Thema juli 2014 - Vriend en vriendin

Renate schreef : Tja, boeken zijn wat mij betreft heilig en daar ga je dus niet mee rommelen, dus niets inkorten, of het taalgebruik vereenvoudigen. Een boek, of ander kunstwerk, hoort te zijn zoals de maker het bedoeld heeft en dient niet vereenvoudigd te worden.

En als de maker nou eens bedoeld heeft dát het boek ingekort wordt en dát de taal vereenvoudigd wordt, zodat ook mensen met een handicap zijn werk kunnen lezen? Ik neem tenminste aan dat alle auteurs toestemming hebben verleend tot deze veranderingen zo ze dat niet zelf hebben gedaan.

Misschien gunnen zij minderbedeelden wél een fractie van hun kunst.

berdine schreef : Tja, boeken zijn wat mij betreft heilig en daar ga je dus niet mee rommelen, dus niets inkorten, of het taalgebruik vereenvoudigen. Een boek, of ander kunstwerk, hoort te zijn zoals de maker het bedoeld heeft en dient niet vereenvoudigd te worden.

En als de maker nou eens bedoeld heeft dát het boek ingekort wordt en dát de taal vereenvoudigd wordt, zodat ook mensen met een handicap zijn werk kunnen lezen? Ik neem tenminste aan dat alle auteurs toestemming hebben verleend tot deze veranderingen zo ze dat niet zelf hebben gedaan.

Misschien gunnen zij minderbedeelden wél een fractie van hun kunst.
Ik weet het niet. Zou Rembrandt het leuk gevonden hebben als iemand z'n schilderijen opnieuw geschilderd zou hebben, maar dan met minder kleurschakeringen, ten behoeve van mensen die problemen hebben met het zien van kleuren?

Ik blijf gemengde gevoelens houden. Een kinderboek is bewust geschreven voor een groep met een bepaalde leesvaardigheid.

Voor auteurs kan ook het extra geld dat op deze manier verdiend kan worden, een rol spelen.

Je wil dus eigenlijk dat er dan voor die doelgroep nieuwe boeken geschreven worden? Geen bewerkingen maar nieuw. Dat zou ook kunnen.

Alleen kunnen zij dan niet 'meepraten'. Ik zou dat persoonlijk niet erg vinden, kan ik nu ook al vaak niet. Behalve op dit forum dan.

Mijn nieuwe beste vriend

Henk van Straten

Ik hoor hem jammeren in zijn microfoon, daar op dat kleine podium. Huub van Bijnen, zijn stem breekbaar en gepanikeerd. Hij krijgt zijn hand niet in zijn buikspreekpop. Het publiek raakt ongeduldig en begint hem uit te joelen. Maar hij is nog niet klaar. Eerst zijn hand in die pop, verdomme. Die man, eenenzeventig jaar oud, zo kwetsbaar en toch zo moedig. Ze lachen hem uit. Ze bekogelen hem met gehaktballetjes en wijzen naar zijn minirokje en naakte benen. En ik zit daar, gehurkt, verscholen, en vraag me af wanneer – en of – ik moet ingrijpen. Een bierviltje zeilt door de lucht en raakt me in mijn nek. Iemand roept: 'Doe eens dansen, ouwe!'

Recensie

'Ik sta op de rand van het begin,' aldus de 71-jarige (straat)artiest Huub van Bijnen (onder meer levend standbeeld) over de fase waarin zijn carrière zich bevindt. Aan het begin van deze geschreven documentaire treffen we hem aan gehuld in een rokje en een string, terwijl hij door 150 man voetbalpubliek met bitterballen bekogeld wordt, aan het eind leidt hij voor een bijna duizendkoppig publiek een optreden van cabaretier Theo Maassen in.

Gedurende een halfjaar trok schrijver Henk van Straten (1980) op met de bejaarde, excentrieke Van Bijnen en doet daar verslag van op een manier die zowel vermaakt als ontroert. Van Bijnen klampt zich vast aan Van Straten, die zich heen en weer geslingerd voelt tussen compassie en het besef dat alles materiaal voor zijn boek is: 'Een moreel moeras, dat is het.' Het resultaat is een mooi portret van een artiest in de marge, met grote betrokkenheid geschreven, en vol fraaie observaties als: 'Het is alsof ik op de bodem van een zwembad met warme urine zit.'

Bevat een voorwoord van Theo Maassen. Paperback; normale druk.

Martin de Jong

ISBN 9789077740552 Paperback 232 pagina's De Boekenmakers Bv november 2009

Citaat van de dag

Waarde vriend,

Ik zou je brief vroeger hebben beantwoord, maar je hebt er mij geen gestuurd

Auteur: Goodman Ace

Bron: The Groucho Letters, Michael Joseph Ltd, Londen 1967

Marjo schreef : Je wil dus eigenlijk dat er dan voor die doelgroep nieuwe boeken geschreven worden? Geen bewerkingen maar nieuw. Dat zou ook kunnen.

Alleen kunnen zij dan niet 'meepraten'. Ik zou dat persoonlijk niet erg vinden, kan ik nu ook al vaak niet. Behalve op dit forum dan.

Tja, maar in hoeverre kun je meepraten als je een beknopte, in eenvoudige taal geschreven samenvatting van een boek gelezen hebt?

Bovendien, hoeveel mensen praten met elkaar over boeken die ze gelezen en bij hoeveel mensen is het verschil in leesvaardigheid zo groot, dat dit een probleem is om over een boek te praten?

Ik heb een vriendin, die ooit een tijdje economie gestudeerd heeft. Zij leest nauwelijks, behalve misschien de pagina Vrouw in de Telegraaf. Ik heb maar een mavo-diploma en lees ongeveer 100 boeken per jaar. Over boeken praten we echt niet. Vraag me ook niet waar we wel over praten, want dat weet ik niet. Veel verder dan koetjes en kalfjes en bepaalde dingen die we toevallig met elkaar gemeen hebben, komen we niet. Ik erger me regelmatig aan haar gedrag bij mij thuis, maar opmerkingen op dat vlak glijden van haar af, zonder enig effect. Ik weet eigenlijk niet eens of ik het woord 'vriendin' hier zou moeten gebruiken.