Maarten 't Hart - Het psalmenoproer (samenleesboek)

Het is inderdaad een mooi verslag van Librije.

Door het lezen van dit verslag begon ik me ineens iets te realiseren.

Maarten 't Hart benadert hier de geschiedenis aan de hand van de "Geert Mak-methode", daar had ik nog niet aan gedacht. Met de nieuwe vorm van geschiedschrijving ben ik niet onverdeeld gelukkig, sterker nog ik vind het de verkeerde weg, een uitholling van het vak geschiedenis. De diepere verbanden gaan gewoon verloren, omdat er geen aandacht meer voor is. Het leidt niet tot een betere kennis, nee eerder tot los zand, tot het vasthouden van feiten, maar niet weten waar ze binnen de geschiedenis in hemelsnaam thuis horen.

Dus als "t Hart hier deze methode heeft toegepast, kan hij niet anders dan ontsporen.

Librije zegt dat ze het niet erg vind dat de karaktertekening van de personages beperkt is. In een realistische roman, zoals 't Hart die schrijft is de karakteruitwerking van cruciaal belang, daar valt of staat het verhaal mee. Het kan niet zo zijn dat de geschiedkundige achtergrond zodanig gaat overheersen, dat de personages er niet meer er toe doen! Dat had ik dus duidelijk bij dit boek, dat de personages gewoon verloren liepen in het verhaal.

Librije heeft het over de wetenschappelijke waarde en de literaire kwaliteit. Voor mij is het belangrijk dat het weergeven van vaststaande feiten die betrekking hebben op bv methoden, kledij etc waarheidsgetrouw zijn, daarnaast mag de auteur van mij zijn fantasie botvieren. Op wetenschappelijk niveau heeft 't Hart goed zijn best gedaan (weinig fouten gemaakt volgens kenners) en de zaken uitgebreid tot in de details neergeschreven. De literaire kwaliteit is te vaak betreurenswaardig, rammelt van alle kanten. Vooral door het ontbreken ervan.

Wil je een documentaire en ontwikkelings roman combineren, moet je van goede huize komen om niet onderuit te gaan. Het gaat vaak ten koste van de spanning. Mijn ervaring bij het lezen was, hoe verder ik kwam, hoe meer de spanning werd overtroefd door een gevoel van teleurstelling. Het had zo mooi kunnen zijn, maar helaas.

Maar Marjo, juist bij een realistische roman zijn de personages het allerbelangrijkst. Het gaat hier om de mens. Dat het ook anders kan, nogmaals leze zijn De steile helling.

Voor mij was het boek wel geslaagd als de personages een waardige plaats in het geschiedkundige kader van het verhaal gekregen hadden.

Ik zou je gelijk geven als het 't Hart er in zou zijn geslaagd om zo'n grootse geschiedkundige voorstelling te presenteren, dat hij bij de lezer een aardbeving van genoegen wist te veroorzaken. Daar is geen sprake van, daar ontbreekt de meerlagigheid en ontbreken de kruisverbanden voor. Dan zou de zwakke karakterschildering beperkt blijven tot een kleine teleurstelling.

De grote kracht die vroeger in de romans en verhalenbundels van 't Hart aanwezig was, waarbij hij een portret van een stads of dorpsgemeenschap messcherp wist neer te zetten, is de laaste jaren steeds verder uitgedoofd.

Marjo schreef : Je begrijpt niet dat het overeind blijft voor mij?

Juist het feit dat de personages wegvallen tegen het decor zoals jij dat zo mooi zegt, is voor mij de kracht van het boek. Naast de taal, want daar heb ik gewoon van genoten..

Ik lees nu eenmaal graag over waargebeurde feiten die in een romansausje gegoten zijn. Daar hoeven de karakters voor mij niet diep uitgewerkt te worden, maar de gebeurtenissen wel! En dat doet 't Hart..

Zoals Librije zegt: een aangename manier om kennis te maken met de historie..

rotor schreef : Met de nieuwe vorm van geschiedschrijving ben ik niet onverdeeld gelukkig, sterker nog ik vind het de verkeerde weg, een uitholling van het vak geschiedenis.

Ik denk ook niet dat 't Hart pretendeert aan geschiedschrijving te doen.

Hij noemt het zelf een historische roman.

Geschiedschrijving is van een heel andere orde. Heeft niets met een roman te maken.

Een historische roman belicht vaak een bepaalde periode gezien vanuit een familie, kunstenaar, koning of iets dergelijks. Het belicht wel een klein gedeelte van de feiten in de geschiedenis maar voor de rest is het fictie en geen geschiedschrijving.

Dettie

Voor mij is het genoeg, Roel. Waarom stel je zulke hoge eisen?

Het is alleen al door de achtergrond boeiend, de karakters hoeven voor mij niet uitgediept te worden. Het was misschien nog mooier geweest, als de reacties van de personages op de gebeurtenissen uitgediept waren, maar het hoefde niet.

Realistische roman: Wat maakt het nou uit wat voor etiket een boek heeft, en of het dan al of niet voldoet aan de normen voor dat etiket? Dat vind ik echt onzin..Ieder boek beoordeel je apart..die indelingen zijn maar een gooi in de richting..

Ik ben het ook niet met je eens dat dit slecht is voor "geschiedenis" . Iemand zou zomaar door dit boek geïnteresseerd kunnen raken en verder zoeken!

En wat lees ik net bij Grunberg: "interpretaties zeggen vooral iets over de interpreteerder"

En zo is het maar net..

Net wat je zegt interpretaties zegt iets van de interpreteerder en dat geldt voor ons allemaal. Dat is ook zo leuk als je de verschillende verslagen van hetzelfde boek leest, de een haalt er dit uit, de ander dat.

Net zoals iemand bepaalde eisen stelt, of niet, of bepaalde schrijvers wel of niet goed vindt. (Ik heb een hekel aen Grunberg en Dorresteijn en anderen lopen er weer mee weg)

Zolang het boeiende discussies oplevert vind ik het allemaal prima en geniet ik daarvan.

Lang leve de interpretaties

Dettie