De tand des tijds of toch niet?

Hallo Bernadet en lizzy,

Stijl is voor mij belangrijk. Ik zeg niet dat daarmee een boek valt of staat, maar het bepaald wel of het lekker weg leest of niet. Niet dat dit laatste altijd moet, een boek waar de schrijver je qua stijl op het verkeerde been zet, is ook weer een uitdaging voor een lezer.

Ik moet wat betreft stijl terugkomen, op wat ik eerder over die strakke stijl van Doctor Faustus meldde, dat ik nu gemerkt heb dat er verouderde uitdrukkingswijzen door de stijl van Mann lopen. Dat komt overeen met het begin van de Buddenbrooks. Ik geloof dat in de Toverberg dat minder is.

Of iets slecht vertaald is valt niet altijd zo makkelijk te achterhalen, daarvoor moet je echt bekend zijn met de stijl van de schrijver in kwestie. Duidelijke fouten vallen wel op, maar veranderingen in nuance niet zomaar.

En Lizzy, ik merk de laatste jaren dat ik boeken wel vaker dan 2x maal lees. Ik denk dat een goed boek een lezer "verplicht" om het vaker te lezen, omdat het aan de ene kant boeiend blijft om te blijven lezen en andere kant de lezer iedere keer nieuwe ontdekkingen blijft doen. Daarom herlees ik steeds meer De Buddenbrooks, De Toverberg, werk van Hesse, De Maupaussant etc.

Gisteren was ik even bij De Bijenkorf waar de dolle dwaze dagen aan de gang zijn en vlak voor dat ik weg wilde lopen, zag op het hoekje nog een

stapeltje boeken van De Maupassant complete verhalen liggen (vertaald uit het frans, uitgeverij LJ Veen). 3 boeken op de gok gekocht. Van 22.90 voor nu 9.90. Ik had goed gegokt, deze 3 delen had ik thuis nog niet. Nu heb ik 7 van de 8 delen in huis.

Hebben jullie weleens iets van deze schrijver gelezen?

groetjes,

Roel

Ja Roel, ik heb vrij veel van De Maupassant gelezen, ik weet alleen de titels niet meer. Wat ik me ervan herinner is een beetje gezwollen taal, maar ik weet het niet echt zeker. Is al lang geleden dat ik boeken van hem gelezen heb.

Bernadet

Hallo Bernadet,

De Maupassant is zondermeer een van mijn lievelingsschrijvers. Hij is in vorige eeuwen lange tijd gezien als een nietszeggende leuke verhaaltjesscrhrijver. Maar ik geloof eind 19de eeuw ontdekt men dat er welgedegelijk enorme diepgang in zijn verhalen schuilgaat. De Maupassant is een meester in rake portretteringen van allerlei slag mensen. Ik raak echt emotioneel betrokken bij de personages talloze malen ten tonele voert. Hij is ook een dichter, nee niet de gezwollen toon die jij lang geleden meent bij hem aangetroffen te hebben, maar juist door zijn subtiliteit evenveel indruk maakt als de grote impressionisten.

Nu ik al vele tientallen verhalen van de paar honderd die hij nagelaten heeft, heb gelezen, kan ik niet anders constateren dat De Maupaussant een groot schrijver is, die het absoluut verdient gelezen te worden. Ik geniet even breed van zijn korte verhalen, als die van Pirandello!

Dus ik zou zeggen gun De Maupassant een herkansing!

Dat zal ik doen Roel. Ben zelf ook nieuwsgierig hoe ik nu de verhalen van De Maupassant zal ervaren.

bernadet

Nou ik ben vanmorgen ook weer wat opgeschoten in Doctor Faustus en weer wat wijzer geworden. Het verhaal is werkelijk op mijn lijf geschreven want er zijn twee thema's aan te wijzen: muziek en genialiteit. Het is een verhaal over een geniale autodidact die ontdekt dat er een muzikale snaar in hem geraakt wordt, zodra hij op een klavier (in dit geval een oud harmonium) begint te experimenteren. Deze Adriaan Leverkuhn is een duidelijke voortzetting van de muzikale Hanno uit de Buddenbrooks, die net als hem een demonisch liefde voor muziek onthulde, waar zijn vader niks van begreep en met afschuw vervulde.

Ik heb de Toverberg niet in het Duits gelezen, maar toch geloof ik dat de meest abstracte passages in Doctor Faustus zelfs in het Nederlands menig lezer een behoorlijke kluif bezorgen. Ik moet toegeven dat als abstractie niveau dusdanig hoog wordt, ik vele zinnen lees, zonder te begrijpen waar het nou over gaat! Dat blijkt pas een flink stuk verderop. Maar zodra het verhaal weer oppikt wordt, "vlieg" ik over de bladzijden en heb geen moeite om het Duits en de strekking te volgen.

Hoogtepunten zijn de beschrijvingen van de moeder van Adriaan en de poetische, maar wel subtiele poetisch hoogstaande beschrijvingen van een keur van instrumenten in het muziekwinkelmagazijn van zijn oom waar hij op dat moment verblijft.

Ik ben nu aanbeland bij hoofdstuk 8 op 65 en heb nog een lange weg te gaan, want het zal nog even duren eer op bladzijde 672 ben aangekomen!

Mijn voorgevoel zegt mij echter dat dit voor mij mogelijk wel de belangrijkste roman uit zijn gehele oeuvre wordt.

Wat heerlijk zo'n enthousiast verhaal.

Ik had bij De Toverberg al dat dingen achteraf pas duidelijk werden. De Toverberg is ook zo'n boek wat je vele keren kan lezen en steeds nieuwe dingen in zal ontdekken.

Ben benieuwd naar het vervolg Roel!

Bernadet