Thema juli 2018 - Hoe heet dat boek? (thema NAMEN)

Citaat van de dag

Wanneer iemand zegt: `Ik wil geen namen noemen,' is dat al niet meer nodig

Kin Hubbard (1868-1930)

Amerikaans journalist, geboren Frank McKinney Hubbard

Mijn naam is Maryte

Alvydas ŠLepikas

De roman belicht een van de witte vlekken in de geschiedenis - de situatie van de ''wolfskinderen''. Na de Tweede Wereldoorlog stuurden Oostpruisische vrouwen hun kinderen naar de overzijde van de Nemunas, waar brood was, en de kleine Duitse kinderen vertrokken naar Litouwen, werkten bij boeren, bedelden, en brachten het zuurverdiende voedsel naar hun hongerende families.

De geschiedenis van het Duitse meisje Renate, dat de Litouwse naam Maryte kreeg, en haar familie onthult het tragische lot van veel van die vluchtelingen tijdens de eerste, naoorlogse jaren in Oost-Pruisen en Litouwen. De auteur van de roman baseerde zich op ware feiten, op de verhalen van de ''wolfskinderen'' en hun naasten.

Uit het slotwoord van de auteur:

Het thema van dit boek heeft mij ogenschijnlijk zelf gevonden. Wijlen filmregisseur Jonas Marcinkevicius heeft mij rond 1996 voorgesteld om samen een documentaire te maken over de Duitse kinderen die in de naoorlogse jaren hun toevlucht zochten in Litouwen. Dat was de eerste keer dat ik het Duitse woord Wolfskinder hoorde. Het is niet verwonderlijk dat ik in die tijd niets wist over het leed van die kinderen, de Duitsers wisten er immers zelf niet veel van af. (...) Later, toen we aankondigden dat we een film over de wolfskinderen wilden maken, begonnen bekende en onbekende mensen mij te bellen en te schrijven. Ze vertelden over hun buren, vrienden van vrienden, die ook wolfskinderen waren of iets wisten over die naoorlogse gebeurtenissen. Toen maakte ik ook kennis met een vrouw die na de oorlog in Litouwen mogelijkheden had gezocht om te overleven. (...) Terwijl ze aan het vertellen was, zag, hoorde, voelde ik levende mensen. Toen begreep ik ook hoe ik moest gaan schrijven.

Alvydas Šlepikas is in zijn thuisland, Litouwen, een beroemde auteur, acteur, regisseur en scriptschrijver. Hij was betrokken bij diverse films en TV-series en publiceerde verscheidene boeken, waaronder twee dichtbundels Taika tavo kraujui (Vrede voor je bloed, 1997) en Tylos artejantis (De Naderende Stilte, 2004), en een prozatekst genaamd Lietaus Dievas (De regengod, 2005). Voor zijn roman Mano vardas - Maryte kreeg hij een prijs van de Litouwse Schrijversbond. Het boek werd in 2012 uitgeroepen tot 'boek van het jaar'. Šlepikas woont en werkt in Vilnius

Recensie:

[...] Dit is de eerste roman van Šlepikas. Het vertelt het verhaal van een aantal kinderen die, gedreven door honger en kou naar het buurland Litouwen gaan, waar ze hopen op enige sympathie van de plaatselijke bevolking. In een poëtische stijl en in korte hoofdstukken beschrijft Šlepikas de gruwelijkheden waarmee deze zeer jonge oorlogsslachtoffers te maken krijgen. Op een zeer rauwe en onverbloemde wijze weet hij deze kinderen en hun ontberingen op bijzondere wijze neer te zetten. Voor dit boek kreeg de auteur een prijs van de Litouwse schrijversbond en in 2012 werd het boek uitgeroepen tot boek van het jaar.

ISBN 9789491737190 | Paperback | 218 pagina's | Uitgeverij Nobelman | september 2016

Citaat van de dag

De ouderen begrijpen de nieuwe dingen. Maar alleen de jongeren kennen de namen.

Piet Theys

Vlaams schrijver en sportcommentator 1927-1974

Wie noemt zijn kind nou Chardonnay?

waarom we heten zoals we heten

Maarten van der Meer



In Wie noemt zijn kind nou Chardonnay? gaat Maarten van der Meer aan de hand van vele vermakelijke anekdotes in op de herkomst van onze voornamen.

Heet iemand Ronald? Grote kans dat hij een vijftiger is. Khe'shaun komt uit Curaçao, Charlotte zit op hockey, Samantha is een tokkie en Miracle-of-love is volgens haar ouders een liefdeswonder. Onze voornamen verraden veel over wie we zijn en waar we vandaan komen.

Met speelse verbazing schrijft Van der Meer over:

* de nieuwste namentrends

* multicultinamen

* celebritynamen

* schaamnamen

Maarten van der Meer (1983) blogt dagelijks over opmerkelijke voornamen op het razend populaire vernoeming.nl.

Recensie

Tegenwoordig kan men kiezen uit een keur van voornamen. Zelfs de gekste namen kan men geven aan zijn kind, zoals Zilverliefje, PowNed, Ferrari en Pepsi. Tot omstreeks 1960 was dat wel anders en werd er meestal vernoemd naar familieleden, met de toen gangbare namen als Jan, Cornelis, Hendrik, Maria, Johanna en Anna.

In dit boek worden allerlei zaken rond voornamen besproken, zoals naamgeving in het verleden, de laatste trends, namen uit de media en de familie, christelijke namen, vernoeming naar een gebeurtenis, verboden namen, jongens- en meisjesnamen, veel namen met gekke initialen, 'zwarte' en 'witte' namen en ten slotte schaamnamen als Fokje Modder, Sam Bal en Stanley Messie.

Allerlei schema's, ranglijsten, kaartjes en grafieken lichten de tekst van dit luchtig geschreven boekje toe, dat besluit met uitgebreide leestips en bronnenlijsten en met – uiteraard – een register op alle vermelde voornamen.

Voor een breed publiek.

Dr. J. Kroes

ISBN 9789057597015 | Paperback | 174 pagina's | Uitgeverij Podium | oktober 2014

Citaat van de dag

Die man is gek. Hij noemt zich ik.

Stefan Hertmans (Geb. 1951)

Vlaams auteur

Meisje met zeven namen

Hyeonseo Lee & David John

Hyeonseo Lee is een vijftienjarig meisje dat gelooft dat Noord-Korea de beste plek ter wereld is en Kim Il-Sung haar redder. Als ze illegaal haar geboorteland verlaat om op bezoek te gaan bij familie in China, weet ze nog niet dat het jaren zal duren voor ze haar moeder weer zal zien. Hyeonseo's afwezigheid wordt door de autoriteiten snel opgemerkt en uit angst voor zware straf raadt haar moeder haar aan weg te blijven.

Pas veertien jaar later keert Hyeonseo terug naar de Noord-Koreaanse grens om haar moeder en broer naar Zuid-Korea te smokkelen, een levensgevaarlijke missie. Ze riskeert gevangenisstraf, marteling en mogelijk publieke executie.

Een uniek verhaal van een meisje dat uit het duister ontsnapt naar het licht. Maar ook een coming-of-ageverhaal van meisje naar volwassen vrouw, die in elk land waar ze komt de kracht moet zien te vinden haar leven opnieuw op te bouwen.



Recensie

Hyeonseo Lee (1977) is geboren in Noord-Korea. Samen met journalist David John vertelt ze haar verhaal in de ik-vorm over de vlucht uit haar geboorteland en moeizame tocht naar Zuid-Korea.

Het boek is verdeeld in drie delen. In het eerste deel beschrijft zij haar jeugd in Noord-Korea. Het gezin bestaat uit haar moeder, stiefvader, halfbroertje en haarzelf. De vader heeft een belangrijke functie en het gezin is voor Noord-Koreaanse begrippen redelijk welgesteld. Mede doordat moeder smokkelt met China. Lee schetst een indringend beeld van een totalitaire staat waarin propaganda, terreur en corruptie het leven bepalen. Als Hyeonseo 17 jaar is, vucht ze naar China.

Het tweede deel behandelt haar leven in China en haar moeizame tocht naar Zuid-Korea. Deportatie is een permanente angst.

In het laatste deel weet zij haar moeder en broer naar het Zuiden te krijgen.

Het boek is, een met veel vaart geschreven, indrukwekkend relaas. Om te overleven moest Lee constant van identiteit wisselen. Minder gruwelijk dan het boek 'Vlucht uit kamp 14' van Blaine Harden uit 2012, maar niet minder indrukwekkend.

Met fotokatern. Vanaf ca. 17 jaar.

L. van der Hulst

ISBN 9789044344424 | Paperback | 392 pagina's | Young Adult | The House of Books | september 2015