Natsume Sõseki - De poort samenleesboek jan/febr 2014

Ooooooooooooooooooh, dat had ik nou echt niet door haha.

Dettie schreef : Ja hoor weet ik wel. Ik maakte ook een grapje.

Dettie

Annemarie schreef : Ooooooooooooooooooh, dat had ik nou echt niet door haha.

aaaaaaaaaaaaarg haha soms is dat geschrijf zo moeilijk he, je ziet nooit iemands gezicht erbij.

Maar ja, alles is nu helder en klaar

op naar het samenleesboek dan maar.



Dettie

Inge schreef : Het enige dat ik op een bepaald moment wel dacht was: Eigenlijk was Koroku niet veel anders dan Sosuke. Ik zou moeten kijken waar het staat maar Koroku kon niet meer studeren omdat hij teveel bezig was met zijn toekomst en de problemen die hij nu had. Leken mij beiden in hetzelfde bedje ziek: veel blabla maar weinig daden.

Ja dat was me ook opgevallen. Sosuke was in zijn jeugd net zo aan het lanterfanten. Hij schoof ook alle lastige zaken op iemand anders' bordje. Alleen werd hij door omstandigheden gedwongen verantwoordelijkheid te nemen.

berdine, om even terug te komen op de vreemde opmerking van Sõsuke

“Ik wil ook nog eens als Koroku worden,” zei hij. “Wij maken ons zorgen

dat het met hem noodlottig afloopt zoals met mij. Maar hij ziet zijn oudere

broer niet eens staan. Mooi is dat!”

Oyone bracht de theekopjes weg naar de keuken.

Op blz 22 staat dit.

Goddank kwam Koroku daarna niet meer. Deze jonge man had altijd de

neiging zich vreselijk over iets op te winden en daar eindeloos mee door te

gaan. Daarin leek hij sprekend op Sōsuke toen die nog student was. Ineens

kon hij ook van gedachte veranderen. Dan scheen hij alles van de dag er

voor vergeten te zijn en deed net alsof er niets gebeurd was. Ook dat was

helemaal zijn broer Sōsuke vroeger. Hij was niet dom. Of hij in zijn redeneringen

emoties liet meespelen, of door zijn emoties onredelijk werd, was niet

duidelijk. In ieder geval accepteerde hij iets niet zolang het hem onlogisch

leek. Maar als dat wel het geval was, ging hij door tot het bittere einde. Hij

deed alles met de energie van zijn jeugd en was fysiek onvermoeibaar.

Telkens als Sōsuke naar zijn jongere broer keek, kreeg hij onherroepelijk

het gevoel dat hij zichzelf vroeger weer bezig zag. Soms maakte hem dat

onrustig. Soms vond hij het pijnlijk. Dan vroeg hij zich af of de hemel hem

soms niet telkens met Koroku confronteerde om elke keer pijnlijke herinneringen

op te roepen aan wat hijzelf destijds gedaan had. Dan kreeg hij het

vreselijk benauwd. Zou ook Koroku niet geboren zijn om hetzelfde lot als

hij te ondergaan? Deze gedachte maakte hem dan weer hevig bezorgd, soms

ook erg ongelukkig

Ik denk dat Sõsuke zich echt zorgen maakte dat Koroku ook

door een ondoordachte daad zo'n passief leven als hij zou krijgen.

Eigenlijk heeft hij flink de pest erin dat Koroku hem passeert en met

neef Yasunosuke gaat praten in plaats van met zijn oudere broer.

"Mooi is dat!”

Dettie

berdine schreef : Het enige dat ik op een bepaald moment wel dacht was: Eigenlijk was Koroku niet veel anders dan Sosuke. Ik zou moeten kijken waar het staat maar Koroku kon niet meer studeren omdat hij teveel bezig was met zijn toekomst en de problemen die hij nu had. Leken mij beiden in hetzelfde bedje ziek: veel blabla maar weinig daden.

Ja dat was me ook opgevallen. Sosuke was in zijn jeugd net zo aan het lanterfanten. Hij schoof ook alle lastige zaken op iemand anders' bordje. Alleen werd hij door omstandigheden gedwongen verantwoordelijkheid te nemen.

Ik heb gezocht maar kan eigenlijk niets vinden over de jeugd van Sõsuke. Waar lees je dat over dat lanterfanten berdine?

Zelf heb ik het idee dat Koroku wel verder wil maar door de besluiteloosheid van Sõsuke helemaal lam slaat.

Waarom zou hij hard studeren als het mogelijk voor niets is? Sõsuke geeft hem geen enkele zekerheid dat hij wél

verder kan studeren. Koroku vraagt er wel steeds naar maar Sõsuke schuift alles weer op de lange baan.

Straks, later, maak je niet ongerust zijn steeds de antwoorden, maar ondertussen doet Sõsuke niets.

Koroku is met neef Yasunosuke opgegroeid en heeft met hem een veel betere band dan met Sõsuke.

Bovendien is Sõsuke niet echt ingenomen met zijn broer nadat die eens een keer boos was geworden om een

hoed van hem die Sõsuke weggeven had. Kortom, hij heeft weinig zin zich voor zijn broer in te spannen, het

leven is al vermoeiend genoeg voor Sõsuke.

Het is een beetje tegenstrijdig want hij maakt zich ook zorgen dat Koroku net als hij zal eindigen.

Maar waarom denken jullie dat Koroku net als Sõsuke is?

Dettie

pagina 101, vanaf 2e alinea. Misschien is lanterfanten een te groot woord. Hij nam het niet zo nauw, het moest hem een beetje komen aanwaaien.

En je hebt gelijk dat Koroku lamgeslagen wordt door de inertie van Sosuke. Waarom dan moeite doen? Maar hij spant zich evenmin in om zélf inkomsten te genereren. Dat zal wel aan de andere tijd liggen. Vakken vullen of een krantenwijk bestond nog niet.