Marcellus Emants - Een nagelaten bekentenis (samenleesboek augustus 2007)

Dettie schrijft:

Maar ik denk dat dát juist het moeilijke is want er komt altijd een eigen voor- of afkeur om de hoek kijken bij een beoordeling van een boek.

Het onderwerp kan je goed of slecht liggen, de stijl spreekt je aan of niet enz.

Kennis kan je een heel eind op weg helpen om de literaire waarde van een boek te beoordelen maar er blijft altijd een persoonlijk aspect bij komen.

Je hebt helemaal gelijk, Dettie, er komt altijd een persoonlijk aspect bij kijken. Zeker weten! Dat vind ik juist ook het leuke van lezen, het zegt ook altijd iets over mij zelf, vind ik dan. Dat kan heel leerzaam zijn, in het positieve of in het negatieve, maar dat maakt niet zoveel uit.

Maar het deugt voor mij niet als je een goed boek neersabelt alleen omdat omdat jij toevallig van lange zinnen houdt en het boek is geschreven in een staccato stijl. Daarom kunnen het nog wel hele goede staccato zinnen zijn!

Of omdat het onderwerp je toevallig niet aanstaat bijvoorbeeld.

Zoals dat al zo vaak is gebeurd, bijvoorbeeld met de boeken van Couperus (homofiel), Emants (slachtofferachtige, gedegenereerde mensen), Van Deyssel (zelfbevrediging door een vrouw). Of later: Mulisch en Hermans (vrouwenhaat), Reve (godslastering) en zoals nu ook gebeurt bij iemand als Grunberg.

Ook als het waar is, en ook al kun je daar bezwaar tegen hebben.... dan nog zijn dat allemaal buiten-literaire zaken en doet het aan de literaire waarde geen afbreuk.

Een professionele lezer (of iemand die dat graag wil zijn) moet zich wel bewust zijn van dat verschil tussen persoonlijke voor- en tegenkeuren en de literaire waarde.

Maar goed, dat is mijn opvatting.

Ariadne

Ja juffrouw

Dat ervaar ik steeds als ik over Reve begin. Er zijn altijd mensen die Reve neersabelen puur om zijn homofiel zijn of godslastering.

Als je verder vraagt blijkt vaak dat ze hem niet eens gelezen hebben.

Toch heb ik bijv. bij Dorrestein dat haar boeken me keer op keer de kriebels bezorgen en elke keer probeer ik het weer bijv. n.a.v. een enthousiast verslag of iets dergelijks.

Zeker zij kan schrijven, dat staat vast, maar haar specifieke manier van schrijven, die mij steeds opnieuw blijkt tegen te staan, beïnvloed toch mijn mening. Ondanks dat ik er toch enthousiast aan begin in de veronderstelling dat het me dit keer wél zal aanspreken.

Iemand kan blijven roepen over de literaire waarde van een boek en al dan niet een professionele lezer zijn en proberen zijn/haar voor- of afkeur niet te laten blijken en sec naar de literaire waarde van het boek kijken maar het zal niemand écht lukken én wat voor de een literaire waarde heeft is voor een ander niet zo. Dat is juist de hele moeilijkheid van het bepalen van literaire waarde. Dat zagen we ook in de curus.

Dettie

Iemand kan blijven roepen over de literaire waarde van een boek en al dan niet een professionele lezer zijn en proberen zijn/haar voor- of afkeur niet te laten blijken en sec naar de literaire waarde van het boek kijken maar het zal niemand écht lukken én wat voor de een literaire waarde heeft is voor een ander niet zo. Dat is juist de hele moeilijkheid van het bepalen van literaire waarde. Dat zagen we ook in de cursus.

Dat heb je prima onder woorden gebracht, Dettie.

Ik wil er graag nog wat aan toevoegen. Ten eerste een stukje uit het juryrapport van het Gouden Ezelsoor 2006 bij de uitreiking van deze prijs aan Gerbrand Bakker:

Ook dit jaar heeft de jury van het Gouden Ezelsoor, de prijs voor het best verkochte literaire debuut, zich door een flinke stapel boeken heen moeten lezen. Het duurde lang vóórdat de echte winnaar boven water kwam. Het aantal inzendingen was groot.

Een belangrijk criterium voor de toekenning van de prijs is weliswaar het grootste aantal verkochte exemplaren binnen zes maanden na verschijnen van het debuut. Maar minstens zo belangrijk zijn de literaire kwaliteiten. En daaraan ontbrak het – helaas - bij vele van de goedverkochte debuten.

De jury van het Gouden Ezelsoor bestaat niet uit recensenten, niet uit literatoren, maar uit gekwalificeerde ‘veel’lezers. De vijf juryleden zijn representatief voor het gemotiveerde lezerspubliek.

Lezers die zich willen laten verrassen door een ‘goed’ literair boek.

Maar wat is een ‘goed’ boek? Wat is ‘literair’?

Wie het waterdicht kan definiëren, mag het zeggen. Je voelt het pas als je het leest. Als je merkt hoe een boek je weet te intrigeren, vast te houden, te verwonderen. Hoe het een wereld voor je weet neer te zetten, mensen en dingen levend weet te maken, gezichtshoeken opengooit.

Zo’n boek kan de manier waarop je voortaan verder tegen het leven aankijkt, blijvend beïnvloeden.

Ik denk dat we mogen zeggen, dat de meeste leden van de Leestafel behoren tot “het gemotiveerde lezerspubliek”. Dat mag blijken uit de boeken waar ze voor kiezen en die hier op Leestafel besproken worden. Het plezier in het lezen staat daarbij voorop en niet de professionele beoordeling.

Men deelt hier LEESERVARINGEN met elkaar. Daarbij is ieder zich er van bewust, dat elke leeservaring uniek wordt door de persoonlijke achtergrond van de lezer in kwestie. Maar of je nu veel of weinig kennis van literaire zaken hebt, het is heel goed mogelijk onder woorden te brengen hoe het boek je bevallen is. Voor sommigen zullen daar literaire termen aan te pas komen, voor anderen niet. Sommigen zullen ook een literair waardeoordeel uitspreken, anderen houden het bij een al dan niet prettige leeservaring.

Juist omdat dit geen professionele recensiesite is en iedereen zijn zegje kan doen, is de Leestafel laagdrempelig en daardoor bevordert ze het lezen (en genieten) van literatuur. Dat moeten we m.i. vooral zo houden.

Voor wie dat wil is verdieping mogelijk met behulp van de mini-cursus Literair lezen. Maar voor wie nog helemaal geen ervaring heeft op dit gebied is die naar mijn idee te ingewikkeld. Ik zou dan eerder het boek Lezen en leesclubs van I. Drewes aanraden.

In dit boek vind je:

* tips voor het starten van een leesclub en voor het praktisch organiseren van bijeenkomsten

* informatie over boeken en auteurs waarmee je je leeslijst kunt variëren, met voorbeelden en discussievragen

* analysemethoden waarmee je dieper in een boek kunt duiken en er zo meer uithaalt.

(Paperback | 232 Pagina's | Pearson Lifestyle

ISBN10: 9043012084 | ISBN13: 9789043012089)

N.B. Het boek is ook te leen in de meeste bibliotheken.

De juffrouw in mij zal wel nooit haar mond kunnen houden, Dettie.

Je schrijft:

Dat ervaar ik steeds als ik over Reve begin. Er zijn altijd mensen die Reve neersabelen puur om zijn homofiel zijn of godslastering.

Als je verder vraagt blijkt vaak dat ze hem niet eens gelezen hebben.

Zulke dingen bedoel ik inderdaad. Dat is te dom voor woorden eigenlijk.

Zo iemand begrijpt gewoon niet waar literatuur voor staat.

Toch heb ik bijv. bij Dorrestein dat haar boeken me keer op keer de kriebels bezorgen en elke keer probeer ik het weer bijv. n.a.v. een enthousiast verslag of iets dergelijks.

Zeker zij kan schrijven, dat staat vast, maar haar specifieke manier van schrijven, die mij steeds opnieuw blijkt tegen te staan, beïnvloed toch mijn mening. Ondanks dat ik er toch enthousiast aan begin in de veronderstelling dat het me dit keer wél zal aanspreken.

Dorrestein roept bij mij ook altijd kriebels op; ik vind haar boeken over het algemeen niet echt geweldig om te lezen.

Maar dat kan ik wel scheiden van het feit dat ze een goede auteur is die boeken schrijft die de moeite waard zijn.

Iemand kan blijven roepen over de literaire waarde van een boek en al dan niet een professionele lezer zijn en proberen zijn/haar voor- of afkeur niet te laten blijken en sec naar de literaire waarde van het boek kijken maar het zal niemand écht lukken.

Are you talking to me?

Ik word hier toch wél serieus genomen hè.... :lol:

Als ik zeg dat mij dat wel lukt, dan vind ik dat je daar maar op moet vertrouwen.

Ik erger me in mijn beroepsleven aan deskundige lezers die net doen alsof er geen verschil is tussen hun smaak en hun oordeel.

En ik ben dolblij met collega's die het met me eens zijn, zoals bijvoorbeeld Elsbeth Etty, Nelleke Noordervliet en Ingmar Heytze.

Die vinden ook dat een persoonlijk oordeel iets anders is dan het deskundige oordeel.

Volgens mij staat die opvatting van Heytze zelfs hier ergens op de site vermeld? In een of andere link? 'k Ben even kwijt bij welk topic....

Net zo goed erger ik me aan collega's die vinden dat alleen mensen die ervoor 'doorgeleerd' hebben iets over literatuur mogen zeggen.

Wat een rare onzin! Wat een snobs!

Maar ook vind ik het vreemd als mensen de deskundigheid van mensen die ergens zo'n acht jaar voor door leren, niet kunnen erkennen.

Denken ze nu echt dat je dan niets leert?

Ieder zijn vak en ieder zijn deskundigheid.

Waarom zou je daar niet in geloven?

En als je die deskundigheid hebt, waarom zou je die dan moeten verbergen?

Ik moet ook denken aan mensen die in de zorg werken, als verpleegkundige of therapeut bijvoorbeeld.

Daar ken ik er nogal wat van.

Die kunnen een P-hekel hebben aan de mensen die ze moeten behandelen, maar dat moeten ze wel kunnen scheiden van hun professionele houding. En dat kunnen ze. En dat doen ze dan ook.

Bij mij ondersteunt de kennis mijn plezier in lezen alleen maar, verder niet. En ik denk dat dat voor iedereen geldt.

Waarom zou je anders een cursus over literatuur volgen, wat voor cursus dan ook?

Dat is juist de hele moeilijkheid van het bepalen van literaire waarde. Dat zagen we ook in de curus.

Dat ben ik toch niet helemaal met je eens.

In de cursus zien we dat er bepaalde vaste kenmerken zijn die voor sommigen gelden en voor anderen niet, of wel maar op een andere manier. Maar in de cursus wordt niet getwijfeld aan die kenmerken zelf.

Dit alles gezegd hebbende, wil ik er graag nog het volgende aan toevoegen:

Voor deze site is dat allemaal niet van belang.

Hier mag iedereen komen, of je nu een liefhebber en veel-lezer bent, een beroepslezer of gewoon ook eens een boek hebt gelezen en benieuwd bent naar wat anderen ervan vinden.

Het gaat om ieders ervaringen.

Het gaat om het plezier dat we allemaal in lezen hebben.

Dat is iedereen duidelijk en wie eraan twijfelt dat dat anders is, begrijpt het gewoon verkeerd.

Ook mag iedereen haar/zijn ervaringen op zijn/haar eigen manier verwoorden.

Bij mij zal dat vaak ook met een stukje theorie gepaard gaan.

Omdat ik nu eenmaal die juf ben die dat niet kan laten...

Maar vooral ook omdat ik zelf denk dat de theorie mensen kan helpen om steeds meer te kunnen genieten van het lezen.

Zoals dat bij mij ook het geval is.

Ariadne

Ik heb niet al jullie commentaar gelezen, want ik wil niet bevooroordeeld zijn, maar dat men er moeite mee heeft heb ik toch meegekregen.

Ik ben nu bij pagina 80 en het valt me reuze mee. Of het moet nog komen of ik heb er dus geen moeite mee..

Librije, zoals je boven kunt lezen, ben ik het met je eens.

Ariadne