Natsume Sõseki - De poort samenleesboek jan/febr 2014

Mocht ik me even niet in de samenleesboekduscussie melden, ik lees mee, en meng me er later zéker in, maar mijn vader ligt in het ziekenhuis en alle energie gaat even daarheen deze dagen.

Maar ik kom terug.

berdine schreef : Jawel, dat is ook zo. Maar dit keer raakt hij echt in paniek en hij vlucht. Dat is toch weer wat anders dan proberen een confrontatie te vermijden. Toch? Op mij kwam het over alsof hij deze confrontatie meer dan alle andere vreesde.

Dat is ook zo, Annemarie. Hij probeert alle confrontatie te vermijden, maar Yasui wil hij absoluut niet meer ontmoeten.

Dus neemt ie de benen en laat Oyone achter met het risico dat zij wél Yasui zou kunnen treffen, terwijl zij dat óók absoluut niet wil.

Dat is dus hun goede relatie en hun grote liefde.... Ik vond het boek psychologisch niet sterk.

Ja hij probeert de confrontatie te vermijden, zeker, maar ik denk niet eens zo zeer uit de angst om Yasui te ontmoeten dan wel de angst te ontdekken wat er van Yasui geworden is. Het schuldgevoel drukt als een loden last op hem. Persoonlijk denk ik dat het eerder dát is.

Hij overdenkt ook dat hij graag ongezien zou willen kijken hoe Yasui eruit ziet, hoe het met Yasui gaat.

"Hij wilde gerust gesteld worden dat Yasui niet zo diep gezonken was als hij zich verbeeldde. Hij vroeg zich af of er geen geschikte plek was om onopvallend te staan kijken in de buurt van het huis van Sakai" (blz 131)

Ik vraag me eigenlijk af of hij inderdaad Oyene aan het gevaar van een ontmoeting blootstelde. Sõsuke was te eten gevraagd, (onderaan blz 125) niet Oyene en Oyene komt de deur helemaal niet uit.

Na zijn 'vakantie' heeft hij de moed bij elkaar geraapt om naar Sakai te gaan. Maar echt gerust was hij er niet op.

'Het was onwaarschijnlijk dat hij daar die avond Yasui zou ontmoeten. Toch liep hij met opzet om naar de keukendeur en liet niet na te vragen of er bezoek was.'

Maar hij móet wel weten hoe en wat, hij hoort dat Yasui weer weg is en eruit zag alsof hij niet tot rust kon komen. Sõseke weet dan dat zijn innerlijke onrust altijd zal blijven, dat de eeuwige angst op ontdekking en weer weg te moeten altijd zal blijven.

Maar voorlopig is er weer even uitstel. Het enig wat ze willen is rust en hun rustige en voor hun aangename leventje leiden.

Wel grappig ons verschil van visie, ik vind dit boek psychologisch juist heel erg sterk. Waarom vindt jij dat niet Berdine?

Dettie

WilV schreef : Mocht ik me even niet in de samenleesboekdiscussie melden, ik lees mee, en meng me er

later zéker in, maar mijn vader ligt in het ziekenhuis en alle energie gaat even daarheen deze dagen.

Maar ik kom terug.

ha ze komt terug! hoeraa

Ja, zulke dingen vragen veel energie, gelukkig gaat het goed met je vader!

Dettie

Sterkte Willeke.

Komt goed hoor, en ik lees tussen de bedrijven mee, maar voor reageren moet ik meer rust en tijd hebben.

Precies, rust en tijd..

Ik heb nu al jullie opmerkingen gelezen, en kom nog even wat in de melk brokkelen.

Voor mij zijn Oyene en Yasui broer en zus, het staat nergens anders. Schande slaat terug op de hele familie, dus ook als broer -misschien de enige, die ook nog voor haar zorgde- verantwoordelijk.

Ik vind Sõsuke maar een laf persoon trouwens, en het kan best dat de vrouw ondergeschikt was toen en daar, maar toch, haar achterlaten voor een 'vakantie' en haar niet eens waarschuwen?

Misschien bedoel je Berdine, dat het niet goed=sterk neergezet wordt? Het kan best psychologisch sterk zijn, maar wij moderne lezers weten niets van die tijd. Een begeleidend schrijven was handig geweest, dat vind ik een omissie. Als je een boek uit vervlogen tijden uit een andere cultuur uitgeeft had die moeite wel genomen mogen worden.

Wat vinden jullie van de vertaling? Die is ook niet overal even sterk, met misschien net geen krom Nederlands, maar gewoon niet mooi.