Marcellus Emants - Een nagelaten bekentenis (samenleesboek augustus 2007)

Ik lees elke avond nog even in dit boek.

Maar omdat ik de laatste tijd veel te laat ga slapen, is dat slechts een tiental minuutjes of een kwartiertje.

Ik heb tot nu mijn best gedaan de negatieve ingesteldheid te slikken en proberen te begrijpen.

Maar ja, nu zou ik er ook een schop in geven, ben nu aan zijn huwelijk en het kind dat hij heeft, het "wurm" (een dochtertje) heeft gelukkig maar 1,5 jaar geleefd... Wat een negatieve ingesteldheid...

Ben me nu aan het beraden of ik wel verder lees. Er zijn leukere dingen om te lezen voor het in slaap vallen, en de stapel te lezen boeken groot.

Tiba.

Jij hebt of krijgt niets met de taal Tiba?

Naar aanleiding van de oude man en de zee zei iemand dat het voor hem niets uitmaakte waar een boek over ging, maar dat juist de stijl, de taal hem al of niet iets deed. Nu vond hij toevallig ook het thema van Hemingway wel aardig, maar het kon ook bij wijze van spreke over wc-papier gaan, als Hemingway het schreef.

Ik vind dit te ver gaan, maar bij Emants speelt het wel een beetje mee, voor mij toch, dat ik zijn stijl erg mooi vind. Van een andere schrijver zou ik het verhaal misschien ook niet accepteren. Weet het niet.

Zo is het precies, Marjo, in elk geval toch ook voor mij.

Als een boek in een geweldige stijl geschreven is, dan word ik daar ook door meegesleept.

Ook al is het thema dan misschien zwaar of negatief: de taal is dan de motor. Zo ging het me bij dit boek ook.

Andersom werkt het trouwens ook: al gaat een boek over de meest interessante en 'levenslustige' () kwesties, als de taal hort en stoot en voortstrompelt als een kreupele hond, haak ik af.

Punt erachter. Over en uit!

tiba, begin gewoon in een ander boek, meid!

Laat Willem Termeer zichzelf maar (niet) redden....

Ariadne

Ariadne:

Als een boek in een geweldige stijl geschreven is, dan word ik daar ook door meegesleept.

Marjo:

maar bij Emants speelt het wel een beetje mee, voor mij toch, dat ik zijn stijl erg mooi vind.

Ik vermoed, dat het Ariadne het ook zo bedoelt, maar dat Marjo het beter uitdrukt: een bepaalde stijl IS niet geweldig, maar iemand vindt die stijl geweldig.

En dan klopt het als een bus: ook ik kan meegesleept worden door een bepaalde stijl, maar dat kan heel goed een andere zijn dan die van dit boek. Die vond ik dus niet zo geweldig.

Ach vinden of is mooi. Het boek is mooi geschreven dat is waar. (vind ik) Dat maakte ook dat ik eigenlijk wel door wilde lezen maar ik werd zo boos op die man. Daar hadden marjo en ik het gisteren nog over.

Het is net hoe je het leest. Ik kruip in het verhaal, sta ernaast en ben erbij, Marjo ziet het meer van een afstand.

Zij vindt een boek zo en zo en ik voel het meer als het boek is zo en zo omdat ik er in kruip.

Ik zeg dan weer de stijl is mooi, de ander zegt weer de stijl vind ik mooi. En eigenlijk vinden we dus alletwee de stijl mooi of we het issen of vinden

Dettie

Ik kan ook echt genieten van de stijl van een boek.

Bij dit boek heb ik dat niet zo.

Ik vind het wel goed geschreven, maar ik word er niet door meegesleept.

Dus goed, maar niet geweldig!

Tiba.