Murat Isik: Verloren grond (debuut) samenleesb maart 2013

Ik denk dat de schrijver met het gedrag van de vader juist ene cultuurverschil wil aanduiden? Wij nuchtere Hollanders begrijpen dat niet, maar misschien is het daar wel normaler: een man die MAN moet blijven, dus trots?

Ik roep maar iets hoor, maar ik ga er altijd van uit dat een schrijver zijn verhaal niet voor niks schrijft zoals hij dat doet.

Ik denk dat we verschillen van mening. Ik geloof niet dat de schrijver een cultuurverschil wilde aanduiden. Hij vertelt een verhaal over een (te) vriendelijke man en een zeer dominante vrouw.

De vriendelijke, zachtaardige man was murw geslagen. Hij geloofde altijd in het goede en keer op keer werd hij bedonderd. Die Atilla was de druppel, die had hem niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk kapot gemaakt.

Wat ik onthouden heb is dat de vader zich aanvankelijk ook niet wilde neerleggen bij het feit dat hij niet meer kon werken, hij werkte toch in de stallen? staat me zo bij maar dat ging niet. Hij wilde wel maar het lukte niet meer, en dan ook nog die gruwelijk Atilla die hem uiteindelijk toch zijn dieren afneemt en niet betaalt.

Dat kleine restje hoop werd hem ook nog afgenomen. Dát maakte dat hij in een heel zware depressie belandde, zijn enige hoop was nog dat stuk land van de familie.

De man ging er van uit dat iedereen was zoals hij, vriendelijk en eerlijk. Helaas voor hem was dat niet zo, dat maakte hem ook zo depressief, het was zo ongelofelijk oneerlijk, het was voor hem zo enorm niet te begrijpen waarom mensen zo doen.

Maar met dat stuk land kwam hij in opstand, het was eerlijk van hem, niet ook dat nog weg. Hij wilde alles vriendelijk oplossen maar ook dat mocht niet. En dan ook nog zijn vrouw die alles wat hij doet beschimpt en hem enorm naar beneden haalt. Ga er maar aanstaan. Als zij vriendelijker was geweest was hij waarschijnlijk niet zo apatisch geworden. Het was toch nooit goed wat hij deed dus waarom zou hij het doen? Zij maakte hem nòg depressiever dan hij al was.

Ik zie er geen enkel cultuurverschil in, in een Nederlands gezin zou precies hetzelfde kunnen gebeuren. Niet dat schapenhoeden e.d. maar wel dat de man te vriendelijk is en een ongeluk krijgt waardoor hij weinig kan en een vrouw hebben die hem nóg verder de grond in boort.

Dettie

Je gooit het dus meer op een karakterverschil. Dat kan ook.

Het maakt eigenlijk geen verschil voor wat ik wil zeggen: de schrijver heeft dit in zijn verhaal zo verwerkt, en zal er een reden voor hebben. Ik wil dan geen 'waarom' zus, of 'als niet' vragen gaan stellen. Het IS gewoon zo.

Het is een manier van een verhaal bekijken.

Ik wil dan geen 'waarom' zus, of 'als niet' vragen gaan stellen. Het IS gewoon zo.

Ja maar dan kun je toch nooit een discussie over een boek beginnen?

Als je een boek samen leest gaat het toch juist om de verschillende invalshoeken?

Als iemand zegt het IS gewoon zo dan ben je gauw klaar.

Het gaat erom; wat is dan gewoon zo? De een zegt het is de cultuur, de ander zegt het

is het karakter van de man zelf enz.

Bij een samenleesboek bespreek je toch juist die verschillen van inzicht toch?

Of heb jij daar een heel ander idee over? Vertel, vertel...

Het is een manier van een verhaal bekijken.

Ja en die verschillende manier van bekijken maakt de discussie los, dat is juist zo leuk vind ik.

Dettie

Kom ik op terug, mijn vingers willen niet meer tikken...

Die vervelende vingers ook, haha

Maar kan me voorstellen als ik al die boekverslagen voorbij zie komen, je leest een boek per dag lijkt wel.

Dettie