Het is bijna onmogelijk om halverwege in een zo boeiende en levendige discussie in te vallen,
En helemáál onmogelijk om op alles te reageren,
dus hier zomaar wat gedachten,
allereerst over jullie eerste vraag...Is een happy end mogelijk.
in jullie discussie maakte jullie een scheiding tussen het echte leven en het boek,
en die gedachtegang volg ik eigenlijk..in het boek lijkt een happy end me onmogelijk vanuit het gezichtspunt van de schrijver..hij wil duidelijk dat we de dillema s onder ogen zien die hij naar voren brengt en waar jullie het steeds over hebben ..een gelukkig end, ze krijgen elkaar en leefden nog lang en gelukkig de schijnwerper zetten op..de loop van het verhaal..ze leefde nog lang en gelukkig het verhaal is rond,
en afleiden van al die morele dillema s.
Het is geen verhaal voor een happy end in mijn ogen.
In het echte leven, met een echte Hanna en een echte Michael lijkt het me anders liggen...en dan kom je bij een ander thema waar jullie het over hadden..kun je iemand die zulke dingen gedaan heeft "vergeven" is er na uitgezeten straf een nieuw begin mogelijk.
Ik moet daar nog even verder over denken,
het heeft met verantwoordelijkheid willen nemen voor wat je gedaan hebt te maken,
en met schuld bekennen
en vergeving vragen,
en deed ze dat nu wel of niet,
en dan nog..sommige dingen zijn inderdaad letterlijk onvergeeflijk,
maar is er dan ook nog een soort van iemand een kans gunnen op een nieuw begin met de ballast van de schuld?
Ik weet het niet.
Totzover voor nu,
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
groet,
Wil