Thema februari 2018 - Lezen als KAT en HOND

Citaat van de dag

Ja, de hond mag mee, maar niet als bestuurder

(Opmerking van autoverhuurder)

Het complete Rekelboek

Koos van Zomeren

Toen Koos van Zomeren eind 2001 in NRC Handelsblad schreef dat Rekel dood was, kreeg hij een stortvloed van reacties. Of die hond ook populair was! De mensen kenden hem van de televisie en van foto's, maar natuurlijk vooral uit het werk van Koos van Zomeren zelf.

In dit boek vormt een chronologische rangschikking van Rekelteksten uit bestaand werk de opmaat tot een gedetailleerde beschrijving van Rekels laatste jaren. Baas en hond, twee partijen in een oeroud verbond, samen op weg naar het einde.

In dit proza, beurtelings geestig en aangrijpend, lyrisch en beschouwelijk, zien we Rekel op zijn best - en Koos van Zomeren ook.



Recensie

Rekel (1984-2001) was de hond van journalist, columnist, schrijver Koos van Zomeren (1946). Hij kwam veelvuldig in Van Zomerens werk voor en werd zo ook geliefd bij de lezers. Een karaktervolle bastaardhond, groter dan een tekkel, kleiner dan een bouvier - met iets donkerder ogen dan Astrid Joosten - waarover Van Zomeren prachtig kon schrijven. Ook de lezers waren geschokt toen de schrijver eind 2001 in NRC Handelsblad berichtte dat Rekel dood was.

Dit boek bevat alle Rekel-stukjes in chronologische volgorde. De afdeling 'Verzameld Werk' bevat alles wat tot 1998 verspreid in Van Zomerens werk over Rekel heeft gestaan; in Het 'Dagboek' en 'Weekboek' staan stukjes die bijna allemaal nog niet eerder gepubliceerd zijn. In 'De weken hierna' staan teksten van na Rekels dood: geen poezie, geen proza, maar iets er tussenin en misschien wel de mooiste die Van Zomeren (over Rekel) schreef.

Tot slot een aantal fragmenten uit Van Zomerens dagboek waarin hij terugdenkt aan Rekel en zich, wat onwillig, voorbereidt op Stanley, de nieuwe hond. In deze bundel geeft Van Zomeren afwisselend filosofisch, poetisch, scherp of geestig over Rekel schrijvend, een mooi en ontroerend portret van zijn hond. Met zwartwitfotokatern. Pocketeditie; kleine druk.

ISBN 9789029558594 | Paperback | 312 pagina's | De Arbeiderspers | oktober 2002

Citaat van de dag

'Op de Hollandse Kade werd me gevraagd of die hond die ik bij me had, of die Rekel heette. ''Dan weten wij wie u bent'', zeiden die mensen. ''Dán weet ik welke krant u leest'', zei ik.'

Fragment uit Het complete Rekelboek

Ik ben een kat

Natsume Soseki



Een naamloze, verwaande kater observeert vanuit het huis van zijn baasje met veel humor en ironie de menselijke natuur. Hij schuwt daarbij geen enkel onderwerp,en verhaalt vol spot over de mislukkingen en zwakheden van leraren, zakenlui, priesters en machthebbers. Uiteraard wordt ook zijn eigenaar niet gespaard.

Ik ben een kat, het eerste deel in een trilogie, verscheen tussen 1905 en 1906 in elf delen in het literaire tijdschrift Hototogisu. Het is een satirische roman en een bijtend commentaar op de Japanse samenleving tijdens de Meijiperiode (1868 -1912), en richt zich op de ongemakkelijke manier waarop moderne westerse cultuur Japanse tradities beïnvloedt.

Recensie

Wij volgen in dit boek, deel 1 van een trilogie, een doodgewone kat, door wiens ogen 'de mens' op subtiel satirische wijze wordt geobserveerd en beschreven. De Japanse auteur (1867-1916) schreef dit boek tussen 1904 en 1906. Zelf opgegroeid in de upperclass van de Japanse samenleving becommentarieert hij, middels de naamloze kat als beschouwer, vooral deze laag van de Japanse bevolking, maar ook meer algemene Japanse gewoonten.

Het boek is ruim honderd jaar geleden geschreven, maar kan zich vanwege de schrijfstijl, de humor, het boeiende perspectief en onderwerp nog makkelijk meten met de moderne literatuur.

Drs. M.R. van Bommel



ISBN 9789048843084 | Paperback | 192 pagina's | Lebwoski | augustus 2017

Citaat van de dag

Hoe nieuwer je trui, hoe groter de kans dat je kat haar nagels erin klauwt.

Arto van Bauwel

De New Yorkers

Cathleen Schine



De New Yorkers speelt zich af in en om een appartementencomplex in Manhattan, in een rustig buurtje nabij Central Park. Hier wonen is zoiets als wonen in een klein dorp, en de bewoners komen dan ook onvermijdelijk met elkaar in contact tijdens het wandelen met hun hond.

Een van de bewoners is Jody, die tijdens het uitlaten van haar hond Beatrice wordt betoverd door de glimlach van haar buurman. Everett, die net begint te wennen aan zijn leven na zijn scheiding, raakt op zijn beurt in de ban van Howdy, de pup van de nieuwe bewoonster Polly. Doris, de sceptische buurvrouw, ziet alles met lede ogen aan en klaagt over de rommel in het gebouw. Ze heeft een hekel aan viezigheid, en bovenal háát ze honden. Totdat ze er door omstandigheden zelf een krijgt…

Recensie

Cathleen Schine (1953; VS) schreef zeven romans. De verfilming van haar roman 'The Love Letter' was aanleiding voor een vertaling: 'De liefdesbrief' (1999). 'De New Yorkers' is haar tweede boek dat in het Nederlands uitkomt. In een wijk vlak bij Central Park komt een aantal mannen en vrouwen met elkaar in contact bij het uitlaten van de hond. Het zijn de honden die 'bemiddelen' bij het aanknopen van relaties, want de mensen zelf hebben weinig vertrouwen om hun isolement te doorbreken. Ze zijn gescheiden, verlaten, alleenstaand en onzeker. Toch hunkeren ze naar vriendschap, liefde en wie weet... een nieuwe relatie?

Gelukkig hebben de honden geen last van remmingen. Hun gedrag lokt positieve en negatieve reacties uit. Mensen raken aan de praat en van het een komt en het ander: het sociale leven bloeit op, ontmoetingen leiden tot relaties, relaties weer tot nieuwe relaties en uiteindelijk vindt iedereen zijn draai in de menselijke carrousel. Een lichtvoetig, charmant verhaal over het verlangen naar contact, bevestiging, vriendschap en liefde. Kleine druk.

L. Torn

ISBN 9789069748627 | Paperback | 270 pagina's | Boekerij | oktober 2007