Murat Isik: Verloren grond (debuut) samenleesb maart 2013

marjo schreef : Jij blij dat je het boek hetzelfde interpreteert als het bedoeld is. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet!

Nee zeker niet, ik zit er ook regelmatig helemaal naast. Het gaat ook helemaal niet om gelijk hebben. Maar wel om open staan voor elkaars gedachten.

Het zijn geen 'slechte' discussies, denk ik. Het is alleen moeilijk om meer te zeggen dan wat je vindt!

Met 'slechte' discussies bedoel ik dat er nauwelijks een discussie op gang komt.

Ik heb wel vaak geprobeerd een discussie uit te lokken maar dan zijn de antwoorden heel kort of zijn er niet, en dan vraag ik me wel af waarom is dit boek dan gekozen als samenleesboek als er geen uitwisselingen van mening mogelijk is? Dan wordt de discussie in feite al gesloten voordat die op gang is gekomen. Hetzij door opmerkingen als nu, het is een verhaal, het zijn feiten, daarover discussieer je niet. Hetzij door heel korte antwoorden of geen antwoorden.

Ik vraag me dan af of de bereidheid wel bestaat om IN het boek te duiken, of er bereidheid is om er tijd aan te besteden en om te accepteren wat anderen vinden en die discussie aan te willen gaan. Ik kreeg het gevoel dat die bereidheid er niet is.

Vorig jaar werkte dat bij mij flink verlammend en kon ik er de energie niet meer in steken die ik in mijn hart wel wilde.

Er waren natuurlijk ook de praktische problemen, het boek was niet in de bieb, de een had het gelezen en na twee maanden las de ander het. Dan was bij de eerste lezer een deel alweer vervaagd enz.

Daar heb ik dus over na lopen denken en als ik wil dat er echt gediscussieerd wordt, moet ik ook de voorwaarden scheppen dat het kan. Vandaar dat nu iedereen het boek De poort heeft en ik hoop daarmee het samenleesboek een nieuw impuls te geven. Het maakt niet uit of iemand het goed of slecht vindt maar het maakt voor mij wel uit of er de bereidheid is om naar elkaar te 'luisteren' en van gedachten te kunnen wisselen zonder de discussie af te kappen.

En de vraag of het boek een thema bevat of niet, stel je pas als het een samenleesboek is, dan los je dat ook op. Want meningen, op- en aanmerkingen die kunnen altijd!

Maar dat weet je pas als het boek gelezen is!

ik ga nu eten

Dettie

Was het lekker?

Precies, dat weet je pas als het boek gelezen is, dus kun je dat rustig bij ieder boek als eerste vraag opwerpen.

Weet je dat vast.

Maar de keuze van het boek is lastig: ik heb tenminste meestal geen idee waar het boek over gaat, dus hoe kan ik dan van tevoren weten of ik er iets over kan zeggen? Meer dan een mening dus. Want dat alleen daar ben je dus niet blij mee..

Gaat lastig worden bij huidig samenleesboek (ik waarschuw maar vast, is de schok minder groot)

Ik beloof dat ik niet zal afkappen, zeker niet met opzet...

ja heerlijk! heb gesmuld

We kiezen een samenleesboek uit de nominaties, waarbij uitgegaan wordt van de globale beschrijving op de

flaptekst van het boek. (Die beschrijving wordt tenminste altijd bij het te kiezen boek gegeven).

Die nominaties zijn vaak al een probleem en krijg ik met pijn en moeite losgepeuterd.

Dan wordt er uiteindelijk een samenleesboek gekozen en dan, als ik het goed begrijp, zeg je nu, als het boek

gelezen is... dan kijken we eerst of er wel een thema is of het een discussie waard is! Vindt 'men' geen thema,

vindt men het geen discussieboek dan is het jammer maar helaas maar dan hoeven er geen gedachten

uitgewisseld te worden, geen discussie gevoerd te worden. (Dat gebeurt in feite nu ook met dit boek van Murat

Isik.)

Bij een leesclub waarbij je in het echt bij elkaar komt doe je dat toch ook niet? Dan ga je niet bij elkaar zitten en

doodleuk zeggen: 'Nou dit boek heeft geen thema, het zijn alleen maar feiten, het is geen discussieboek dus we

kunnen gelijk wel weer naar huis, tot volgende maand maar weer.' Dan probeer je het evengoed over het boek te

hebben en luister je naar elkaars meningen en gedachten over het boek, of je het er mee eens bent of niet. Je

geeft elkaar de ruimte en staat open voor- en luistert naar elkaars meningen. Het kan dan zelfs zo zijn dat je

achteraf denkt hé er zaten toch meer discussiepunten in dan ik dacht.

Wat jij oppert is voor mij geen uitgangspunt om een samenleesboek te kiezen en te lezen . Als van tevoren al

gezegd wordt ja maar als we het gelezen hebben dan moeten we daarna nog wel even gaan praten of er wel een

thema is, of het een discussie waard is dan haak ik af, dan is voor mij het einde zoek.

Dan is achteraf alle moeite van het nomineren en lezen voor niets geweest. Daar begin ik niet aan.

We zijn al zo'n kleine groep, hooguit 5 man die meelezen als we geluk hebben, als dan gelijk voordat er iets over

het boek gezegd is geroepen wordt dat er geen thema is, dat het geen discussieboek is, dan houd je geen mens

meer over.

Zo krijg je er ook nooit méér meelezers bij. Die gaan na één keer zoiets meegemaakt te hebben ook de moeite niet

meer nemen een boek te kopen of uit de bieb te halen en het boek lezen en aantekeningen maken als achteraf

blijkt dat het voor niets is geweest want het wordt geen discussieboek gevonden.

Dan hoeft voor mij inderdaad het hele samenleesboek niet meer.

Ik zelf zeg een heel enkele keer wel eens van tevoren bij een boek dat ik dat niet ga meelezen omdat ik over dat

onderwerp niet wil lezen omdat het me teveel tegenstaat. Maar dan weten jullie van tevoren waar jullie aan toe zijn

en dat ik niet meedoe met dat samenleesboek. Maar in principe probeer ik wel zoveel mogelijk het samenleesboek

te lezen. En als ik toezeg mee te lezen dan heb ik daarmee te kennen gegeven dat ik de bereidheid heb om er over

te 'praten' ongeacht of ik het 'een verhaal en feiten' boek vind of een discussiewaardig boek. Ik probeer toch mee

te doen en een gesprek te voeren. Soms draag ik niet veel bij maar ik kap een discussie ook niet af omdat ik

persoonlijk vind dat het geen discussieboek is. Mensen hebben toch de moeite genomen het boek te lezen.

Ik hoor nu al roepen ja maar als ik er nu eenmaal niets over te zeggen heb... dan is mijn mening dat je altijd nog

kan respecteren dat een ander wèl iets te zeggen heeft en je kunt daarop inhoudelijk op reageren in plaats

van gelijk als niet discutabel af te kappen.

Dat afkappen motiveert niet erg en haalt de enthousiasme en de zin om tijd en energie te steken in een samenleesboek weg.

Dat kan de bedoeling niet zijn.

Meer dan een mening dus. Want dat alleen daar ben je dus niet blij mee...

Ik ben zeker blij met een mening, maar niet met een loze kreet. Als iemand zegt ik vind het niets dan wil ik wel een

onderbouwing hebben waarom het niets is en daar kun je zelfs nog een discussie over voeren. Maar alleen

maar zeggen 'wat een rotboek' en niet zeggen waarom, daar kun je niets mee en ben ik inderdaad niet blij mee.

Als ik kribbig overkom is dat mijn bedoeling niet maar ik ben deze week heel moe en grieperig, ik heb dan vrij veel

moeite met schrijven en kom slecht op woorden. Ik denk er wel over na wat ik schrijf maar mijn hoofd wil niet echt

meewerken en dan komt het misschien rottig m'n strot uit.

Dettie

Je begrijpt me verkeerd, denk ik.

Ook al zou je op een vraag als 'is er een thema?' ontkennende antwoorden krijgt, dan kun je nog steeds meningen, op- en aanmerkingen kwijt.

Alleen ben ik bang dat het dan in een welles-nietesgesprek verzandt, en je dus niet de discussie krijgt die jij graag wil.

Ik voor mij kan niet aan een korte beschrijving van een boek opmaken of het de moeite waard is of niet. Het is een van de weinige keren dat ik zo'n beschrijving lees, meestal doe ik dat niet eens, omdat ze zo vaak niet kloppen. Ik denk zelfs dat ik meer afga op de titel en de schrijver.

Ik heb meerdere keren zo'n real liveboekbespreking meegemaakt, en helaas moet ik zeggen dat het vaak niet meer is dan een vragenrondje. De gespreksleider geeft een aanzet, vaak in de vorm van een vraag (zoals jij ze ook wil maken) ieder geeft zijn mening, een antwoord. En vaak is het dat. Het zijn zeldzame boeken waar meer los komt en dat zijn dus de boeken met een thema!

En als je dan weet dat de boeken vaak vooraf gelezen zijn door die gespreksleider, die dan weet of er al of niet een thema is, dan snap je misschien dat ik er niet zo'n hoge verwachtingen van heb.

Ik ben het met je eens dat je iets moet kunnen onderbouwen, en dat was tot op heden het probleem: dan moet je vaak terug kunnen grijpen op het boek. Dat kan nu, dus ik ben benieuwd!

Laten we het gewoon eerst eens proberen met dit boek!?

Zet dit nu maar eens even uit je warrige hoofd, neem rust!

Het enige wat je nog mag bepalen is wanneer we beginnen.

Ik ben over de helft.

Ik heb meerdere keren zo'n real liveboekbespreking meegemaakt, en helaas moet ik zeggen dat het vaak niet meer is dan een vragenrondje. De gespreksleider geeft een aanzet, vaak in de vorm van een vraag (zoals jij ze ook wil maken) ieder geeft zijn mening, een antwoord. En vaak is het dat. Het zijn zeldzame boeken waar meer los komt en dat zijn dus de boeken met een thema!

En als je dan weet dat de boeken vaak vooraf gelezen zijn door die gespreksleider, die dan weet of er al of niet een thema is, dan snap je misschien dat ik er niet zo'n hoge verwachtingen van heb.

Dit is helaas waar. Maar soms is het ook anders, komt er door dat vraag en antwoord net een soort van discussie op gang. Het hangt erg van het boek af.

Niemand kan van tevoren weten hoe een boek is, dat is waar. Maar dat geldt voor elk boek.

en je dus niet de discussie krijgt die jij graag wil.

Ik heb helemaal geen wil in een discussie, die is zoals hij is.

Wat ik wil is dat er wel een discussie IS en niet bij voorbaat afgekapt wordt, dat is wat anders.

Ik verwonder me eigenlijk steeds zo omdat ik specifiek gevraagd heb of we door zullen gaan met het

samenleesboek en daar toch een duidelijk ja op kwam. Maar nu wordt in feite toch allerlei voorwaarden geschetst

waaraan het samenleesboek moet voldoen.

Het moet wel een thema hebben, heeft dat het niet dan is er wat heen en weer gebabbel maar valt er eigenlijk niet

over te praten dan verzandt het in een welles/nietes gesprek.

Maar als iemand zegt: 'Ik vind dat het boek wèl een thema heeft, namelijk dat en dat' en jij vindt van niet dan is er

ook geen ruimte meer, je blijf je erbij en klaar is het, geen gesprek. De ander krijgt dan niet eens de kans, de

discussie wordt afgekapt en is gesloten.

Ik kan en wil daar niet in meegaan, zo komen we nooit tot een groep die écht boeken bespreekt. Zo krijgen we

ook nooit meer meelezers.

Er kan over elk boek gediscussieerd worden als er maar wel voor elkaars mening open gestaan wordt. Als een

ander duidelijk beargumenteert wat volgens haar het thema is dan kun jij een onderbouwd antwoord geven

waarom jij dat niet vindt. Dat kan al het begin van de discussie zijn.

En ieder zal naar beiden kanten moeten 'luisteren'. Maar niet 'ik vind dat er geen thema is, geen discussiestof is',

punt.

Ik heb zelf ook een aantal jaren op een boekenleesclub gezeten en die vrouw die dat leidde zocht dan allerlei

achtergrondinformatie op, zoals over de schrijver of de plaats of omgeving waar het boek zich afspeelde

of andere relevante dingen.

Ze bereidde zich heel goed voor en had allerlei soorten vragen over het boek. We hadden altijd een flinke

discussie en soms was er zoveel discussiestof of iets waarop ze het antwoord niet wist dat ze er een volgende

keer nog even op terugkwam of aanvullende informatie gaf en er soms zelfs weer een discussie ontstond.

Daar zaten ook boeken bij die ik zelf niet veel vond zoals een boek van Harry Mulisch - De Elementen daar

bleek dus veel meer in te zitten dan ik in feite dacht. Het was leuk dat te weten te komen.

In feite zou ik dat ook allemaal willen doen, achtergrondinformatie zoeken, graag zelfs, met links naar allerlei sites

of informatieve tekst leveren. Maar ik ben bang dat al die extra informatie voor kennisgeving aangenomen wordt,

wel leuk maar meer ook niet.

Ik geloof ook niet dat het de zeldzame boeken zijn waardoor een discussie wel of niet loopt maar wel de bereidheid

tot discussiëren. Het ene boek zal wel meer aanspreken dan de andere maar dat kan niet de reden zijn om het

wel of niet te bespreken.

Is het niet eerder zo dat de bereidheid tot samenlezen er wel is maar dat er niet al te diep in het boek gedoken

moet worden want dat wordt het al gauw 'gezeur'? Zoiets van 'doe niet zo moeilijk'?

Zelf denk ik dat als je niet echt in een boek duikt je juist dat gebabbel en welles nietes krijgt.

We kunnen het met De poort kijken hoe het gaat. Ik ga mijn best doen

Ik zal proberen rond 1 februari de vragen hier op het forum te plaatsen.

Hebben jullie behoefte aan achtergrondinformatie? Anders neem ik de moeite niet.

Daarna kunnen we kijken of dat beviel en dan graag alle op en aanmerkingen over

hoe het ging benoemen anders komen we nooit verder. Misschien bevalt het uitstekend

misschien zeggen we we kunnen toch beter stoppen met die samenleesboeken.

Who nows, what tomorrow brings

Dettie