Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Ja ja....

Een tweede debuut dat ik niet uit lees, omdat het niet hoeft en mij niet kan bekoren. Het is ´de spinvlieg´ van Hugo Wapperom. Hij is zelf de verteller in het boek, en onderzoekt de nalatenschap van zijn vader: een aantal brieven en documenten die betrekking hebben op de tweede wereldoorlog.



'Mijn wortels, de gevangenschap in de werkelijkheid van mijn ouders, bepaalden de betekenis die ik aan de oorlogstijd gaf'.

Hij weet wel iets, maar dat blijkt een erg klein deel te zijn van wat er gebeurd is. Daar gaat hij dus naar op zoek:

'gaten dichten'. Tegelijk, en daar struikel ik over, doet hij een poging te duiden waarom een mens oorlog voert.

Het is een wisseling van persoonlijke verhalen met analytische stukken, die ik soms nogal vergezocht vind.

En zo ben ik na een honderd pagina's afgehaakt, want het zijn er bijna vijfhonderd. Niet vol te houden...

Beschrijving

In de jaren voor, in, en na de Tweede Wereldoorlog blijkt dat Henk en zijn vrouw in liefde, geëngageerdheid en verdriet, slechts schuifelend hun weg vinden over het dunne laagje van de rede, het verstand. Om hen heen is het verval. Dichtbij is de dood. Zo weten ze zich uitgedaagd tot doden. Gaandeweg verbazen ze zich over de massamens, over zijn wonderbaarlijke invloed op het doen en laten van het individu, en ook op dat van hen beiden.

Het ongelofelijke verhaal van Henk en zijn vrouw voltrekt zich tegen de achtergrond van intriges, waarin bekende historische figuren hun geheime agenda najagen. Meestal vanuit een strategische positie binnen de staat, maar ook binnen de politieke partij, het gerechtelijk instituut en de politieke politie. Onder hen zijn ministers, ministers-presidenten, prins Bernhard en koningin Wilhelmina.

hugowapperom.nl

Ik heb er maar even de beschrijving bij gezet. Hier staat nog een interview met hem

hugowapperom.nl/artikelen-over-de-spinvlieg/

Op zijn site staat ook dit: Hugo Wapperom is schrijver. Hij studeerde chemische techniek, klinische psychologie en veranderkunde. Als schrijver richt hij zich vooral op wetmatigheden binnen processen van uiteenlopende aard.

Ik denk dat ik het ook niet wil lezen, dit soort boeken begrijp ik niet. Ik kan de gedachtegang niet volgen. Ik snap deze zin al niet en ook de zin die jij aanhaalt volg ik niet.

Dettie

Precies: het is voor zoveel pagina's gewoon veel te veel. Een liefhebber kan er wel wat meer denk ik, maar ja, ik kon er mijn hoofd niet bijhouden, met al die deskundigen die zich er mee bemoeiden (brieven aan de verteller)

Gekomen tot bladzijde 145 en besloten om niet meer verder te lezen: Dan Brown: De Delta deceptie. Er zit totaal geen vaart in het begin, chaotisch en onsamenhangend. De intriges rondom de Amerikaanse verkiezingen, romantiek en een wetenschappelijke ontdekking door de NASA konden mij, in tegenstelling tot zijn andere gelezen boeken, totaal niet bekoren.

groetjes, irene

ha een ware deceptie dus!

Dettie