De tand des tijds of toch niet?

Ik wacht je samenvatting af rotor. Je maakt het altijd wel spannend!

Bernadet

We houden de spanning nog erin. Ik ben nu op 400 en heb dus nog 272 pagina's te gaan. De indruk is bij mij ontstaan dat dit alles pas het voorspel is, hetgeen nu gaat komen. Ik heb sterk het idee, dat alle deze gebeurtenissen in het leven van Adriaan Leverkuhn allen een op weg zijn is naar de afgrond. De afgrond is hier het uitbreken van de WO I, waarna een drastische persoonsverandering in de hoofdpersoon zal optreden.

Ik heb heel benieuwd en de afgelopen 30 bladzijden heb me weer heel erg geboeid!

En om je van schrik stijl achterover te slaan. Ik sta momenteel te popelen om meteen daarna Gebroeders Karamasov van Dostojewski te gaan lezen! Dat heb ik jaren geleden in gelezen tot bladzijde 400 ongeveer (dus halverwege), waarna ik ben gestopt, omdat ik eerst de voorgaande romans gelezen wilde hebben. Zondermeer top 10 in mijn lijst van wereldliteratuur. Een van de meest indrukwekkende boeken die ik ooit gelezen heb. Ken je het, Bernadet?

Dag Rotor,

Ik sta momenteel te popelen om meteen daarna Gebroeders Karamasov van Dostojewski te gaan lezen

!

Ik las de Gebroeders Karamasov toen ik een jaar of zeventien was, wel al een tijdje geleden. Ik herinner het me als een lang uitgesponnen verhaal met veel beschrijvingen en veel details. Toen was ik erg onder de indruk.

Ik weet niet of ik dat nu nog zo zou zijn, we zijn immers zo gewend aan boeken waar het helemaal anders aan toe gaat.

Groetjes. Tiba.

Hoi Rotor

ik heb wel eens iets van Dostojewski gelezen maar weet niet meer welke :oops: Ik dacht Misdaad en straf maar ik heb het niet uitgelezen. Volgens mij was dat omdat er pagina's lang in het Frans geschreven werd.

Er is ook een boek over Dostojewski en dat heet Literaire briefwisseling/verzamelde werken 11

Hier de beschrijving:

Van Dostojewski zijn ruim negenhonderd brieven bewaard gebleven. Hieruit heeft Karel van het Reve er meer dan tweehonderd uitgekozen en van commentaar voorzien. De eerste brief is gedateerd 1834 toen Dostojewski twaaf jaar was, de laatste werd kort voor zijn dood in 1881 aan zijn vrouw gedicteerd. Van het Reve geeft geen verantwoording van zijn keuze. Over Dostojewski's literaire werk verschaffen de brieven weinig verhelderende informatie. Zij geven wel een beeld van Dostojewski's dagelijkse problemen: de kwellingen van zijn eeuwige schulden, zijn gezinsproblemen, vaak ook door het gevolg van geldgebrek, zijn speelzucht, zijn pogingen geld te lenen. De brieven bevatten voorts allerlei bijzonderheden over zijn ervaringen in Duitsland. Dostojewski komt in de brieven naar voren als een somber, gekweld en verbitterd mens. De voortreffelijke keuze van Van het Reve maakt dit boek tot een boeiend document humain.

Hij dacht zelf dat hij een ‘vreselijke, onoverkomelijke hekel aan brieven schrijven’ had. ‘Als ik in de hel kom’, schreef hij een keer, ‘zal ik natuurlijk veroordeeld worden om een stuk of tien brieven per dag te schrijven.’

Dat meende hij. Maar in werkelijkheid was hij een verwoed brievenschrijver. De kortste brieven schrijft hij aan zijn alcoholische broer Nikolaj: ‘Lieve broer’, luiden die brieven ongeveer, ‘hierbij stuur ik je zes roebel. Hoe gaat het met je? Met mij gaat het slecht. Je liefhebbende broer F. Dostojewski.’

Maar meestal schrikt hij niet terug voor een brief van vijf kantjes, waarin alles wat er op dat moment met hem aan de hand is uitvoerig uit de doeken gedaan wordt. Hij legt aan zijn vader uit dat hij te weinig geld heeft. Hij legt aan zijn broer Michail uit wat hij allemaal aan het schrijven is. Na vier jaar kamp schrijft hij uit Siberië dat hij uit de militaire dienst wil, maar daar is toestemming van de tsaar voor nodig. Dat hij wil trouwen met Marja Dmitrëwna, maar geen geld heeft om zich in te richten. Later bericht hij hoe beroerd het in Westeuropa is. Nog weer later schrijft hij aan zijn tweede vrouw hoe hij al zijn geld verspeeld heeft en hoeveel hij van haar houdt. Hij is in zekere zin de eerlijkste briefschrijver ter wereld. Je kunt je soms ergeren aan de romanschrijver Dostojewski, maar op de briefschrijver kun je niet kwaad worden. Je blijft hem lezen.’ (Karel van het Reve)

Groet

Bernadet

Hoi Tiba,

De gebroeders Karamasov is stilistisch zo mooi, zo mooi geschreven, dat wekte bij mij meteen diepe gevoelens op. Ik hou van dat uitgesponnen Rusland zoals dat in de Russische literatuur zo machtig beschreven wordt. Meteen viel bij mij ook de diepe levenwijsheid, de diepe menselijkheid in het begin van het boek al op. Daarom snak ik er weer na om het te gaan lezen.

Dostojewski is een heel groot schrijver, niveau T. Mann, H. Hesse etc.

Ik heb o.a. Herinneringen aan het ondergrondse, De Idioot, De Speler, Misdraad en straf (Schuld en Boete) gelezen.

Hallo Bernadet,

Dan moet je Misdaad en straf of Schuld en Boete zoals het ook genoemd wordt, maar weer eens ter hand nemen. Want het is een kolosaal boek, een moment in de wereldliteratuur.

Over Dostojewski trouwens, het is een schrijver met verschillende stijlen. Ik heb me daarover verbaasd. Zeker als je Herinneringen aan een ondergrondse hebt gelezen en je wil dan Karamasow lezen, dan zie je een verschil van dag en nacht. Karamasow is stillistisch huiveringwekkend goed! Herinneringen..is rauw en eenvoudig, zoals Orwell met zijn Ondergronds in London en Parijs. Als je een dunnetje van deze schrijver wilt lezen, raadt ik je De Speler aan. Het gaat hier over gokverslaving, gokverslaafd is iets wat Dostojewski zelf was! Hij jaagde compleet zijn geld er doorheen!!!