Samenleesboek Bernard Schlink - De voorlezer

Wat ik me afvraag: waarom zat ik te snotteren op het einde van het boek?

Wat heeft de auteur bewerkstelligd en hoe heeft hij dat gedaan?

Was het zijn bedoeling deernis te krijgen met iemand die schuldig is???

Ik denk omdat het een triest gegeven is dat Hanna, als mens gezien, erg eenzaam is. Zij heeft heel veel opgegeven omdat zij haar geheim niet prijs wilde geven. Misschien is zij zelfs de relatie met Michael gestart omdat volwassenen teveel vragen zouden gaan stellen. Zo'n jonge jongen was minder gevaarlijk. Het is in feite een heel triest leven wat ze gehad heeft.

bernadet

Zou het de bedoeling van Schlink geweest zijn dat we, ondanks de verschrikkelijke realiteit (een gegeven waar we niet omheen kunnen) toch deernis krijgen met Hannah?

Groetjes. Tiba.

Nee dat denk ik niet.

Ik denk dat hij wilde dat we onszelf vragen gaan stellen. Bijv. Hoe zou jij oordelen, wat zou jij doen in zo'n situatie, wat is er in feite allemaal gebeurd. Ben je objectief in je oordeel of laat je je eigen gevoelens meespreken enz.

Dat is het knappe van het boek. Het roept dingen op en bij iedereen roept het wat anders op.

bernadet

Je hebt een prachtverslag gemaakt Bernadet!

Vragen, ja die zijn er genoeg. Ik fiets regelmatig een end weg, en betrapte me er vandaag op dat ik na zat te denken over dat plichtsgetrouw zijn. Er zit een kant aan die angst inhoudt. De angst om zelf te moeten denken., Het is veel makkelijker om te doen wat een ander zegt. Ik denk dat Hanna erg plichtsgetrouw was. Ze stuurt Michael zelfs weg om te gaan studeren, hij moet niet blijven zitten. En dat ze de promoties niet accepteren is ook een vorm van plichtsgetrouw zijn, maar dan negatief. Toch is ze ook weer niet plichtsgetrouw genoeg: had ze dan immers al niet veel eerder leren lezen en schrijven? Dat deed ze pas toen het te laat was en uit liefde.

Eigenlijk zeg ik dus dat ik het eens ben met de vrachtwagenchauffeur, die zegt dat het de beul onverschillig laat. Het was hun werk, ze waren plichtsgetrouw. Maar liet het Hanna onverschillig? Niet toch?

Ik had overigens geen medelijden met Hanna. Meer met Michael. Die moet met zijn keuze leven.

Complex boek. Vreemd toch dat er zo weinig ophef over is. Dit boek is toch veel belangrijker dan zo'n Da Vinci!

Kan je nagaan ik werd wakker en dacht gelijk het boek had niet anders kunnen aflopen dan zoals het nu deed. Dan waren de hele beschouwingen van Michael teniet gedaan doordat Hanna met verklaringen en uitleg had moeten komen.

Het doet denken aan Gloed, ook daar is Henrik bezig met een grote puzzel en veronderstellingen. Had zijn vriend wel een verklaring afgelegd dan was de hele kracht van het boek weggeweest net als bij dit boek.

Ja wat jij zegt De angst om zelf te moeten denken. Ik denk daarom ook de ontreddering bij de brand. Ze moesten ineens zelf gaan denken! Uit zichzelf handelen... en dat konden ze dus niet.

Plichtsgetrouw... ik weet het niet. Ze stuurt Michael weg ja, maar heeft dat ook niet met haar analfabetisme te maken? Ze ziet het volgens mij meer als... jij kan lezen, maak daar gebruik van! Zij heeft nooit kunnen leren vanwege haar analfabetisme.

Promoties niet accepteren was ook door haar analfabetisme, ze had dan een curusus moeten volgen. Of het uit plichtsgetrouwheid was betwijfel ik dus, het was volgens mij niet omdat ze dan niet goed kon functioneren maar dat dan haar geheim ontdekt zou worden.

Bernadet

Maar liet het Hanna onverschillig? Niet toch?

Ook dat weet ik niet. Dat is wat Michael zich ook afvraagt. Hij veronderstelt dat zij de kinderen die haar in het kamp voorlazen daarmee hielp (weet hij niet zeker) maar hij vraagt zich ook af wat er was gebeurd als hij daar gezeten had en zij op gegeven moment genoeg van hem had, wat zou ze dán gedaan hebben?

Ik vraag mij af, als je door je grote geheim tot zulk werk komt, (wat ook nog de vraag is) waarom pleegde ze toen dan geen zelfmoord maar pas als ze uit de gevangenis komt?

Op mij komt ze ook egoïstisch over. Alles draait om haar analfabetisme. Zolang háár geheim maar niet ontdekt wordt kan alles. Zelfs werken in een concentratiekamp en een relatie met een vijftienjarige jongen.

Maar er is ook het gegeven in het verhaal dat iemand zijn leven zo laat beheersen uit angst voor ontdekking. Er zitten heel veel kanten aan dit verhaal.

Inderdaad 10 x meer waard dan die hele Da Vinci Code.

bernadet