Natsume Sõseki - De poort samenleesboek jan/febr 2014

Ik ben er weer en heb heel wat bij te lezen en te denken. Wat een leuke discussie.

Toen ik het boek uit had bleef ik met de vraag zitten wat er nu precies gebeurd was wat zó erg was dat Sosuke en Oyone alles op hadden moeten geven, en waarom Sosuke op de vlucht sloeg toen Yasui weer op het toneel dreigde te verschijnen, maar dat is na alle uitleg een stuk duidelijker. Zo heeft het boek nóg meer kop en staart voor mij. Ik vond het al mooi, maar ik zat een beetje met het gevoel dat ik het niet helemaal begreep. Hun reactie lijkt voor ons Westerse mensen ( en honderd jaar later) zo overtrokken.

berdine schreef : Jawel, dat is ook zo. Maar dit keer raakt hij echt in paniek en hij vlucht. Dat is toch weer wat anders dan proberen een confrontatie te vermijden. Toch? Op mij kwam het over alsof hij deze confrontatie meer dan alle andere vreesde.

Dat is ook zo, Annemarie. Hij probeert alle confrontatie te vermijden, maar Yasui wil hij absoluut niet meer ontmoeten.

Dus neemt ie de benen en laat Oyone achter met het risico dat zij wél Yasui zou kunnen treffen, terwijl zij dat óók absoluut niet wil.

Dat is dus hun goede relatie en hun grote liefde.... Ik vond het boek psychologisch niet sterk.

Hier heb ik even over moeten nadenken. Al je het boek in de contekst van die tijd en cultuur zet vind je het boek dan ook psychologisch minder sterk Berdine. Ik heb het allemaal heel erg gelezen met de schaamte die zijn leven overheerste als drijfveer.

En verder is Sosuke inderdaad niet een al te daadkrachtig type

berdine schreef : Ja Sõsuke gaat inderdaad geen enkele confrontatie aan. Hij stelt alles maar uit, schuift alles op de lange baan. Hij onderneemt niets in geen enkel opzicht. Zijn 'vakantie' is ook niet uit ondernemingslust maar uit angst. Ik zat af en toe met gekromde tenen bij het lezen van zoveel apathie, maar zij voelden zich er goed bij.

.

Marjo schreef : Misschien bedoel je Berdine, dat het niet goed=sterk neergezet wordt? Het kan best psychologisch sterk zijn, maar wij moderne lezers weten niets van die tijd. Een begeleidend schrijven was handig geweest, dat vind ik een omissie. Als je een boek uit vervlogen tijden uit een andere cultuur uitgeeft had die moeite wel genomen mogen worden.

Misschien was een inleiding wel handig geweest, maar aan de andere kant houd ik ook wel van boeken waar je zoals hier na moet denken over wat de motieven zijn en je je in moet leven ( of lezen) in en andere tijd. Het mooie van dit boek vond ik dat je vanaf het begin zo duidelijk in een heel andere wereld stapt, door de sfeer en de beschrijvingen, dat het eigenlijk al wel duidelijk is dat hier andere regels gelden.

Heb je trouwens nog kunnen achterhalen Dettie waarom het nu is uitgegeven? Een opmerkelijke keuze voor een zo oud boek. Heeft het ergens anders succes, is de schrijver herontdekt, zoals Sandor Marai toentertijd?

Wel mooi hoor, dit soort boeken zullen niet meteen een groot commercieel succes worden maar voegen toch iets toe aan het gangbare aanbod

Wat vinden jullie trouwens van het evenwicht tussen geluk en ongeluk in het boek, aan de ene kant zijn er voortdurende toespelingen op de zwaarte van het lot. Sosuke noemt zijn leven droefgeestig en is tegelijkertijd gelukkig met Oyone.

"Zijn huidige leven was zo droefgeestig dat hij niet kon vermoeden dat hij iemand met een verleden was"

blz 22

en tegelijkertijd de tevredenheid ondanks hun armoedige omstandigheden;

bv blz 45

"Ze hadden het gevoel dat in de wijde wereld het alleen licht was waar zij zaten. En in dat licht voelde Sosuke alleen de aanwezigheid van Oyone en Oyone die van Sosuke. De donkere wereld buiten de cirkel van het lamlicht waren ze vergeten."

Bij welke van de twee licht het zwaartepunt, of versterken ze elkaar juist?

Tot zover voor nu, ik heb nog lang niet alle reacties gelezen, ik kom er nog op terug, maar ik doe het in etappes

berdine schreef : Ja Sõsuke gaat inderdaad geen enkele confrontatie aan. Hij stelt alles maar uit, schuift alles op de lange baan. Hij onderneemt niets in geen enkel opzicht. Zijn 'vakantie' is ook niet uit ondernemingslust maar uit angst. Ik zat af en toe met gekromde tenen bij het lezen van zoveel apathie, maar zij voelden zich er goed bij.

Willeke, deze zinnen zijn niet van mij. Ik geloof van Dettie.

O ja sorry, dat was een quote van jou van Dettie inderdaad, dat was niet bedoeld als vraag aan jou, maar om het gebrek aan daadkracht van Sosuke te onderstrepen, alleen heb ik de quoute niet bij Dettie geleend, maar per ongeluk bij jou