Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers

Ivoorkust

Aya uit Yopougon

Marguerite Abouet & Clément Oubrerie

Hoofdpersoon Aya vertelt over haar leven - feitelijk over dat van scenariste Abouet - over opgroeien in Ivoorkust in de jaren zeventig, in het gezin waarvan zij deel uitmaakt. Dat gezin is redelijk welgesteld, maar in de relatiesfeer blijft veel in het verborgene. Vader, bijvoorbeeld, is 'handelsreiziger' en houdt er talloze minnaressen op na. Overigens, niet alleen hij maar iedereen in de nabije omgeving van Aya 'doet' het met iedereen.

Aya is een uitzondering. Zij is allereerst een zelfbewuste, intelligente Ivoriaanse tiener die voor zichzelf een ander leven nastreeft dan dat van de meeste mensen uit haar naaste omgeving. Doorgaans beziet ze haar wereldje met een mengeling van verbazing,wanhoop en genegenheid. Samengevat is dat... liefde!

Gaandeweg geeft Abouet een mooi beeld van het uitgaansleven en het liefdesleven van de handelende personages. Centraal staat de vraag wie een van hen zwanger heeft gemaakt, en het antwoord op die vraag is dan ook de onverwachte uitsmijter. Eigenlijk overbodig hier te vermelden, maar humor is een essentieel onderdeel in het werk van het verhalend talent Abouet.

Bron: Dizzy.nl

Aya is het eerste deel in een serie van zes: een ontroerende en humoristische graphic novel die terecht werd bekroond met de prijs voor het beste debuutalbum Angoulême 2006!

www.dromen-demonen.nl/nl/author/25255/marguerite-abouet.html

ISBN 9789024526796 Paperback 106 pagina's Uitgeverij L januari 2008

Vertaald door Frits van der Heide Leeftijd 13-15 jaar

Ivoorkust

De officiële taal is het Frans; de stamtalen en dialecten spelen echter in de dagelijkse omgang de belangrijkste rol. Als handels- en voertaal wordt met name het Dioula veel gesproken. Daarnaast worden ook nog volgende talen gesproken: Abé, Abidji, Abron, Bambara en Maninka.

Scenariste Marguerite Abouet en Clément Oubrerie maakten een prachtige graphic novel over jongeren in Afrika. Plaats van handeling: de volkswijk Yopougon in Abidjan, de belangrijkste stad van Ivoorkust. De tijd: de jaren zeventig.

De makers van het album weten waar ze het over hebben. Clément Oubrerie, die een lekker krasserige tekenstijl heeft, bezocht diverse malen Ivoorkust. Marguerite Abouet komt ervandaan; het verhaal van Aya is in grote lijnen het verhaal van haar eigen jeugd.

Bron: Wikipedia & Het Parool

Kaapverdië

Het testament van senhor Araújo

Germano Almeida

De bij ons onbekende 55-jarige Kaapverdische auteur schetst in zijn originele satirische debuutroman een raak beeld van de Kaapverdische gemeenschap voor en na de onafhankelijkheid.

Na de dood van senhor Araujo, een rijke alleenstaande zakenman, wordt het testament aan de erfgenamen voorgelezen. Dat testament blijkt het volume van een lijvige autobiografie te hebben en voor de betrokkenen nog wat verrassingen aan te dragen.

Niet neef Carlos krijgt het leeuwendeel, maar er duikt een geheime buitenechtelijke dochter op, Maria da Graca. Deze jongedame gaat op zoek naar haar wortels en legt zo heel wat persoonlijke en politieke geheimen bloot. Haar speurtocht naar de identiteit van senhor Araujo ontvouwt voor de lezer ook de sociale en economische relaties op de eilandengroep. Een bijzonder originele, meeslepende roman die opvalt door de pittige verteltoon en de relativerende humor en die ook werd verfilmd.

Goed vertaald en verzorgd uitgegeven. Vrij kleine druk.

Biblion recensie, M. de Sterck

ISBN 9789052266435 Hardcover 176 pagina's De Geus augustus 2000

Vertaald door Kitty Pouwels

Portugees is de officiële taal op Kaapverdië. Het land maakt deel uit van de Gemeenschap van Portugeessprekende Landen (Portugees: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, CPLP).

Daarnaast wordt er vooral Crioulo gesproken, een mengtaal van Portugees en Afrikaanse talen. Het Creools, eigenlijk een dialect van het Portugees, is verschillend per eiland: op het eiland Sao Vicente en Sal leunt het Creools meer aan tegen het Portugees.

Er is literatuur in het Crioulo, vooral in de Santiago Creools en de São Vicente Creools. Crioulo verkreeg prestige sinds de onafhankelijkheid van Kaapverdië (1975). Echter, de verschillen in het Crioulo tussen de verschillende eilanden zijn een belangrijke belemmering voor de standaardisatie van de taal. Er zijn wel pogingen ondernomen om via ALUPEC (Alfabeto Unificado para a Escrita do Caboverdiano) de taal te standaardiseren.

Bron: Wikipedia

Op een dag zal ik schrijven over Afrika

Banyavanga Wainaina



De dromerige Binyavanga Wainaina groeit op in de Keniaanse middenklasse, een chaos van luide en kleurrijke geluiden: de föhns in zijn moeders schoonheidssalon, fietsbellen, monteurs in Nairobi, de muziek van Michael Jackson en op de achtergrond altijd het aanstekelijke gelach van zijn broer en zus. Hij hoort erbij, maar zoekt naar zijn eigen identiteit. Boeken vormen zijn toevluchtsoord.

Terwijl Wainaina een intieme inkijk geeft in zijn leven en groeipijnen, verandert de politieke situatie in zijn land drastisch en daarmee zijn kijk op alles wat hij tot dan toe vanzelfsprekend vond.

Wainaina's blik is kritisch zonder ooit aan warmte en humor in te boeten.

Banyavanga Wainaina (1971) is een van de jonge Afrikaanse literaire helden. In 2002 won hij de Caine-prijs. Hij schreef essays en journalistieke stukken. Dit is zijn Nederlandse debuut.

ISBN 9789044525304 Hardcover 380 pagina's Uitgeverij De Geus mei 2013

Vertaald door Marianne Gaasbeek

Kenia is een meertalig land. De officiële talen zijn het Engels, geïntroduceerd tijdens de Britse koloniale overheersing tussen 1890 en 1964, en het Swahili, dat in heel Oost-Afrika als lingua franca fungeert tussen de verschillende volken sinds enkele eeuwen voor de koloniale overheersing. Volgens Ethnologue worden er in Kenia totaal 61 talen gesproken.

Binyavanga Wainaina (Nakuru, 18 januari 1971) is een Keniaans schrijver en mede-oprichter van de Kwani Trust, een literaire organisatie in Kenia. Wainana werd in 1971 geboren in de stad, Nakuru in de Grote Slenk. Hij volgde middelbare scholen in zijn geboortestad, in Thika en in Nairobi. Hij studeerde enkele jaren aan de Universiteit van Transkei in Zuid-Afrika.

In 2002 won Wainaina de Caine-prijs voor zijn korte verhaal Discovering Home. Met het geld dat hij met die prijs verdiende, hielp hij het literaire tijdschrift Kwani? oprichten, waarin veel jonge Afrikaanse schrijvers konden debuteren. Het tijdschrift kreeg in 2010 de Prins Claus Prijs. In 2011 publiceerde hij zijn geromantiseerde autobiografie, die in het Nederlands werd vertaald onder de titel Op een dag zal ik schrijven over Afrika. Memoires.

Bron: Wikipedia