Konden we het maar verklaren !
Dan hadden we misschien al een verdediging of "remedie" tegen andere genocides gevonden.
Ik blijf het onbegrijpelijk vinden.
Je hebt de gruweldaden en je hebt de mens.
En in geen van beiden vind ik persoonlijk iets van beiden terug.
In de gruweldaden is geen mens meer te bespeuren.
De slachtoffers zijn in de ogen van de beulen herleid tot onderwezens.
Maar ik vind ook niet meer de mens in degene die de gruweldaden verricht.
Iedereen is verdwenen.
Ze zijn er, dat weet ik, maar wáár zijn ze ?
Mijn vrouw interesseert zich zeer aan de Holocaust, aan het mechanisme dat leidt tot genocides.
En me aan haar zijde bevindend krijg ik toch ook heel wat informatie.
Auschwitz kon denk ik niet gruwelijker zijn dan het was. De moord-efficiëntie was maximaal, denk ik, Duitse degelijkheid, een perfect geöliede slachtmachine.
Ik blijf het niet begrijpen.
En nog iets :
Beulen zijn ook mensen, maar niet "ook maar mensen".
Zou het geen zwarte dag zijn voor de mensheid
die dag waarop we wél een geldig excuus voor massaslachting vinden ?
De dag dat we in alle eerlijkheid wel een mens in de beul aan het werk vinden ?
In die zin hoop ik dat het onbegrijpelijk zal blijven.
g
PS
(Ik huldig daarin voor mezelf een beetje het volgende gedragsprincipe :
berust als een ding tussen de dingen, meer niet,
weet je een dier tussen de dieren, evenveel,
voel je een mens tussen de mensen, niets minder.
Het klinkt vreemd misschien, maar het is voorlopig het enige wat ik vond in de zoektocht naar een sluitende morele houding.)