De tand des tijds of toch niet?

En is het gelukt Roel?

Het lijken me allemaal behoorlijk pittige boeken wat je leest. Als Faustus nog complexer is dan De Toverberg dan heb je daar een hele klus aan! Ik vond De Toverberg al complex!

Volgens mij is Lizzy ook een liefhebber van Dickens.

Groetjes

bernadet

Ik zorg dat het me lukt, Bernadet.

Ik zal je vertellen hoe het gegaan is. In de pauze op het werk gelezen

en tot aan de trein terug gekomen op 12 bladzijden van het einde. Toen we Maastricht binnen reden, had ik nog 5 bladzijden te gaan. Ik ben naar het bushokje tegenover de fietsenstalling gelopen en heb me daar op het bankje gezet. Even de laatste bladzijden uitgelezen (tien minuutjes), fiets opgehaald en door gefietst naar de bib om het boek in te leveren.

Een zeer goed boek trouwens van deze Jacob van Lennep. Goed geschreven, goed gedocumenteerd en super spannend bovendien. Ook complex trouwens, maar desondanks goed te lezen, ondanks het oude nederlands.

Als je het gewend bent zoals ik, valt het eigenlijk wel mee. Ik geniet dus ook van Doctor Faustus, anders zou het niet leuk lezen zijn. Met complex bedoel ik speciaal, dat in tegenstelling tot de Toverberg waar het verhaal de breedte in gaat (een beeld van Europa aanvang twintigste eeuw en beeld van de verschillende culturen, aan de hand van personages) spitst dit zich eigenlijk toe op een persoon. Dus wordt er diep gewroet in het leven van deze Adrian Leverkuhn. Tot nog toe kan ik alleen maar zeggen, dat dit boek in zeer constante stijl geschreven is. De Buddenbrooks week in het prille begin wat af, werd daarna constant en De Toverberg bleef het hele boek door een wat minder strakke stijl houden.

Ja, Lizzy is zeker een Dickers liefhebster.

Ik heb trouwens twee nieuwe boeken uit de bib gehaald, maar die hou nog even geheim! Verklap alleen dat ik aan een prijs bekroond spaans boek lees en dat dit een zeer goed boek lijkt te worden.

Ik vind altijd zo leuk, dat jij de invalshoek 'stijl' hebt Roel,

ik heb altijd meer 'het verhaal zelf'. De inhoud van het verhaal.

Bij bookcross valt veel mensen vaak een slechte vertaling op, ik kom dat zelden tegen omdat ik misschien teveel opga in het verhaal, de personages. Natuurlijk zie jij het verhaal zelf ook maar als je over een boek praat is het toch vaak meer over de stijl. Ik probeer daar de laatste tijd ook op te letten.

Ik kan wel op mooie zinnen vallen maar stijl is wat anders.

Ik leg het weer heel onhandig uit maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.

Bernadet

Vaak is het zo dat een verhaal je meesleept. Als het echt goed is lees je het misschien nog eens, en dan let ik, laat ik voor mezelf spreken, meer op de stijl. Sommige boeken ken ik zo goed dat ik alleen bepaalde zinnen nog een keer wil lezen. Omdat ze zo mooi zijn. Je krijgt dan meestal weer het gevoel van het boek terug. Heerlijk vind ik dat.

Ik heb het alleen al door te kijken naar de boeken Lizzy, sommige boeken zijn me zo dierbaar dat door het zien van die boeken ik al zit te genieten.

Nog even over stijl, ik heb pas geleden twee boeken van bookcrossers gevraagd omdat ik er nieuwsgierig naar was hoe ze zouden zijn.

Het ene was een chick-lit, Chloe heet het. En daar viel de stijl me dus wel op. Rommelige zinnen, eigenlijk geen verhaal, op meisje en jongen na die ogenblikkelijk voor elkaar vielen op een vrij hitsige manier. Heel simpel woordgebruik. Het was (in mijn ogen) zo slecht geschreven dat ik niet meer verder kon lezen. Zinnen werden herhaald, de verhaallijn was laaaang, er werd eigenlijk niets verteld enz.

Verder had ik nog een detective waar ik de naam van kwijt ben, door een onbekende schrijfster. Ook daar trof me de stijl, die ook slecht was. Dus slechte stijl valt me wel op, ook vreemd eigenlijk dat ik dan bij andere boeken de goede stijl niet zie.

(Het klinkt zo kapsonesachtig van: ik lees alleen maar goede boeken, maar dat bedoel ik niet. )

Bernadet

Roel, ik vind het een prachtig verhaal, hoe je je boek nog op tijd uit kreeg!! Zie het helemaal voor me!!

Bernadet