Klaas Hendrikse - Geloven in een God die niet bestaat

Dag Derk welkom op Leestafel.

Voor mij was het boek ook een openbaring, ik was zelfs ontroerd door de man. Maar ik kan me ook goed voorstellen dat mensen die intens geloven erge moeite hebben met zijn visie.

Van mij mag er ook meer openheid komen, meer wisselwerking maar dat is nuchter bekeken vanuit mijzelf die niet een bepaald geloof heeft. Ik denk dat gelovige mensen die wisselwerking in de kerk wel ervaren.

Dettie

En ook hier het boek uit.

Het eerste wat je van Klaas Hendrikse kunt zeggen is dat hij kan schrijven. Hij is een boeiende verteller die moeilijke zaken toegankelijk kan maken, en hij heeft dit boek vanuit een betrokken gedrevenheid geschreven en dat voel je.

Volgens mij kun je bijna geen mening over dit boek geven zonder je geloofsbrieven op tafel te leggen. Dat bepaalt toch denk ik behoorlijk de insteek waarmee je dit boek leest.

Ik kan daar kort over zijn, Ik geloof in God. Ik hoor bij de Protestante kerk Nederland (PKN) waarmee Hendrikse inmiddels mee in groot conflict is. Ik hang niet zozeer aan een kerk of een bepaalde richting of allerlei dogma’s maar voor mij is God een manier van leven die met alles verweven is, en een plek waar kracht te halen valt als het moeilijk is.

Hier scheiden onze wegen natuurlijk, want voor Hendrikse is God geen persoonlijke God waar iets te halen valt maar iets wat tussen mensen gebeurt. God bestaat niet maar gebeurt.

De definities die Hendrikse geeft zijn vaak prachtig, en heel vaak ben ik het er helemaal mee is. Zijn definitie van God is iets als..ga maar op weg, dan ga ik met je mee. Dat God is wat meetrekt als mensen in beweging komen is eigenlijk in één zin samengevat wat ik geloof,

Alleen bedoelen we allebei iets anders, ik heb het dan over een achterliggende bron die ik aanspreekt, die me richting geeft, en die ik zie in mensen en ontmoetingen, in de natuur, en in alles wat me raakt of verwonderd.

Hendrikse heeft het over diezelfde ontmoetingen, over datzelfde wat er tussen de mensen gebeurt, dezelfde natuur,maar zonder externe bron aan te spreken.

Mooi vond ik dat hij schreef dat geloven te maken heeft met raakbaarheid of ontroerbaarheid, verwonderbaarheid.

Dat de mate waarin de dingen meer van hun vanzelfsprekendheid worden ontdaan, en de mate waarin je je verwondert over gewone dingen datgene is waar je religieusheid aan af kunt meten. Hij koppelt de traditionele God en de traditionele kerk los van geloven. Niet kerkelijk betekend niet per defintie niet gelovig, en daar heeft hij wel een punt natuurlijk.

En met dit boek spreekt hij daardoor denk ik heel veel mensen aan die zich daarin herkennen, maar daar niets mee kunnen binnen een kerk.

Dat (een deel van) de kerken voor mensen die niet in die traditie zijn opgegroeid totaal onbegrijpelike taal spreekt, en dat de kerk ook fouten heeft gemaakt en maakt daar heeft hij natuurlijk absoluut gelijk in natuurlijk,

al denk ik ook dat er weldegleijk plekker en kerken zijn waarbij dat anders is, en waar de taal toegankelijker is en de drempels lager.

Verrassend vond ik zijn visie op sommige fanatieke atheïsten, of althans een deel daarvan, dat die zich verzetten tegen een geloof en een kerk die vaak allang niet meer bestaat. Ik herkende daar erg mezelf in..hoe vaak ik niet gedacht hebt bij bepaalde tirades..ben je de afgelopen 20 jaar nog wel eens in een kerk geweest?

Over zijn eigen toon ben ik wat wisselend..soms met respeckt zoals over de boeren in zijn jeugd, of over de man die voor zijn operaratie rust ervaart,

maar soms proefde ik toch ook wel de toon van..je moet wel heel erg dom zijn als je dat (een persoonlijke God) nog gelooft.

Samengevat vond ik het een boeiend boek wat ik met veel interesse gelezen heb, en wat me heeft verrast in de zin van dat ik niet gedacht had toen ik er in begon te lezen dat er zoveel passages in zouden staan die me aan zouden spreken, sterker nog die ik volledig onderschrijf en waar ik me in herken. Het was niet mijn eigen exemplaar wat ik las, anders zou het grijs zien van de onderstrepingen.

Alleen bij de invulling en betekenisgeving daarvan scheidde steevast onze wegen.Wat geen probleem is overigens, het scherpt je geest om weer eens te denken waarom je de dingen ziet en gelooft zoals je doet, en het geeft inzicht in wat anderen denken en geloven, en waarom dat zo is.En dat is altijd leuk, en boeiend wat mij betreft.

En niet te vergeten het geeft discussie..ook nooit weg.

Wil

Ik heb het boek een paar weken geleden gelezen en ik moet zeggen dat ik er niet zo van onder de indruk was als andere lezers hier. WilV zei hierboven al dat je over het boek eigenlijk niet veel kunt zeggen zonder je geloofsbrieven bloot te leggen en dat klopt ook wel.

Ik geloof niet in God, niet in een hiernamaals, niet in een zin of een doel van het leven. We zijn hier toevallig, door een natuurkundige samenloop van omstandigheden en dit leven is alles wat er is.

Hendrikse legt het atheïsme uit als een anti-houding, als een verzet tegen geloven. Als je de term letterlijk neemt, kom je daar mogelijk op uit, maar zo zie ik het niet. Als ik mezelf atheïst noem, bedoel ik dat ik niet in een God geloof, en dat ik ook geen ‘ietsist’ (‘er moet toch iets zijn’) ben. Ik zie de wereld zoals ik hierboven al heb vermeld. Dat betekent nog niet dat ik me verzet tegen mensen die wel geloven in een God, of die nou als een persoonlijk wezen wordt opgevat of niet. Ik kijk er niet op neer, het is eenvoudig hun werkelijkheid, die evenveel waard is als de mijne.

Geloven of niet-geloven is voor mij dus niet problematisch, misschien dat ik daarom niet echt getroffen was door wat Hendrikse beweert.

Hendrikse maakt trouwens onderscheid tussen Geloof en geloven. Geloven is volgens Hendrikse dat onbenoembare, emotionele, dat moment van zinvol in contact zijn. Ik ontken niet dat een mens mystieke ervaringen kan hebben, maar ik zie niet in waarom je dat geloven zou noemen. Geloven in een God die niet bestaat: Hendriksen maakt het zichzelf erg moeilijk.

Maar moedig is zijn boek zeker. Hij zwengelt toch een discussie aan binnen de kerken, terwijl hij daar zelf afhankelijk van is. Dat is zeker te waarderen.

Geloven of niet-geloven is voor mij dus niet problematisch, misschien dat ik daarom niet echt getroffen was door wat Hendrikse beweert

dat zou heel goed kunnen, ik denk dat vooral een grote groep "zoekers", of "afhakers", of beiden zich in dit boek herkennen,

en als je je daar niet in herkent kan ik me voorstellen dat het je minder aanspreekt.

Wil

Ps..Irene..het boek gaat morgen op de post

Zoals altijd weet je het weer mooi onder woorden te brengen Wil.

Ik kom er nog op terug.

Dettie

Bedankt Wil....

Ps..Irene..het boek gaat morgen op de post

Ga er volgende week in beginnen...

groetjes, irene