Thema juli 2014 - Vriend en vriendin

Ik heb er ook nog nooit van gehoord. Ik ken wel Daisy, een andere 'uitvinding' voor mensen die moeite hebben met lezen, Dat zijn ingesproken boeken.

Ja, met Daisy heb ik wel ervaring, vanwege de boeken die ik uitzoek voor mijn "oude dame". Die luistert wat af met haar Daisy-speler. Dat is een mooie uitvinding. Van Leeslicht had ik ook nog nooit gehoord. Goed dat zoiets bestaat.

Overigens een heerlijke film Intouchables!

berdine schreef : Ja, met Daisy heb ik wel ervaring, vanwege de boeken die ik uitzoek voor mijn "oude dame". Die luistert wat af met haar Daisy-speler. Dat is een mooie uitvinding. Van Leeslicht had ik ook nog nooit gehoord. Goed dat zoiets bestaat.

Overigens een heerlijke film Intouchables!

Van leeslicht had ik wel gehoord, op zich misschien geen slecht initiatief, alleen niet iets waar ik zelf echt op zit te wachten. Ik houd gewoon niet zo van gesimplificeerde versies van boeken. Waarom lees je dan eigenlijk literatuur? Dan gaat het toch niet alleen om het verhaal dat verteld wordt, maar ook om de manier waarop en wat er achter de personen zit? Anders kun je net zo goed Bouquetreeksboekjes lezen.

Ik ken die boeken van Leeslicht dus niet, maar ik denk dat het niveau toch wat hoger is dan een bouquetromannetje. Ik zou denken beter een versimpelde versie van literatuur dan dat soort rommel. Vergeet niet dat je met een paar woorden een hele wereld op kunt roepen, die door iemand met b.v. een hersentrauma wel in een flits opgenomen kan worden, terwijl dat met een uitgebreid stuk tekst juist niet lukt, omdat de eerste zin dan alweer vergeten is.

Het lijkt mij knap als je een tekst zo kunt bewerken. Je moet er toch niet aan denken dat je als literatuurlezer meteen veroordeeld wordt tot de bouquetreeks.

berdine schreef : Ik ken die boeken van Leeslicht dus niet, maar ik denk dat het niveau toch wat hoger is dan een bouquetromannetje. Ik zou denken beter een versimpelde versie van literatuur dan dat soort rommel. Vergeet niet dat je met een paar woorden een hele wereld op kunt roepen, die door iemand met b.v. een hersentrauma wel in een flits opgenomen kan worden, terwijl dat met een uitgebreid stuk tekst juist niet lukt, omdat de eerste zin dan alweer vergeten is.

Het lijkt mij knap als je een tekst zo kunt bewerken. Je moet er toch niet aan denken dat je als literatuurlezer meteen veroordeeld wordt tot de bouquetreeks.

Maar waar blijft het literaire gehalte van een boek als het een en ander tot een soort kleuterniveau gereduceerd wordt? Moet je een boek dan echt in een kwartiertje uit kunnen lezen, omdat het anders te moeilijk is?

Renate schreef : Maar waar blijft het literaire gehalte van een boek als het een en ander tot een soort kleuterniveau gereduceerd wordt? Moet je een boek dan echt in een kwartiertje uit kunnen lezen, omdat het anders te moeilijk is?

Wat ik juist mooi vind van Leeslicht is dat het juist niet vervalt tot boequettboekjes maar de betere verhalen omzet in goed leesbare verhalen. Want het gaat wel om mensen, die om wat voor reden dan ook, erge moeite met lezen hebben, waarvoor een heel boek van 200 of 300 pagina's veel te veel gevraagd is.

Wat ik begreep uit de recensie is het erg mooi gedaan.

Ik geloof ook niet dat het tot kleuterniveau is teruggebracht. Het verhaal zelf is alleen ingekort en mogelijk in makkelijker taal omgezet, wat niet wil zeggen dat er dan geen literair gehalte meer is.

Stel, net wat berdine schrijft, iemand heeft een hersenbloeding gehad en kan daardoor niet zo goed meer lezen of dingen opslaan, maar wil wél lezen en dan geen prutverhalen lezen, dan is dit een heel mooie oplossing.

Ik denk ook niet dat deze mensen die 64 pagina's in een kwartiertje uitlezen, als dat zo was dan hadden ze de Leeslichtboeken niet nodig. Het zal ze mogelijk evengoed nog moeite kosten.

Dettie