Thema juli 2014 - Vriend en vriendin

Marjo schreef : Kun je geen leesclubs vinden daar waar je woont? Misschien zijn er gespreksgroepen op de bieb?

In dezelfde bijlage waar we het bij dat andere item over hebben staat ook een artikel van Toine Heymans. Wat komen wij in Nederland er dan bekaaid af!

(hij schrijft over Frankrijk en de aanwezigheid van zoveel boekwinkels overal, en lezers die hun schrijvers graag zien komen. Nou ja, dat heb ik ook, maar hier wordt het niet zo vaak georganiseerd als in Frankrijk blijkbaar het geval is)

M'n vader is ooit lid geweest van een leesclub, maar men kwam nauwelijks met iets dat hij interessant vond. Bovendien was er nog wel eens gehannes over het feit dat sommige mensen bepaalde boeken weer niet literair genoeg vonden. En dat vind ik in zekere zin het nadeel van een leesclub, het wordt een soort verplichting om een bepaald boek te lezen, ook als het je helemaal niet aanspreekt. Ik lees voor m'n plezier en niet omdat het moet, behalve misschien van mezelf.

Net op internet ook eens naar leesclubs gezocht, maar niets gevonden. De bibliotheek van Rijswijk heeft helemaal niets op z'n site staan en de bibliotheek van Den Haag heeft alleen oude berichten, onder andere iets uit 2013, maar dat gaat dan om digitale leesclubjes met boeken voor de AKO literatuurprijs. Ook niet echt aantrekkelijk. Ik word wel eens moe van het feit dat ik eigenlijk alleen nog maar mensen via internet ken, mensen die je nooit ontmoet, omdat ze gewoon te ver weg wonen.

Nou ik ben er maar wat blij mee, met internet. Vroeger kon ik met helemaal níemand over boeken praten en nu in elk geval met een paar! :mrgreen:

Ja ik ben er ook blij mee berdine, hier kan ik alle kanten op en m'n enthousiasme over een boek delen en soms een heel leuke discussie

over een boek hebben. Ik zou de mensen en boekgesprekken op Leestafel echt missen.

Dettie

Ik zou ook niet meer zonder internet kunnen, maar het is wel eens frustrerend om daar wel met mensen over bepaalde dingen te kunnen praten en aardige mensen tegen te komen, maar thuis in feite meestal alleen, of met m'n vader te zitten (dat laatste meestal bij hem thuis).

Anderzijds is internet ook vaak wel een afleiding, vooral als ik met m'n muziek bezig ben, omdat ik daarvoor achter de computer zit.

Facebook vind ik een ramp. Sinds ik een nieuwe computer heb en ik m'n wachtwoord kwijt ben, kom ik er eigenlijk nooit meer. Het is alsof je een soort krant over je kennissen leest. Er is weinig persoonlijks meer aan, je leest alleen wat men met alle vrienden wil delen en regelmatig ontdek je kanten van kennissen, die je liever niet had willen kennen.

Wat jij, jonge vriend

Dick Matena Marten Toonder

Begin jaren zestig kwam Dick Matena (1943) in dienst van de Toonder Studio’s. Marten Toonder (1912-2003) was voor hem in die dagen behalve zijn werkgever ook zijn mentor. Op basis van een wederzijdse bewondering voor elkaars werk, ontstond twintig jaar later een diepgaande en openhartige briefwisseling, die tot enkele jaren voor de dood van Toonder in 2005 zou aanhouden.

In fraaie volzinnen en met veel taalgevoel bespreken Toonder en Matena een brede waaier van onderwerpen: science-fiction, beeldende kunst, strips, de plannen voor een Tom Poes-film, religie en metafysica. In totale openheid bekritiseren de beide tekenaars het werk van de ander. Daarnaast is er steeds veel ruimte voor zelfkritiek en zelfspot. Zo is dit boek niet alleen een inkijk in de wereld van twee kunstenaars, maar ook een portret van een bewogen vriendschap.

Recensie

Bundeling van de correspondentie uit de periode 1979-1991 tussen stripauteur Marten Toonder (1912-2003) en striptekenaar / auteur van graphic novels Dick Matena (1943). 'De brieven zijn een weerspiegeling van een vriendschap tussen twee mensen die eenendertig jaar in leeftijd verschilden', aldus Dick Matena in de inleiding.

Matena ontmoette Toonder voor het eerst in 1960 toen hij in de Toonder Studio's als tekenaar aan zijn strips zou gaan werken. Toonder was voor hem niet alleen werkgever maar ook mentor. Tussen de stripgrootheden ontstond een levenslange vriendschap. In de eerste brieven schrijft Matena nog 'Geachte heer Toonder' boven zijn brieven, na een opmerking van Toonder, 'Laat die geachte heer toch weg; we zijn zo langzamerhand haast even oud', durft Matena 'Beste Marten' te schrijven.

De brieven gaan over een breed scala van onderwerpen zoals bewondering voor en kritiek op elkaars werk, collega-striptekenaars, de Bommelfilm en religie. Toonder opperde terecht in zijn laatste brief zelf al dat deze correspondentie bundeling waard is. Vooruitlopend op de biografie van Wim Hazeu krijgt men een aardig beeld van Toonder, maar ook de brieven van Matena zijn beslist lezenswaardig.

Met annotaties, namenlijst en register.

ISBN 9789023455912 Paperback 224 pagina's De Bezige Bij november 2009