Ach Marjo, ieder zijn stiel. Ik kan me niet voorstellen dat ik mijn intense jeugdherinneringen niet zou hebben, dat hoort dan waarschijnlijk gewoon bij mij en maken het schrijven tot een groot plezier. Het begon ooit als een hobby en zo voelt het meestal nog steeds. Soms is het voor mijzelf nog onwerkelijk dat er al 5 boeken van mij uit zijn.
Hoe een schrijver uit Waddinxveen aan een Vlaamse uitgever komt? Dat liep eigenlijk via mijn schrijfmaatje. Tijdens mijn schrijfopleiding en in de tijd erna had ik een schrijfmaatje, waaraan ik verhalen liet lezen en haar verhalen bekritiseerde.
Ik vertelde al eerder dat ik door een uitgever gevraagd ben om iets te schrijven. Daar hebben we met elkaar een hele tijd aan gewerkt, maar uiteindelijk liep dat toch op niets uit. Zij wilden het eerst aan een buitenlandse uitgever verkocht hebben en daarna pas uitbrengen.
Mijn schrijfmaatje had (toevallig) uitgeverij Clavis benaderd met een manuscript en kwam met heel andere ervaringen thuis. Zodoende heb ik ook de stoute schoenen aangetrokken en ben ook naar Clavis gegaan met een ander manuscript dat ik intussen af had. Dat was het verhaal van de Liedmaker. Zij waren enthousiast en durfden me zelfs te vergelijken met Toon Tellegen. Wat een compliment! Er hoefde vrijwel niets aangepast te worden en herschreven al helemaal niet. Zo kwam in 2001 mijn debuut uit.
Soms is het ook lastig om een Vlaamse uitgever te hebben. Zij zijn (uiteraard) meer betrokken bij de Belgische boekendingen en veel minder bij de Nederlandse. Ze hebben intussen ook een verstiging in Amsterdam, maar het blijven Belgen.
Nu werk ik intussen ook voor uitgeverij Delubas, een educatieve Nederlandse uitgever, en die heeft weer een samenwerkingsverband met Clavis. Dus toch een beetje onder hetzelfde dak, maar toch ook apart (en in Nederland).
Brigitte
(die net spagetti op heeft, maar boerenkool is ook lekker)