Momenteel lees ik.....

Nog niet, het staat wel op mijn lijst. Ik heb wel zijn eerste gelezen, "De zelfmoord van de meisjes". Bizar verhaal, wel goed.

Dit is ook goed volgend mij. Goed geschreven.

En ik heb Middlese.x gelezen wat ik ook heel mooi vond. We vullen elkaar mooi aan. Bij elkaar zijn dan alle drie zijn boeken gelezen.

Dettie

Ik ben bezig in De buurman van Voskuil. Het valt me tegen. Het is voornamelijk dialoog en wel een aaneenschakeling van ruzie-gesprekken. Nicolien was in de Bureau-serie al geen ster in logisch denken, maar hier weet ze elke zin van Maarten zo te verdraaien, zodat hij welhaast hij tegenovergestelde zou hebben gezegd. Of de auteur verdraait de gesprekken, dat kan natuurlijk ook.

In Het bureau namen de scenes op het werk een groot deel van de boeken in beslag. Dit boek speelt alleen in de huiselijke kring en ik kan me nauwelijks voorstellen dat twee mensen het op deze manier met elkaar uithouden. Er wordt geen normaal gesprek gevoerd en dat begint na 100 pagina's behoorlijk te irriteren.

Het leest verder wel snel, dus ik lees het uit, maar er zal nog het een en ander moeten veranderen wil ik dit boek 5 sterren geven. :black:

Inmiddels gelezen:

Elisabeth George - In de ban van bedrog

Weer een dikke pil van deze schrijfster, waarin Barbara Havers min of meer alleen in opereert, althans zonder Lynley. Er zit veel haat tegen Pakistaanse mensen bij verschillende hoofdpersonen, ook bij de politie. Barbara Havers probeert geen vooroordelen te hebben en dat lijkt ook aardig te lukken. Tegen het einde van het boek redt ze het dochtertje van haar Pakistaanse buurman.

Christopher Isherwood - Een man alleen

Een aardig boek over een dag uit het leven van een homoseksuele leraar, die niet lang daarvoor z'n partner heeft verloren.

Carin Gerhardsen - En dan was jij het kind

Wederom een thriller. Ik probeer een beetje af te wisselen. Na een wat moeizaam begin met verschillende verhaallijnen, kwam het toch al snel op gang en besloot ik een hele middag te blijven lezen. Het was weer een spannend boek, al is het nut van de proloog, die zich in 1964 afspeelt niet erg duidelijk. Er wordt namelijk nergens meer naar de proloog verwezen. Hooguit zou je kunnen denken dat het kleine kind, dat misbruikt wordt in de proloog, de latere dader wordt, gezien de overeenkomst tussen zijn gedrag en wat er met de jongen in de proloog gebeurt. Het boek doet ergens wat denken aan de boeken van K. Arne Blom. Er is vooral veel aandacht voor menselijke ellende, slecht functionerende gezinnen en een min of meer falende overheid. Zo zijn er 2 meisjes, die samenleven met hun moeder, die een groot deel van de tijd dronken is en allerlei vage vrienden over de vloer heeft. Een van de meisjes heeft een oudere vriend, die samenleeft met z'n vader, die hem bij tijd en wijle mishandeld en z'n moeder, die hij geacht wordt te verzorgen. De moeder ligt alleen in een tweepersoons bed en is te dik om op te staan. Dan is er nog een meisje van 3 dat alleen in huis is. Haar moeder is met de baby weggegaan en niet meer teruggekomen. Op een gegeven moment belt ze willekeurige mensen op en na enige tijd treft ze een vrouw, die belooft haar te komen helpen. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Door de politie wordt ze namelijk van het kastje naar de muur gestuurt en uiteindelijk besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan. Het kind kan namelijk geen adres zeggen, maar beschrijft wel het uitzicht dat ze heeft. De politie zit op dat moment met een ongeïdentificeerd lichaam van een vrouw en een onderkoelde baby.

Op dit moment lees ik:

Ferdinand von Schirach - Misdaden

Dit is een boek met korte verhalen uit een advocatenpraktijk. Regelmatig krijg je medelijden met de verdachten, zeker in het verhaal over een jonge vrouw die haar broer, die zeer zwaar gehandicapt is en die dreigt nog verder gehandicapt te worden, doodt. Hier is eigenlijk meer sprake van euthanesie, zij het niet uitgevoerd door een arts.

berdine schreef : Ik ben bezig in De buurman van Voskuil. Het valt me tegen. Het is voornamelijk dialoog en wel een aaneenschakeling van ruzie-gesprekken. Nicolien was in de Bureau-serie al geen ster in logisch denken, maar hier weet ze elke zin van Maarten zo te verdraaien, zodat hij welhaast hij tegenovergestelde zou hebben gezegd. Of de auteur verdraait de gesprekken, dat kan natuurlijk ook.

In Het bureau namen de scenes op het werk een groot deel van de boeken in beslag. Dit boek speelt alleen in de huiselijke kring en ik kan me nauwelijks voorstellen dat twee mensen het op deze manier met elkaar uithouden. Er wordt geen normaal gesprek gevoerd en dat begint na 100 pagina's behoorlijk te irriteren.

Het leest verder wel snel, dus ik lees het uit, maar er zal nog het een en ander moeten veranderen wil ik dit boek 5 sterren geven. :black:

Wel, ik heb het uit en er kwam nog wel een beetje variatie in, maar niet veel. Wat me wel duidelijk werd: dit boek gaat niet zozeer over de buurman(nen) maar meer over het echtpaar Voskuil. Ik begrijp nu waarom Mevr. Voskuil dit boek alsnog heeft laten uitgeven, hoewel zij er zelf verschrikkelijk slecht vanaf komt. Ze heeft een heel eigen logica en ze ziet dat zelf gewoon niet. Voor haarzelf is ze volstrekt logisch in die idiote ruzies. Dat Voskuil bij haar gebleven is is me ook duidelijk geworden. Een tamelijk mensenschuwe man, die helemaal niet van veranderingen hield. Bovendien had hij medelijden met haar en hij had zelfs begrip voor haar anderszijn, hoezeer hij daar ook onder leed. Tja, de liefde is onnavolgbaar.......