Momenteel lees ik.....

"De oude koning en zijn rijk" heb ik ook gelezen, maar ik geloof niet dat ik toen al "korte impressies"( mooi geformuleerd, Dettie!) op het forum zette. Maar er kan wel iets over gezegd zijn bij "Momenteel lees ik"

Na het toch wat deprimerende: De oude koning en zijn rijk, ben ik nu maar weer eens begonnen met een thriller, hetgeen ik altijd wat minder deprimerend vind.

Dat De ijzeren kamer, van Matti Y. Joentsuu.

Het boek is naar mijn mening wel mooi geschreven en het lijkt er op dat je al snel kennis maakt met de moordenaar, hoewel dat nog niet duidelijk is. In het tweede hoofdstuk maken we al kennis met Orvo, een man die op dat moment bij z'n ouders slaapt. Hij lijkt meerdere persoonlijkheden te hebben en z'n thuissituatie is op z'n zachtst gezegd merkwaardig. Z'n moeder kruipt bij hem in bed en z'n grootvader, die hij met "Heer Admiraal" aan moet spreken en hem kelner noemt, is werkelijk onuitstaanbaar. De man heeft een lichte beroerte gehad en zou eigenlijk met een rollator moeten lopen, wat hij weigert, omdat dat beneden z'n waardigheid is. Hij laat ook z'n ontlasting en z'n urine in bed lopen en als z'n zoon voorstelt dat hij misschien luiers zou moeten dragen, schreeuwt hij dat luiers voor baby's en vrouwen zijn. Ook het beroep van de zoon, basisverpleegkundige, vindt de vader maar niets. Dat is namelijk iets voor mietjes. Orvo werkt als ook als masseur en gigolo.

Na een paar kleine wijzigingen in m'n vorige stukje, Heer Admiraal is namelijk de grootvader van Orvo en Orvo werkt ook als basisverpleegkundige, nog even verder.

De hoofdstukken over de politie en over Orvo wisselen elkaar af en ik ga meer sympathie voor Orvo voelen. Tegelijk vraag ik me af of hij toch niet de moordenaar is, vooral omdat hij ergens wat vreemd is en er erg veel aandacht aan hem besteed wordt in het boek.

En dan komt er de vraag op wat nu eigenlijk een literaire thriller is.

Twijfel je aan het literaire? Of juist aan het thrilleraspect?

Marjo schreef : Twijfel je aan het literaire? Of juist aan het thrilleraspect?

De vraag is eigenlijk wanneer een thriller een literaire thriller wordt.

Dat het boek wat ik aan het lezen ben, een thriller is, is wel duidelijk. Het enige is dat ik, nu ik nog niet halverwege ben, het idee heb wie de dader zou kunnen zijn. In de meeste thrillers blijft de dader, zelfs als je min of meer in z'n hoofd meekijkt, anoniem en dat is hier niet het geval. Toch blijf ik wel heel benieuwd naar de afloop.

De ijzeren kamer heb ik eindelijk uit. Het lezen ging op een gegeven moment een beetje langzaam, omdat ik bang werd dat een van de hoofdpersonen, waar ik sympathie voor begon te krijgen wel eens iets heel doms zou kunnen gaan doen. Het boek loopt uiteindelijk heel anders af dan je verwacht. Uiteindelijk is het ook geen traditionele thriller, waarin aan het einde de dader wordt gearresteerd.