Thema november 2014 - Afrikaanse schrijvers

Ongebroken

Wangari Maathai



De 67-jarige Keniaanse milieu- en politiek activiste was de eerste Afrikaanse vrouw die de Nobelprijs voor de Vrede kreeg voor 'haar bijdrage aan duurzame ontwikkeling, democratie en vrede'.

Maathai studeerde biologie in de Verenigde Staten en promoveerde in de diergeneeskunde aan de Universiteit van Nairobi. In 1977 richtte ze de Green Belt Movement op die gedragen wordt door groepen vrouwen die o. a. miljoenen bomen planten om bodemerosie te voorkomen.

Maathai was sinds 2003 plaatsvervangend minister voor Milieu, Grondstoffen en Natuurbescherming.

Eerder verscheen bij uitgeverij Sirene over deze vrouw een biografie van Stefan Ehlert, journalist van de Berliner Zeitung. In deze autobiografie klinkt een authentieke stem die hardop denkend, begeesterend en creatief vanuit het veld haalbare oplossingen voorstelt en verdedigt inzake duurzaam bronbeheer, vrede en democratie. Een oproep tot een boodschap van hoop, niet alleen voor Afrika.

Marita de Sterck

ISBN Hardcover 429 pagina's Uitgeverij De Geus april 2007

Vertaald door F. van Delft

Wangari Maathai (1940-2011) en de Green Belt Movement laten het nauwe verband zien tussen duurzaam beheer van de rijke natuurlijke bronnen van Afrika, democratie, goed bestuur en vrede. Dat zijn de oplossingen die nieuw licht zullen scheppen in Afrika. Ik hoop dat de wereld haar hoopvolle visie zal steunen.'

Nelson Mandela

Het land van de vaders

Vamba Sherif

In 1822 stichtten vrije slaven uit Amerika in Afrika de eerste zwarte republiek ter wereld: Liberia. De oorspronkelijke Afrikaanse bevolking kreeg voor het eerst te maken met zwarten uit een andere cultuur. Parallel aan de ontwikkeling van de nieuwe staat, vertelt Vamba Sherif over van Halay, vooraanstaand lid van een inheemse stam en Edward die als slaaf opgroeit op een Amerikaanse plantage en later als predikant scheep gaat naar Liberia. Hun levens en de levens van de generaties na hen vormen het decor van dit rijke boek.

Recensie

Duizenden ex-slaven emigreerden in de 19e eeuw vanuit Amerika naar een 'vrij land', Liberia, om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Met hun Amerikaanse gewoontes waren zij echter niet geliefd bij de bewoners van het West-Afrikaanse gebied. Er was handel en onderwijs, een regering en een president, er waren christelijke kerken die hun best deden de 'heidenen' te bekeren. En er was een leger dat het binnenland met geweld onderwierp. Deze roman vertelt dit verhaal via de persoon van Edward, een Amerikaanse slaaf die dominee wordt en naar Liberia vertrekt om er het christendom te brengen en er de vrouw terug te vinden op wie hij ooit verliefd werd. De andere hoofdpersoon is Halay, een autochtone jongen uit het binnenland, die dorpshoofd wordt en zich verzet tegen de nieuwe regering.

Een indringende roman die een helder licht werpt op de oorsprong van dit land en op de tegenstellingen die geleid hebben tot de burgeroorlog. Goed, bijna poetisch geschreven, geschikt voor een breed publiek, een 'must' voor lezers met interesse in Afrika. Veelbelovend debuut van de in 1973 in Liberia geboren, sinds 1993 in Nederland woonachtige schrijver. Pocketeditie, kleine druk.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789041704436 Hardcover 304 pagina's Uitgeverij Rainbow Bv I.O. april 2003

Vertaald door Manon Smits

Liberia, officieel de Republiek Liberia, is een republiek aan de westkust van Afrika, die door uit de Verenigde Staten teruggekeerde ex-slaven gesticht werd. Liberia is een van de armste landen op aarde.

Vamba Sherif (Liberia, 1973) groeide op in een milieu van Afrikaanse intellectuelen. Hij bracht een groot deel van zijn jeugd door in Koeweit, waar zijd vader aan de universiteit doceerde en waar Sherif kennismaakte met de Afrikaanse, Amerikaanse en Arabische literatuur. Na de Golfoorlog, die hij van nabij meemaakte, week hij met zijn familie uit naar Syrië. Sinds 1993 woont hij in Nederland, waar hij rechten studeerde. Vamba Sherif spreekt drie Afrikaanse talen, Engels, Arabisch en Nederlands.

Jawel, commandant

Amadou Hampâté Bâ

In Jawel, commandant - dat de jaren 1922-1933 bestrijkt - ontwikkelt Bâ zich van een wat naïeve, jonge ambtenaar tot een man die zich met veel psychologisch inzicht moeiteloos in alle lagen van het koloniale apparaat weet te handhaven.



Recensie

In het eerste deel van zijn memoires: 'In het voetspoor van de vertellers 1: Amkoullel' vertelde hij over zijn kinder- en adolescententijd. Dit tweede deel gaat over de periode 1922-1933, als de schrijver in de 20 is en zich ontwikkelt van naieve jonge ambtenaar tot een man met een groot psychologisch inzicht. De delen zijn ook goed zelfstandig te lezen.

De geschiedkundige waarde van zijn werk is zo hoog dat Maryse Conde voor 'Segou 1 & 2' zijn boeken als basis gebruikte. 'In het voetspoor der vertellers' is dan ook een klassieker in de wereldliteratuur te noemen. Maar bovenal is dit boek ongelooflijk sfeervol en heerlijk om in weg te duiken! Mooie gebonden uitgave; de vertaalster heeft voor haar werk terecht een prijs gekregen. Bevat landkaartje. Kleine druk.

Biblion recensie, S.M.J. Angenent

ISBN 9789052267647 Hardcover 475 pagina's De Geus april 2001

Vertaald door Eveline van Hemert

Mali

https://www.google.nl/maps/vt/data=U4aSnIyhBFNIJ3A8fCzUmaVIwyWq6RtIfB4QKiGq_w,G2sglJZcahC89ZalWjqS1v5ANbKYd9Rma6utG0L9UzcA0-smf_DvrShZnL-OvDfzjMNlrdy6ubnDOnXXoKBCadzXYhJh2SfvjwbHfgiFQBfRS6ivsufhtaN2XiwHbI0s9PeWQ-KSlV2GsB-YR178EvIyM03uOGlv832lSNcxUalSsB4qgYCW4kkx8KWkzWZGBwNUbrp5HWcUITWn

Het Frans is de officiële taal. Daarnaast worden het Bambara en andere traditionele talen ook erkend.

Amadou Hampâté Bâ (1900-1991) werkte vanaf 1942 als onderzoeker voor het Institut français d’Afrique noire in Dakar. Van 1962 tot 1966 had hij zitting in de bestuursraad van de Unesco.

Van zijn hand verschenen vele etnologische studies, hervertellingen van de grote traditionele initiatieverhalen en een roman. Zijn memoires verschenen postuum onder de titel In het voetspoor van de vertellers.