Thema september 2006 - Italiaanse schrijvers

Ik ben niet bang

Niccolò Ammaniti

Op de warmste zomerdag van de eeuw rijdt de negenjarige Michele op zijn fietsje door de uitgestrekte akkers rond zijn dorp. Op een verlaten heuvel ontdekt hij een jongetje dat in een put ligt, vastgeklonken aan een ketting. Michele kan met niemand over zijn ontdekking praten en om het geheim te kunnen dragen, trekt hij zich terug in zijn verbeeldingswereld.

Wanneer hij meer gruwelijkheden ontdekt, wordt Michele heen en weer geslingerd tussen zijn nieuwsgierigheid en angst, tussen de harde feiten en de fantasie waarin hij probeert te vluchten. Hij wil het jongetje redden, maar zijn eigen wereldje brokkelt gestaag af naarmate zijn vermoeden sterker wordt dat hij niet als enige van het geheim op de hoogte is. Als hij er van overtuigd is dat ook zijn eigen leven op het spel komt te staan, voelt hij zich gedwongen een onomkeerbaar besluit te nemen.

Ik ben niet bang is een roman over een kind dat voor dilemma's staat die te groot zijn voor zijn leeftijd. Onder grote druk moet hij risico's nemen en keuzes maken tussen loyaliteit en verraad, tussen waarheid en bedrog. Dat betekent een hartverscheurend afscheid van zijn kindertijd en van een veel te vroege stap in de harde wereld van de volwassenen.



Oorspronkelijk titel: Io non ho paura

Vertaling: Els van der Pluym

paperback

206 blz

isbn 90 284 1954 3

(dit boek was ik vergeten hier te plaatsen, excusi Desiree)

De vrouw in de loge

Paola Capriolo

De acteur Vulpius raakt op het toneel geobsedeerd door een vrouw in de loge die bij elke uitvoering aanwezig blijkt te zijn en wier ogen onafgebroken op hem zijn gevestigd. Nader contact met haar krijgt hij niet. Wel raken van de weeromstuit zijn toneelspel, zijn leven, zijn liefde voor zijn vriendin Dora volkomen ontregeld. Sterker nog, er ontwikkelen zich in hem perversiteiten die hij op Dora botviert en die tenslotte tot een fatale afloop leiden …

Oorspronkelijke Italiaanse titel: 'La spettatrice' (1995). Vertaald door Henny Vlot.

Meulenhoff, druk 1997, paperback, 159 pag.

Citaat van de dag 14 september 2006

"De kunstenaar is het medium tussen zijn fantasieën en de rest van de wereld."

Federico Fellini

Italiaans filmregisseur (1920-1993)

Helemaal mee eens, Berdine, Baricco is mijn favouriete Italiaanse schrijver. Ik heb dan ook alles wat in het Nederlands vertaald is gelezen.

berdine schreef : Een heel mooi boek "Land van Glas", magisch realistisch, daar schijn ik toch wel vaak op te vallen. :roll:

Helemaal mee eens, Berdine, Baricco is mijn favouriete Italiaanse schrijver

Dan heb ik straks een verrassing voor je!

Ja, maar toch maar lichterlijk afsurd, eerder heel mooi surrealistisch. Er valt denk ik ook weinig te begrijpen hier, het gaat haast puur om het gevoel. Voor mij is dit Baricco's beste boek. Het wordt tijd dat ik het weer herlees, het is alweer tien jaar geleden!

Wat ik weet is dat het over excentrisme gaat; de personages zijn prettig gestoord en de oceaan houdt daar mee verband. Maar van het verhaal weet ik over verder niks meer, heb alleen een sterk gevoel overgehouden. Zonder meer voor mij een van de mooiste boeken gelezen.

Trouwens Land van Glas waar Berdine het over heeft gaat over megalomanie.

City was een vreemd boek. Een soort western, waar het begrip tijd heel centraal stond.

Zijde is net een lang gedicht, even licht als een briesje.

Ik zit al een hele tijd met smart op iets nieuws van Baricco te wachten. Mogelijk dat het in het italiaans al lang uit is, maar nog niet in het Nederlands vertaald?

Marjo schreef : Hm, magisch-realistisch op het absurde af toch. Ik heb "oceaan van een zee' gelezen, en ik begreep er niets van..