Murat Isik: Verloren grond (debuut) samenleesb maart 2013

Oh bedoel je het zo! Nee, alles uitgekauwd krijgen in een boek is 3 x niets.

Maar het is wel leuk om je dingen af te vragen en dit waren dingen die ik me afvroeg.

Aanvankelijk hadden ze een heel liefdevol huwelijk. Hij had haar gezien en viel als een blok voor haar en zij viel al snel voor zijn vriendelijkheid en oprechte aandacht. Hij nam het altijd voor haar op. Zij noemde haar huwelijk aanvankelijk uitstekend.

Ik kreeg ook niet de indruk dat in dit verhaal de vader wilde dat zij hem onvoorwaardelijk volgt, integendeel zelfs. Hij laat haar in veel dingen vrij juist omdat hij haar prima vindt zoals ze is. Ze hebben een heel goed leven, ze moppert wel eens dat hij te vriendelijk is maar dat is goedmoedig gemopper. Geen sneren die ze later wel geeft.

De man is wanhopig, hij kan niets meer nu hij met krukken loopt en ziet zijn vrouw zich kapot werken. Mehmet probeert ook bij te springen maar is nog veel te jong. Zoon Yusuf laat het helemaal afweten. Van ellende krijgt vader amper nog een hap door zijn keel.

Van de vrolijke verhalenverteller is het een ingekeerde man geworden. Zij doet weinig om hem uit zijn ellende te trekken, snauwt alleen maar. Haar dromen waren wel uitgekomen maar door het ongeluk is het prettige leven weg. En dat neemt ze hem wel kwalijk terwijl het Atilla is die ze het kwalijk moet nemen. Hij heeft willens en wetens dat been verkeerd behandeld zodat de vader niets meer kon en Atilla toch het vee kon kopen wat hij al jarenlang wilde.

Zij nam ook voor zoete koek aan dat ze niets aan dat been mochten doen met alle gevolgen van dien. Dus waarom nu haar man alles verwijten?

Hij van zijn kant had zich wel wat sterker mogen opstellen, maar hij stelde zich alleen sterk op als het juist niet moest. Dat vond ik wel vreemd. Waar haalde hij ineens die 'lef' vandaan? Uit wanhoop? Of juist vanwege zijn enorme rechtvaardigheidsgevoel? Dat land was toch van hem? Hoe konden ze doen alsof het niet zo was...

Dettie

Ik heb het idee dat je graag zou willen dat mensen doen en laten zoals je dat zelf zou doen?

Ik heb het boek niet meer, dus kan het niet nakijken, maar ik dacht dat haar dromen niet uitgekomen waren? Ze had meer van hem verwacht? En als ze dan reageert zoals ze doet, tja, het is niet netjes om dat op je man af te reageren, maar wel menselijk.

Ik heb geen moeite met de houding van de vader. ieder mens is zoals hij is, of in dit geval zoals de schrijver wil dat hij is. Hij is niet als iedereen, niet zoals je zou willen. Prima.

haha nee, natuurlijk kan ik mensen niet sturen zoals ik het zelf graag zou willen. Ik baseer me op het verhaal en mijn opmerkingen gaan van het verhaal uit, niet hoe ik graag zou willen dat het verhaal was. dat zou helemaal mooi zijn!

Maar ik denk wel dat we een beetje langs elkaar heen zitten te praten.

Dus voor alle duidelijkheid. Jij vindt dat de man dominant was? Jij denkt dat hij wilde dat zijn vrouw hem onvoorwaardelijk volgde? Waarom denk je dat?

Zo kwam het verhaal namelijk op mij helemaal niet over. Hij was in mijn ogen heel erg, soms te, zachtaardig en vriendelijk en totaal niet dominant.

Het boek is onderweg naar Inge dus ik kan het ook niet meer nakijken maar zoals het op mij overkwam hebben ze aanvankelijk een erg goed huwelijk en zijn ze erg gelukkig met elkaar. Hij draagt zijn vrouw op handen. Ze lijden alle twee erg als die tweeling en dat dochtertje overlijden en vangen elkaar zo goed en kwaad als het gaat op. Pas na het ongeluk begint ze hem af te katten en maakt ze snerende opmerkingen.

Ik heb ook geen moeite met de houding van de vader, ik vond het een lieve man, die in zijn wanhoop ook niet meer precies weet waar hij wel en niet goed aan doet.

Ik wilde wel graag weten hoe het verhaal op jullie overgekomen is. Wat jullie denken waarom die man ineens zo vasthoudend is.

Dettie

Nee, ik denk niet dat de man dominant was. Niet van nature. Maar wel dat het volgens hun manier van leven zo was dat hij de baas moest zijn, zeker in de ogen van de buren. Dus liet hij zich gelden.

Maar ik begrijp dan jouw eerdere vragen niet. Ik kreeg de indruk dat je wilde weten wat er achter hun handelingen zat. Maar het verhaal is niet vanuit deze mensen geschreven en die jongen weet dat ook niet. Dus heb ik het me niet afgevraagd. Het is gewoon zo. Wat wij als lezer interpreteren, dat mogen we doen. Maar het staat er niet.

Het boek is aangekomen bedankt!

Je schrijft

Maar wel dat het volgens hun manier van leven zo was dat hij de baas moest zijn, zeker in de ogen van de buren. Dus liet hij zich gelden.

In mijn ogen was de man juist helemaal niet iemand die de baas wilde zijn, in tegendeel. In feite was zijn vrouw al de 'baas' omdat hij zo ontstellend vriendelijk was, zij was degene die alles regelde en hij vond het prima. Hij had haar juist nodig om niet te ver in zijn vriendelijkheid te gaan.

Maar ik begrijp dan jouw eerdere vragen niet. Ik kreeg de indruk dat je wilde weten wat er achter hun handelingen zat. Maar het verhaal is niet vanuit deze mensen geschreven en die jongen weet dat ook niet.

Nee, die jongen weet het ook niet. Ik merkte alleen op (geen vraag) dat die vader juist op die heel heftige momenten, waarbij hij beter niet zo vasthoudend moest zijn, het wél was. Ik wilde alleen weten hoe jullie dat zagen, meer niet. Wat jullie daarover dachten. Het is het samenleesboek, dus als ik het boek gelezen heb dan probeer ik altijd wat wat verder door te gaan op de inhoud.

Maar ik geloof dat we maar moeten stoppen Marjo, We hebben zo'n totaal verschillende visie op het verhaal. Het lijkt wel of we een ander boek gelezen hebben.

Dettie