkennis?

Bernadet

Ik ben inmiddels ook begonnen,

heb dit allemaal maar met een half oog gelezen, en kan me nog niet in de discussie mengen dus ,

maar het begin is veelbelovend. Wat een mooie zinnen.

Groeten,

Wil

Hallo Berdine,

Ik heb ook in het engels-ned woordenboek gekeken en gezocht naar Todd. Todd met dubbel d dus, bestaat niet volgens het woorden boek, dan kom je automatisch al bij tod. En figuurlijk kan dat slimmerik betekenen.

Die advertentie is inderdaad een raadsel. Ik vermoed dat het hier om een nep-advertentie gaat, van iemand die een grap wil uithalen.

berdine schreef : Misschien was de taal dan alleen in het Engels extra moeilijk. In de recencie van Michaël Zeeman las ik dat hij het woordenboek erbij nodig had gehad en ook de Engelsen hebben het niet zonder woordenboek kunnen lezen volgens diverse verslagen. Overigens kun je over moeilijke woorden heenlezen en de context toch uitstekend begrijpen.

Daarnaast bevatte het voor mij ook onduidelijkheden die niet meteen met de moeilijkheidsgraad van de woorden te maken hadden. Waarom b.v. was de naam van de specialist, Todd, een misplaatste grap van het polyglotte lot? Ik kon geen bijzondere betekenis voor "todd" in mijn woordenboek vinden. Ik begreep ook helemaal niet waar de door Mr. Grace voorgelezen advertentie:"Levende fretten gevraagd als verkopers van jaloezieën. etc." op sloeg (pag.29) Had het gewoon niks te betekenen?

Als ik me niet vergis kwamen de graces toch oorspronkelijk uit Amerika. Deze familie is het prototype van het rijke, burgelijke Amerikaanse gezin. Van daar ook die plompheid. Plomp in uiterlijk en plomp in denken. Oppervlakkig met andere woorden. Banville brengt hier een satire van een Amerikaans gezin, maar breidt dit uit tot de hoofdpersoon die engels is en valt voor de "charmes" van mevrouw Grace. Als je dit doortrekt, zegt Banville dan hier niet mee dat Engeland zich teveel spiegelt aan Amerika!

Grace is hier natuurlijk een absolute bespotting. Deze familie heeft niks met gratie van doen. Dat is hier de satire.

Bernadet schreef : Volgens mij was Mr. grace gewoon een bizarre man die genoegen schepte in zulke advertenties en het daarom voorlas.

Ik vind Grace (gratie) ook wel waarover je na kan denken. Geen van de leden van de familie Grace had enige gratie. Mrs Grace was feitelijk aan de grove kant en mr Grace was dik, de kinderen Grace waren vreemd om te zien, groene tanden, zwemvliezen tussen de tenen.

Misschien was de naam Todd wel een aankondiging van wat er te gebeuren stond.

bernadet