Marcellus Emants - Een nagelaten bekentenis (samenleesboek augustus 2007)

Ach jee, Een nagelaten bekentenis van Emants! :lol:

En ik had nog wel zo geopteerd voor Kellendonk.

'k Ben zeer benieuwd wat jullie ervan vinden. Minstens de helft van mijn jaar werd zwaar depressief van dat boek, toen ze het moesten lezen voor hun literatuurlijst moderne letterkunde.

Inclusief ikzelf.... Dus jullie zijn gewaarschuwd.

Maar goed, ik ga het gewoon weer eens lezen, dan voor de derde keer.

Aan Ultramarijn moet ik nog beginnen. Het regent hier pijpenstelen, anders zou ik op mijn fietsje springen om naar de bieb te begeven, maar ik ga me nu lekker op de bank installeren met Esau van Philip Kerr. Smullen geblazen want errrug spannend.....

Ariadne

N.B. Hier is Een nagelaten bekentenis ook te lezen

www.dbnl.org/tekst/eman001nage01_01/eman001nage01_01_0001.htm

---

We moeten maar zorgen dat we in een positieve stemming zijn als we aan het boek gaan beginnen, als het zwarte beeld dat Ariadne ons schetst klopt :shock: :shock: :shock: :lol:

Ja, inderdaad, ik had er helemaal zin in maar niet in een depriboek.

Maar we zien wel, wie weet valt het mee.

Dettie

Nee, zoals ik al zei: ik had inderdaad ook niet op dit boek gestemd (ook al doe ik de cursus), maar op Mystiek lichaam van Frans Kellendonk.

Ook niet echt vrolijke kost trouwens.(grijns)

En een somber boek? Tja...

De titel doet al vermoeden dat het niet een vrolijke boel zal zijn.

Het gaat om 'Een nagelaten' (ofwel 'er is iemand overleden') 'bekentenis' (ofwel 'er valt iets op te biechten: een misdaad?....').

En dat dan ook nog van een naturalist...

Dan ben je wel zo'n beetje gewaarschuwd, niet dan, ja toch? :lol:

Ik denk maar zo: Als jong mens, zoals in mijn geval eerstejaars studente Nederlands, ben je meestal erg ontvankelijk voor van alles en nog wat.... Ik mag hopen dat de grond onder de voeten zo'n dertig jaar later steviger aanvoelt. Dat verwacht ik toch wel. De tweede keer was al minder erg dan de eerste.....

Maar ik ben benieuwd naar ieders ervaringen.

Misschien vinden jullie het wel een blijmoedig peulenschilletje van een boek!

Het is wel erg mooi geschreven hoor, dus stilistisch valt er genoeg te genieten.

Ariadne (brede, plagerige grijns)

Ik weet niet eens meer wat ik gestemd heb, alle boeken leken me mooi en ik heb erg zitten dubben, die... of die... of toch die... en nu weet ik dus niet meer wel boek, ik dacht dat ik Emants gestemd heb maar zeker weten doe ik het niet.

of toch Murakami... hmmm

Dettie

En wat vind ik op zolder in de twee dozen met Bulkboeken die ik hier nog steeds heb staan?

Een nagelaten bekentenis van Marcellus Emants! Met een inleidend hoofdstuk van Willy Verschuren over Emants en het Naturalisme en een hoofdstuk over het leven van Marcellus Emants.

Dus voor wie ze ook nog heeft liggen: jrg. 15, nr. 157.