Het forum is gemigreerd

Let op: in juni 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63375 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers
Marokko

Het laatste hoofdstuk

Laylā Abū Zayd


Het verhaal van een modern vrouwenleven in Marokko. Aisja is een welopgevoede, intelligente en intellectuele vrouw. Zij vertelt over haar jeugd. Over de scheiding tussen jongens en meisjes die al op school begint en ertoe leidt alsof ze tot twee verschillende soorten behoren. Een gewone communicatie tussen beide seksen is moeilijk. Voor een geëmancipeerde vrouw is het ook ingewikkeld om een gelijkwaardige echtgenoot te vinden. Het spanningsveld tussen traditie en het moderne leven is groot. De Franse overheersing heeft bovendien een normale ontwikkeling voor het land in de weg gestaan.

Aisja komt op voor de rechten van de vrouw en de Arabische en islamitische cultuur, maar zij ziet eveneens de corruptie en de ongelijkheid. De vijandigheid tussen vrouwen onderling is haar een doorn in het oog. Uitingen van tovenarij ontkent zij niet.

De Marokkaanse journaliste, schrijfster en feministe Laila Aboezaid (1950) heeft in dit boek waarschijnlijk veel autobiografische elementen verwerkt. Zij is een van de eerste Marokkaanse auteurs die in het Arabisch schrijft. Dit boek schreef zij in 1997, een aantal jaren voor de wet op verbetering van de positie van de Marokkaanse vrouw. De worsteling met hun maatschappelijke positie wordt heel zichtbaar in deze roman. Normale druk.

Trix Westeneng

ISBN 9789054600695 Hardcover 160 pagina's Bylaaq januari 2005

Vertaald door Djûke Poppinga & Richard van Leeuwen

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63376 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers


Marokko

De officiële taal is (standaard) Arabisch. Het standaard Arabisch wordt op de scholen onderwezen en in vrijwel alle schriftelijke en officiële communicatie gebruikt. De meest gesproken taal is een dialect van het Arabisch, het Marokkaans-Arabisch (Darija). Andere in Marokko gesproken talen zijn de Berbertalen (Tarifit/Riffijns), Tashelhiyt, Tamazight). Frans heeft als tweede taal steeds een belangrijke plaats behouden in het openbare leven (vaak de taal van bedrijven, overheid en diplomaten, maar ook in winkels, restaurants en soms ook in onderlinge gesprekken).

Leila Abouzeid (1950) is een Marokkaans schrijfster. In tegenstelling tot veel andere Marokkaanse auteurs schrijft ze liever in het Arabisch dan in het Frans. Ze is de eerste vrouwelijke Marokkaanse schrijfster waarvan het werk in het Engels is vertaald. Na haar studie aan de Mohammed V-Universiteit in Rabat en aan de University Of Texas in Austin is Leila Abouzeid een carrière begonnen als journaliste voor radio en televisie en heeft ze ook als pers-assistent voor de overheid en het kantoor van de minister-president gewerkt. Leila Abouzeid, voorheen lid van het Wereld Pers Instituut op het St. Paul in Minnesota, heeft in 1992 de wereld van de pers verlaten en zich toen volledig op het schrijven van fictie gestort.

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63381 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers
Marokko

Een doel voor ogen

Zohra Zarouali


Bahar is van Marokkaanse origine, maar groeit op in Antwerpen. Als ze gaat studeren" vertrekt ze naar Amsterdam. Hier deelt ze een flatje met haar Hindoestaanse vriendin Sandra. Bahar probeert haar eigen leven op te bouwen, maar soms heeft ze het daar behoorlijk moeilijk mee. Als ze Rico ontmoet bijvoorbeeld. Rico, die eigenlijk Rachid heet, is ook Marokkaans. Maar dat wil niet zeggen dat ze elkaar altijd even goed begrijpen. Het ene moment doet Rico alles om Bahar voor zich te winnen, het andere moment laat hij weken niets van zich horen... En heeft hij er wel begrip voor dat Bahar een doel voor ogen heeft en haar studie wil afmaken voor ze zich wil binden?

Recensie

Alweer het vierde boek in korte tijd van deze jonge, in Nederland wonende, auteur van Marokkaanse afkomst. Kenmerkend voor haar boeken is de realistische beschrijving van zoektochten vol conflicten van Marokkaanse jongeren op het pad van studie, liefde, het worstelen met en trouw blijven aan van thuis geleerde en meegekregen gebruiken en gewoonten.

In dit boek probeert Bahar haar eigen leven op te bouwen. Zij studeert Nederlands in Amsterdam en onderhoudt veel contact met haar familie in Antwerpen. Bahar wordt emotioneel heen en weer geslingerd wanneer zij Rachid ontmoet: zij wil studeren, zij wil haar familie niet teleurstellen, maar zij wil zich ook overgeven aan verliefde gevoelens. Haar verwardheid wordt nog groter wanneer blijkt dat Rachid haar neef blijkt te zijn.

Het boek is geschreven in eenvoudig, begrijpelijk Nederlands. Een aantal typisch Marokkaanse begrippen wordt beneden aan de pagina verklaard. De verhaallijn is vrij voorspelbaar: veel aandacht voor Marokkaanse cultuur, maar hier en daar ook veel nadrukkelijk ingebrachte 'boodschappen met een moraal'. De boeken van deze auteur blijken populair bij zowel allochtone als Nederlandse/Vlaamse jongeren. Vanaf ca. 14 jaar.

Biblion recensie, Mart Seerden

ISBN 9789026996061 Hardcover 143 Van Holkema & Warendorf juni 2002

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63382 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers
Zohra Zarouali is de eerste Marokkaanse die het leven van Marokkaanse meisjes in Nederland van binnen uit heeft beschreven.

Zohra Zarouali groeide op in Noord-Marokko. Op 8-jarige leeftijd kwam ze met haar moeder en zusje naar Nederland. Sinds die tijd woont ze in Nijmegen.

Zohra: " Ik heb hier de lagere school gevolgd. Mijn leraar zei dat ik daarna naar het lager beroepsonderwijs moest. De meeste Marokkaanse ouders hebben geen idee van de mogelijkheden na de lagere school en zeggen op alles ja. Maar ik wilde naar de mavo."

Zohra's ouders waren het met haar eens. Haar vader zei tegen de leraar dat hij Zohra thuis zou houden als ze naar het lbo moest. De leraar vond dat ze misschien toch wel geschikt was voor de mavo.

Zohra: " Op school schreef ik al verhaaltjes en gedichten. Na de mavo volgde ik twee jaar een opleiding tot Sociaal werker. Ik leerde veel meisjes en vrouwen uit andere minderheidsgroepen kennen. We praatten vaak over onze ervaringen in Nederland.

Een hoop van die gesprekken gingen over relaties met Nederlandse jongens en mannen. Ze zeiden dat ik eens een verhaal moest schrijven over een Marokkaans meisje dat verliefd wordt op een Nederlandse jongen en uiteindelijk met hem trouwt. Ik wilde wel een verhaal schrijven, maar met een andere plot.

Bron members.ziggo.nl/kees.koopman/marokkaans...je_in_nederland.html

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63395 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers
Mauritius

De laatste broer

Nathacha Appanah


Mauritius, 1944. Drie broertjes worden tijdens het spelen overvallen door een orkaan die de twee oudste broers meesleurt. Verscheurd door verdriet wordt de kleine Raj in het lokale gevangenisziekenhuis opgenomen, waar hij David ontmoet. Raj weet niet wat de betekenis is van de ster die David draagt. Het enige wat voor hem telt is dat hij weer een vriendje heeft. Samen lopen ze weg uit het ziekenhuis, maar geveld door malaria overleeft David de barre tocht niet.Jaren later hoort Raj hoe gevluchte joden tijdens de Tweede Wereldoorlog op Mauritius werden vastgehouden. Sindsdien wordt hij gekweld door schuldgevoelens. Had David nog geleefd als Raj niet verblind was geweest door zijn verlangen om weer een broer te hebben?

De laatste broer is het hartverwarmende en onvergetelijke verhaal van een man die wordt geconfronteerd met de gevolgen van zijn kinderlijke naïviteit. Nathacha Appanah slaagt erin alle grote thema's van het leven op schitterende en indringende wijze te verbeelden.

ISBN 9789023427865 Paperback 191 pagina's De Bezige Bij april 2008

Vertaald door Truus Boot

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
11 jaren 7 maanden geleden #63396 door dettie
Beantwoord door dettie in topic Re: Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers


Mauritius is een eiland in de Indische Oceaan. Het ligt circa 855 km ten oosten van Madagaskar en circa 1800 km ten oosten van het vasteland van Afrika. Mauritius wordt gerekend tot de Afrikaanse landen.

De officiële taal is Engels, maar het van het Frans afgeleide Mauritiaans Creools wordt door het merendeel van de bevolking gesproken. Het Frans domineert de media.

Nathacha Appanah (24 mei 1973) is geboren in Mahébourg een klein stadje op het eiland Mauritius. Haar jeugd bracht ze door in Piton, een klein plaatsje in het noorden van Mauritius. Op 23 jarige leeftijd, nadat ze enkele literaire essays had geschreven vestigde zij zich in Grenoble, Frankrijk en later in Lyon waar zij haar studie journalistiek en publiciteit afrondde.

In 2003 ontving ze de Prix RFO du Livre voor haar eerste, historische, roman Les Rochers de Poudre d'Or .

Haar tweede, moderne, roman Blue Bay Palace waarin ze het tragische liefdesverhaal vertelt over een jong Indisch meisje en een jonge man die van een hogere kaste is.

Graag Inloggen of een account aanmaken deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.461 seconden