Murat Isik: Verloren grond (debuut) samenleesb maart 2013

Marjo schreef : En nee, een schrijver moet geen kant-en-klare mening opdienen. Hij moet via zijn personages meerdere kanten van de zaak laten zien, misschien zelfs zonder zelf een standpunt in te nemen. Hij hoeft het zelfs niet te beschrijven maar het moet wel aan de orde komen. In 'de voorlezer' gebeurt dat dus. Dàn kun je het er over hebben.

Dat doet volgens mij Murat Isik ook. Hij laat via de moeder en de vader die verschillende standpunten zien.

Vader 'vindt' dat hij tegen zoveel onrecht niet meer kan vechten, moeder laat door haar handelingen zien dat ze er heel anders over denkt. Je kunt daarover een mooie discussie voeren, maar jij (jullie?) vinden van niet, het zijn feiten geen discussiepunten.

Jullie zien het boek gewoon heel anders en dan kan ik moeilijk gaan roepen nee ik heb gelijk en jullie niet. Ik kan jullie niet dwingen anders te denken, of te dwingen erover te discussiëren,

Marjo schreef : Het onderwerp is waar je over gaat schrijven. Waar het over gaat. Een thema is wat je aan de kaak wilt stellen, aan de orde wil brengen. Voor mijn gevoel is dat iets anders.

Ja helemaal met je eens. Dat bedoelde ik ook.

Maar eigenlijk komt het er op neer dat een discussie over een boek voeren wel erg afhangt of degenen met wie het boek bediscussieerd zal worden, het een bespreking waard vinden.

Ik vraag me eigenlijk nu wel af waarom we samenleesboeken hebben, als dat zo is.

Is er dan geen nieuwsgierigheid wat een ander er van vindt? Hoe die het boek ziet? Geen bereidheid tot uitwisselen van gedachten over dat boek?

berdine schreef : Wat wil je daar dan over "discussiëren"? Dat jij zegt : Jemig wat zielig. Zijn vrouw had dit moeten doen? De dorpelingen hadden hem met dat moeten helpen? Dan ben je het boek aan het herschrijven. Die situatie zoals geschetst valt toch niet te veranderen?

Of bedoel je dat we in gesprek gaan over hoe wij in die situatie in dat land in die tijd zouden hebben gehandeld

Nee daar gaat het niet om, ik probeer het al steeds uit te leggen, maar dat lukt niet goed. Het gaat om het boek in zijn geheel. Voor mij laat het boek zien hoe iemand psychisch in elkaar getrapt wordt, wat de gevolgen er van zijn, hoe iemand en zijn omgeving daar mee omgaat.

Ik snap niet waarom dit als een niet discussiewaardig verhaal wordt gezien maar als een verhaal vol feiten waar verder niets meer over te zeggen valt.

Bijvoorbeeld in De voorlezer wordt een vrouw getoond die handelt uit angst, ze is bang dat haar geheim - analfabeet zijn - ontdekt wordt, de jongen twijfelt ook, moet hij wel of niet haar geheim vertellen. Over dat boek hebben we een enorme discussie gevoerd. Onder andere over wat die vrouw deed en had die jongen wel of niets moeten zeggen en wat als dit, wat als dat... Dan herschrijven we het boek toch ook niet?

In dat boek wordt ook geen oordeel geveld, wordt ook een verhaal verteld door een jongen.

In dit boek van Isik is de vader kapotgemaakt door de handelingen van de slager, alle levenslust is daardoor verdwenen. De moeder, altijd al een bijdehante vrouw , vernedert hem ook nog eens een keer. Er is bij haar (in mijn ogen) nauwelijks clementie met de man. Ze bemoedigt hem niet, ze geeft hem eten maar dat is het dan ook.

Het is ook een boek over een vader en zoon, de liefde van de zoon voor zijn vader. Die zoon die soms betreurt dat hij het niet opnam voor vader, dat hij het geschimp van moeder niet stopte, dat hij zijn mond niet opentrok.

Waarom nu niet een uitgebreide discussie? Omdat jullie de man maar een slappeling vinden? Dat was die vrouw uit De voorlezer in feite ook. Alleen voerde haar angst zo ver door dat zij zelfs werkte voor de nazi's. En dat is dan blijkbaar wel een discussiepunt terwijl je daarbij ook kunt zeggen het zijn feiten. Ze deed dat nu eenmaal, wat moet je erover zeggen 'Dat ze anders had moeten doen? Of dat de jongen zijn mond open had moeten doen?'

Het is alleen dat WO II en de gevolgen veel gevoeliger liggen dan het verhaal over een gezin en de gevolgen voor een gezin.

Ik raak in dit geval steeds maar niet overtuigd door jullie argumenten.

Dettie

'Ik kan jullie niet dwingen anders te denken'

Nee, natuurlijk niet!

Ik denk zo dat je helemaal geen zin meer hebt om vragen te maken bij 'de poort', wat ik me dan levendig kan voorstellen.

De tweede wereldoorlog, zeker wat er in dat boek aan de orde wordt gebracht: de schuldkwestie, het wat/wie is goed of fout, is een thema.

Daar heeft 'men' het over (gehad), het is een vraag die alle mensen raakt, en in alle tijden geldt.

Wat je bij Isik vindt is hoogstens psychologie, wat jij zegt ervaar ik als interpretatie, en dat komt omdat Isik zelf het niet aankaart. Het wordt door jou ingevuld.

Daar is niks mis mee, maar het is geen discussiepunt. Jij interpreteert een boek zus, ik zo, en dat is het dan. Het onderwerp van dat boek is die vader-zoonkwestie, het omgaan met verlies, en je kan er vast wel meer onderwerpen uithalen (het is geen slecht boek!!) maar ik proef er geen thematiek in.

Die kan je er in leggen, maar Isik zelf doet dat niet.

Een schrijver hoeft geen oordeel te vellen, hij moet aanzet geven tot. Dat gebeurt hier niet.

Maar ik ben bang dat we hier niet uitkomen (zoals zo vaak). Misschien moeten we dat per boek aankaarten, dan heb je meteen een 'discussiepunt'. (ha, of het te bediscussiëren valt): vind je dat er een thema in het boek aangekaart wordt? Welk dan?

Sta ik te roeren in de erwtensoep, bedenk ik me dit: Dettie je geeft er toch niet de brui aan hoop ik?

Dat is niet de bedoeling.

Het is alleen maar dat ik wil aangeven waarom een discussie bij een samenleesboek zo tegen kan vallen. Als het gaat om alleen interpretatie ben je immers gauw klaar. Maar dat neemt niet weg dat die verschillende interpretaties leuk zijn om te lezen!!

Ik ben nog niet ver in 'de poort', maar heb al op-en aanmerkingen genoeg. Mijn interpretaties en mening.

Ik denk zo dat je helemaal geen zin meer hebt om vragen te maken bij 'de poort', wat ik me dan levendig kan voorstellen.

Ha! Niemand kan me tegenhouden! Na alle moeite om een iedereen van een boek te voorzien ga ik lekker door.

Op naar de start van een mooi samenleesboekjaar.

Een schrijver hoeft geen oordeel te vellen, hij moet aanzet geven tot. Dat gebeurt hier niet.

haha ja, dat vind jij, ik roep dus de hele discussie al wat anders.

wat jij zegt ervaar ik als interpretatie

Ik zeg wat Isik zelf ook over zijn boek zegt, dus het is niet alleen een interpretatie, het is wat de schrijver bedoelde.

Misschien moeten we dat per boek aankaarten, dan heb je meteen een 'discussiepunt'. (ha, of het te bediscussiëren valt): vind je dat er een thema in het boek aangekaart wordt? Welk dan?

Grapjas! Het kost al zoveel moeite om nominaties te krijgen als we dan ook nog moeten beoordelen of het discutabel is dan vrees ik het ergste.

Ik denk ook dat we er niet uitkomen, misschien dat iemand anders nog wat wil zeggen?

Altijd leuk!

Dettie

Sta ik te roeren in de erwtensoep, bedenk ik me dit: Dettie je geeft er toch niet de brui aan hoop ik?

Ik zal eerlijk zijn dat ik vorig jaar wel eens getwijfeld heb of ik nog wel verder wilde vanwege de slechte discussies, en korte of geen antwoorden, maar ik heb er weer helemaal zin in. Vandaar ook het zorgen dat iedereen het samenleesboek heeft zodat we nu eindelijk eens echt samen kunnen 'praten' over het boek.

Ik kijk er echt naar uit.

Dettie

Jij blij dat je het boek hetzelfde interpreteert als het bedoeld is. Dat hoeft natuurlijk helemaal niet!

Het zijn geen 'slechte' discussies, denk ik. Het is alleen moeilijk om meer te zeggen dan wat je vindt! Plus de praktische problemen inderdaad. Die moeten er nu niet zijn. En de vraag of het boek een thema bevat of niet, stel je pas vast het een samenleesboek is, dan los je dat ook op. Want meningen, op- en aanmerkingen die kunnen altijd!