Thema juli 2007 - dialect

Er komen nog allerlei dialecten aan bod, ook de noordelijke!

Dettie

De Bakfiets en andere Zeeuwse verhalen

Reinhoudt Engel

Engel Reinhoudt (1946) schrijft liedjes sinds de tijd dat hij op school zat. Vanaf 1974 werd hij bekend vanwege zijn liedjes in het dialect van Zuid-Beveland die hij ook zelf ten gehore bracht.

In 1988 verscheen de LP 'Vrouwe, vrouwe, kop toch wat'. Vier jaar later was er grote belangstelling voor zijn eerste cd 'Een bolus bie de koffie', die in 1996 gevolgd werd door 'Belbel, 't is toch vreêd'.

Naast het schrijven van liedjes legde hij zich ook toe op het schrijven van columns en korte verhaaltjes, waarvan er enkele werden gepubliceerd. Dat smaakte naar meer, zowel bij publiek als bij de schrijver zelf. "

En zo ontstond deze eerste bescheiden bundel waarin Engel Reinhoudt in een tiental verhalen en elf verzen getuigt van zijn fantasie, die dichtbij de alledaagse werkelijkheid blijft en waar humor en ernst loten van de zelfde stam blijken te zijn. Een boekje dat elke liefhebber van streektaal en streek­cultuur zal koesteren

Jaartal 1999 Bladzijden 62 Uitg. De koperen tuin, softcover, geillustreerd.

Citaat van de dag 9 juli 2007

Zeeuws : kiek kiek un kacheltje op den die

NL: kijk kijk een vrijend paartje op de dijk

Wie Skroift die bloift

Klaas Zwier

Roime, verhale en gezegdes van een Opperdoezer

Een klassieker uit de Westfriese lectuur.

een stukje uit het boek: 'Wie Skroift die bloift'

Wat zijn ze fijn, die Opperdoezer Ronden.*

Wat zijn ze fijn, die Sluizen van weleer.

Wie is niet dol op Opperdoezer Ronden.

Wie eens eet, die wil nooit and're meer.

Er is geen plekje op aarde

waar men Ronden evenaarde in haar kwaliteit.

Zo vroeg zo lekker: een zeldzaamheid.

O waren niet de Ronden uitgevonden

dan zou ons dorp, het dorp van nu niet zijn.

('Wijze: Ach was ik maar...)

Dut was een versie uit de marktreveu van 1963 bai 't zestigjarig bestaan van de voiling in Opperdoes.

Omdat er in de kop van Noord-Holland veul durpe en stede weest binne die ók een aigen voiling had hewwe, is 't miskien welders mooi om deer wat over te skroiven en deur te geven an de generatie van op heden.

* Opperdoezer Ronden zijn aardappelen.

Uitgeverij Pirola, Schoorl. 1991, Harde kaft, 203 blz.

Citaat van de dag 10 juli 2007

Weerom West-Fries?

Weerom is het ons West-Fries, weer ik altoid voor kies,

bin 't de woorde die zo bekend klinke?

Is 't de kleur van de taal, zo ampart, zo speciaal,

weer m'n diepste gedachte in dinke?

Oh, ik hou van die toôn, zo bekend, zo gewoôn,

van de warmte die loit in die woorde,

en al klinke ze oud, ze binn' moin zó vertrouwd,

omdat ik ze van kind of an hoorde.

Och ik weet: onze taal is niet roik, niet riaal,

maar je kin d'r zo heêl veul in zegge,

en hai klinkt ok zo echt, as je eerlijk, oprecht,

je gevoel en je hart er in legge.

Maar ik weet dat ik 't West-Fries, lenigan toch verlies,

want de toid is niet teugen te houwen.

Het is gien eerlijke stroid, dat we rake het kwoit,

't kost me moeite om dat te verdouwen.

Want ik zou toch zo graag, nag heêl lang nei vandaag,

ja het liefst tot in lengte van jare,

deuze taal van dut land, deuze zuivere briljant,

as een roikdom, een erfdeêl, beware.

En ik staan niet allien want ik weet en ik zien

zo nág duizende manne en vrouwe.

Déérom is het ons West-Fries, weer ik altoid voor kies.

En ik hoop dat nag lang zo te houwen

Bron: www.westfriesgenootschap.nl

Het getal hondje

Jan Glas

Jan Glas debuteerde in het najaar van 2004 met De vangers van zummer. In 2006 werd deze bundel bekroond met de Literaire Prijs van Stichting 't Grunneger Bouk. De jury was van mening dat deze bundel het beste literaire produkt was in de voorafgaande drie jaren. In 2006 won Glas met vier nieuwe gedichten ook nog eens de Duitse Freudenthal-prijs voor nieuwe Nedersaksische literatuur. De prijswinnende gedichten zullen samen met ander nieuw werk te lezen zijn in Het getal hondje. Met sterke beelden in heldere krachtige taal laat Jan Glas in deze tweede bundel zien waarom hij tot de beste Groningse en Nedersaksiche dichters gerekend wordt.

In Het getal hondje leert een verweesd hondje van het schip waarop hij woont hoe te grommen en wordt een brug langzaam gek. Een oude vrouw beleeft haar finest hour in een HEMA-restaurant, een vlierstruik barst bijna uit zijn voegen van de mystiek en een Juchtleerkever verlaat huilend de Nederlanden. We ontmoeten polyesterpooiers in de wereld van boerenbont en kijken mee met het kind dat alles ziet.

Jan Glas is redactielid van het Literaire tijdschrift Krödde. Samen met Jur Engels stelde hij in 2006 de bloemlezing De 100 mooiste Groningse gedichten samen.

ISBN: 907748745x 56 p. genaaid gebrocheerd, uitgeverij De kleine uil Verschenen: Juni 2007